Зумбадзе, Кетеван Тенгизовна

Зумбадзе, Кетеван Тенгизовна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

1973 թվականի Ժնևի խաղաղության համաժողովը՝ մերձավորարևելյան հակամարտության արդար և համապարփակ կարգավորման պայքարի կարևոր փուլ

Աշխատությունը նվիրված է 1973 թվականին Ժնևում գումարված խաղաղության համաժողովին՝ դիտարկելով այն որպես մերձավորարևելյան հակամարտության արդար, համապարփակ և երկարաժամկետ կարգավորման ուղղությամբ միջազգային դիվանագիտության կարևորագույն փուլերից մեկը։ Ներկայացվում են համաժողովի պատմական նախադրյալները, դրա գումարման անհրաժեշտությունը և այն բարդ քաղաքական ու ռազմավարական իրավիճակը, որը ձևավորվել էր Մերձավոր Արևելքում 1973 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմի հետևանքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային ջանքերին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությանը, հակամարտող կողմերի դիրքորոշումներին և մեծ տերությունների ներգրավվածությանը բանակցային գործընթացում։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է այն գաղափարը, որ մերձավորարևելյան հակամարտությունը հնարավոր չէր լուծել բացառապես ռազմական միջոցներով, և դրա կարգավորումը պահանջում էր քաղաքական երկխոսություն, փոխզիջումներ, միջազգային իրավունքի սկզբունքների պահպանում և տարածաշրջանի բոլոր ժողովուրդների օրինական իրավունքների ու անվտանգության ապահովում։ Դիտարկվում է նաև համաժողովի միջազգային նշանակությունը՝ որպես հակամարտության կարգավորման բազմակողմ ձևաչափ ստեղծելու և հետագա բանակցային գործընթացների համար դիվանագիտական հիմքեր ձևավորելու փորձ։ Կարևորվում են ՄԱԿ-ի շրջանակներում իրականացվող նախաձեռնությունները, միջազգային հանրության պատասխանատվությունը և խաղաղության հաստատման գործում դիվանագիտական մեխանիզմների դերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 1970-ական թվականների սկզբի մերձավորարևելյան քաղաքական զարգացումների տրամաբանությունը, տարածաշրջանային հակամարտությունների և համաշխարհային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև խաղաղության հասնելու ճանապարհին առկա քաղաքական ու դիվանագիտական բարդությունները։ Այն արժեքավոր նյութ է Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմությամբ, արաբա-իսրայելական հակամարտությամբ, միջազգային հարաբերություններով և խաղաղ կարգավորման գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Обновлено. 2026-11-20
1973 թվականի Ժնևի խաղաղության համաժողովը՝ մերձավորարևելյան հակամարտության արդար և համապարփակ կարգավորման պայքարի կարևոր փուլ

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее