Արևելքում հելլենիստական մշակույթի հիմնախնդիրներին նվիրված համամիութենական գիտաժողովի նյութեր (1980 թ. մայիս)

История

Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության պատմություն-ը քաղաքական պատմագիտության և կուսակցությունների ուսումնասիրության աշխատություն է, որը ներկայացնում է Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության ձևավորման, գաղափարական հիմքերի, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության հիմնական փուլերը՝ սկսած 19-րդ դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պայմաններում նրա ստեղծումից մինչև նորագույն շրջանի քաղաքական զարգացումները, աշխատությունում վերլուծվում են կուսակցության գաղափարախոսության առանցքային բաղադրիչները՝ ազգային ազատագրություն, ինքնորոշում, սոցիալական արդարության ընկալումներ և կազմակերպված քաղաքական պայքարի մեխանիզմները, ինչպես նաև նրա դերը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիների հայկական քաղաքական շարժումներում, Առաջին Հանրապետության պետականաշինության գործընթացում, սփյուռքահայ համայնքներում կազմակերպչական գործունեության մեջ և խորհրդային ու անկախության շրջանի քաղաքական կյանքում, միաժամանակ քննարկվում են կուսակցության ներսում տեղի ունեցած գաղափարական և ռազմավարական փոփոխությունները, արտաքին քաղաքական պայմանների ազդեցությունը և պատմական տարբեր փուլերում առաջացած գնահատականների բազմազանությունը, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալու Դաշնակցության պատմությունը որպես երկարաժամկետ քաղաքական շարժման զարգացում, որը ձևավորվել է ազգային պայքարի, գաղափարական շարունակականության և փոփոխվող քաղաքական իրականությունների փոխազդեցությամբ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում դեյքտիկ բառերի իմաստային և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ խոսքային հաղորդակցության և համատեքստի հետ դրանց փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն լեզվական միավորները, որոնց նշանակությունը հնարավոր չէ լիարժեք մեկնաբանել առանց խոսողի, խոսակցի, հաղորդակցության վայրի, ժամանակի և տվյալ խոսքային իրավիճակի վերաբերյալ տեղեկությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձ, տարածություն և ժամանակ մատնանշող լեզվական միջոցներին, ինչպես նաև սոցիալական հարաբերություններ և խոսքային տեքստի առանձին հատվածներ ցույց տվող դեյքտիկ ձևերին։ Վերլուծվում է բառի բառարանային նշանակության և կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակում ձեռք բերած իմաստի հարաբերակցությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարող է նույն լեզվական միավորը տարբեր համատեքստերում վերաբերել տարբեր անձանց, առարկաների, վայրերի կամ ժամանակային հատվածների։ Քննության են առնվում անձնական և ցուցական դերանունների, տեղ և ժամանակ արտահայտող մակբայների ու այլ ցուցիչ միավորների կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է խոսողի դիտակետի և հաղորդակցական նպատակի դերը արտահայտության իմաստի ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև խոսողի ու հասցեատիրոջ ընդհանուր գիտելիքների ազդեցությունը դեյքտիկ միավորների ճիշտ ընկալման վրա։ Ուսումնասիրվում են ուղղակի հաղորդակցության, գրավոր խոսքի և տարբեր հաղորդակցական իրավիճակների օրինակներ՝ պարզելու համար, թե ինչպես են համատեքստային գործոնները փոփոխում կամ հստակեցնում բառերի նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իմաստաբանության և գործաբանության փոխհարաբերությանը, քանի որ դեյքտիկ արտահայտությունների մեկնաբանությունը միաժամանակ կախված է դրանց լեզվական նշանակությունից և օգտագործման կոնկրետ պայմաններից։ Դիտարկվում են նաև այն դեպքերը, երբ դեյքտիկ կենտրոնը փոփոխվում է, և խոսողը լեզվական միջոցներով ներկայացնում է իրադարձությունները մեկ այլ անձի, վայրի կամ ժամանակային դիրքի տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալ ժամանակակից անգլերենի համատեքստային իմաստաստեղծման մեխանիզմները, լեզվական ձևերի և հաղորդակցական իրավիճակի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև դեյքսիսի դերը բնական խոսքի կազմակերպման և արդյունավետ հաղորդակցության ապահովման գործում։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության և ռուս գրականության հետ նրա կապերի, ազդեցությունների և փոխազդեցությունների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է Իսահակյանի պոեզիայի գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորումը ռուս գրական ավանդույթի համատեքստում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործական երկխոսությունը ռուս ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա գրական ուղղությունների հետ։ Վերլուծվում են Իսահակյանի թեմատիկ հետաքրքրությունները՝ հայրենիք, ազատություն, մարդկային ճակատագիր և բնության փիլիսոփայական ընկալում, ինչպես նաև դրանց համադրությունը ռուսական գրական մտածողության ազդեցությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների, գրական կապերի և անձնական շփումների միջոցով ձևավորված մշակութային երկխոսությանը, ինչպես նաև Իսահակյանի ընկալմանը ռուս գրական քննադատության մեջ։ Քննարկվում է նաև նրա տեղը համեմատական գրական գործընթացներում և հայ-ռուսական մշակութային հարաբերությունների զարգացման մեջ ունեցած դերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի համեմատական գրականագիտության, հայ նոր գրականության և ռուս գրականության ուսումնասիրության ոլորտներում՝ բացահայտելով Իսահակյանի ստեղծագործության միջմշակութային չափումները։

Технология

Շինարարության կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շինարարական աշխատանքների որակի ապահովման և կառավարման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում շինարարական գործընթացի տարբեր փուլերում որակի վերահսկման կազմակերպումը, նախագծային պահանջների պահպանումը, օգտագործվող նյութերի և կառուցվածքների համապատասխանության գնահատումը, ինչպես նաև աշխատանքների կատարման տեխնոլոգիական կարգապահությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում որակի կառավարման կազմակերպական և տեխնիկական մեխանիզմներին, շինարարական նորմերի ու չափորոշիչների կիրառմանը և թերությունների ժամանակին հայտնաբերմանն ու կանխարգելմանը։ Վերլուծվում են նախագծման, նյութատեխնիկական ապահովման, շինարարական աշխատանքների իրականացման և պատրաստի օբյեկտների ընդունման փուլերում որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են նաև տեխնիկական հսկողության, պատասխանատվության բաշխման, փաստաթղթավորման և կառավարման որոշումների արդյունավետության բարձրացման հարցերը։ Որակի կառավարման համակարգված կազմակերպումը դիտարկվում է որպես շինարարական օբյեկտների հուսալիության, անվտանգության, երկարակեցության և տնտեսական արդյունավետության ապահովման կարևոր պայման։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել շինարարության կառավարման, քաղաքացիական և արդյունաբերական շինարարության, տեխնիկական վերահսկողության և որակի ապահովման ոլորտների մասնագետների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածքների դեպքում կիրառվող վիրաբուժական բուժման տարբեր մոտեցումների համեմատական կլինիկական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բուժման մեթոդների արդյունավետության, հիվանդների ֆունկցիոնալ վերականգնման, հնարավոր բարդությունների և երկարաժամկետ արդյունքների համադրումն է՝ հաշվի առնելով վնասվածքի բնույթը և հիվանդների ընդհանուր կլինիկական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ վիրաբուժական մոտեցման ընտրության և բուժման արդյունքների գնահատման համար՝ հիվանդի տարիքը, ոսկրային հյուսվածքի վիճակը, կոտրվածքի առանձնահատկությունները, ուղեկցող հիվանդությունները և մինչ վնասվածքը ունեցած շարժունակության մակարդակը։ Տարբեր մեթոդների համեմատությունը կարող է իրականացվել բուժման կլինիկական արդյունքների, շարժողական գործառույթի վերականգնման, ցավային գանգատների փոփոխության, հիվանդանոցային և վերականգնողական շրջանի առանձնահատկությունների ու կյանքի որակի ցուցանիշների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հետվիրահատական ընթացքի գնահատմանը և այն հանգամանքների բացահայտմանը, որոնք կարող են կապված լինել բուժման բարենպաստ կամ անբարենպաստ արդյունքների հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել հիվանդների տարբեր խմբերի տվյալների համեմատական վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով պարզել կիրառվող վիրաբուժական մոտեցումների հնարավոր առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում՝ առանց մեկ մեթոդը բոլոր հիվանդների համար համընդհանուր լուծում դիտարկելու։ Կարևորվում է նաև բուժման արդյունքների գնահատման միասնական չափանիշների կիրառումը, քանի որ դա հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված կերպով համադրել տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ոլորտում կլինիկական որոշումների գիտական հիմնավորմանը, բուժման անհատականացված մոտեցումների զարգացմանը և հիվանդների հետագա վերականգնման կազմակերպման բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վնասվածքաբանության, օրթոպեդիայի և կլինիկական արդյունքների գնահատման մոտեցումները՝ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածքների վիրաբուժական բուժման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները համակարգելու նպատակով։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանքարդյունաբերության զարգացման ընթացքում ձևավորվող տնտեսական և էկոլոգիական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ հանքարդյունաբերությունը երկրի տնտեսության կարևոր ոլորտներից է, որը կարող է նպաստել արտադրության աճին, զբաղվածության ապահովմանը, արտահանման ծավալների ընդլայնմանը, ներդրումների ներգրավմանը և պետական ու համայնքային բյուջեների եկամուտների ձևավորմանը, սակայն միաժամանակ առաջացնում է շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և սոցիալական պատասխանատվության լուրջ խնդիրներ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի հանքային ռեսուրսների ներուժը, հանքարդյունաբերության տնտեսական նշանակությունը, ոլորտի զարգացման հիմնական միտումները և դրա արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական ու տեխնոլոգիական գործոնները։ Վերլուծվում է հանքարդյունաբերության ազդեցությունը երկրի տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա՝ ներառյալ արդյունաբերությունը, արտաքին առևտուրը, զբաղվածությունը, ներդրումային գործունեությունը և տարածաշրջանային զարգացումը։ Միաժամանակ աշխատանքում հանքարդյունաբերությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական գործունեության ոլորտ, այլև որպես բնական միջավայրի վրա երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցող համակարգ։ Հանքավայրերի շահագործման հետևանքով կարող են առաջանալ հողային ծածկույթի խախտումներ, ջրային ռեսուրսների աղտոտում կամ սպառում, օդի որակի վատթարացում, հանքարդյունաբերական թափոնների կուտակում, կենսաբազմազանության վրա ճնշում և բնական լանդշաֆտների փոփոխություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում այդ ազդեցությունները դիտարկվում են դրանց տնտեսական և սոցիալական հետևանքների հետ փոխկապակցված՝ ընդգծելով այն հանգամանքը, որ բնապահպանական վնասների վերացումը կամ նվազեցումը նույնպես պահանջում է զգալի ֆինանսական և կազմակերպական ռեսուրսներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքարդյունաբերական թափոնների և պոչամբարների կառավարմանը։ Թափոնների անվտանգ պահեստավորումը, դրանց ծավալների նվազեցումը, հնարավոր վերամշակումը և շահագործված տարածքների վերականգնումը ներկայացվում են որպես ոլորտի կայուն զարգացման կարևոր պայմաններ։ Քննարկվում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման խնդիրը, քանի որ հանքարդյունաբերական գործընթացները կարող են ազդել ինչպես ջրի քանակական հասանելիության, այնպես էլ դրա որակի վրա։ Աշխատանքը կարևորում է նաև հանքարդյունաբերության տնտեսական արդյունքների և բնապահպանական ծախսերի համադրումը։ Միայն արտադրության ծավալների, շահույթի կամ արտահանման ցուցանիշների հիման վրա ոլորտի արդյունավետությունը գնահատելը կարող է ամբողջական չլինել, եթե հաշվի չեն առնվում շրջակա միջավայրին հասցվող վնասները, բնական կապիտալի կորուստը, համայնքների վրա ազդեցությունը և ապագա սերունդների համար ռեսուրսների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կայուն զարգացման և կանաչ տնտեսության սկզբունքների կիրառումը հանքարդյունաբերության ոլորտում։ Ուսումնասիրվում են նաև ոլորտի պետական կարգավորման և բնապահպանական վերահսկողության հիմնախնդիրները։ Աշխատանքը դիտարկում է ընդերքօգտագործման գործընթացների իրավական և վարչական կարգավորումը, բնապահպանական պահանջների պահպանման վերահսկողությունը, ընկերությունների պատասխանատվությունը և հանքարդյունաբերական գործունեության հետևանքով առաջացած վնասների կանխարգելման ու փոխհատուցման մեխանիզմները։ Կարևորվում է նաև պետական կառույցների, հանքարդյունաբերական ընկերությունների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների և ազդակիր համայնքների միջև արդյունավետ համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային մասնակցությանը, տեղեկատվության հասանելիությանը և որոշումների կայացման թափանցիկությանը, քանի որ հանքարդյունաբերական ծրագրերի հետևանքները հաճախ անմիջականորեն զգացվում են հանքավայրերի հարակից բնակավայրերում։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև տեխնոլոգիական արդիականացման հնարավորությունները։ Ժամանակակից և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել հանքային հումքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, էներգիայի և ջրի սպառման կրճատմանը, թափոնների նվազեցմանը և արտադրական գործընթացների բնապահպանական ազդեցության սահմանափակմանը։ Այս համատեքստում ոլորտի զարգացման նպատակ է դիտարկվում ոչ միայն հանքարդյունահանման ծավալների ավելացումը, այլև արտադրության տեխնոլոգիական արդյունավետության և բնապահպանական անվտանգության բարձրացումը։ Հետազոտությունը միավորում է տնտեսական, էկոլոգիական, կառավարչական և սոցիալական մոտեցումները՝ հանքարդյունաբերության զարգացման խնդիրները դիտարկելով որպես փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի հանքարդյունաբերության զարգացման հիմնական տնտեսա-էկոլոգիական հակասությունները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման այնպիսի ուղղություններ, որոնք հնարավորություն կտան օգտագործել երկրի հանքային ներուժը՝ միաժամանակ նվազեցնելով շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը և ապահովելով երկարաժամկետ տնտեսական ու սոցիալական կայունություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպաններին, հանքարդյունաբերության և ընդերքօգտագործման մասնագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների կառավարման, կայուն զարգացման և Հայաստանի տնտեսական ու բնապահպանական քաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։