Փիլիսոփայության դասընթաց

Экология

Ձեռնարկ ագրոէկոլոգիա և շրջակա միջավայրի պահպանություն առարկայից լաբորատոր գործնական պարապմունքների աշխատությունը ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ագրոէկոլոգիա և շրջակա միջավայրի պահպանություն առարկայի գործնական և լաբորատոր պարապմունքների կազմակերպման համար։ Ձեռնարկում ներկայացվում են տարբեր փորձարարական աշխատանքներ և առաջադրանքներ, որոնք օգնում են ուսանողներին կիրառել տեսական գիտելիքները գործնականում։ Դրանք վերաբերում են հողի, ջրի և օդի էկոլոգիական վիճակի գնահատմանը, աղտոտվածության չափմանը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի ուսումնասիրությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձերի կատարման մեթոդաբանությանը, չափման տեխնիկային և ստացված արդյունքների վերլուծությանը։ Նշվում են նաև շրջակա միջավայրի պահպանության գործնական մոտեցումները և էկոլոգիական անվտանգության կանոնները։

Другие предметы

Գրքում բացատրվում են Pascal լեզվի հիմնական տարրերը՝ փոփոխականներ, տվյալների տիպեր, մուտք/ելք գործողություններ, պայմանական օպերատորներ և ցիկլեր։ Հետագայում ներկայացվում են ավելի բարդ կառուցվածքներ՝ զանգվածներ, ֆունկցիաներ և պրոցեդուրաներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական մտածողության ձևավորմանը, ինչպես նաև ծրագրերի ճիշտ կառուցվածքի և ընթեռնելիության կարևորությանը։ Բերված են բազմաթիվ օրինակներ և խնդիրներ, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները գործնական կիրառությամբ։ Գիրքը ծառայում է որպես հիմք հետագա ծրագրավորման լեզուների ուսումնասիրության համար և զարգացնում է համակարգված մտածողություն։

Медицина

Այս աշխատությունը նվիրված է հղիության ընթացքում քրոնիկական հոգեհուզական սթրեսի պայմաններում մայր-պլացենտա-պտուղ համակարգում արյան շրջանառության և հորմոնալ հավասարակշռության առանձնահատկությունների համալիր գնահատմանը և դրանց կանխատեսական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական փոփոխություններն են, որոնք կարող են առաջանալ երկարատև սթրեսային ազդեցության պայմաններում և անդրադառնալ հղիության ընթացքի ու պտղի զարգացման վրա։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել մայրական օրգանիզմի, պլացենտայի և պտղի միջև արյան շրջանառության փոխկապակցվածությունը, հեմոդինամիկ ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունները հղիության տարբեր փուլերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հորմոնալ կարգավորման համակարգին, քանի որ երկարատև հոգեհուզական սթրեսը կարող է ուղեկցվել նեյրոէնդոկրին համակարգի փոփոխություններով, որոնք իրենց հերթին կարող են ազդել պլացենտայի ֆունկցիայի և պտղի կենսագործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արյան շրջանառության և հորմոնալ ցուցանիշների համատեղ գնահատումը՝ հնարավոր ռիսկերի վաղ հայտնաբերման և հղիության ելքերի կանխատեսման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հղիների կլինիկական և լաբորատոր տվյալների վերլուծություն, հեմոդինամիկ հետազոտություններ և համապատասխան հորմոնների մակարդակների գնահատում։ Այդ տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ցուցանիշները, որոնք կարող են կապված լինել պտղի աճի և զարգացման խանգարումների, պլացենտար անբավարարության կամ հղիության այլ բարդությունների առաջացման հավանականության հետ։ Առանձին նշանակություն ունի տարբեր ռիսկային գործոնների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ քրոնիկական սթրեսի ազդեցությունը կարող է տարբեր կերպ դրսևորվել՝ կախված հղիության ժամկետից, կնոջ ընդհանուր վիճակից և պլացենտար համակարգի ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններից։ Աշխատությունը կարող է նաև դիտարկել կանխատեսական չափանիշների մշակման հնարավորությունները, որոնք կօգնեն բժշկին ավելի վաղ հայտնաբերել բարձր ռիսկի խմբում գտնվող հղիներին և ընտրել նրանց դինամիկ հսկողության համապատասխան մարտավարություն։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ պերինատալ բժշկության համար՝ հատկապես այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն են տալիս սթրեսային ազդեցության պայմաններում գնահատել մայրական և պտղային համակարգերի փոխկապակցված ֆունկցիոնալ վիճակը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, պերինատոլոգներին, ֆիզիոլոգներին, էնդոկրինոլոգիայի և բժշկական հետազոտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևորում է հղիության ընթացքում քրոնիկական հոգեհուզական սթրեսի գնահատման համալիր մոտեցումը՝ արյան շրջանառության և հորմոնալ ցուցանիշների համադրման միջոցով, և ուսումնասիրում դրանց հնարավոր կիրառությունը հղիության և պտղի վիճակի հետ կապված ռիսկերի վաղ կանխատեսման ու բժշկական հսկողության կատարելագործման համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է արդի ժամանակաշրջանում հայ մշակույթի պահպանման, վերարտադրման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ Երևանում գործող Վերնիսաժների մշակութային միջավայրի օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ մշակութային ժառանգության պահպանությունը տեղի է ունենում ոչ միայն թանգարաններում, արխիվներում և մասնագիտական հաստատություններում, այլև առօրյա հասարակական միջավայրում, որտեղ ավանդական արվեստի, արհեստների և ազգային ինքնության տարբեր դրսևորումներ շարունակում են գոյություն ունենալ և փոխանցվել նոր սերունդներին։ Աշխատանքում Վերնիսաժները դիտարկվում են որպես յուրահատուկ մշակութային տարածքներ, որտեղ միավորվում են ժողովրդական արվեստը, կիրառական ստեղծագործությունը, հուշանվերային մշակույթը, ձեռագործությունը, ավանդական արհեստները և ժամանակակից գեղարվեստական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով ավանդական մշակութային ձևերը հարմարվում են ժամանակակից հասարակության պահանջներին՝ պահպանելով իրենց ազգային առանձնահատկությունները և միաժամանակ ձեռք բերելով նոր բովանդակություն ու կիրառության ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Վերնիսաժների այցելուների, վաճառողների, վարպետների և ստեղծագործողների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք ազդում են մշակութային արժեքների պահպանման ու տարածման վրա։ Քննարկվում է նաև ձեռագործ իրերի, զարդերի, փայտի և մետաղի գեղարվեստական մշակման, գորգագործության, խեցեգործության, ազգային խորհրդանիշների և այլ մշակութային տարրերի դերը հայկական ինքնության ներկայացման և պահպանման գործում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունը, քանի որ ժամանակակից վարպետներն ու արվեստագետները հաճախ վերաիմաստավորում են ավանդական ձևերը՝ դրանք համապատասխանեցնելով նոր գեղագիտական նախասիրություններին և շուկայի պահանջներին։ Վերնիսաժների մշակութաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակույթի առևտրայնացման, զբոսաշրջության ազդեցության, ազգային խորհրդանիշների հանրայնացման և մշակութային արտադրանքի արժեքավորման առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են նման հանրային մշակութային տարածքները նպաստել ազգային ժառանգության տեսանելիության բարձրացմանը, արհեստների շարունակականությանը և մշակութային գիտելիքների փոխանցմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մշակութաբանների, ազգագրագետների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են ժամանակակից Հայաստանում ավանդական մշակույթի պահպանման ու վերափոխման գործընթացները։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Медицина

Այս գիրքը նվիրված է մարդու իմունային անբավարարության վիրուսով վարակված հղիների հղիության վարման և ծննդալուծման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հղիության ընթացքում վարակի առանձնահատկությունները, մոր և պտղի առողջության վրա հիվանդության հնարավոր ազդեցությունները, ինչպես նաև բժշկական հսկողության և բուժական միջոցառումների կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հղիության տարբեր փուլերում հիվանդի վիճակի գնահատմանը, լաբորատոր և կլինիկական ցուցանիշների վերահսկմանը, հակառետրովիրուսային բուժման նշանակման և շարունակականության հարցերին։ Քննարկվում են նաև մոր օրգանիզմում վիրուսային ծանրաբեռնվածության նվազեցման, իմունային համակարգի վիճակի գնահատման և հղիության բնականոն ընթացքն ապահովելու հետ կապված խնդիրները։ Առանձին բաժիններում անդրադարձ է կատարվում ծննդալուծման եղանակի ընտրությանը, ծննդաբերության կազմակերպմանը, մոր և նորածնի անվտանգության ապահովմանը, ինչպես նաև մորից երեխային վարակի փոխանցման ռիսկի նվազեցման ռազմավարություններին։ Աշխատությունը կարևորում է անհատականացված բժշկական մոտեցումը՝ հաշվի առնելով կնոջ առողջական վիճակը, հղիության ընթացքը, բուժման արդյունավետությունը և վիրուսաբանական ցուցանիշները։ Ներկայացված նյութը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգների, վարակաբանների, ընտանեկան բժիշկների, նեոնատոլոգների, բժշկական բուհերի ուսանողների և համապատասխան ոլորտում գիտական գործունեություն իրականացնող մասնագետների համար։ Գիրքը նաև արժեքավոր է որպես մասնագիտական աղբյուր՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ժամանակակից բժշկության մեջ համադրվում հղիության անվտանգ վարման, մոր առողջության պահպանման և պերինատալ վարակի կանխարգելման խնդիրները։