Высочин, Олег Михайлович

Высочин, Олег Михайлович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Лингвистика

Ժամանակակից ճապոներենում գոյականի քանակական իմաստների արտահայտությունը

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ճապոներենում գոյականի քանակական իմաստների արտահայտման լեզվական միջոցների, քերականական կառուցվածքների և դրանց գործառնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քանակականության արտահայտությունը լեզվի կարևոր քերականական ոլորտներից է, քանի որ հնարավորություն է տալիս ցույց տալու առարկաների, անձանց, երևույթների և հասկացությունների թվային կազմը, քանակը, չափը և հարաբերակցությունը։ Ճապոներենում այս իմաստների արտահայտությունն առանձնանում է յուրահատուկ քերականական համակարգով, որտեղ կարևոր դեր ունեն թվերը, հաշվիչ բառերը, քանակական որոշիչները և գոյականների հետ դրանց կապակցման կանոնները։ Աշխատության ուսումնասիրության առանցքում ժամանակակից ճապոներենի այն լեզվական առանձնահատկություններն են, որոնց միջոցով քանակական տեղեկությունը ներառվում է անվանական բառակապակցության կառուցվածքում և դառնում խոսքի ու գրավոր հաղորդակցության անբաժանելի բաղադրիչ։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում ճապոներենին բնորոշ հաշվիչ բառերի համակարգը, որի կիրառությունը պայմանավորված է հաշվվող առարկաների բնույթով, ձևով, չափով և դասակարգմամբ։ Այս համակարգը ցույց է տալիս, որ քանակի արտահայտությունը ճապոներենում չի սահմանափակվում միայն թվային արժեքի փոխանցմամբ, այլ ներառում է նաև առարկաների լեզվական դասակարգման և իմաստային տարբերակման սկզբունքներ։ Քանակական կառույցների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև գոյականի քերականական բնութագրերի, բառերի միջև շարահյուսական հարաբերությունների և անվանական արտահայտությունների կառուցման օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են թվային և քանակական իմաստները ձևավորվում, համադրվում գոյականների հետ և կիրառվում տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում՝ արտացոլելով ճապոներենի կառուցվածքային համակարգվածությունն ու լեզվական ինքնատիպությունը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության համար, քանի որ ճապոներենի քանակականության արտահայտման միջոցների ուսումնասիրությունը նպաստում է տարբեր լեզուների քերականական համակարգերի համադրմանը, անվանական կարգերի և քանակական հարաբերությունների արտահայտման տարբեր եղանակների բացահայտմանը։ Այն արժեքավոր է նաև ճապոներեն ուսումնասիրողների, լեզվաբանների, թարգմանիչների և արևելագիտական հետազոտություններով հետաքրքրվողների համար՝ օգնելով ավելի խորությամբ հասկանալու ճապոներենի քերականական կառուցվածքը, ճիշտ կիրառելու քանակական արտահայտությունները և գիտակցելու թվային իմաստների փոխանցման լեզվական առանձնահատկությունները։

Обновлено. 2026-11-20
Ժամանակակից ճապոներենում գոյականի քանակական իմաստների արտահայտությունը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Подробнее