Արժեթղթերի առաջնային և երկրորդային շուկաներ

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 50–60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակի լեզվում խնդրային ստորադաս բաղադրիչ ունեցող բարդ նախադասությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ստորադասական կապով կազմված այն շարահյուսական կառույցներն են, որոնց ստորադաս բաղադրիչը գլխավոր նախադասության բայական անդամի նկատմամբ կատարում է խնդրի գործառույթ և լրացնում կամ ամբողջացնում նրա արտահայտած իմաստը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել նման նախադասությունների կառուցման հիմնական կաղապարները, գլխավոր և ստորադաս բաղադրիչների հարաբերությունները, կապակցման լեզվական միջոցները և ստորադաս բաղադրիչի դիրքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շաղկապների, հարաբերական բառերի և այլ կապակցական միջոցների գործածությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունը պայմանավորված է գլխավոր մասում կիրառված բայի կամ այլ գերադաս անդամի բառաքերականական հատկություններով։ Կարևորվում է խնդրային ստորադաս նախադասությունների դասակարգումը՝ ըստ դրանց շարահյուսական կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և խոսքային կիրառության։ Գեղարվեստական արձակի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ոչ միայն տվյալ կառույցների քերականական առանձնահատկությունները, այլև դրանց ոճական և արտահայտչական հնարավորությունները։ Նման շարահյուսական ձևերը կարող են մասնակցել կերպարների խոսքի կառուցմանը, մտքերի, զգացումների և ընկալումների փոխանցմանը, հեղինակային պատմողական խոսքի կազմակերպմանը և երկխոսությունների բնականության ապահովմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող կառուցվածքային տարբերակները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արձակին բնորոշ ընդհանուր միտումները և անհատական լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուսումնասիրվող կառույցների հարաբերակցությունը հայերենի բարդ ստորադասական նախադասությունների ընդհանուր համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել դրանց տեղը շարահյուսական դասակարգման մեջ։ Լեզվական փաստերի քանակական և որակական քննությունը կարող է նաև ցույց տալ առանձին կառուցվածքների գործածության հաճախականությունը և դրանց զարգացման որոշ միտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայերենի շարահյուսության, քերականական իմաստաբանության և գեղարվեստական խոսքի լեզվաոճական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ արձակում խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունների կառուցվածքի և գործառության մասին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենում անդրադարձության և փոխադարձության իմաստ արտահայտող լեզվական կառույցների գործառական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի համապատասխան կառույցների հետ զուգադրական վերլուծության միջոցով։ Ուսումնասիրվում են անդրադարձ և փոխադարձ հարաբերություններ արտահայտող քերականական ու շարահյուսական միջոցները, դրանց իմաստային կառուցվածքը, հաղորդակցական գործառույթները և խոսքային տարբեր իրավիճակներում կիրառման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անդրադարձ և փոխադարձ դերանունների, բայական կառույցների ու շարահյուսական միավորների գործառությանը, ինչպես նաև դրանց միջոցով գործողության սուբյեկտի և օբյեկտի միջև հարաբերությունների արտահայտմանը։ Քննարկվում են անգլերենի և հայերենի համապատասխան լեզվական միջոցների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, դրանց իմաստային համարժեքության, համատեքստային պայմանավորվածության և թարգմանական փոխանցման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խոսողի հաղորդակցական մտադրության, լեզվական համատեքստի և գործաբանական գործոնների ազդեցությանը տվյալ կառույցների ընտրության ու մեկնաբանության վրա։ Զուգադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու լեզուների քերականական համակարգերի փոխհարաբերությունները և նպաստելու լեզվական երևույթների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասերների, թարգմանիչների, անգլերենի և հայերենի դասավանդողների, ինչպես նաև համեմատական լեզվաբանությամբ, գործառական քերականությամբ և գործաբանությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ալբերտո Մորավիայի երկու վեպերի հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների լեզվի զուգադրական քննությանը՝ բնագրի և թարգմանական տարբերակների միջև լեզվական, ոճական և թարգմանական համապատասխանությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գեղարվեստական թարգմանության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես են իտալերեն բնագրի բառային, դարձվածային, քերականական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները փոխանցվում հայերեն և ռուսերեն։ Աշխատության մեջ կարող են համեմատվել երկու թարգմանությունների բառապաշարը, խոսքի տարբեր շերտերը, դարձվածաբանական միավորները, առածներն ու ասացվածքները, նորակազմությունները, փոխաբերական արտահայտությունները և մշակութային իրողություններն արտահայտող բառերն ու կապակցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդախոսակցական և բարբառային տարրերին, որոնք հատկապես նշանակալի են առաջին վեպի լեզվական կառուցվածքում․ ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ այդ ստեղծագործությունը հարուստ է ժողովրդախոսակցական բառերով, բարբառային ձևերով, դարձվածքներով, առածներով ու ասացվածքներով և նորակազմություններով։ Մյուս վեպի լեզվական համակարգը համեմատաբար տարբեր բնույթ ունի՝ ավելի գրական և քաղաքային-բուրժուական բառապաշարով ու ոճական կառուցվածքով, իսկ շարահյուսական առումով բարդ կառուցվածքները միաժամանակ ներկայացվում են ընթերցողին բավական հստակ և պարզ ձևով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե թարգմանիչներն ինչպիսի ռազմավարություններ են ընտրել բնագրի իմաստային և ոճական նրբերանգները պահպանելու համար։ Այդ նպատակով կարող են քննվել բառացի և ազատ թարգմանության հարաբերակցությունը, բառերի փոխարինումը, բացատրական թարգմանությունը, իմաստային ընդլայնումը կամ սեղմումը, քերականական վերակառուցումները, փոխհատուցումը և այլ թարգմանական փոխակերպումներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորմին․ հայերեն և ռուսերեն տարբերակների համեմատական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հայերեն թարգմանության որոշ շեղումներ գրական նորմից կարող են դիտարկվել որպես թարգմանչական գիտակցված ընտրություն, որի շնորհիվ առավել ցայտուն է փոխանցվում ժողովրդախոսակցական խոսքի բնույթը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ գեղարվեստական ստեղծագործության թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է փոխանցել ոչ միայն բառերի ուղղակի իմաստը, այլև տվյալ հասարակության մշակութային պատկերացումները, խոսքային վարքի առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը։ Աշխատության մեջ կարող են առանձնացվել նաև դարձվածքների, առածների և ասացվածքների թարգմանության խնդիրները, քանի որ դրանց բառացի փոխանցումը հաճախ չի ապահովում բնագրի իմաստային կամ ոճական համարժեքությունը։ Այս ուղղությամբ հեղինակի առանձին ուսումնասիրությունները ևս անդրադառնում են համապատասխան միավորների թարգմանության խնդիրներին։ Նորակազմությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր է, քանի որ գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում կարող են առաջանալ նոր բառեր, բառապատճենումներ և այլ լեզվական նորամուծություններ, որոնք հետագայում կարող են ազդեցություն ունենալ թարգմանական լեզվի և նույնիսկ ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման վրա։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել հայերեն և ռուսերեն թարգմանությունների համարժեքության աստիճանը, այլև բացահայտել յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և արտահայտչական հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե նույն բնագրային միավորը ինչպես է տարբեր կերպ վերարտադրվում երկու թիրախային լեզուներում և ինչպիսի կորուստներ, ձեռքբերումներ կամ իմաստային ու ոճական փոփոխություններ են առաջանում այդ գործընթացում։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է թարգմանագիտության, համեմատական լեզվաբանության, լեզվաոճաբանության և լեզվամշակութաբանության խնդիրները՝ գեղարվեստական կոնկրետ նյութի հիման վրա։ Այս թեմայով Զարուհի Ոսկանյանի 2014 թվականի թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանվել է «Ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանություն» մասնագիտությամբ, իսկ հետագա հրապարակումներում ևս ուսումնասիրվել են տվյալ թարգմանությունների լեզվական ընդհանուր բնութագրերն ու առանձին խնդիրներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, իտալերենից հայերեն և ռուսերեն թարգմանության մասնագետներին, համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության տեսության և պրակտիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է բուսաբուծական արտադրանքի սառեցման, պահպանման և հետագա իրացման գործընթացներում առաջացող ծախսերի հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման ու կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության համապատասխան կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրանքի բերքահավաքից հետո իրականացվող տեխնոլոգիական և տնտեսական գործընթացները, որոնց ընթացքում ձևավորվում են լրացուցիչ ծախսեր՝ կապված նախնական մշակման, տեսակավորման, փաթեթավորման, սառեցման, սառնարանային պահպանման, տեղափոխման և վաճառքի կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ծախսերի ճիշտ դասակարգմանը, փաստաթղթավորմանը և հաշվապահական հաշվառման մեջ արտացոլմանը, քանի որ դրանց ճշգրիտ գնահատումը կարևոր է արտադրանքի ինքնարժեքի, ֆինանսական արդյունքների և կազմակերպության գործունեության արդյունավետության որոշման համար։ Քննվում են ուղղակի և անուղղակի ծախսերի տարբերակման, համապատասխան ծախսային կենտրոններին դրանց վերագրման և արտադրանքի առանձին տեսակների միջև բաշխման հնարավոր մոտեցումները։ Սառեցման գործընթացի դեպքում կարևորվում են էներգիայի սպառման, սարքավորումների շահագործման և պահպանման, աշխատուժի, փաթեթավորման նյութերի ու տեխնոլոգիական կորուստների հետ կապված ծախսերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սառնարանային պահպանման ժամանակահատվածին, քանի որ պահպանման տևողությունը և պայմանները կարող են ազդել ինչպես ծախսերի ընդհանուր մակարդակի, այնպես էլ արտադրանքի վերջնական արժեքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրացման ծախսերի հաշվառումը, որը կարող է ընդգրկել տեղափոխման, պահեստավորման, վաճառքի նախապատրաստման, միջնորդական ծառայությունների և արտադրանքի շուկա հասցնելու հետ կապված այլ ծախսեր։ Քննվում է նաև բնական և տեխնոլոգիական կորուստների հաշվառման խնդիրը՝ հատկապես արագ փչացող գյուղատնտեսական արտադրանքի դեպքում։ Կարևորվում է կառավարչական հաշվառման տեղեկատվության օգտագործումը՝ ծախսերի վերահսկման, արտադրանքի շահութաբերության գնահատման և իրացման արդյունավետ ուղիների ընտրության համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել կազմակերպությունների հաշվապահական տվյալները, ծախսերի հաշվարկման կիրառվող մեթոդները և արտադրանքի շարժի տարբեր փուլերում ձևավորվող տնտեսական ցուցանիշները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հաշվառման կազմակերպման հնարավոր թերությունները և մշակելու ծախսերի առավել ճշգրիտ խմբավորման ու բաշխման մոտեցումներ։ Առանձին նշանակություն ունի սեզոնայնության գործոնը, քանի որ բուսաբուծական արտադրանքի արտադրության, պահպանման և վաճառքի ժամանակային տարբերությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ծախսերի կառուցվածքի և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն գյուղատնտեսական և վերամշակող կազմակերպությունների հաշվապահական ու կառավարչական համակարգերի կատարելագործման, արտադրանքի ինքնարժեքի առավել հիմնավորված հաշվարկման և ծախսերի արդյունավետ կառավարման համար։

Культура

Այս մատենագիտական հավաքածուն ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում 1991-2000 թվականներին հրատարակված գրքերի համակարգված ինֆորմացիոն ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մատուցել ամբողջական պատկերասրահ երկրի գրական, գիտական և մշակութային հրատարակությունների մասին։ Նյութում ներկայացված են տարբեր ոլորտների գրականություններ՝ ներառյալ հասարակական գիտություններ, տեխնիկա, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն, արվեստ, մանկավարժություն և բնագիտական գիտություններ։ Հավաքածուն տրամադրում է հրատարակությունների գրականագիտական բնութագրիչներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակչություն, հրատարակման տարեթիվ, էջերի քանակ, նյութի ձևաչափ և թեմատիկ ուղղվածություն։ Աշխատությունը ծառայում է որպես գործիք գիտնականների, ուսանողների, գրադարանավարների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ հեշտացնելու գրականության որոնումն ու ընտրությունը, ինչպես նաև հետևելու երկրի գրական-գիտական ոլորտի զարգացման միտումներին տվյալ ժամանակաշրջանում։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների «ֆիզիկական կուլտուրա» առարկայի շրջանակում գիտելիքների ձևավորման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են տարիքային առանձնահատկությունները, շարժողական և ճանաչողական զարգացման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացում ֆիզիկական դաստիարակության դիդակտիկական սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է ուսուցման արդյունավետ մեթոդները՝ ներառյալ խաղային գործունեությունը, շարժողական վարժությունների համակարգված կիրառումը, ինտերակտիվ և համագործակցային ուսուցման ձևերը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսումնական նյութի մատչելիության ապահովման, սովորողների մոտ շարժողական հմտությունների և գիտելիքների միաժամանակյա ձևավորման, ինչպես նաև ուսուցման մոտիվացիայի բարձրացման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի կառուցվածքին, ուսուցչի մեթոդական դերին և գնահատման չափանիշների կիրառմանը ֆիզիկական կուլտուրայի դասավանդման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, սպորտային մանկավարժության մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ կրտսեր դպրոցականների գիտելիքների ձևավորման արդյունավետ կազմակերպման համար։