1840 թվականի նահանջ տարվա օրացույց և եղանակային կանխատեսումներ՝ ըստ Հայոց ՌՄՁԹ թվականի

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մարքեթինգային տեխնոլոգիաների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը քաղաքական միջավայրում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են քաղաքական գործընթացներում մարքեթինգային գործիքների, հաղորդակցական ռազմավարությունների և հանրային կարծիքի ուսումնասիրության մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական դերակատարների, կուսակցությունների և հանրային կառույցների կողմից ընտրողների ու հասարակության տարբեր խմբերի հետ հաղորդակցության կազմակերպմանը, նրանց կարիքների և ակնկալիքների բացահայտմանը և համապատասխան քաղաքական ուղերձների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են շուկայի և քաղաքական միջավայրի միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են քաղաքական գաղափարների, ծրագրերի և արժեքների նկատմամբ մարքեթինգային մոտեցումների կիրառման ժամանակ։ Քննության են առնվում քաղաքական իմիջի ձևավորման, հանրային կապերի, քարոզչական հաղորդակցության, սոցիալական հետազոտությունների, ընտրողների վարքագծի ուսումնասիրության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև թվային միջավայրի և սոցիալական մեդիայի աճող նշանակությանը, որտեղ քաղաքական հաղորդակցությունը դառնում է ավելի արագ, թիրախավորված և փոխգործակցային։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայաստանի քաղաքական միջավայրի առանձնահատկություններին, ընտրական գործընթացներին, հասարակական կարծիքի ձևավորման գործոններին և քաղաքական հաղորդակցության արդյունավետության վրա ազդող սոցիալական ու մշակութային պայմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում բացահայտվում են մարքեթինգային տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավոր առավելությունները, ինչպես նաև դրանց հետ կապված խնդիրները՝ տեղեկատվական մանիպուլյացիայի, հանրային վստահության, էթիկական սահմանների և քաղաքական հաղորդակցության թափանցիկության տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու քաղաքական մարքեթինգի գործիքների կիրառման արդյունավետությունը և դիտարկելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունները հաշվի առնելով։ Այն կարող է օգտակար լինել մարքեթինգի և քաղաքագիտության մասնագետների, քաղաքական հաղորդակցության փորձագետների, հանրային կապերի մասնագետների, քաղաքական կառույցների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ուսանողների և ժամանակակից քաղաքական գործընթացներում մարքեթինգային տեխնոլոգիաների դերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Религия

Գիրքը ներկայացնում է Ղուրանը՝ իսլամի գլխավոր սրբազան գիրքը, որը մուսուլմանական հավատքի, կրոնական ուսմունքի և հոգևոր կյանքի հիմնարար աղբյուրն է։ Ղուրանը բաղկացած է սուրաներից, որոնք պարունակում են հավատքի, աստվածային հայտնության, բարոյական պատասխանատվության, արդարության, ողորմածության, մարդկային վարքի և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Այն անդրադառնում է Աստծո միակության գաղափարին, մարդու և Արարչի փոխհարաբերությանը, մարգարեների պատմություններին, աղոթքի և բարեպաշտության նշանակությանը, ինչպես նաև բարոյական ու հոգևոր կատարելագործման հարցերին։ Ղուրանի բովանդակության կարևոր մաս են կազմում հավատացյալների պարտականություններին, ընտանիքի և համայնքի կյանքին, ազնվությանը, համբերությանը, գթասրտությանը և արդար դատաստանին վերաբերող ուսմունքները։ Գիրքը մեծ նշանակություն ունի իսլամական աստվածաբանության, կրոնական իրավունքի, փիլիսոփայության, գրականության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն դարեր շարունակ ազդեցություն է ունեցել մուսուլմանական հասարակությունների աշխարհայացքի, կրթության, լեզվի, արվեստի և հասարակական ավանդույթների ձևավորման վրա։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության և տարբեր կրոնական ավանդույթների տպագիր ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել կրոնագետներին, արևելագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, իսլամական մշակույթն ուսումնասիրող մասնագետներին և համաշխարհային կրոնների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Աշխատությունը Հարիեթ Բիչեր Սթոուի «Քեռի Թոմի տնակը» վեպի հետ կապված հրատարակություն է, որը ներկայացնում է ստրկության, մարդկային արժանապատվության, ազատության և հասարակական անարդարության խնդիրները։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած են ստրկատիրական հասարակության պայմաններում ապրող մարդկանց ճակատագրերը, նրանց հոգեկան ապրումները, ընտանեկան կապերը և ազատության ձգտումը։ Վեպը բացահայտում է այն հասարակական համակարգի դաժան հակասությունները, որտեղ մարդը զրկվում է իր իրավունքներից և դիտարկվում որպես սեփականություն՝ միաժամանակ ընդգծելով մարդկային համերաշխության, կարեկցանքի և բարոյական պատասխանատվության նշանակությունը։ Հեղինակի գեղարվեստական պատումը միավորում է անհատական ճակատագրերն ու հասարակական խնդիրները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորհելու արդարության, խղճի, հավատքի և մարդկային հարաբերությունների մասին։ Ստեղծագործությունը նշանակալի տեղ ունի համաշխարհային գրականության մեջ՝ ստրկության թեմայի հանրայնացման և հասարակական գիտակցության վրա ունեցած ազդեցության շնորհիվ։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ վկայում է համաշխարհային գրական ստեղծագործությունների տարածման և հայ ընթերցողի համար հասանելի դառնալու գործընթացի մասին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, XIX դարի ընթերցողական մշակույթով և հասարակական խնդիրներն արտացոլող գեղարվեստական գրականությամբ զբաղվողների համար։

Политология

Աշխատությունը պարունակում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսունմեկերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ ներկայացնելով ժողովական գործունեության հերթական փուլի փաստաթղթային գրանցումը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքային ինքնակառավարման, ազգային ներկայացուցչական մարմինների և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Նման արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու ժողովի աշխատանքային ընթացքին, օրակարգային հարցերի քննարկման ձևերին, մասնակիցների ելույթներին, ներկայացված առաջարկություններին և որոշումների ընդունման ընթացակարգերին։ Դրանցում պահպանված պաշտոնական ձևակերպումները կարևոր են ոչ միայն առանձին հարցերի պատմական համատեքստը հասկանալու, այլև ազգային կառավարման համակարգի գործելակերպը, համայնքային պատասխանատվության սկզբունքներն ու հասարակական կազմակերպվածության մակարդակը բացահայտելու համար։ Փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել նաև ժամանակաշրջանի վարչական հարաբերությունների, ժողովական մշակույթի և հայերեն պաշտոնական գրագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության նպատակով։ Դրա լեզուն ու կառուցվածքը ներկայացնում են այն գրավոր ավանդույթը, որի միջոցով ազգային հաստատությունները ձևակերպում և արձանագրում էին իրենց գործունեությունը։ Այլ նիստերի նյութերի հետ համադրությամբ այն նպաստում է Ազգային ընդհանուր ժողովի աշխատանքի շարունակականության, պատմական նշանակության և հայ համայնքային ինքնակառավարման զարգացման ավելի ամբողջական ընկալմանը։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է Վազգեն Օվյանի վիպակների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու կյանքի սոցիալական, հոգեբանական և բարոյական կողմերը՝ բացահայտված փոքր ծավալի, բայց խորքային պատմողական կառուցվածքների միջոցով։ Վիպակներում հեղինակը հաճախ անդրադառնում է մարդկային ճակատագրերի բախումներին, ընտրության դժվարություններին և հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի վրա՝ ստեղծելով կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի շրջադարձային իրավիճակների առաջ։ Պատմությունները կառուցված են իրականության և ներքին ապրումների համադրությամբ, որտեղ կարևոր դեր ունեն հոգեբանական մանրամասները, միջավայրի նկարագրությունը և գործողությունների շարժառիթների բացահայտումը։ Գիրքը նաև ընդգծում է բարոյական արժեքների, պատասխանատվության և մարդկային արժանապատվության թեմաները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք փորձության ենթարկվում տարբեր սոցիալական պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն ներկայացնում է մարդու ներաշխարհի և հասարակական իրականության փոխազդեցության վրա հիմնված պատմություններ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերաիմաստավորել մարդկային հարաբերությունների և կյանքի ընտրությունների նշանակությունը։

Другие предметы

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է հայրենադարձության երևույթի ազդեցությունը Հայաստանի 1920–1930-ական թվականների քաղաքաշինական և ճարտարապետական գործընթացների վրա՝ դիտարկելով այն որպես սոցիալական, ժողովրդագրական և մշակութային կարևոր գործոն, որը ձևավորել է նոր քաղաքային միջավայրի զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այդ տարիներին Հայաստան վերադարձած բնակչության տարբեր խմբերը բերել են նոր մասնագիտական փորձ, քաղաքաշինական պատկերացումներ և ճարտարապետական ճաշակ, որոնք որոշակի ազդեցություն են ունեցել քաղաքների կառուցապատման և հանրային շենքերի նախագծման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի ընդլայնման գործընթացին, բնակելի թաղամասերի ձևավորմանը, վարչական և մշակութային նշանակության շենքերի կառուցմանը, ինչպես նաև սոցիալիստական քաղաքաշինության գաղափարախոսական հիմքերի ներդրմանը, որոնք համադրվել են տեղական ավանդույթների և վերադառնալու արդյունքում ձևավորված մշակութային ազդեցությունների հետ։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև ճարտարապետական ոճերի փոխազդեցությունը՝ ավանդական հայկական մոտիվների և նորագույն եվրոպական ու խորհրդային նախագծային մոտեցումների համադրության համատեքստում։ Միաժամանակ ներկայացվում է, թե ինչպես հայրենադարձության գործընթացը նպաստեց քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացմանը և մասնագիտական կադրերի ձևավորմանը, որոնք կարևոր դեր խաղացին Հայաստանի քաղաքաշինության ինստիտուցիոնալացման մեջ։