Հայ - իրանական պատմամշակութային կապերն արդի Էտապում

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Ներսես Շնորհալու պոեմական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով դրանց բովանդակային, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվական առանձնահատկություններին։ Հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հոգևոր, բարոյական, փիլիսոփայական և ուսուցողական բնույթի երկերը, որոնց միջոցով արտահայտվում են մարդու ներաշխարհի, հավատքի, բարության, գիտելիքի, մեղքի, ապաշխարության և հոգևոր կատարելագործման վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում պոեմների կառուցվածքին, թեմատիկ բազմազանությանը, բանաստեղծական խոսքի առանձնահատկություններին և միջնադարյան հայ մտածողության հետ դրանց կապերին։ Ներկայացվող ստեղծագործություններում միահյուսվում են քրիստոնեական աշխարհայացքը, բարոյախրատական գաղափարները և մարդկային կյանքի վերաբերյալ ընդհանրացումները, ինչի շնորհիվ դրանք ունեն ոչ միայն կրոնական, այլև գրական, փիլիսոփայական և մշակութային արժեք։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Շնորհալու գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, նրա վերաբերմունքը մարդու և հասարակության բարոյական խնդիրների նկատմամբ, ինչպես նաև նրա ստեղծագործություններում դրսևորվող լեզվական և ոճական հարստությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև միջնադարյան գրական ավանդույթների, հոգևոր գրականության և ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ազդեցությանը հեղինակի ստեղծագործության վրա։ Պոեմներում կիրառվող պատկերները, խորհրդանիշները, հակադրությունները և բարոյական պատգամները նպաստում են ստեղծագործությունների գաղափարական խորությանն ու գեղարվեստական ամբողջականությանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ գրականության պատմության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Ներսես Շնորհալու գրական ժառանգության և նրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, ուսանողներին, դասախոսներին և հայ միջնադարյան գրականության ու հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է Շնորհալու պոեմական ժառանգությունը որպես հայ միջնադարյան գրական մտքի կարևոր դրսևորում՝ ընդգծելով դրա հոգևոր, բարոյական, գեղարվեստական և պատմամշակութային նշանակությունը։

Другие предметы

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979 [src=123456789/12042] [dspace.nla.am]

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մշակույթի, տեսարժան վայրերի, մարդկանց, կենցաղի և ազգային ինքնության գեղարվեստական արտացոլումը՝ էսքիզների և պատկերային դիտարկումների միջոցով։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի բնապատկերների, պատմական միջավայրի, ճարտարապետական ժառանգության և առօրյա կյանքի յուրահատուկ դրվագները՝ ներկայացված նկարչական ազատ ու ստեղծագործ մոտեցմամբ։ Գրքում համադրվում են դիտողական արվեստը և մշակութային ուսումնասիրությունը՝ ստեղծելով հայկական իրականության գեղարվեստական պատկեր։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստագետներին, արվեստի սիրահարներին, մշակույթի ուսումնասիրողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են տեսողական ձևով ճանաչել Հայաստանի կերպարն ու ինքնատիպությունը։

Экология

Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը ժամանակակից պայմաններում համարվում է բնապահպանական անվտանգության և կայուն զարգացման ապահովման կարևորագույն գործիքներից մեկը։ Այն իրենից ներկայացնում է շրջակա միջավայրի վիճակի համակարգված դիտարկում, չափում, վերլուծություն և գնահատում, որի նպատակն է հայտնաբերել բնական և մարդածին փոփոխությունները և կանխել հնարավոր էկոլոգիական վտանգները։ Մոնիտորինգի միջոցով վերահսկվում են օդի, ջրի և հողի որակը, աղտոտման մակարդակը, կլիմայական փոփոխությունները, ինչպես նաև կենսաբազմազանության վիճակը։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման շնորհիվ մոնիտորինգը իրականացվում է ոչ միայն դաշտային չափումների միջոցով, այլ նաև արբանյակային դիտարկումների, ավտոմատ սենսորային համակարգերի և թվային տվյալների վերլուծության միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ և ճշգրիտ ստանալ տեղեկատվություն շրջակա միջավայրի մասին։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը կարևոր դեր ունի նաև հանրային առողջության պահպանման գործում, քանի որ աղտոտվածության բարձր մակարդակը կարող է հանգեցնել տարբեր հիվանդությունների, այդ թվում՝ շնչառական և քաղցկեղային հիվանդությունների։ Այն նաև օգնում է կանխատեսել բնական աղետները, ինչպիսիք են ջրհեղեղները, սողանքները կամ անտառային հրդեհները, և ժամանակին իրականացնել կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Մոնիտորինգի տվյալները օգտագործվում են պետական քաղաքականության մշակման, բնապահպանական օրենքների կատարելագործման և տնտեսական գործունեության կարգավորման համար՝ ապահովելով հավասարակշռություն զարգացման և բնության պահպանության միջև։ Բացի այդ, այն կարևոր դեր ունի միջազգային համագործակցության մեջ, քանի որ բնապահպանական խնդիրները հաճախ ունեն գլոբալ բնույթ և պահանջում են համատեղ լուծումներ։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը նաև նպաստում է հասարակության իրազեկվածության բարձրացմանը՝ օգնելով մարդկանց ավելի պատասխանատու վերաբերվել բնությանը և հասկանալ իրենց գործունեության ազդեցությունը էկոհամակարգերի վրա։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է փոխաբերության դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը փիլիսոփայական գիտելիքի համակարգում՝ որպես մտածողության, ճանաչողության և իմաստաստեղծ գործընթացների կարևոր բաղադրիչ։ Վերլուծվում են փոխաբերության տեսական հիմքերը, դրա փիլիսոփայական մեկնաբանությունները և կիրառության առանձնահատկությունները տարբեր գաղափարական ու գիտաճանաչողական ուղղություններում։ Քննարկվում է, թե ինչպես է փոխաբերությունը նպաստում բարդ հասկացությունների ձևակերպմանը, իրականության մեկնաբանությանը և նոր գիտելիքի կառուցմանը՝ հանդես գալով ոչ միայն որպես լեզվական արտահայտչամիջոց, այլև որպես ճանաչողական գործիք։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում փոխաբերության կապին լեզվի, մտածողության, մշակույթի և գիտության հետ, ներկայացվում են տարբեր փիլիսոփայական մոտեցումների համեմատական վերլուծություններ, ինչպես նաև բացահայտվում է դրա ազդեցությունը գաղափարների ձևավորման, տեսությունների զարգացման և աշխարհընկալման գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում փիլիսոփայության, լեզվաբանության, ճանաչողության տեսության և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Культура

Ալեքսանդր Աֆանասի Սպենդիարյանը հայ դասական երաժշտության ամենանշանավոր կոմպոզիտորներից և դիրիժորներից մեկն էր, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն ունեցան հայկական ազգային երաժշտարվեստի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է Կախովկայի շրջանում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել երաժշտությամբ։ Սպենդիարյանը կրթություն է ստացել ռուսական երաժշտական միջավայրում, սակայն իր ստեղծագործություններում մշտապես պահպանել է հայկական ազգային երաժշտության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունները համատեղում էին եվրոպական դասական երաժշտության ձևերը և հայկական ժողովրդական մեղեդիների հարուստ հնչերանգները։ Սպենդիարյանը համարվում է հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Ալմաստ» օպերան, որը գրվել է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հիման վրա և դարձել հայկական օպերային արվեստի կարևորագույն գործերից մեկը։ Այս օպերայում արտացոլվում են ազգային բնավորությունը, ժողովրդի հոգևոր աշխարհը և հայրենասիրական գաղափարները։ Բացի օպերային ստեղծագործություններից, Սպենդիարյանը գրել է սիմֆոնիկ պատկերներ, ռոմանսներ և այլ երաժշտական գործեր, որոնք առանձնանում են հուզականությամբ և ազգային երանգներով։ Նա մեծ դեր է ունեցել նաև հայկական երաժշտական կյանքի կազմակերպման գործում՝ աջակցելով երաժշտական կրթության և մշակութային հաստատությունների զարգացմանը։ Սպենդիարյանի գործունեությունը նպաստել է հայկական երաժշտության ճանաչմանը ոչ միայն Հայաստանում, այլև արտասահմանում։ Նրա անունով կոչվել են երաժշտական դպրոցներ, մշակութային հաստատություններ և Երևանի օպերայի ու բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը երկար տարիներ կրել է նրա անունը։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը հայ մշակույթի պատմության մեջ մնացել է որպես ազգային երաժշտարվեստի մեծ վարպետ, որի ստեղծագործությունները մինչ օրս շարունակում են հնչել բեմերում և սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։