1839 թվականի օրացույց և եղանակի կանխատեսումներ

Религия

Գիրքը ներկայացնում է Նոր կտակարանի պատմական բաժինը, որը նվիրված է Հիսուս Քրիստոսի հարությունից և համբարձումից հետո առաքյալների գործունեությանը, քրիստոնեական առաջին համայնքների ձևավորմանն ու նոր հավատի տարածմանը։ Այն պատմում է Սուրբ Հոգու իջնելու, առաքյալների քարոզչության, հավատացյալների միավորման և վաղ եկեղեցու աստիճանական կազմավորման մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պետրոս և Պողոս առաքյալների ծառայությանը, նրանց քարոզչական ուղևորություններին, Ավետարանի տարածմանը հրեաների և հեթանոսների շրջանում, ինչպես նաև նորաստեղծ քրիստոնեական համայնքների առջև ծառացած փորձություններին ու դժվարություններին։ Ներկայացված իրադարձությունները բացահայտում են առաքելական գործունեության նշանակությունը, քրիստոնեական հավատի տարածման պատմական ընթացքը և եկեղեցական միասնության գաղափարը։ Գրքում արտացոլվում են նաև առաջին հավատացյալների փոխհարաբերությունները, համայնքային կյանքի կազմակերպումը և հոգևոր նվիրվածության դրսևորումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի վաղ քրիստոնեության պատմության, առաքելական ավանդության և եկեղեցու սկզբնական շրջանի ուսումնասիրության համար։ Այն միաժամանակ ծառայում է որպես աստվածաշնչյան ընթերցանության և կրոնական կրթության նյութ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով առաքյալների գործունեությանը, նրանց հավատարմությանը և քրիստոնեական ուսմունքի տարածման պատմությանը։

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական իրավիճակին և հատկապես սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի կառավարման տարիներին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությանը։ Հեղինակը՝ Դիմիտր Ա. Սպիրովը, փորձում է պատմական աղբյուրների, վկայությունների և վերլուծական դիտարկումների միջոցով ներկայացնել այն բարդ ու հակասական գործընթացները, որոնք ձևավորվել են Օսմանյան իշխանությունների և հայկական համայնքների հարաբերություններում XIX դարի վերջում և XX դարի սկզբում։ Գրքում քննարկվում են հայերի սոցիալ-քաղաքական դրությունը կայսրությունում, վարչական ճնշումների մեխանիզմները, հարկային և իրավական անհավասարությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական զարգացումները, որոնք հանգեցրել են լարվածության աճի և զանգվածային բռնությունների։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Աբդուլ Համիդ II-ի ներքին քաղաքականությանը, պետական վերահսկողության համակարգին և կայսրության պահպանման փորձերին՝ միաժամանակ ներկայացնելով հայկական հարցի միջազգային արձագանքները և եվրոպական տերությունների դիրքորոշումները։ Գիրքը համադրում է պատմական փաստերի շարադրանքն ու վերլուծական մեկնաբանությունը՝ փորձելով բացահայտել պատճառահետևանքային կապերը տարածաշրջանային քաղաքականության և հայկական բնակչության ճակատագրի միջև։ Այն կարևոր աղբյուր է Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, հայկական հարցով և միջազգային հարաբերությունների պատմական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է XVI դարի վերջի և XVIII դարի առաջին կեսի Երևանի ու հարակից տարածքների պատմական աշխարհագրության, վարչատարածքային կառուցվածքի, բնակչության և սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ օսմանյան աշխարհագիր մատյանների համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Քննարկվում են 1590 և 1728 թվականների օսմանյան հաշվառման փաստաթղթերի բովանդակությունը, դրանց կազմման նպատակները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևանի վիլայեթի և լիվայի վարչական բաժանմանը, բնակավայրերի տեղաբաշխմանը, գյուղերի ու քաղաքային կենտրոնների տնտեսական գործունեությանը և տարածաշրջանի տարածքային կազմակերպման փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են բնակավայրերի անվանումները, դրանց պատմական տեղորոշման հնարավորությունները, բնակչության հաշվառման սկզբունքները, հարկային պարտավորությունները և գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են երկու ժամանակաշրջանների տվյալների ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հնարավորություն ընձեռելով բացահայտելու բնակավայրերի ցանցի, վարչական սահմանների և տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները։ Կարևորվում են հողատիրության, հողօգտագործման, հարկատեսակների, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի և տեղական տնտեսության կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկությունների վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Երևանի հյուսիսային հարակից շրջանների բնակավայրերը, դրանց աշխարհագրական դիրքը և վարչական պատկանելության փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում օսմանյան վարչական համակարգի առանձնահատկություններին, հարկային հաշվառման մեխանիզմներին և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության մեթոդներին։ Առանձնացվում են բնակավայրերի անվանումների նույնականացման, պատմական տեղանունների փոփոխությունների, սկզբնաղբյուրների տվյալների համադրելիության և դրանց մեկնաբանության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանների քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը տարածաշրջանի վարչատարածքային և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի պատմական աշխարհագրության, օսմանյան ժամանակաշրջանի վարչական պատմության, պատմական ժողովրդագրության և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, արևելագետների, օսմանագետների, պատմական աշխարհագրության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր իշխանական տոհմերից մեկի քաղաքական, ռազմական, եկեղեցական և մշակութային գործունեության ուսումնասիրությանը XIII–XVI դարերի պատմական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Արցախի և հարակից տարածքների քաղաքական կյանքում տոհմի զբաղեցրած դիրքն է, նրա իշխանական կառույցների ձևավորումն ու շարունակականությունը, ինչպես նաև հարաբերությունները տարածաշրջանում գործող հայկական և օտար քաղաքական ուժերի հետ։ Քննվում են իշխանական տան ներկայացուցիչների գործունեությունը Խաչենի իշխանության պատմության շրջանակում, նրանց մասնակցությունը տեղական կառավարման կազմակերպմանը և հայկական իշխանական ավանդույթների պահպանմանը քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում XIII դարի մոնղոլական նվաճումներից հետո ստեղծված իրադրությանը, երբ հայկական իշխանական տները ստիպված էին իրենց գործունեությունը հարմարեցնել նոր ռազմաքաղաքական պայմաններին՝ ձգտելով պահպանել ժառանգական տիրույթները և տեղական կառավարման հնարավորությունները։ Հետագա դարերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տոհմի դիրքի փոփոխություններին տարածաշրջանային իշխանությունների հերթափոխի և քաղաքական հարաբերությունների վերաձևավորման պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հոգևոր և մշակութային գործունեությունը՝ եկեղեցիների ու վանական հաստատությունների հովանավորությունը, կրթական և գրչության կենտրոնների հետ կապերը, ձեռագրական մշակույթի զարգացումը և պատմական հիշողության պահպանման գործում ունեցած նշանակությունը։ Գանձասարի վանական համալիրը և նրա հետ կապված հոգևոր ավանդույթը դիտարկվում են որպես իշխանական տան քաղաքական ու մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են լինել միջնադարյան պատմագրական երկերը, վիմագիր արձանագրությունները, ձեռագրերի հիշատակարանները, տոհմաբանական տեղեկությունները և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տոհմի առանձին ներկայացուցիչների գործունեությունն ու նրանց փոխհարաբերությունները ժամանակակից քաղաքական ուժերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը բացահայտում է հայկական իշխանական համակարգի շարունակականության, տեղական քաղաքական ինքնակազմակերպման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացները՝ ցույց տալով իշխանական տների նշանակությունը միջնադարյան հայ հասարակության քաղաքական ու հոգևոր կյանքում։

География

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության տարածքում ձևավորված տարաբնակեցման համակարգի պատմական նախադրյալների, տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունների և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում տարաբնակեցումը դիտարկվում է որպես բնակչության տեղաբաշխման, բնակավայրերի ձևավորման ու փոխկապակցման, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի հարաբերակցության, ինչպես նաև տարածքի սոցիալ-տնտեսական յուրացման ամբողջական համակարգ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այն պատմական, աշխարհագրական, ժողովրդագրական և տնտեսական գործոնները, որոնք ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի բնակավայրերի ցանցի ձևավորման և հետագա փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության տարածքային բաշխմանը, բնակավայրերի հիերարխիկ կառուցվածքին, քաղաքային կենտրոնների դերակատարությանը և գյուղական բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են բնական պայմանները, տնտեսական գործունեության բնույթը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները, վարչատարածքային կազմակերպումը և ժողովրդագրական գործընթացները փոխազդել միմյանց հետ՝ ձևավորելով տարածաշրջանի տարաբնակեցման յուրահատուկ պատկեր։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև բնակչության թվաքանակի և կազմի փոփոխությունների, միգրացիոն տեղաշարժերի, բնակավայրերի աճի կամ նվազման և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների վերլուծությունը։ Հեղինակը դիտարկում է տարաբնակեցման համակարգի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները՝ կապված բնակչության տեղաբաշխման անհամաչափության, առանձին բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական սահմանափակ հնարավորությունների, ենթակառուցվածքների զարգացման անհրաժեշտության և տարածքային կապերի արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Կարևորվում է նաև բնակավայրերի փոխկապակցվածության ամրապնդման և տարածքային զարգացման ավելի հավասարակշռված մոդելների ձևավորման խնդիրը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նրանով, որ տարաբնակեցման գործընթացները ներկայացնում է փոխկապակցված աշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական երևույթների համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել տարածաշրջանի բնակավայրային համակարգի զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրությամբ, ժողովրդագրությամբ, քաղաքաշինությամբ, տարածքային պլանավորմամբ և տարածաշրջանային զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի գործոնների համադրությամբ է ձևավորվում բնակավայրերի տարածական համակարգը և ինչ հիմնախնդիրներ կարող են առաջանալ դրա կայուն ու համաչափ զարգացման ճանապարհին։