Устав Никитинской молочной артели с артельной при ней лавкой

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկատիրական գործունեության զարգացման և բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման միջև գոյություն ունեցող տնտեսական ու սոցիալական փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով փոքր, միջին և խոշոր ձեռնարկությունների գործունեության ընդլայնումը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, բնակչության եկամուտների ավելացմանը և սոցիալական բարեկեցության բարելավմանը։ Քննության են առնվում ձեռնարկատիրության ձևավորման համար անհրաժեշտ տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ պայմանները, մրցակցային միջավայրի նշանակությունը, մասնավոր նախաձեռնության խթանման հնարավորությունները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը գործարար ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում փոքր և միջին ձեռնարկատիրությանը՝ որպես զբաղվածության ընդլայնման, ինքնազբաղվածության զարգացման, նորարարությունների ներդրման և տեղական տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման կարևոր գործոնի։ Ուսումնասիրվում են ձեռնարկությունների ստեղծման և զարգացման գործընթացում հանդիպող հիմնական խոչընդոտները, այդ թվում՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, ներդրումային ռիսկերը, վարչարարական բարդությունները, հարկային միջավայրի ազդեցությունը, շուկաների հասանելիության խնդիրները և գործարար գիտելիքների ու հմտությունների նշանակությունը։ Կենսամակարդակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշ, որը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության դրամական եկամուտներով, այլև զբաղվածության կայունությամբ, սպառման հնարավորություններով, սոցիալական ծառայությունների հասանելիությամբ և ընդհանուր տնտեսական անվտանգության մակարդակով։ Վերլուծվում է, թե ձեռնարկատիրական ակտիվության աճը ինչպես կարող է նպաստել տնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը, ապրանքների ու ծառայությունների առաջարկի ընդլայնմանը, մրցակցության ուժեղացմանը և արտադրողականության բարձրացմանը։ Կարևորվում է նաև տարածաշրջանային ձեռնարկատիրության զարգացումը, քանի որ տնտեսական գործունեության տարածքային անհավասարությունը կարող է ազդել տարբեր բնակավայրերի բնակչության զբաղվածության և եկամուտների մակարդակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պետական աջակցության ծրագրերի, արտոնյալ ֆինանսավորման, վարկավորման, ներդրումային քաղաքականության, գործարար կրթության և խորհրդատվական ծառայությունների դերին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ձեռնարկատիրության զարգացման մակարդակը բնութագրող ցուցանիշները բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության և տնտեսական աճի տվյալների հետ՝ բացահայտելու դրանց միջև առկա օրինաչափությունները։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ կենսամակարդակի կայուն բարձրացման համար կարևոր է ոչ միայն ձեռնարկությունների թվի ավելացումը, այլև դրանց արտադրողականությունը, մրցունակությունը, նորարարական կարողությունները և երկարաժամկետ գործունեության համար բարենպաստ միջավայրի ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ձեռնարկատիրության, սոցիալական քաղաքականության, բիզնեսի կառավարման և տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների, ձեռնարկատերերի և ոլորտային մասնագետների համար։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Գյումրի քաղաքի XIX դարի և XX դարի առաջին կեսի հասարակական շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արդիականացման հիմնախնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական զարգացման պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով հասարակական նշանակության կառույցների ձևավորման փուլերը, ճարտարապետական ոճերի բազմազանությունը և կառուցապատման ավանդույթների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի ձևավորման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական, վարչական, մշակութային և ծառայողական նշանակության շենքերի ճարտարապետական լուծումները, շինարարական տեխնոլոգիաները, դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխկապակցվածությունը ժամանակի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային արժեքների պահպանության, վերականգնման և ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջներին համապատասխանեցման խնդիրներին՝ քննարկելով հին կառույցների ինտեգրման հնարավորությունները նոր քաղաքային միջավայրում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, արվեստաբանների, պատմաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես վերլուծական մոտեցում, այնպես էլ գործնական լուծումների շրջանակ։

География

Գիրքը նվիրված է Իրանի չոր և կիսաչոր շրջաններում ջրային պաշարների ապահովման նպատակով ստորգետնյա ամբարտակների կիրառման հնարավորությունների և արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ջրի սահմանափակ հասանելիության պայմաններում ջրային ռեսուրսների կուտակման, պահպանման և կառավարման ժամանակակից մեթոդները, ինչպես նաև ստորգետնյա ջրամբարների և ամբարտակների կիրառման տեխնիկական ու բնապահպանական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է չորային տարածքների հիդրոլոգիական պայմանները, ստորերկրյա ջրերի ձևավորման և շարժման գործընթացները, տեղանքի երկրաբանական կառուցվածքի ազդեցությունը ջրապահպան համակարգերի արդյունավետության վրա և ստորգետնյա ամբարտակների նախագծման հիմնական սկզբունքները։ Գրքում ներկայացվում են նման կառույցների առավելությունները՝ ջրի գոլորշիացման նվազեցում, ջրային պաշարների երկարաժամկետ պահպանում, երաշտային շրջաններում ջրամատակարարման կայունացում և գյուղատնտեսական օգտագործման հնարավորությունների ընդլայնում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկատնտեսական գնահատմանը, կառուցման պայմանների ընտրությանը, շահագործման արդյունավետությանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման, կլիմայական չորացման պայմաններում ջրամատակարարման ապահովման և կայուն զարգացման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, երկրաբանների, բնապահպանների, ջրատնտեսության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ջրի պահպանման նորարարական լուծումներով և չորային տարածքների ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմամբ։

Другие предметы

Գիրքը նվիրված է գրադարանային ձեռացագրերի կազմակերպման, մշակման և կիրառման գործնական խնդիրներին՝ նախատեսված գրադարանավարների և բիբլիոգրաֆների մասնագիտական գործունեության արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատանքում ներկայացվում են գրադարանային ֆոնդերի նկարագրման, մատենագիտական գրառումների կազմման, տեղեկատվական նյութերի դասակարգման և որոնման համակարգերի կազմակերպման հիմնական սկզբունքները։ Հեղինակը ներկայացնում է գործնական ցուցումներ, որոնք օգնում են մասնագետներին ճիշտ ձևակերպել գրադարանային փաստաթղթերը, պահպանել մատենագիտական ճշգրտությունը և ապահովել տեղեկատվության հասանելիությունը ընթերցողների համար։ Գրքում ուսումնասիրվում են ձեռացագրերի կազմման մեթոդները, գրադարանային աշխատանքի տեխնիկական և կազմակերպչական կողմերը, աղբյուրների հաշվառման, մշակման և ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիբլիոգրաֆիական աշխատանքի որակի բարձրացմանը, տեղեկատու-մատենագիտական ծառայությունների կատարելագործմանը և գրադարանային տեղեկատվական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատությունը կարևոր գործնական նշանակություն ունի գրադարանային մասնագիտության զարգացման համար՝ որպես ուղեցույց ինչպես սկսնակ, այնպես էլ փորձառու մասնագետների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, բիբլիոգրաֆներին, տեղեկատվական կենտրոնների աշխատակիցներին, գրադարանագիտության ոլորտի ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր զբաղվում են գրականության մշակմամբ, տեղեկատվության համակարգմամբ և մատենագիտական գործունեությամբ։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ավետիս Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակի թեմատիկ, գաղափարական և ոճական առանձնահատկությունների քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղն ու նշանակությունը XX դարասկզբի հայ գրականության զարգացման մեջ։ Ահարոնյանի արձակում միահյուսվում են ազգային կյանքի, պատմական ճակատագրի, հասարակական հակասությունների և անհատի հոգեբանական աշխարհի խնդիրները, ինչի շնորհիվ նրա ստեղծագործությունները ձեռք են բերում ինչպես ազգային, այնպես էլ համամարդկային բովանդակություն։ Հեղինակի համար գրականությունը ոչ միայն իրականության պատկերման միջոց է, այլև մարդու հոգևոր աշխարհի, հասարակական հարաբերությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրության ձև։ Ուսումնասիրության կենտրոնում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունը։ Ահարոնյանի հերոսները հաճախ հայտնվում են բարդ սոցիալական և պատմական պայմաններում, որտեղ նրանց անձնական ցանկությունները բախվում են արտաքին իրականության սահմանափակումներին։ Այդ բախումը ձևավորում է նրանց ներքին դրամատիզմը և հնարավորություն տալիս բացահայտելու մարդկային բնավորության տարբեր կողմերը՝ վախը, հույսը, հավատը, հուսահատությունը, սերը, արժանապատվությունը և պայքարի պատրաստակամությունը։ Հերոսի հոգեբանական վիճակը հաճախ անմիջականորեն կապված է նրա ապրած ժամանակաշրջանի հետ, և անձնական ողբերգությունը վերածվում է ավելի լայն ազգային կամ հասարակական ողբերգության արտահայտության։ Ահարոնյանի արձակի կարևոր թեմաներից է ազգային ինքնագիտակցությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հայ մարդու ճակատագիրը հաճախ ներկայացվում է պատմական դժվարությունների և ազգային գոյության սպառնալիքների համատեքստում։ Հայրենիքի, ժողովրդի, ազգային արժանապատվության և ազատության գաղափարները դառնում են բազմաթիվ կերպարների գործողությունների և ընտրությունների հիմքը։ Սակայն ազգային թեմատիկան հեղինակի մոտ չի սահմանափակվում միայն հայրենասիրական գաղափարների արտահայտմամբ․ այն կապվում է անհատի հոգեբանական փորձի, հիշողության, կորստի և ապագայի նկատմամբ ունեցած հույսի հետ։ Այդ պատճառով ազգային և անձնական ճակատագրերը հաճախ ներկայացվում են որպես փոխկապակցված երևույթներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական իրականության գեղարվեստական արտացոլմանը։ Ահարոնյանի արձակը հաճախ արձագանքում է հայ ժողովրդի պատմական փորձին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին։ Պատմական միջավայրը նրա ստեղծագործություններում ոչ միայն գործողությունների ֆոն է, այլև կերպարների մտածողությունը ձևավորող ուժ։ Պատմական աղետները, սոցիալական անարդարությունը, բռնությունը և քաղաքական անկայունությունը ներթափանցում են հերոսների առօրյա կյանք և ազդում նրանց հոգևոր աշխարհի վրա։ Հեղինակը պատմական իրադարձությունները ներկայացնում է մարդկային ճակատագրերի միջոցով՝ դրանով իսկ պատմությանը հաղորդելով զգացմունքային և հոգեբանական խորություն։ Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակի առանձնահատկություններից է մարդու ներաշխարհի նկատմամբ մեծ ուշադրությունը։ Նրա հերոսների ապրումները հաճախ մանրամասնորեն բացահայտվում են ներքին խոսքի, հիշողությունների, հոգեբանական դիտարկումների և հուզական իրավիճակների միջոցով։ Ներքին և արտաքին աշխարհների փոխհարաբերությունը ստեղծում է բազմաշերտ կերպարներ, որոնց վարքագիծը հնարավոր չէ բացատրել միայն սոցիալական հանգամանքներով։ Նրանց որոշումների հիմքում հաճախ ընկած են անձնական փորձառություններ, բարոյական համոզմունքներ, վախեր և ներքին հակասություններ։ Կարևոր թեմա է նաև հայրենի հողի և մարդու կապը։ Հայրենիքը Ահարոնյանի արձակում կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես հիշողության, ինքնության և հոգևոր պատկանելիության խորհրդանիշ։ Հայրենի միջավայրից հեռացումը կամ դրա կորուստը հաճախ առաջացնում է օտարման և հոգևոր դատարկության զգացում, իսկ հայրենիքի հետ կապի պահպանումը դառնում է ինքնության պահպանման կարևոր պայման։ Այս թեման հատկապես նշանակալի է հեղինակի այն ստեղծագործություններում, որտեղ անձնական ճակատագիրը միահյուսվում է ժողովրդի պատմական փորձին։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Ահարոնյանի լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Նրա արձակին բնորոշ են պատկերավոր նկարագրությունները, հուզական լարվածությունը, բնության և մարդու հոգեվիճակի փոխկապակցված ներկայացումը, երկխոսությունների բնականությունը և կերպարների խոսքի անհատականացումը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես հերոսի ներաշխարհի արտացոլող ուժ․ արտաքին միջավայրի փոփոխությունները կարող են ընդգծել կերպարի ուրախությունը, տագնապը, տխրությունը կամ հույսը։ Այսպիսով, նկարագրությունը դառնում է ոչ միայն միջավայրի ստեղծման, այլև հոգեբանական բնութագրման միջոց։ Ահարոնյանի արձակի կարևոր կողմերից է նաև բարոյական խնդիրների նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Նրա կերպարները հաճախ կանգնում են ընտրության առաջ, երբ անհրաժեշտ է որոշել անձնական երջանկության և պարտքի, անվտանգության և պայքարի, անհատական շահի և ընդհանուր նպատակի միջև։ Այդ իրավիճակներում բացահայտվում է մարդու բարոյական նկարագիրը։ Հեղինակը միաժամանակ ցույց է տալիս, որ պատմական ծանր պայմաններում բարոյական ընտրությունը կարող է ունենալ բարձր գին, սակայն հենց այդ ընտրությունն է մարդուն տալիս արժանապատվության և ներքին ամբողջականության զգացում։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ավետիս Ահարոնյանի գեղարվեստական արձակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության մեջ՝ իր մեջ միավորելով ազգային պատմական հիշողությունը, հասարակական խնդիրները, հոգեբանական խորությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հայ մարդու անհատական ճակատագիրը հաճախ դառնում է ժողովրդի պատմական փորձի արտահայտություն, իսկ ազգային թեմաները ձեռք են բերում համամարդկային հնչեղություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականությամբ, ազգային գրականության պատմությամբ, XX դարասկզբի արձակով և հոգեբանական կերպարակերտման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Ահարոնյանի գեղարվեստական ժառանգության և հայ արձակի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի մասին։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Շտուրմ–Լիուվիլի օպերատորի համար ձևակերպվող հակադարձ ցրման խնդրին, երբ պոտենցիալը ունի որոշակի ասիմպտոտիկ վարքագիծ անվերջությունում՝ ընդգծելով սպեկտրալ տվյալների և դինամիկ համակարգերի վերականգնման տեսական հիմքերը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն հիմնարար հարցի վրա, թե ինչպես կարելի է ցրման տվյալների (reflection coefficient, transmission coefficient և հնարավոր սեփական արժեքների հավաքածու) միջոցով միարժեքորեն վերականգնել դիֆերենցիալ օպերատորի պոտենցիալ ֆունկցիան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ պոտենցիալը չի արագորեն մարում, այլ ցուցաբերում է որոշակի կարգավորված վարքագիծ անսահմանությունում, ինչը բարդացնում է դասական հակադարձ ցրման մեթոդների կիրառումը։ Ներկայացվում է Գելֆանդ–Լևիտանի–Մարչենկոյի տիպի ինտեգրալ հավասարումների կառուցումը և դրանց լուծման պայմանները, որոնք ապահովում են վերականգնման կայունություն և միարժեքություն։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև սպեկտրալ տեսության և օրթոգոնալ ֆունկցիաների համակարգերի դերը հակադարձ խնդրի լուծման մեջ, ինչպես նաև կապը քվանտային մեխանիկայի և ալիքային պրոցեսների մոդելավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հակադարձ ցրման խնդիրները Շտուրմ–Լիուվիլի օպերատորների համար հանդիսանում են կարևոր գործիքներ մաթեմատիկական ֆիզիկայում՝ հնարավորություն տալով վերականգնել համակարգի ներքին կառուցվածքը արտաքին դիտարկելի տվյալներից՝ նույնիսկ բարդ ասիմպտոտիկ պայմանների առկայության դեպքում։