Արևելյան հարց

Литература

Ալեքսանդր Դյումայի նշանավոր արկածային վեպի այս մասը շարունակում է Էդմոն Դանտեսի կյանքի, ճակատագրի և վրեժխնդրության պատմությունը։ Վեպի հիմքում ընկած են անարդարացի մեղադրանքի, երկարատև բանտարկության, ազատության վերագտնման և անցյալի նկատմամբ հաշվեհարդարի թեմաները։ Գլխավոր հերոսի կերպարի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորության բարդությունը, արդարության և վրեժի սահմանները, հարստության ու իշխանության ազդեցությունը մարդկանց հարաբերությունների վրա։ Ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից են բազմաթիվ հերոսների փոխկապակցված ճակատագրերը, անսպասելի իրադարձությունները, գաղտնիքները և սյուժետային լարված զարգացումները։ Հայերեն հրատարակությունը վկայում է ֆրանսիական և եվրոպական գեղարվեստական գրականության նկատմամբ հայ ընթերցողական հետաքրքրության մասին։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայ թարգմանական գրականության, արևմտահայ գրքի պատմության և Զմյուռնիայի տպագրական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Վեպի այս մասը հնարավորություն է տալիս հետևելու բազմահատոր ստեղծագործության ընդհանուր սյուժետային ընթացքին և ծանոթանալու համաշխարհային գրականության հայտնի երկերից մեկի հայերեն տարածման պատմությանը։

Право

Գիրքը նվիրված է Եվրոպական միության դատական համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների և իրավազորության սահմանազատման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ԵՄ ներսում դատական պաշտպանության և իրավական վերահսկողության մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Եվրոպական միության արդարադատության դատարանի և այլ դատական մարմինների ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, դրանց լիազորությունների շրջանակը, ինչպես նաև անդամ պետությունների ազգային դատարանների հետ փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է իրավազորության բաշխման բարդությունները, իրավական նորմերի մեկնաբանման և կիրառման հարցերում առաջացող հակասությունները, ինչպես նաև նախնական որոշումների (preliminary ruling) մեխանիզմի դերը իրավական միասնականության ապահովման գործում։ Գրքում քննարկվում են նաև ԵՄ իրավունքի գերակայության, իրավական միասնության և բազմաստիճան դատական համակարգի փոխազդեցության հիմնահարցերը՝ համադրելով դրանք Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի իրավասության հետ հարաբերությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական կոնֆլիկտների լուծման, դատական համագործակցության և իրավական ինտեգրման գործընթացների զարգացման միտումներին։ Աշխատությունը համադրում է տեսական և համեմատական իրավական վերլուծությունը՝ ներկայացնելով խորքային պատկերացում Եվրոպական միության դատական համակարգի իրավազորային խնդիրների վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է միջազգային իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և եվրոպական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Շառլ Նոդիեի ստեղծագործական ժառանգության զարգացմանն ու դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ֆրանսիական ռոմանտիկական արձակի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի գեղարվեստական աշխարհայացքի, թեմատիկ նախասիրությունների, ժանրային որոնումների և ոճական փոփոխությունների աստիճանական զարգացումն է, ինչպես նաև նրա ստեղծագործության կապը XIX դարի առաջին կեսի ֆրանսիական գրականության հիմնական միտումների հետ։ Նոդիեի ստեղծագործական ուղին ձևավորվում է այն ժամանակաշրջանում, երբ ֆրանսիական գրականությունը անցում էր կատարում դասականության նորմերից դեպի ռոմանտիզմի նոր գեղարվեստական սկզբունքներ։ Այդ գործընթացում նրա արձակը կարևոր դեր է կատարում երևակայության, զգացմունքի, անհատի ներաշխարհի, խորհրդավորի և անսովորի նկատմամբ հետաքրքրության տարածման գործում։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել գրողի ստեղծագործության տարբեր փուլերը՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնց միջոցով նրա արձակը աստիճանաբար ձեռք է բերում ռոմանտիկական մտածողությանը բնորոշ գծեր։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ֆանտաստիկի, երազայինի, առեղծվածայինի և ժողովրդական բանահյուսության տարրերի կիրառությունը, որոնք Նոդիեի արձակին հաղորդում են յուրահատուկ մթնոլորտ և առանձնացնում այն ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործություններից։ Կարևոր է նաև կերպարների հոգեբանական աշխարհի ուսումնասիրությունը, քանի որ ռոմանտիկական արձակում անհատի զգացմունքները, ներքին հակասությունները, մենակությունը և իրականության հետ բախումը դառնում են գեղարվեստական պատկերման առանցքային թեմաներ։ Նոդիեի ստեղծագործության էվոլյուցիան կարելի է դիտարկել նաև եվրոպական գրական գործընթացների հետ կապի մեջ՝ հաշվի առնելով գերմանական ռոմանտիզմի, ժողովրդական ավանդությունների և ֆանտաստիկ գրականության ազդեցությունները։ Նրա փորձարարական մոտեցումները նպաստեցին ֆրանսիական արձակի ժանրային հնարավորությունների ընդլայնմանը և հետագայում ֆանտաստիկ գրականության զարգացման համար կարևոր նախադրյալների ձևավորմանը։ Հետազոտության նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Նոդիեին դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրողի, այլև որպես ֆրանսիական ռոմանտիզմի ձևավորման գործընթացում կարևոր օղակ, որի ստեղծագործության մեջ միահյուսվում են ռոմանտիկական զգացմունքայնությունը, ֆանտաստիկ երևակայությունը, ժողովրդական մշակույթի տարրերը և հոգեբանական պատկերման նոր ձևերը։ Այս տեսանկյունից նրա արձակի ուսումնասիրությունը նպաստում է ֆրանսիական ռոմանտիկական գրականության գեղարվեստական զարգացման, ժանրային փոխակերպումների և XIX դարի գրական մտածողության փոփոխությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Другие предметы

Այս հոդվածը անդրադառնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին և դրանց նկատմամբ Եվրամիության արձագանքին՝ կենտրոնանալով Եվրոպական խորհրդարանի մի շարք պատգամավորների կողմից Ադրբեջանի նկատմամբ պատժամիջոցներ կիրառելու պահանջների վրա։ Հոդվածում ներկայացվում է այն քննադատությունը, ըստ որի՝ Եվրամիության կողմից Ադրբեջանի գործողությունների դատապարտումը բավարար քայլ չէ, և անհրաժեշտ են ավելի գործուն քաղաքական ու տնտեսական միջոցներ։ Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավորները կոչ էին անում վերանայել Եվրամիության հարաբերությունները Բաքվի հետ, կիրառել նպատակային տնտեսական և առևտրային պատժամիջոցներ, իսկ որոշ պատգամավորներ նաև առաջարկում էին սահմանափակել կամ դադարեցնել ադրբեջանական էներգակիրների ներմուծումը։ Հոդվածի կարևոր թեմաներից է Լաչինի միջանցքի շուրջ ստեղծված իրավիճակը, որը ռազմական գործողություններից առաջ ամիսներ շարունակ սահմանափակել էր սննդի, դեղորայքի, վառելիքի և այլ անհրաժեշտ միջոցների հասանելիությունը Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության համար։ Պատգամավորները պնդում էին, որ Եվրամիությունը բավականաչափ արագ և վճռական չի արձագանքել ստեղծված հումանիտար իրավիճակին և Հայաստանի կողմից հնչեցված ահազանգերին։ Քննարկվում է նաև Եվրամիության երկակի քաղաքականության խնդիրը, քանի որ նույն ժամանակահատվածում ԵՄ-ն խորացնում էր էներգետիկ համագործակցությունը Ադրբեջանի հետ՝ նպատակ ունենալով մեծացնել ադրբեջանական գազի մատակարարումները և նվազեցնել եվրոպական կախվածությունը ռուսական էներգակիրներից։ Այս հանգամանքը հոդվածում ներկայացվում է որպես քաղաքական և տնտեսական շահերի ու մարդու իրավունքների պաշտպանության միջև առաջացած հակասության օրինակ։ Պատգամավորների մի մասը պնդում էր, որ էներգետիկ համագործակցությունը չպետք է խոչընդոտի մարդու իրավունքների խախտումների և ռազմական գործողությունների նկատմամբ պատասխանատվության ապահովմանը։ Հոդվածում ներկայացվում են նաև եվրոպացի քաղաքական գործիչների գնահատականները, որոնց համաձայն՝ Եվրամիությունը պետք է ավելի հստակ դիրքորոշում ցուցաբերի տարածաշրջանային անվտանգության և միջազգային իրավունքի պաշտպանության հարցերում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն տեսակետին, որ պատժամիջոցները կարող են ծառայել ոչ միայն որպես պատժիչ միջոց, այլև որպես քաղաքական ճնշման գործիք՝ հետագա ռազմական գործողությունները կանխելու և բանակցային գործընթացը խթանելու նպատակով։ Միաժամանակ հոդվածը ցույց է տալիս, որ Ադրբեջանի նկատմամբ պատժամիջոցների հարցը կապված էր ավելի լայն աշխարհաքաղաքական խնդիրների հետ, այդ թվում՝ Եվրոպայի էներգետիկ անվտանգության, Ռուսաստանի ազդեցության, Թուրքիայի դերի և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության հետ։ Ներկայացվում են նաև այն մտահոգությունները, որ տարածաշրջանային ճգնաժամի խորացումը կարող էր հանգեցնել նոր հումանիտար խնդիրների և վտանգել Հայաստանի անվտանգությունը։ Հոդվածի համատեքստը հետագայում զարգացավ Եվրոպական խորհրդարանի 2023 թվականի հոկտեմբերյան բանաձևում, որտեղ պատգամավորները կոչ արեցին կիրառել նպատակային պատժամիջոցներ Ադրբեջանի այն պաշտոնյաների նկատմամբ, որոնց պատասխանատու էին համարում հրադադարի խախտումների և մարդու իրավունքների ոտնահարումների համար, ինչպես նաև վերանայել ԵՄ-ի հարաբերությունները Բաքվի հետ։

Политология

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ընդհանուր ժողովի տասնչորսերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ փաստագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը, քննարկումների հաջորդականությունն ու նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերը։ Այն կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային ներկայացուցչական մարմինների գործունեության, համայնքային ինքնակառավարման ձևավորման և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Ատենագրության մեջ պահպանված գրառումները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու ժողովական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, մասնակիցների ելույթներին, արտահայտված տեսակետներին և ներկայացված առաջարկությունների քննարկման ընթացքին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են ժողովի գործառույթների, քննարկումների կարգի և որոշումների ընդունման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Նման փաստաթղթերը կարևոր դեր ունեն հայ համայնքի կառավարման համակարգի, ազգային հաստատությունների գործունեության և հասարակական նշանակության հարցերի լուծման պատմական ընթացքը բացահայտելու գործում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև ներկայացուցչական կառույցների և համայնքային ինքնակազմակերպման ավանդույթների զարգացումը։ Ատենագրության պաշտոնական լեզուն, ձևակերպումներն ու ժողովական բառապաշարը արժեքավոր նյութ են ժամանակաշրջանի հայերենի, վարչական գրագրության և փաստաթղթային մշակույթի հետազոտության համար։ Հրատարակությունն ունի վավերագրական նշանակություն՝ որպես հայ ազգային հաստատությունների պատմությունն ու 19-րդ դարի հասարակական-քաղաքական կյանքը լուսաբանող սկզբնաղբյուր։

Религия

Աշխատությունը ներկայացնում է բանաքաղությունների՝ տարբեր հեղինակներից, երկերից կամ աղբյուրներից նյութեր քաղելու և դրանք մեկտեղելու եղանակի քննադատական դիտարկումը։ Վերնագրում գործածված «եղծ» բառը մատնանշում է քննադատական կամ հերքող բնույթ՝ ուղղված հիշատակված բանաքաղություններին և դրանց կիրառման սկզբունքներին։ Գիրքը կարելի է դիտարկել որպես հայ մտավոր և գրական կյանքում ծավալված քննարկումների վկայություն, որտեղ ուշադրության կենտրոնում են հեղինակային խոսքի ինքնուրույնությունը, աղբյուրների օգտագործման եղանակները, քաղվածքների հավաստիությունը և գրավոր խոսքի կառուցման սկզբունքները։ Նման աշխատությունները կարևոր են գրական քննադատության և բանավիճային արձակի զարգացման պատմությունն ուսումնասիրելու համար, քանի որ արտահայտում են ոչ միայն առանձին գրական կամ մտավոր հարցերի շուրջ տարաձայնությունները, այլև ժամանակի ընթերցողական ու մտավոր միջավայրում ընդունված գնահատման չափանիշները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, գրաքննադատության ձևավորմամբ, հայ հեղինակների մտավոր ժառանգությամբ և տասնիններորդ դարի հայ հասարակական քննարկումների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես գրավոր բանավեճի և քննադատական մտածողության արտահայտություն։