Автоматизированная система решения полевых задач

Педагогика

Կրթագիտական և մանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հեռավար կրթության կազմակերպման առանձնահատկությունների, զարգացման հիմնախնդիրների և Հայաստանի Հանրապետությունում դրա ընդլայնման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեռավար կրթության տեսական հիմքերը, ձևավորման պատմական նախադրյալները, ուսուցման կազմակերպման հիմնական մոդելները և տեղեկատվական ու հաղորդակցական տեխնոլոգիաների դերը ժամանակակից կրթական համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առցանց ուսուցման հարթակների, էլեկտրոնային կրթական ռեսուրսների, տեսադասերի, թվային գնահատման գործիքների և ուսուցիչ-սովորող փոխգործակցության մեխանիզմների կիրառմանը։ Վերլուծվում են Հայաստանում հեռավար կրթության զարգացման տեխնիկական, կազմակերպական, մանկավարժական և սոցիալ-տնտեսական պայմանները, ինչպես նաև կրթական ծառայությունների հասանելիության ապահովման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են նաև ինտերնետային կապի և տեխնիկական սարքավորումների հասանելիության, մանկավարժների թվային կարողությունների զարգացման, սովորողների ինքնուրույն ուսումնառության և կրթության որակի վերահսկման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են միջազգային փորձի կիրառման, խառը ուսուցման մոդելների ներդրման, էլեկտրոնային կրթական միջավայրերի կատարելագործման և հեռավար կրթության իրավական ու մեթոդական կարգավորման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հեռավար կրթության նշանակությանը կրթական հնարավորությունների ընդլայնման, մարզային և սոցիալական անհավասարությունների նվազեցման, շարունակական կրթության զարգացման և ուսումնական գործընթացի ճկունության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, կրթության կառավարման, կրթական տեխնոլոգիաների և Հայաստանի կրթական համակարգի թվային զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերում արևելահայ հասարակության մեջ անձնանունների ընտրության ավանդույթների, սկզբունքների և դրանց փոփոխությունների ազգաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անվանակոչությունն է որպես ընտանեկան, հասարակական և մշակութային երևույթ, որի միջոցով արտահայտվում են ազգակցական հարաբերությունները, պատմական հիշողությունը, կրոնական պատկերացումները, տեղական ավանդույթները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական փոփոխությունները։ Քննվում են նորածնի անվան ընտրության վրա ազդող գործոնները՝ ընտանիքի ավագ անդամների անունների ժառանգումը, նախնիների հիշատակի պահպանումը, սրբերի և աստվածաշնչյան կերպարների անունների կիրառությունը, ինչպես նաև պատմական ու մշակութային հեղինակություն ունեցող անձանց անունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանակոչության ընտանեկան կանոններին և ազգակցական համակարգի նշանակությանը՝ պարզելու համար, թե տարբեր սոցիալական միջավայրերում ով է մասնակցել անվան ընտրությանը և ինչ արժեքային պատկերացումներ են պայմանավորել այդ որոշումը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու անվանացանկի փոփոխություններին՝ ավանդական անունների պահպանմանը, որոշ անունների գործածության նվազմանը և նոր անունների տարածմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև պատմական իրադարձությունների, քաղաքային մշակույթի զարգացման, կրթության տարածման, միգրացիոն գործընթացների և այլ ժողովուրդների հետ մշակութային շփումների ազդեցությունը անձնանունների ընտրության վրա։ Կարևորվում են տարածաշրջանային տարբերությունները՝ գյուղական ու քաղաքային բնակավայրերում, ինչպես նաև արևելահայ տարբեր համայնքներում ձևավորված անվանակոչության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել եկեղեցական գրանցամատյանները, մարդահամարները, տոհմական ու ընտանեկան փաստաթղթերը, գերեզմանաքարերի արձանագրությունները, ազգագրական նյութերը և բանավոր պատմությունները։ Անձնանունների վիճակագրական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել տարածված անվանական շերտերը և դրանց փոփոխության միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը անվանակոչությունը ներկայացնում է որպես մշակութային ինքնության և սոցիալական հիշողության կարևոր բաղադրիչ՝ հնարավորություն տալով անձնանունների պատմության միջոցով ուսումնասիրել արևելահայ հասարակության ընտանեկան հարաբերությունների, արժեքային համակարգի և մշակութային միջավայրի փոխակերպումները XIX–XX դարերում։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում թեյի արտադրության գործընթացների կառավարման կատարելագործմանը և արտադրանքի որակի բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են թեյի արտադրության տեխնոլոգիական փուլերը, հումքի ստացման և մշակման առանձնահատկությունները, արտադրական գործընթացների կազմակերպման սկզբունքները և որակի վերահսկման ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունում վերլուծվում են թեյի մշակության, հավաքման, չորացման, վերամշակման և փաթեթավորման գործընթացների վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտադրանքի մրցունակության ապահովման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում որակի կառավարման համակարգերին, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացմանը, շուկայական պահանջներին համապատասխան արտադրության կազմակերպմանը և ոլորտի զարգացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել թեյի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, արտադրանքի որակի կայունացմանը և արդյունաբերական կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սննդի արդյունաբերության մասնագետների, գյուղատնտեսների, արտադրության կառավարման ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև թեյի արտադրության տեխնոլոգիաներով և ագրոբիզնեսով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Եվրոպական գործընթացների քաղաքական վերլուծություն-ը քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուղղվածությամբ աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է Եվրոպայում ընթացող քաղաքական, ինստիտուցիոնալ և ինտեգրացիոն գործընթացները՝ ընդգրկելով ինչպես պատմական զարգացումները, այնպես էլ ժամանակակից քաղաքական համակարգերի փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են Եվրոպական միության ձևավորման և ընդլայնման փուլերը, անդամ պետությունների միջև քաղաքական ու տնտեսական համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև եվրոպական կառավարման ինստիտուտների գործառույթները և որոշումների կայացման գործընթացները, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, միգրացիոն քաղաքականությունը, ժողովրդավարական կառավարման մարտահրավերները և գլոբալ քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Եվրոպայի վրա, հատուկ ուշադրություն է դարձվում եվրոպական ինտեգրման հաջողությունների և հակասությունների համեմատական վերլուծությանը, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում եվրոպական քաղաքական գործընթացների տրամաբանության և դրանց միջազգային նշանակության մասին։

Политология

Գիրքը՝ «Քաղաքական աշխարհագրություն», հեղինակը Վալեսյան Ա., հանդիսանում է ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է քաղաքական աշխարհագրության հիմնական հասկացությունների, ուսումնասիրության օբյեկտների և ժամանակակից զարգացման միտումների վերլուծությանը։ Այն ներկայացնում է քաղաքական և տարածքային գործոնների փոխկապակցվածությունը, պետությունների աշխարհագրական դիրքի ազդեցությունը նրանց արտաքին և ներքին քաղաքականության վրա, ինչպես նաև համաշխարհային քաղաքական քարտեզի ձևավորման ու փոփոխության գործընթացները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են պետությունների սահմանների ձևավորումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները, աշխարհաքաղաքական կենտրոնները և ուժային բալանսի փոփոխությունները գլոբալ մակարդակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված աշխարհաքաղաքական տեսություններին, միջազգային հարաբերությունների տարածքային հիմքերին, ռեսուրսների բաշխման քաղաքական նշանակությանը և տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացներին։ Ներառված են նաև գլոբալիզացիայի ազդեցությունը տարածքային քաղաքականության վրա, ինչպես նաև փոքր և զարգացող պետությունների աշխարհաքաղաքական խնդիրները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և աշխարհագրության ու քաղաքագիտության ոլորտներով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով քաղաքական գործընթացների տարածքային ընկալման խորացմանը։

Другие предметы

CO2-ի երկարաժամկետ կորզման գործընթացում տարբեր բիոցենոզները (կենսահամակեցություններ) ունեն հիմնարար դեր, քանի որ դրանք ապահովում են ածխածնի բնական շրջանառության հիմնական ուղիները և երկարաժամկետ կուտակումը կենսոլորտում, հողում և օվկիանոսներում։ Բիոցենոզները՝ անտառներ, խոտհարքներ, ջրային էկոհամակարգեր և միկրոօրգանիզմային համայնքներ, գործում են որպես ածխածնի «կլանիչներ», որոնք կլանում են CO₂-ը ֆոտոսինթեզի միջոցով և այն վերածում կենսազանգվածի։ Անտառային բիոցենոզները հատկապես կարևոր են, քանի որ ծառերը երկար ժամանակահատվածում պահպանում են ածխածինը բիոմասայում՝ փայտում, տերևներում և արմատներում, իսկ հողի օրգանական նյութերում այն կարող է պահպանվել տասնյակ կամ նույնիսկ հարյուրավոր տարիներ։ Խոտհարքային և տափաստանային էկոհամակարգերը նույնպես մասնակցում են ածխածնի կուտակմանը՝ հիմնականում հողի մեջ, որտեղ արմատային համակարգերի քայքայման արդյունքում ձևավորվում է հումուս։ Ջրային բիոցենոզներում՝ հատկապես օվկիանոսներում և լճերում, ֆիտոպլանկտոնը կլանում է CO₂-ը և նպաստում ածխածնի տեղափոխմանը դեպի խորքային շերտեր՝ կենսաբանական պոմպի միջոցով։ Միկրոօրգանիզմները կարևոր դեր ունեն ածխածնի ցիկլում՝ ապահովելով օրգանական նյութերի քայքայում և վերամշակում, ինչը թույլ է տալիս ածխածնի մի մասը երկար ժամանակ պահպանվել հողի կամ նստվածքների մեջ։ Այս գործընթացները միասին ձևավորում են երկարաժամկետ ածխածնային պահեստներ, որոնք օգնում են նվազեցնել մթնոլորտում CO₂-ի կոնցենտրացիան և մեղմել կլիմայական փոփոխությունները։ Ժամանակակից էկոլոգիական գիտությունը կարևորում է բիոցենոզների պահպանությունը և վերականգնումը՝ որպես բնական հիմքով կլիմայի կարգավորման արդյունավետ միջոց, քանի որ դրանց վնասումը կարող է խաթարել ածխածնի հավասարակշռությունը և արագացնել գլոբալ տաքացումը։