Ещё в разделе История

    Смотреть все arrow_right_alt

    Откройте для себя другие интересные и полезные материалы

    Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материалов
    Онлайн

    История

    Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի նորագույն պատմություն

    Գիրքը ներկայացնում է, թե ինչպես են Ֆրանսիա և Մեծ Բրիտանիա զարգացել համաշխարհային պատերազմներից հետո, ինչպես են ձևավորվել նրանց ժամանակակից քաղաքական համակարգերը և ինչ դեր են ունեցել միջազգային հարաբերություններում։ Հիմնական բովանդակությունը․ 20-րդ դարի քաղաքական զարգացումներ Երկու երկրների մասնակցությունը Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին և դրանց հետևանքները։ Պետական կառավարման համակարգեր Ֆրանսիայի հանրապետական համակարգը և Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանական միապետությունը։ Տնտեսական և սոցիալական փոփոխություններ Արդյունաբերության զարգացում, սոցիալական բարեփոխումներ և կենսամակարդակի աճ։ Եվրոպական ինտեգրացիա Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի դերակատարումը եվրոպական համագործակցության գործընթացներում։ Միջազգային հարաբերություններ Դերը ՆԱՏՕ-ում, գլոբալ քաղաքականության մեջ և գաղութային համակարգի անկումը։

    Обновлено. 2026-09-19
    Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի նորագույն պատմություն
    Онлайн

    География

    ԱՇԽԱՐՀԱԳՐԱԿԱՆ-ԵՐԿՐԱԳՐԱԿԱՆ ԵԶՐՈՒՅԹՆԵՐԻ ԵՒ ՀԱՍԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՅԵՐԵՆ-ՊԱՐՍԿԵՐԵՆ, ՊԱՐՍԿԵՐԵՆ-ՀԱՅԵՐԵՆ ԲԱՌԱՐԱՆ

    Աշխարհագրական-երկրագրական եզրույթների և հասկացությունների հայերեն-պարսկերեն, պարսկերեն-հայերեն բառարան աշխատությունը մասնագիտական երկլեզու տեղեկատու բառարան է, որը նախատեսված է աշխարհագրության և երկրագիտության ոլորտներում օգտագործվող հիմնական տերմինների համակարգված թարգմանության և մեկնաբանության համար, այն ընդգրկում է աշխարհագրական երևույթների, ռելիեֆի ձևերի, կլիմայական հասկացությունների, ջրաբանական և էկոլոգիական տերմինների լայն շրջանակ՝ ներկայացնելով դրանց հայերեն և պարսկերեն համարժեքները, գիրքը բացատրում է նաև գիտական տերմինների կիրառության համատեքստային առանձնահատկությունները, ինչը օգնում է ճիշտ հասկանալ մասնագիտական գրականությունը երկու լեզուներով, միաժամանակ այն կարևոր օժանդակ աղբյուր է թարգմանիչների, ուսանողների, աշխարհագրագետների և տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գիտական հաղորդակցության ճշգրտությանը և տերմինաբանական միասնությանը։

    Обновлено. 2026-09-20
    ԱՇԽԱՐՀԱԳՐԱԿԱՆ-ԵՐԿՐԱԳՐԱԿԱՆ ԵԶՐՈՒՅԹՆԵՐԻ ԵՒ ՀԱՍԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՅԵՐԵՆ-ՊԱՐՍԿԵՐԵՆ, ՊԱՐՍԿԵՐԵՆ-ՀԱՅԵՐԵՆ ԲԱՌԱՐԱՆ
    Онлайн

    Культура

    Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում: 1979թ. մայիսի 1-ից մինչև մայիսի 31-ը: Մատենագիտական ցանկ

    Մատենագիտական, գրադարանագիտական և մշակութային տեղեկատվության բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է 1979 թվականի մայիսի 1-ից մինչև մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Հայկական ՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հաշվառմանը, համակարգմանը և ընթերցողներին ներկայացմանը։ Այն ընթացիկ մատենագիտական ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է մասնագետներին, հետազոտողներին և հետաքրքրված ընթերցողներին տեղեկություններ տրամադրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական հրապարակումների մասին։ Ցանկի թեմատիկ շրջանակում կարող են ընդգրկվել մշակույթի պատմությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութալուսավորչական գործունեությանը վերաբերող նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացմանը և խորհրդային ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի լուսաբանմանը։ Մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ներառել գրքերի, գիտական հոդվածների, ժողովածուների, պարբերական հրապարակումների և մասնագիտական այլ նյութերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Հրատարակության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս համակարգելու գրականությունը թեմատիկ բաժիններով և հեշտացնելու անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Կարևորվում է գրադարանների դերը մասնագիտական տեղեկատվության տարածման, նոր հրատարակությունների հանրահռչակման և գիտահետազոտական աշխատանքի տեղեկատվական ապահովման գործում։ Ցանկը կարող է օգտագործվել մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման և գրադարանային հավաքածուների հետազոտության նպատակներով։ Այն նաև պատմամշակութային նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու 1979 թվականի մայիսին հայկական մշակութային կյանքի վերաբերյալ գրականության շրջանառությունը և խորհրդային շրջանի հրատարակչական առաջնահերթությունները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների և հայկական մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

    Обновлено. 2026-10-10
    Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում: 1979թ. մայիսի 1-ից մինչև մայիսի 31-ը: Մատենագիտական ցանկ
    Онлайн

    Информатика

    Լագրանժյան ռելաքսացիայի վրա հիմնված օպտիմիզացման և վերականգման համակարգեր

    Այս աշխատությունը նվիրված է Լագրանժյան ռելաքսացիայի վրա հիմնված օպտիմիզացման և վերականգնման համակարգերի տեսական ու գործնական ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բարդ օպտիմիզացիոն խնդիրների լուծման այն մոտեցումներն են, որոնց դեպքում սկզբնական խնդրի սահմանափակումները վերաձևակերպվում կամ թուլացվում են՝ ավելի մատչելի հաշվարկային խնդիր ստանալու նպատակով, իսկ ստացված լուծումների հիման վրա իրականացվում է սկզբնական խնդրի հնարավոր լուծման կամ օպտիմալության վերաբերյալ գնահատում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են Լագրանժյան ֆունկցիայի, երկակիության, ռելաքսացիայի և սահմանափակումներով օպտիմիզացիայի հիմնական գաղափարները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բարդ և մեծածավալ խնդիրները վերածել ավելի պարզ ենթախնդիրների՝ նվազեցնելով հաշվարկային բարդությունը և բարձրացնելով լուծման գործընթացի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև վերականգնման խնդիրը, երբ ռելաքսացված օպտիմիզացիոն խնդրի լուծումը չի բավարարում սկզբնական խնդրի բոլոր սահմանափակումներին և անհրաժեշտ է կառուցել այնպիսի ընթացակարգ, որը ստացված լուծումը կվերածի թույլատրելի կամ մոտավորապես օպտիմալ լուծման։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ վերականգնման տարբեր ռազմավարությունների, դրանց ճշգրտության, կայունության և հաշվարկային արդյունավետության գնահատմանը։ Քննարկվում են նաև տեսական երաշխիքները, որոնք հնարավորություն են տալիս սահմանել ռելաքսացված և սկզբնական խնդիրների լուծումների միջև հնարավոր տարբերությունները և գնահատել ստացված արդյունքի որակը։ Մեթոդների կիրառական արժեքը հատկապես դրսևորվում է մեծ չափի, դիսկրետ կամ բարդ կառուցվածք ունեցող օպտիմիզացիոն խնդիրների դեպքում, որտեղ ուղղակի լուծումը կարող է պահանջել զգալի հաշվողական ռեսուրսներ։ Աշխատության շրջանակում նման մոտեցումները կարող են դիտարկվել որպես արդյունավետ գործիքներ պլանավորման, ռեսուրսների բաշխման, ցանցային խնդիրների, կոմբինատոր օպտիմիզացիայի և այլ կիրառական ոլորտներում առաջացող խնդիրների լուծման համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման տեսության և ալգորիթմական հաշվարկների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել ավելի արդյունավետ և գործնականորեն կիրառելի լուծման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիրառական մաթեմատիկայի, օպտիմալացման, համակարգերի վերլուծության և համակարգչային գիտության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

    Обновлено. 2026-09-09
    Լագրանժյան ռելաքսացիայի վրա հիմնված օպտիմիզացման և վերականգման համակարգեր
    Онлайн

    Лингвистика

    Սիլվա Կապուտիկյանի հուշագրությունների լեզուն

    Սիլվա Կապուտիկյանի հուշագրությունների լեզուն առանձնանում է բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ միաժամանակ համադրվում են գրական, հրապարակախոսական և խոսակցական ոճերը։ Նրա հուշագրական տեքստերում լեզուն ծառայում է ոչ միայն իրադարձությունների վերապատմմանը, այլև հեղինակային դիրքորոշման, հիշողության հուզական լիցքի և ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրականության արտահայտմանը։ Տեքստային կառուցվածքը հաճախ հոսուն է՝ հիմնված ազատ շարահյուսության, ընդարձակ նախադասությունների և ներքին խոսքի վրա, ինչը ստեղծում է մտքի բնական զարգացում հիշողության ընթացքի նման։ Բառապաշարը բազմազան է․ հանդիպում են ինչպես գրական-վեհ արտահայտություններ, այնպես էլ կենդանի խոսակցական ձևեր, երբեմն նաև օտարաբանություններ, որոնք արտացոլում են ժամանակի լեզվական միջավայրը և հեղինակի շփումների լայն շրջանակը։ Հատկանշական է պատկերավորման հարուստ համակարգը՝ փոխաբերություններ, համեմատություններ և խորհրդանշական ձևակերպումներ, որոնք ուժեղացնում են հուզական ազդեցությունը և դարձնում հիշողությունը գրեթե գեղարվեստական պատկեր։ Լեզվի մեջ նկատելի է նաև ընդգծված անհատական ոճ՝ ներսից խոսող, երբեմն հուզականորեն կտրուկ, երբեմն էլ վերլուծական տոնով, ինչը թույլ է տալիս հուշագրությունը ընկալել ոչ միայն որպես հիշողությունների ժողովածու, այլ նաև որպես ինքնարտահայտման և ժամանակի մեկնաբանման միջոց։

    Обновлено. 2026-09-21
    Սիլվա Կապուտիկյանի հուշագրությունների լեզուն
    Онлайн

    Литература

    Тема Армении в русской художественной прозе 60-80-х годов XX века

    Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 1960–1980-ական թվականների ռուսական գեղարվեստական արձակում Հայաստանի թեմայի արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով երկրի պատմության, մշակույթի, բնաշխարհի, հասարակական կյանքի և ազգային ինքնության գրական ներկայացմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն արձակ ստեղծագործություններն են, որոնցում հայկական իրականությունը հանդես է գալիս որպես սյուժեի միջավայր, կերպարների կենսաշխարհի բաղադրիչ, պատմական հիշողության տարածք կամ հեղինակային գեղարվեստական ընկալման առարկա։ Ուսումնասիրվում է, թե ռուսագիր հեղինակները ինչպիսի պատկերային և լեզվաոճական միջոցներով են ներկայացրել Հայաստանը, ինչպես են մեկնաբանել հայկական մշակութային միջավայրը և ինչ դեր է այդ թեման կատարել ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի գրական կերպարի ձևավորման վրա։ Գեղարվեստական արձակում երկիրը կարող է ներկայանալ իր բնաշխարհով, քաղաքային և գյուղական միջավայրով, պատմական հուշարձաններով, կենցաղով, մարդկանց փոխհարաբերություններով, ազգային ավանդույթներով և մշակութային հիշողությամբ։ Այս տարրերը ստեղծագործության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես նկարագրական ֆոն, այլև կարող են մասնակցել կերպարների հոգեբանական աշխարհի, ստեղծագործության տրամադրության և գաղափարական բովանդակության ձևավորմանը։ Բնապատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես են լեռները, հովիտները, քաղաքները, գյուղերը և պատմամշակութային տարածքները վերածվում գեղարվեստական խորհրդանիշների և ինչպիսի զգացմունքային նշանակություն են ձեռք բերում հեղինակային պատումում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Երևանի գրական կերպարին։ Քաղաքային տարածքը կարող է ներկայացվել որպես ժամանակակից կյանքի, մշակութային հաղորդակցության և պատմական հիշողության հանդիպման վայր։ Քաղաքի ճարտարապետությունը, փողոցները, հասարակական ու մշակութային միջավայրը և առօրյա կյանքը հնարավորություն են տալիս հեղինակներին բացահայտել ժամանակաշրջանի սոցիալական փոփոխություններն ու մարդկանց կենսակերպը։ Միաժամանակ քաղաքային պատկերի միջոցով կարող է արտահայտվել հնի և նորի հարաբերակցությունը, երբ պատմական շերտերը համադրվում են արդիականացման գործընթացների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական գյուղի և ավանդական կենսակերպի ներկայացմանը։ Գյուղական միջավայրը գեղարվեստական արձակում կարող է կապվել աշխատանքի, ընտանիքի, սերունդների հարաբերությունների, հողի նկատմամբ վերաբերմունքի և ավանդույթների պահպանման թեմաների հետ։ Նման պատկերները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ռուսական արձակը ինչպես է ընկալել հայկական հասարակության առօրյա մշակույթը և ինչպիսի կերպարային միջոցներով է ներկայացրել ազգային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հայ մարդու գեղարվեստական կերպարի վերլուծությունը։ Ուսումնասիրվում են տարբեր սոցիալական խմբերի և սերունդների ներկայացուցիչների կերպարները, նրանց բնավորությունը, արժեքային պատկերացումները, ընտանեկան ու հասարակական հարաբերությունները։ Կարևորվում է այն հարցը, թե հեղինակները որքանով են ստեղծում անհատականացված կերպարներ և ինչպես են դրանց միջոցով ներկայացնում ավելի լայն մշակութային ու սոցիալական միջավայրը։ Այս տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում կերպարների խոսքին, վարքագծին, հոգեբանական նկարագրությանը և նրանց հարաբերություններին այլ մշակութային միջավայրերի ներկայացուցիչների հետ։ Կարևոր թեմա է պատմական հիշողության դերը։ Հայաստանի մասին գեղարվեստական պատումներում ժամանակակից իրականությունը հաճախ կարող է ընկալվել անցյալի հետ շարունակական կապի մեջ։ Հնագույն և միջնադարյան մշակութային հուշարձանները, պատմական տեղանունները, ընտանեկան պատմությունները և սերունդների հիշողությունը կարող են ծառայել որպես տարբեր ժամանակաշրջանների միջև կապ ստեղծող գեղարվեստական միջոցներ։ Այսպիսի կառուցվածքում անցյալը չի սահմանափակվում պատմական տեղեկատվությամբ, այլ ներգրավվում է կերպարների ինքնագիտակցության և ստեղծագործության ընդհանուր իմաստային համակարգի մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացմանը։ Ճարտարապետական հուշարձանները, եկեղեցիները, վանքերը, ձեռագրական մշակույթը, երաժշտությունը, գրականությունը և ժողովրդական արվեստը կարող են դառնալ գեղարվեստական պատկերման կարևոր տարրեր։ Դրանց միջոցով ռուս հեղինակները հնարավորություն են ստանում ներկայացնելու հայկական մշակույթի պատմական խորությունը և տարբեր դարաշրջանների միջև պահպանվող շարունակականությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել, թե մշակութային ժառանգությունը ստեղծագործություններում ինչ գործառույթ է կատարում՝ նկարագրակա՞ն, խորհրդանշակա՞ն, պատմակա՞ն, թե կերպարների աշխարհընկալումը բացահայտող։ Բնության պատկերը նույնպես դիտարկվում է որպես թեմայի կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական բնաշխարհի նկարագրությունները կարող են ստեղծել ստեղծագործության տարածական միջավայրը և միաժամանակ արտահայտել հեղինակի վերաբերմունքը երկրի նկատմամբ։ Բնական պատկերները երբեմն կարող են համադրվել պատմական հիշողության կամ մարդու ներաշխարհի հետ՝ ձեռք բերելով խորհրդանշական նշանակություն։ Բնապատկերի լեզվաոճական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գունային, ձայնային, տարածական և զգայական պատկերների համակարգը և որոշել դրանց դերը պատումի կառուցվածքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է «սեփականի» և «օտարի» հարաբերակցության խնդիրը։ Մեկ այլ ազգային մշակույթի մասին գրող հեղինակը գործում է իր լեզվական ու մշակութային փորձի շրջանակում և միաժամանակ փորձում է ճանաչել այլ միջավայր։ Այդ պատճառով Հայաստանի գրական պատկերը կարող է կառուցվել արտաքին դիտարկման և ներքին մշակութային ընկալման փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրվում է, թե հեղինակներն ինչպես են հաղթահարում մշակութային հեռավորությունը, ինչպես են մեկնաբանում իրենց համար նոր կամ առանձնահատուկ երևույթները և որքանով են կարողանում խուսափել ընդհանրացված պատկերացումներից։ Այս խնդիրը կարևոր է ազգային կերպարների և միջմշակութային հաղորդակցության գրական ուսումնասիրության համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում հայ և ռուս ժողովուրդների մշակութային հարաբերությունների թեման։ Գրական ստեղծագործություններում տարբեր ազգային պատկանելություն ունեցող կերպարների հանդիպումները կարող են ներկայացնել փոխադարձ ճանաչման, բարեկամության, մասնագիտական համագործակցության կամ մշակութային հետաքրքրության տարբեր ձևեր։ Նման դրվագների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տվյալ ժամանակաշրջանի արձակում ինչպիսի պատկերացումներ են ձևավորվել միջմշակութային հարաբերությունների վերաբերյալ և ինչպես է Հայաստանը ներառվել ռուսական գրական աշխարհընկալման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1960–1980-ական թվականների գրական միջավայրի առանձնահատկություններին։ Այդ ժամանակաշրջանի արձակում նկատելի էին մարդու ներաշխարհի, բարոյական ընտրության, պատմական հիշողության, առօրյա կյանքի և ազգային մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրության տարբեր դրսևորումներ։ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը այս լայն գրական գործընթացների համատեքստում հնարավորություն է տալիս պարզել, թե այն ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել ժամանակաշրջանի ռուսական արձակում և ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական մեկնաբանությունը տարբեր տասնամյակների ընթացքում։ Կարևորվում է հեղինակային դիրքորոշման վերլուծությունը։ Նույն մշակութային տարածքը տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում կարող է ներկայացվել տարբեր կերպ՝ պայմանավորված նրանց կենսափորձով, ճանապարհորդություններով, անձնական կապերով, գեղագիտական սկզբունքներով և ընտրված ժանրով։ Հետևաբար համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Հայաստանի վերաբերյալ տարբեր հեղինակային պատկերացումները և առանձնացնել կրկնվող թեմատիկ ու պատկերային կառուցվածքները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել վեպերը, վիպակները, պատմվածքները, գեղարվեստական ակնարկները և արձակի այլ ձևեր։ Ժանրային տարբերությունները նույնպես ազդում են թեմայի ներկայացման եղանակի վրա։ Ծավալուն վեպում հայկական միջավայրը կարող է դառնալ սյուժեի ամբողջական տարածք, մինչդեռ պատմվածքում կամ ակնարկում այն կարող է կենտրոնանալ մեկ դրվագի, կերպարի կամ մշակութային տպավորության շուրջ։ Ժանրային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպես է նույն թեման փոփոխվում ստեղծագործության կառուցվածքային պահանջներին համապատասխան։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Հայաստանի և հայկական իրականության ներկայացման ժամանակ ռուսերեն արձակում կարող են օգտագործվել հայկական տեղանուններ, անձնանուններ, մշակութային հասկացություններ և առանձին ազգային իրողություններ արտահայտող բառեր։ Դրանց ներգրավումը ռուսերեն գեղարվեստական տեքստ կարող է կատարել ոչ միայն տեղեկատվական, այլև ոճական ու մշակութային գործառույթ։ Ուսումնասիրվում է, թե այդ լեզվական միավորները ինչպես են բացատրվում կամ մեկնաբանվում համատեքստում և ինչ դեր ունեն ազգային միջավայրի գեղարվեստական հավաստիության ձևավորման գործում։ Կարևոր խնդիր է նաև կերպավորման միջոցների ուսումնասիրությունը։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, խորհրդանիշները, բնապատկերային նկարագրությունները, դիմանկարները և հեղինակային մեկնաբանությունները միասին ձևավորում են Հայաստանի գեղարվեստական պատկերը։ Դրանց համակարգային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն այն, թե ինչ է պատմվում երկրի մասին, այլև այն, թե ինչպես է ստեղծվում այդ պատկերը գրական լեզվի միջոցով։ Այս տարբերակումը կարևոր է թեմատիկ ուսումնասիրությունը զուտ բովանդակային նկարագրությունից գրականագիտական վերլուծության վերածելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմագրական, համեմատական-տիպաբանական, թեմատիկ, պատկերաբանական և լեզվաոճական վերլուծության մեթոդները։ Առանձին ստեղծագործությունների մանրամասն քննությունը կարող է համադրվել ժամանակաշրջանի ընդհանուր գրական գործընթացների ուսումնասիրության հետ։ Սա հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես անհատական հեղինակային առանձնահատկությունները, այնպես էլ մի շարք ստեղծագործություններում հանդիպող ընդհանուր միտումները։ Կարևոր է նաև գրական տեքստերի համադրումը պատմամշակութային համատեքստի հետ՝ առանց գեղարվեստական ստեղծագործությունը փաստագրական աղբյուրի հետ նույնացնելու։ Գեղարվեստական արձակը ներկայացնում է ոչ թե իրականության ուղղակի պատճենը, այլ հեղինակային ընտրությամբ, պատկերային համակարգով և ժանրային պայմանականություններով ձևավորված աշխարհ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է տարբերակել պատմական կամ մշակութային իրողությունը դրա գրական վերաիմաստավորումից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ Հայաստանի թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել ռուսական արձակի թեմատիկ զարգացումը, ազգային կերպարի ստեղծման սկզբունքները և հայ-ռուսական գրական ու մշակութային փոխառնչությունները։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել XX դարի ռուս գրականության պատմության վերաբերյալ պատկերացումները և ցույց տալ, թե ինչպես է մեկ ազգային մշակույթ ներկայացվել մեկ այլ լեզվով ստեղծված գեղարվեստական գրականության մեջ։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի գրական կերպարի փոփոխությունները և առանձնացնել այն թեմաները, պատկերներն ու խորհրդանիշները, որոնք առավել կայուն տեղ են զբաղեցրել ռուսագիր հեղինակների ստեղծագործություններում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Հայաստանի պատմամշակութային և ազգային կերպարի բազմակողմ գրականագիտական ուսումնասիրություն՝ ռուսական գեղարվեստական արձակի երեք տասնամյակների նյութի հիման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, համեմատական գրականագիտության, հայ-ռուսական գրական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և ազգային կերպարների գրական ներկայացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

    Обновлено. 2026-09-22
    Тема Армении в русской художественной прозе 60-80-х годов XX века