Գերմաներենի քերականություն

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի հուսալիության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատության կենտրոնում բանկային համակարգի կայունության, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և առևտրային բանկերի նկատմամբ վստահության պահպանման հարցերն են։ Հետազոտության շրջանակում բանկի հուսալիությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված մի շարք գործոնների արդյունք, որոնց թվում են ֆինանսական կայունությունը, վճարունակությունը, իրացվելիությունը, կապիտալի բավարարությունը, ակտիվների որակը, ռիսկերի կառավարման արդյունավետությունը և կառավարման համակարգի կազմակերպվածությունը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բանկային համակարգի առանձնահատկություններին և այն տնտեսական միջավայրին, որտեղ գործում են առևտրային բանկերը։ Ուսումնասիրվում են բանկերի գործունեության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, ֆինանսական շուկաների փոփոխությունները, վարկային ռիսկերը, տոկոսադրույքային և արժութային տատանումները, ինչպես նաև մակրոտնտեսական զարգացումների հնարավոր ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական վիճակի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների գնահատմանը և այն չափանիշների բացահայտմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել ֆինանսական հաստատության կայունության և հուսալիության մակարդակը։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ռիսկերի կանխարգելման և կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների կիրառումը, քանի որ բանկային գործունեության արդյունավետությունը մեծապես կախված է հնարավոր կորուստների ժամանակին բացահայտումից, գնահատումից և սահմանափակումից։ Քննարկվում են բանկային վերահսկողության և կարգավորման դերը, ֆինանսական հաշվետվողականության թափանցիկությունը, կորպորատիվ կառավարման որակը և հաճախորդների նկատմամբ վստահության ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության գործնական ուղղվածությունը դրսևորվում է այն առաջարկությունների մշակման մեջ, որոնք կարող են նպաստել առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության բարձրացմանը, ռիսկերի կառավարման կատարելագործմանը և հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակների նկատմամբ դիմակայունության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բանկային համակարգի մասնագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին, բանկերի կառավարման և վերահսկողության ոլորտում աշխատող մասնագետներին, ինչպես նաև տնտեսագիտական և ֆինանսական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է առևտրային բանկերի հուսալիությունը որպես ֆինանսական կայունության կարևոր բաղադրիչ և անդրադառնում է այն մեխանիզմներին ու կառավարչական լուծումներին, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի առավել կայուն և արդյունավետ զարգացմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների դերի ուսումնասիրությանը Իրանի Իսլամական Հանրապետության բարձրագույն կրթության որակի ապահովման համակարգում՝ ընդգծելով թվայնացման և կրթական գործընթացների արդիականացման ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է բարձրագույն կրթության որակի ապահովման տեսական հիմքերը և դրանց իրականացման մեխանիզմները՝ ուշադրություն դարձնելով տեղեկատվական համակարգերի ներդրմանը, էլեկտրոնային ուսուցման հարթակների կիրառմանը և կրթական տվյալների կառավարման համակարգերին։ Գրքում դիտարկվում են այն գործիքներն ու տեխնոլոգիաները, որոնք նպաստում են ուսանողների առաջադիմության գնահատման, ուսումնական ծրագրերի վերահսկման և ակադեմիական գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման որակի մոնիթորինգի համակարգերին, ինքնագնահատման մեխանիզմներին և բուհերի ինստիտուցիոնալ զարգացման գործընթացներին տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է Իրանի բարձրագույն կրթության համակարգի առանձնահատկությունները, թվային փոխակերպման մարտահրավերները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունը կարևոր է կրթության ոլորտի մասնագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ զբաղվող հետազոտողների և կրթական քաղաքականության մշակողների համար՝ նպաստելով բարձրագույն կրթության որակի ապահովման ժամանակակից մոտեցումների զարգացմանը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը՝ տեղական ժողովրդավարության, հանրային իշխանության կազմակերպման և համայնքային կառավարման իրավական հիմքերի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական սկզբունքներն են, համայնքային իշխանության մարմինների ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, նրանց իրավասությունների բնույթը և պետական կառավարման համակարգի հետ փոխհարաբերությունները։ Քննվում է տեղական ինքնակառավարումը որպես հանրային իշխանության իրականացման առանձնահատուկ մակարդակ, որի միջոցով համայնքի բնակչությունը մասնակցում է տեղական նշանակության հարցերի լուծմանը՝ օրենքով նախատեսված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքի ներկայացուցչական և գործադիր մարմինների իրավական կարգավիճակին, դրանց ձևավորման սկզբունքներին, լիազորությունների շրջանակին, փոխադարձ հարաբերություններին և պատասխանատվության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են համայնքների ինքնուրույնության իրավական երաշխիքները, սեփական լիազորությունների իրականացման պայմանները, համայնքային գույքի ու ֆինանսական միջոցների կառավարման իրավական հիմքերը և տեղական բյուջեի նշանակությունը ինքնակառավարման գործառույթների իրականացման համար։ Կարևորվում է նաև պետական մարմինների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների իրավասությունների սահմանազատման խնդիրը՝ դիտարկելով պետական վերահսկողության և համայնքային ինքնուրույնության միջև իրավական հավասարակշռության ապահովման սկզբունքները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տեղական ինքնակառավարման վերաբերյալ սահմանադրական դրույթների, օրենսդրական կարգավորումների և իրավական ինստիտուտների զարգացման փուլերի վերլուծություն՝ բացահայտելով համակարգի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին ուղղություն է համայնքի բնակիչների մասնակցության իրավական ձևերի ուսումնասիրությունը՝ տեղական կառավարման հաշվետվողականության, հրապարակայնության և ժողովրդավարական մասնակցության տեսանկյունից։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև միջազգային և եվրոպական տեղական ինքնակառավարման սկզբունքների ու ազգային իրավակարգավորման փոխհարաբերությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սահմանադրական և մունիցիպալ իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների տեղը հանրային իշխանության համակարգում, նրանց իրավական ինքնուրույնության սահմանները և համայնքային կառավարման սահմանադրական երաշխիքների նշանակությունը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է 5-8-րդ դասարաններում սովորող հայ աշակերտների ռուսերեն բանավոր և գրավոր խոսքում հանդիպող քերականական սխալների համակարգված դասակարգմանը և դրանց տարբերակված կանխարգելման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ ռուսերենը հայախոս սովորողների համար հաճախ հանդես է գալիս որպես երկրորդ լեզու, և մայրենի լեզվի քերականական կառուցվածքի ազդեցությունը կարող է պայմանավորել ռուսերենում որոշակի բնորոշ սխալների առաջացումը։ Այդ սխալների բացահայտումը, պատճառների ուսումնասիրությունը և դրանց կանխարգելման համապատասխան մեթոդների ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունեն ռուսաց լեզվի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե դպրոցականների խոսքում ինչպիսի քերականական շեղումներ են առավել հաճախ հանդիպում, ինչ օրինաչափություններով են դրանք առաջանում և ինչպես կարելի է ուսուցման գործընթացում հաշվի առնել սովորողների անհատական և տարիքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ռուսերենի հոլովների, թվի, սեռի, բայաձևերի, ժամանակների, նախադասության կառուցվածքի, բառերի համաձայնության և կառավարման հետ կապված սխալները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել այն դեպքերին, երբ աշակերտը ռուսերեն քերականական ձևը կառուցում է հայերենի համապատասխան կառուցվածքի ազդեցությամբ։ Նման միջլեզվային ազդեցությունը կարող է դրսևորվել ինչպես բառերի ձևաբանական փոփոխության, այնպես էլ նախադասության շարահյուսական կառուցվածքի մակարդակում։ Սխալների դասակարգումը հնարավորություն է տալիս դրանք բաժանել որոշակի խմբերի՝ ըստ քերականական բնույթի, առաջացման պատճառի, կայունության և ուսուցման ընթացքում դրանց ուղղման բարդության։ Այդպիսի դասակարգումը կարևոր է ոչ միայն սխալների նկարագրության, այլև դրանց կանխարգելման արդյունավետ համակարգ ստեղծելու համար։ Աշխատության կարևոր գաղափարներից է տարբերակված մոտեցման կիրառումը։ Բոլոր աշակերտների համար նույն վարժությունների և նույն մեթոդների կիրառումը միշտ չէ, որ ապահովում է անհրաժեշտ արդյունք, քանի որ նույն սխալը տարբեր սովորողների մոտ կարող է ունենալ տարբեր պատճառներ։ Մի դեպքում այն կարող է առաջանալ մայրենի լեզվի ազդեցությամբ, մեկ այլ դեպքում՝ կանոնի թերի յուրացման, հիշողության դժվարության, անբավարար բառապաշարի կամ խոսքային հմտության չձևավորված լինելու հետևանքով։ Հետևաբար ուսուցիչը պետք է կարողանա որոշել սխալի պատճառը և դրան համապատասխան ընտրել ուղղիչ կամ կանխարգելիչ աշխատանքների ձևը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել աշակերտների գրավոր աշխատանքների, թելադրությունների, շարադրությունների, բանավոր խոսքի և ուսումնական առաջադրանքների վերլուծության մեթոդներ։ Սխալների քանակական և որակական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու դրանց տարածվածությունը տարբեր դասարաններում և հետևելու, թե ինչպես են դրանք փոփոխվում սովորողի տարիքին ու լեզվական փորձին զուգահեռ։ Կարևոր է նաև համեմատել տարբեր մակարդակի լեզվական պատրաստվածություն ունեցող աշակերտների սխալները՝ բացահայտելու համար դրանց բնորոշ առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեթոդական հատվածում ուշադրություն է դարձվում սխալների կանխարգելման գործնական միջոցներին։ Դրանց թվում կարող են կիրառվել նպատակային քերականական վարժություններ, համեմատական վերլուծություններ հայերենի և ռուսերենի միջև, սխալների ինքնուրույն հայտնաբերում և ուղղում, խոսքային իրավիճակների մոդելավորում, կրկնողական առաջադրանքներ և տարբեր բարդության վարժությունների համակարգ։ Հատկապես արդյունավետ կարող է լինել այնպիսի առաջադրանքների կիրառումը, որոնք աշակերտին ստիպում են ոչ միայն հիշել քերականական կանոնը, այլև այն գործնականում կիրառել իրական կամ մոտ իրական հաղորդակցական իրավիճակում։ Միջլեզվային համեմատությունը ևս կարևոր մեթոդական գործիք է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս սովորողին գիտակցել երկու լեզուների կառուցվածքային տարբերությունները և կանխել մայրենի լեզվից մեխանիկական փոխանցվող սխալները։ Տարբերակված ուսուցումը կարող է ենթադրել առաջադրանքների բարդության աստիճանական փոփոխություն՝ հաշվի առնելով սովորողի լեզվական մակարդակը և առավել հաճախ հանդիպող սխալների բնույթը։ Միաժամանակ կարևոր է խուսափել սխալների մեխանիկական ուղղումից և սովորողին հնարավորություն տալ հասկանալու դրանց առաջացման պատճառը։ Այդ մոտեցումը նպաստում է լեզվական ինքնավերահսկման և ինքնուրույն խոսքային հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ սխալների դասակարգման հիման վրա հնարավոր է ստեղծել ուսուցչի համար կիրառելի մեթոդական համակարգ, որը թույլ կտա ավելի նպատակային կազմակերպել քերականության ուսուցումը և կանխարգելիչ աշխատանքը։ Նման համակարգը կարող է օգտակար լինել ինչպես սովորական դասապրոցեսում, այնպես էլ լրացուցիչ կամ անհատական պարապմունքների ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է ռուսաց լեզվի ուսուցման մեթոդիկան, համադրական լեզվաբանությունը և սխալների վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայախոս դպրոցականների ռուսերեն խոսքում քերականական սխալների հիմնական տեսակները, դրանց առաջացման պատճառները և տարբերակված կանխարգելման առավել արդյունավետ ուղիները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ռուսաց լեզու դասավանդող ուսուցիչների, մեթոդիստների, լեզվաբանների, մանկավարժների և երկլեզու կամ երկրորդ լեզվի ուսուցման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական և բանահյուսական ուսումնասիրությունը նվիրված է Քյոռօղլի էպոսի և դրա հայկական պատմագեղարվեստական արձագանքների քննությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպոսի սյուժետային կառուցվածքը, հերոսական գաղափարախոսությունը, ժողովրդական աշխարհընկալման արտահայտությունները և դրանց ընկալումը հայկական մշակութային միջավայրում։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես են էպոսի կերպարները, մոտիվներն ու թեմատիկ շերտերը արտացոլվել հայ գրականության, պատմավեպերի, դրամատիկական ստեղծագործությունների և բանահյուսական ավանդույթների մեջ՝ ձևավորելով յուրօրինակ պատմագեղարվեստական մեկնաբանություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային փոխազդեցություններին, տարածաշրջանային բանահյուսական կապերին և ազգային պատմական հիշողության հետ էպիկական ժառանգության առնչություններին։ Աշխատությունը նաև բացահայտում է էպոսի ազդեցությունը հերոսական կերպարների, ազատության գաղափարի և ժողովրդական դիմադրության թեմաների գեղարվեստական ներկայացման վրա՝ հայ մշակութային իրականության համատեքստում։ Այն օգտակար է գրականագետների, բանահյուսների, պատմաբանների, մշակութաբանների և հայագիտական հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հարություն Պեզճյանի կյանքին և գործունեությանը՝ ներկայացնելով հայ ազգային բարեգործության պատմության մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերը։ Հարություն Պեզճյանը՝ հայտնի որպես Պեզճյան ամիրա, Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի նշանավոր հասարակական գործիչներից և բարերարներից էր, որի գործունեությունը կարևոր ազդեցություն է ունեցել հայ համայնքային, կրթական և հոգևոր կյանքի զարգացման վրա։ Նրա կենսագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու անհատական նախաձեռնության, նյութական միջոցների նպատակային օգտագործման և հանրային ծառայության այն ավանդույթներին, որոնք նպաստել են ազգային հաստատությունների ամրապնդմանը։ Պեզճյանի բարեգործական գործունեությունը կապված է կրթական ու կրոնական հաստատությունների աջակցության, համայնքային կարիքների բավարարման և հայ երիտասարդության կրթության խրախուսման հետ։ Նրա անվան հետ առնչվող կարևոր նախաձեռնություններից է Պեզճյան վարժարանի հիմնադրումը, որը դարձավ հայ կրթական կյանքի նշանակալի օջախներից մեկը։ Կենսագրական շարադրանքը կարևոր է ոչ միայն անհատի կյանքի ու ձեռքբերումների ճանաչման, այլև XIX դարի հայ համայնքի հասարակական կառուցվածքի, բարեգործական ավանդույթների և ազգային հաստատությունների զարգացման պայմանների ուսումնասիրության համար։ Նման աշխատությունները ներկայացնում են բարերարի կերպարը որպես հանրային պատասխանատվության, առատաձեռնության և ազգային գործին նվիրվածության օրինակ՝ ընդգծելով կրթության, հոգևոր արժեքների և համայնքի բարօրության կարևորությունը։ Գիրքը նշանակալի է հայ կենսագրական գրականության և ազգային բարեգործության պատմության տեսանկյունից՝ պահպանելով հիշողությունը հայ հասարակական կյանքում կարևոր դեր ունեցած գործչի մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի անցյալով, կրթական հաստատությունների պատմությամբ, բարեգործության ավանդույթներով և հայ հասարակական գործիչների կենսագրություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։