Արագացուցիչներում մյուոնային մասնիկների գրանցման և պարամետրերի չափման մեթոդի ու սարքավորման մշակումը

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում լիզինգի կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գյուղատնտեսության ֆինանսավորման ժամանակակից մեխանիզմների դերը տեխնիկական վերազինման, արտադրողականության բարձրացման և գյուղական տնտեսությունների կայուն զարգացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում է լիզինգի էությունը որպես ֆինանսական գործիք, դրա իրավական և տնտեսական հիմքերը, ինչպես նաև կիրառման առանձնահատկությունները գյուղատնտեսական ոլորտում՝ հատկապես փոքր և միջին տնտեսությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղտեխնիկայի և սարքավորումների լիզինգի արդյունավետությանը, պայմանագրային հարաբերությունների ձևավորմանը, տոկոսադրույքների և վճարային պայմանների ազդեցությանը գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև պետական աջակցության ծրագրերը, սուբսիդավորման մեխանիզմները և միջազգային փորձի կիրառելիությունը Հայաստանի ագրարային համակարգում։ Վերլուծվում են այն հիմնական խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են լիզինգի լայն տարածումը՝ ներառյալ ֆինանսական ռիսկերը, ապահովագրական մեխանիզմների թերի զարգացումը և շուկայի ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները։ Գրքի նպատակն է առաջարկել լուծումներ, որոնք կնպաստեն լիզինգի ինստիտուտի արդյունավետ կիրառմանը և ագրարային ոլորտի տեխնոլոգիական արդիականացման արագացմանը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Էրիվանի քաղաքային տրիանգուլյացիայի կետերի կոորդինատների համակարգված կատալոգը, որը կազմվել է 1927 թվականին և վերաբերում է Երևանի տարածքում ձևավորված գեոդեզիական հիմքի տվյալներին։ Նման կատալոգները կարևոր նշանակություն ունեն տեղանքի ճշգրիտ երկրաչափական դիրքի որոշման, քարտեզագրական աշխատանքների, տեղագրական հանույթների և քաղաքային տարածքի հետագա գեոդեզիական ուսումնասիրությունների համար։ Նյութում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում տրիանգուլյացիոն ցանցի առանձին կետերի դիրքը բնութագրող կոորդինատային տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս այդ կետերը օգտագործել որպես հենակետեր հետագա չափագրական և քարտեզագրական աշխատանքներում։ Տրիանգուլյացիան գեոդեզիական ցանցերի ստեղծման դասական մեթոդներից է, որի դեպքում տարածքում ձևավորվում է փոխկապակցված եռանկյունների համակարգ, իսկ չափված անկյունների և հայտնի ելակետային տվյալների հիման վրա հաշվարկվում են ցանցի մյուս կետերի դիրքերը։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր սկզբնաղբյուր լինել նաև Երևանի պատմական տեղագրության և քաղաքային տարածքի փոփոխությունների ուսումնասիրության համար, քանի որ 1927 թվականի գեոդեզիական տվյալները հնարավորություն են տալիս հետագա ժամանակաշրջանների քարտեզագրական և գեոդեզիական նյութերի հետ համեմատել քաղաքի տարածական կառուցվածքն ու հենակետային ցանցի զարգացումը։ Կատալոգի տվյալները կարող են հետաքրքրել գեոդեզիայի, քարտեզագրության, կադաստրի, քաղաքաշինության և պատմական աշխարհագրության մասնագետներին, ինչպես նաև Երևանի տարածքի պատմական քարտեզագրական նյութերն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Նման գեոդեզիական կատալոգների տվյալները հետագայում կարող են ծառայել ավելի մանրամասն տեղագրական և կադաստրային աշխատանքների հիմք, քանի որ գեոդեզիական ցանցերը կառուցվում են ավելի բարձր ճշգրտության և ավելի ընդհանուր մակարդակից դեպի տեղային ցանցեր՝ ապահովելով տարբեր չափագրումների միասնական տարածական հիմքը։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հյուսիս-արևելյան Այսրկովկասի խանությունների և Ռուսական կայսրություն հարաբերությունները XVIII դարի երկրորդ կեսին՝ ընդգծելով տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Նշվում է, որ տվյալ ժամանակաշրջանում Այսրկովկասի խանական համակարգը բնութագրվում էր քաղաքական մասնատվածությամբ, որտեղ տարբեր խանություններ հանդես էին գալիս որպես կիսանկախ կամ ձևականորեն ենթակա միավորներ՝ հաճախ փոփոխվող դաշնակցային հարաբերություններով։ Վերլուծվում է, որ Ռուսական կայսրության հարավային ընդլայնման քաղաքականությունը, պայմանավորված ռազմավարական և տնտեսական շահերով, աստիճանաբար ուժեղացրել է նրա ներգրավվածությունը Կովկասյան տարածաշրջանում՝ ձևավորելով դիվանագիտական և ռազմական ճնշման բազմաշերտ մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական արշավանքների և պայմանագրային համակարգի դերին, որոնք փոխել են ուժերի հավասարակշռությունը և հիմք դրել տարածաշրջանի հետագա ինտեգրման գործընթացներին Ռուսական կայսրության կազմում։ Նշվում է նաև, որ խանությունների միջև ներքին հակասությունները և մրցակցությունը հաճախ նպաստել են արտաքին ուժերի ազդեցության խորացմանը՝ թույլ տալով Ռուսական կայսրությանը աստիճանաբար ամրապնդել իր դիրքերը Հյուսիսային Այսրկովկասում։ Ընդհանուր առմամբ, XVIII դարի երկրորդ կեսի այս հարաբերությունները դիտարկվում են որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ տեղական քաղաքական կառուցվածքները և կայսերական ընդլայնման քաղաքականությունը փոխազդելով ձևավորել են տարածաշրջանի պատմական զարգացման ուղղությունը։

Лингвистика

Հ. Ղուկասյանցի աշխատությունը նախատեսված է սովորողների ընթերցանության հմտությունների զարգացման և գրավոր խոսքի ըմբռնման կարողությունների ձևավորման համար։ Այն պատկանում է դպրոցական ընթերցանության դասագրքերի այն ավանդույթին, որի նպատակն է երեխաներին և պատանի ընթերցողներին աստիճանաբար ծանոթացնել գրական ու ուսուցողական նյութերին, զարգացնել նրանց լեզվական գիտելիքները և խթանել ինքնուրույն ընթերցելու կարողությունը։ Նման ձեռնարկներում ընտրված տեքստերը սովորաբար ծառայում են ոչ միայն սահուն ու արտահայտիչ ընթերցանության վարժանքներին, այլև բառապաշարի հարստացմանը, խոսքի զարգացմանը, ընթերցած նյութի բովանդակությունը հասկանալու և վերարտադրելու կարողությունների ամրապնդմանը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես կրթության հիմնարար բաղադրիչ, որը նպաստում է սովորողների մտավոր զարգացմանը, աշխարհաճանաչողությանը, բարոյական պատկերացումների ձևավորմանը և գրականության նկատմամբ հետաքրքրության առաջացմանը։ Դասագրքի կրթական նշանակությունը կապված է նաև հայերեն գրավոր խոսքի մշակույթի տարածման և դպրոցական ուսուցման արդյունավետության բարձրացման հետ։ Հրատարակությունը կարևոր նյութ է 19-րդ դարի հայկական դպրոցական կրթության, հայերեն ընթերցանության դասագրքերի կազմման սկզբունքների, մանկավարժական մեթոդների և հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ասեղնագործական մշակույթի պատմական և ազգագրական համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն որպես հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի, կենցաղի, գեղարվեստական մտածողության և ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ասեղնագործության ծագումն ու պատմական զարգացումը, տարածքային առանձնահատկությունները, ձևավորման ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող արհեստագործական հմտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասեղնագործության տարբեր տեխնիկաներին, զարդանախշերին, գունային լուծումներին, գործվածքների և թելերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց պատրաստման և կիրառման եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր բնակավայրերին և պատմաազգագրական շրջաններին բնորոշ ասեղնագործական առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տեղական մշակութային ավանդույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ասեղնագործ զարդանախշերի խորհրդանշական և գեղագիտական նշանակությանը։ Բուսական, երկրաչափական, կենդանական և այլ պատկերները դիտարկվում են ոչ միայն որպես դեկորատիվ տարրեր, այլև որպես որոշակի պատկերացումների, հավատալիքների և աշխարհընկալման արտահայտություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ասեղնագործության կիրառական նշանակությանը՝ հագուստի, կենցաղային առարկաների, ծիսական պարագաների և այլ իրերի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ ընդգծվում է արհեստի սոցիալական և մշակութային դերը, մասնավորապես ընտանիքում և համայնքում գիտելիքների ու հմտությունների փոխանցման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայկական ավանդական ասեղնագործության բազմազանության, գեղարվեստական ինքնատիպության և պատմական շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության և վերարժևորման տեսանկյունից, քանի որ փաստագրում և համակարգում է ժողովրդական արվեստի կարևոր դրսևորումներ, որոնք կարող են հիմք ծառայել հետագա մշակութաբանական, ազգագրական և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, թանգարանների և մշակութային ժառանգության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայկական ավանդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է գամմա-ամինոկարագաթթվի (ԳԱԿԹ) իմունակարգավորիչ ազդեցության ուսումնասիրությանը հիպոկինետիկ սթրեսի պայմաններում՝ բացահայտելով նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են սահմանափակ շարժունակության հետևանքով օրգանիզմում առաջացող ֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, սթրեսային գործոնների ազդեցությունը իմունային պատասխանի վրա և ԳԱԿԹ-ի հնարավոր դերը այդ գործընթացների կարգավորման մեջ։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են իմունային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի ցուցանիշները, բջջային և հումորալ պաշտպանական մեխանիզմների փոփոխությունները, ինչպես նաև նյարդամիջնորդային համակարգերի ազդեցությունը օրգանիզմի հարմարվողական գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը նպաստում է նեյրոիմունային փոխհարաբերությունների առավել խորքային ըմբռնմանը և կարող է նշանակություն ունենալ սթրեսային վիճակների, շարժողական սահմանափակումների և դրանց հետևանքների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ֆիզիոլոգների, իմունոլոգների, բժշկական ոլորտի մասնագետների և կենսաբանական գիտությունների հետազոտողների համար։