Разработка программных сетевых средств автоматизации обработки биомедицинских сигналов

История

Գիրքը ներկայացնում է Անդրկովկասի (Закавказье) տարածաշրջանի համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով նրա աշխարհագրական դիրքին, բնական ռեսուրսներին, բնակչությանը, տնտեսությանը և մշակութային առանձնահատկություններին։ Հեղինակը մանրամասն նկարագրում է տարածաշրջանի տնտեսական կառուցվածքը, գյուղատնտեսության հիմնական ճյուղերը, արդյունաբերության զարգացումը, առևտրային կապերը և տրանսպորտային համակարգը՝ ցույց տալով, թե ինչ դեր է ունեցել Անդրկովկասը ավելի լայն տնտեսական և քաղաքական գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նավթարդյունաբերությանը, հանքային պաշարներին, գյուղատնտեսական արտադրությանը և տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերություններին։ Աշխատությունը ոչ միայն վիճակագրական և տնտեսական տվյալների հավաքածու է, այլ նաև տարածաշրջանի սոցիալական կյանքի, բնակչության կազմի և զարգացման հեռանկարների վերլուծություն։ Գրքում ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների Անդրկովկասի իրականության մասին, հասկանալ տարածաշրջանի տնտեսական ներուժը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ձևավորել են նրա պատմական և հասարակական զարգացումը։ Հետազոտությունը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, աշխարհագրագետների, տնտեսագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են Անդրկովկասի պատմությամբ ու զարգացման առանձնահատկություններով։

Математика

Գիրքը նվիրված է B մեզոնների հազվադեպ տրոհումների և CP ինվարիանտության խախտման երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ Ստանդարտ մոդելի և դրանից դուրս տեսությունների շրջանակներում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարրական մասնիկների փոխազդեցությունների հիմնարար գործընթացները, B մեզոնների քայքայման մեխանիզմները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում կարող են ի հայտ գալ մասնիկների և հակամասնիկների վարքագծային տարբերություններ։ Հեղինակը վերլուծում է CP խախտման դերը տիեզերքի նյութ–հականյութ անհավասարակշռության բացատրության մեջ, ներկայացնում է Ստանդարտ մոդելի կանխատեսումները և քննարկում է հնարավոր նոր ֆիզիկական երևույթների որոնման ուղղությունները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում հազվադեպ տրոհումների տեսական հաշվարկներին, քվանտային դաշտերի տեսության մեթոդներին, փորձարարական տվյալների մեկնաբանությանը և այն սահմանափակումներին, որոնք դրվում են Ստանդարտ մոդելի ընդլայնված տարբերակների վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից մասնիկների ֆիզիկայի զարգացման, հիմնարար փոխազդեցությունների բնույթի բացահայտման և նոր ֆիզիկական տեսությունների ստուգման համար։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկոսների, մասնիկների ֆիզիկայի ոլորտի հետազոտողների, ասպիրանտների, դասախոսների և տեսական ֆիզիկայով հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է բասկետբոլիստների անհատական գործունեության ոճի ձևավորման և դրա արդյունավետության ուսումնասիրմանը բարդ մրցակցային իրավիճակներում։ Հետազոտության շրջանակում անհատական ոճը դիտարկվում է որպես մարզիկի տեխնիկական, տակտիկական, հոգեբանական և շարժողական առանձնահատկությունների համակցություն, որն արտահայտվում է խաղային խնդիրների լուծման, որոշումների ընդունման և արագ փոփոխվող մրցակցային պայմաններին հարմարվելու ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են մարզիկի գործողությունների արդյունավետությունը բարձր լարվածության, ժամանակի սահմանափակման, մրցակցի ակտիվ դիմադրության և խաղային իրավիճակի անորոշության պայմաններում։ Քննվում են անհատական տեխնիկական հմտությունների, տակտիկական մտածողության, խաղային փորձի, ուշադրության կենտրոնացման, արձագանքման արագության և ինքնակարգավորման փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր բարդության մրցակցային իրավիճակներում մարզիկների վարքագծի և գործողությունների առանձնահատկությունների բացահայտումը՝ գնահատելով, թե ինչպես է անհատական ոճն ազդում որոշումների ճշգրտության և խաղային առաջադրանքների կատարման վրա։ Կարևորվում է մարզիկի կարողությունը՝ արագ գնահատելու խաղադաշտում ստեղծված իրավիճակը, ընտրելու համապատասխան գործողության տարբերակը և այն արդյունավետորեն իրականացնելու թիմային մարտավարության շրջանակում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական կայունությանը, քանի որ մրցակցային լարվածությունը կարող է ազդել ուշադրության, շարժումների վերահսկման և որոշումների ընդունման վրա։ Քննվում է նաև մարզման գործընթացում անհատական տարբերությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը՝ մարզիկների ուժեղ կողմերը զարգացնելու և բարդ իրավիճակներում արդյունավետ գործունեության կայուն ձևեր ստեղծելու նպատակով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, խաղային գործողությունների վերլուծություն, հատուկ փորձարկումներ և մրցակցային գործունեության արդյունքների համեմատական գնահատում։ Կարևորվում է ոչ միայն առանձին տեխնիկական գործողությունների արդյունավետությունը, այլև դրանց նպատակահարմար կիրառումը կոնկրետ խաղային իրավիճակում։ Անհատական ոճի ձևավորումը դիտարկվում է որպես երկարատև մարզական պատրաստության բաղադրիչ, որի վրա կարող են ազդել մարզիկի ֆիզիկական պատրաստվածությունը, խաղային դերը, փորձը և մարզչական աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մարզման գործընթացը կազմակերպել ավելի անհատականացված սկզբունքներով՝ միաժամանակ պահպանելով թիմային համագործակցության պահանջները։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն բասկետբոլիստների տեխնիկատակտիկական և հոգեբանական պատրաստության կատարելագործման, մարզման ծրագրերի անհատականացման և մրցակցային գործունեության վերլուծության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով սպորտային մանկավարժության, բասկետբոլի տեսության ու մեթոդիկայի և սպորտային հոգեբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման վարկերի ապահովագրության կառուցակարգերի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Աշխատությունը ներկայացրել է Վարազդատ Գագիկի Կարապետյանը՝ տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման նպատակով, «Ֆինանսներ, հաշվապահական հաշվառում» մասնագիտությամբ, իսկ հրապարակային պաշտպանությունը նախատեսված էր 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Հայ-ռուսական համալսարանում։ Գիտական ղեկավարը տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Էդվարդ Մարտինի Սանդոյանն էր։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը արտահանման ֆինանսավորման հետ կապված ռիսկերի նվազեցման այնպիսի մեխանիզմների բացահայտումն է, որոնք կարող են նպաստել հայկական կազմակերպությունների արտահանման գործունեության ընդլայնմանը։ Արտահանման գործարքները սովորաբար ենթադրում են ժամանակային տարբերություն ապրանքի կամ ծառայության մատակարարման և դրա դիմաց վճարման միջև, ինչի հետևանքով արտահանողը կարող է ենթարկվել գնորդի չվճարման, վճարման ուշացման, քաղաքական կամ տնտեսական անկայունության, արժութային տատանումների և այլ ռիսկերի։ Այս պայմաններում արտահանման վարկերի ապահովագրությունը կարող է հանդես գալ որպես ֆինանսական պաշտպանության գործիք՝ նվազեցնելով արտահանողի հնարավոր կորուստները և բարձրացնելով արտաքին շուկաներ դուրս գալու պատրաստակամությունը։ Թեմայի կարևորությունը Հայաստանի համար պայմանավորված է նաև արտահանման՝ տնտեսական աճի և տնտեսության դիվերսիֆիկացման գործում ունեցած նշանակությամբ։ Հայաստանի պետական տնտեսական քաղաքականության փաստաթղթերում արտահանման ծավալների և անվանացանկի ընդլայնումը դիտարկվել է որպես կարևոր ուղղություն, հատկապես մշակող արդյունաբերության և ծառայությունների ոլորտներում։ Միաժամանակ ընդգծվել է արտահանող կազմակերպությունների համար աջակցության նոր գործիքների և համապատասխան ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության առանցքային հասկացություններից մեկը արտահանման վարկն է։ Այն հնարավորություն է տալիս արտահանողին կամ արտաքին գնորդին ֆինանսական միջոցներ ստանալ արտահանման գործարքի իրականացման համար, սակայն վարկային հարաբերությունների առկայությունը ստեղծում է լրացուցիչ ռիսկեր։ Եթե օտարերկրյա գնորդը չի կատարում իր վճարային պարտավորությունները, արտահանողը կարող է հայտնվել ֆինանսական դժվարությունների մեջ՝ անկախ նրանից, որ ապրանքը կամ ծառայությունն արդեն մատակարարվել է։ Ապահովագրական մեխանիզմի միջոցով այդ ռիսկի մի մասը կարող է փոխանցվել մասնագիտացված ապահովագրական կառույցին։ Արտահանման վարկերի ապահովագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն կարող է ներառել ոչ միայն սովորական առևտրային ռիսկերը, այլև որոշակի ոչ առևտրային կամ քաղաքական ռիսկեր։ Առևտրային ռիսկերի շարքում կարող են դիտարկվել օտարերկրյա գնորդի անվճարունակությունը, պարտավորությունների չկատարումը կամ վճարման երկարատև ուշացումը։ Քաղաքական ռիսկերը կարող են կապված լինել ներմուծող երկրի քաղաքական անկայունության, արժութային սահմանափակումների, պետական որոշումների կամ այլ արտակարգ իրավիճակների հետ։ Նման ռիսկերի համադրումը հատկապես կարևոր է արտաքին շուկաներում գործող փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար, որոնք հաճախ չունեն ռիսկերի ինքնուրույն կառավարման բավարար ֆինանսական հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտահանման վարկերի ապահովագրության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի ձևավորումն է։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է հստակ սահմանել ապահովագրողի, արտահանողի, ֆինանսական կազմակերպության և օտարերկրյա գնորդի փոխհարաբերությունները, ապահովագրական ծածկույթի պայմանները, ռիսկերի գնահատման սկզբունքները, փոխհատուցման կարգը և կողմերի պարտավորությունները։ Այսպիսի կառուցակարգի նպատակն է ստեղծել կանխատեսելի միջավայր, որտեղ արտահանողը կարող է արտաքին շուկա մուտք գործել՝ իր առևտրային և ֆինանսական ռիսկերի մի մասը կառավարելի դարձնելով։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև արտահանման վարկերի ապահովագրության և բանկային վարկավորման փոխկապակցվածությունը։ Երբ վարկատուն գիտի, որ արտահանման գործարքից բխող որոշակի ռիսկեր ապահովագրված են, վարկավորման ռիսկի գնահատումը կարող է բարելավվել։ Այդ հանգամանքը տեսականորեն կարող է նպաստել արտահանող կազմակերպությունների համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարձրացմանը և վարկավորման պայմանների բարելավմանը։ Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվել է իրական հատվածի համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության և գործիքների բազմազանության մեծացման անհրաժեշտությունը, այդ թվում՝ վարկային երաշխավորությունների և ապահովման ավելի ճկուն մեխանիզմների միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրներում արտահանման վարկերի ապահովագրությունն իրականացվում է մասնագիտացված պետական կամ մասնավոր կառույցների միջոցով, որոնք արտահանողներին պաշտպանում են արտաքին առևտրի որոշակի ռիսկերից։ Այդ կառույցների փորձի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի արտահանման կառուցվածքը, տնտեսության չափը, արտաքին շուկաների աշխարհագրությունը և ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունները։ Հայաստանի համար նման համակարգի զարգացումը կարող է հատկապես կարևոր լինել արտահանման ուղղությունների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե կազմակերպությունները կարողանան ավելի արդյունավետ կառավարել օտարերկրյա գնորդների հետ գործարքների ռիսկերը, նրանց համար կարող են հասանելի դառնալ նոր շուկաներ և գործընկերներ։ Սա կարող է նվազեցնել առանձին շուկաներից կախվածությունը և նպաստել արտահանման ավելի կայուն կառուցվածքի ձևավորմանը։ Արտահանման վարկերի ապահովագրության համակարգը կարող է նաև նպաստել արտաքին ներդրումների և միջազգային տնտեսական կապերի զարգացմանը։ 2012 թվականին Հայաստանի քաղաքական-տնտեսական օրակարգում քննարկվում էր արտահանման վարկերի և ներդրումների ապահովագրության պետական գործակալության ստեղծման գաղափարը, ինչպես նաև արտահանող կազմակերպությունների կողմից օտարերկրյա գործընկերներին տրամադրվող ապրանքային վարկերի ապահովագրության իրականացումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվող թեման արտացոլում է Հայաստանի ֆինանսական ենթակառուցվածքի զարգացման և արտահանման խթանման համար նոր գործիքների որոնման ժամանակաշրջանի կարևոր խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական համակարգի ֆինանսական կայունության խնդրին։ Ապահովագրական կառույցը պետք է կարողանա գնահատել յուրաքանչյուր գործարքի ռիսկայնությունը, սահմանել համապատասխան ապահովագրավճար, ձևավորել բավարար պահուստներ և կառավարել միաժամանակ բազմաթիվ արտահանման գործարքներից առաջացող հնարավոր կորուստները։ Հետևաբար անհրաժեշտ է մշակել ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանություն, որը հաշվի կառնի ոչ միայն արտահանող կազմակերպության ֆինանսական վիճակը, այլև օտարերկրյա գնորդի, երկրի և կոնկրետ շուկայի առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև պետական աջակցության և շուկայական մեխանիզմների հարաբերակցության հարցը։ Եթե արտահանման վարկերի ապահովագրությունը ամբողջությամբ հիմնված է պետական միջոցների վրա, կարող են առաջանալ բյուջետային և բարոյական ռիսկերի խնդիրներ։ Մյուս կողմից՝ միայն մասնավոր ապահովագրական համակարգը կարող է բավարար չափով չծածկել բարձր քաղաքական կամ համակարգային ռիսկերը։ Հետևաբար ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից մեկը կարող է լինել այնպիսի համակցված մոդելի ձևավորումը, որը միաժամանակ կապահովի շուկայի արդյունավետությունը, պետական աջակցության նպատակային կիրառումը և ապահովագրական համակարգի ֆինանսական կայունությունը։ Արտահանման վարկերի ապահովագրությունը կարող է նաև ազդեցություն ունենալ հայկական արտադրողների մրցունակության վրա։ Արտահանողը, որը կարողանում է առաջարկել օտարերկրյա գնորդին ավելի ճկուն վճարման պայմաններ՝ պահպանելով իր ֆինանսական պաշտպանության մակարդակը, կարող է առավել մրցունակ լինել այն շուկաներում, որտեղ վճարման հետաձգումը կամ առևտրային վարկավորումը գործարքի կարևոր պայման է։ Այդ պատճառով ապահովագրական մեխանիզմը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես վնասների փոխհատուցման գործիք, այլև որպես արտահանման վաճառքային քաղաքականության և մրցունակության ապահովման բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է Հայաստանի պայմաններում արտահանման վարկերի ապահովագրության արդյունավետ կառուցակարգերի զարգացման վերաբերյալ մոտեցումների մշակման մեջ։ Դրանք կարող են ներառել ապահովագրական ռիսկերի դասակարգում, պայմանագրային հարաբերությունների կատարելագործում, պետական և մասնավոր կառույցների համագործակցության ձևավորում, արտահանողներին տեղեկատվական աջակցության տրամադրում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների բարելավում և ֆինանսական համակարգի հետ կապերի ամրապնդում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը արտահանման վարկերի ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ գործիք, որը կարող է նվազեցնել արտաքին առևտրի անորոշությունը, բարձրացնել արտահանողների ֆինանսավորման հասանելիությունը և աջակցել Հայաստանի արտահանման ներուժի իրացմանը։ Թեման միավորում է ֆինանսների, ապահովագրության, բանկային գործունեության, ռիսկերի կառավարման և միջազգային առևտրի խնդիրները և կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ապահովագրական ու բանկային ոլորտի մասնագետներին, արտահանող ընկերությունների ղեկավարներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Сельское хозяйство

Աշխատության մեջ սկզբում ներկայացվում են գենետիկայի հիմնարար հասկացությունները՝ ժառանգականություն, փոփոխականություն, գեն, գենոտիպ և ֆենոտիպ։ Բացատրվում է, թե ինչպես են գեները փոխանցվում սերունդներին և ինչ օրինաչափություններով են ձևավորվում կենդանիների տարբեր հատկանիշները՝ արտադրողականություն, դիմացկունություն հիվանդությունների նկատմամբ, վերարտադրողական ունակություն և այլն։ Նյութը նաև անդրադառնում է սելեկցիայի հիմունքներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է ընտրության և խաչասերման միջոցով բարելավել ցանկալի հատկանիշները։ Կենսատեխնոլոգիական բաժնում քննարկվում են ժամանակակից մեթոդներ, որոնք կիրառվում են կենդանաբուծության մեջ։ Դրանցից են արհեստական սերմնավորումը, սաղմերի փոխպատվաստումը, ինչպես նաև գենետիկական ինժեներիայի որոշ տարրեր։ Այս տեխնոլոգիաները հնարավորություն են տալիս արագացնել սելեկցիոն գործընթացները, բարձրացնել կենդանիների արտադրողականությունը և պահպանել արժեքավոր գենետիկական հատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև մոլեկուլային գենետիկայի դերին։ Ներկայացվում են ԴՆԹ-ի կառուցվածքը, գենոմի կազմակերպվածությունը և այն մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել և վերահսկել կենդանիների գենետիկական հատկությունները։ Սա կարևոր է հատկապես հիվանդությունների կանխարգելման և առողջ, բարձրարժեք սերունդ ստանալու համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ավելուկի հիմնական տեսակների կենսաբանական առանձնահատկությունների, աճի պայմանների և տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությանը Լոռու մարզի օրինակով։ Ներկայացվում են բույսի տեսակային կազմը, տարածվածությունը, էկոլոգիական պահանջները, զարգացման փուլերը և կենսաբանական հատկությունները։ Քննարկվում են ավելուկի կիրառական նշանակությունը սննդի, գյուղատնտեսության և ժողովրդական օգտագործման ոլորտներում, ինչպես նաև դրա մշակման, հավաքագրման և արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները տարածաշրջանային պայմաններում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունը բույսի աճի ու բերքատվության վրա, տեսակների պահպանման և ռացիոնալ օգտագործման խնդիրները։ Գիրքը նախատեսված է բուսաբանների, գյուղատնտեսների, էկոլոգների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բուսական աշխարհի ու բնական ռեսուրսների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։