Արդի տեղեկատվական հասարակության սոցիոմշակութային գործառույթները

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական ծախսումների կառավարչական հաշվառման կազմակերպման, վերլուծության և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սննդի արդյունաբերության կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում արտադրական ծախսումները դիտարկվում են որպես կազմակերպության ֆինանսատնտեսական գործունեության արդյունավետության, արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման և կառավարչական որոշումների ընդունման վրա անմիջական ազդեցություն ունեցող կարևոր գործոն։ Քննության են առնվում հումքի և նյութերի, աշխատուժի, էներգիայի, արտադրական սարքավորումների շահագործման, վերադիր և այլ ծախսումների հաշվառման ու դասակարգման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի և անուղղակի, հաստատուն և փոփոխուն ծախսումների տարբերակմանը, դրանց բաշխման մեթոդներին և արտադրանքի առանձին տեսակների ինքնարժեքի հաշվարկման ճշգրտությանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման տվյալների վերլուծությունը, ինքնարժեքի հաշվարկման տարբեր մեթոդների համեմատությունը, կառուցվածքային և գործոնային վերլուծությունը, վիճակագրական տվյալների մշակումը և առանձին կազմակերպությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությունը։ Գործոնային վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել հումքի գների, արտադրության ծավալի, աշխատանքի արտադրողականության, էներգետիկ ծախսերի և այլ գործոնների ազդեցությունը արտադրանքի ինքնարժեքի փոփոխության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բյուջետավորմանը և նորմատիվային ծախսումների կիրառմանը՝ փաստացի արդյունքները նախատեսված ցուցանիշների հետ համեմատելու, շեղումները բացահայտելու և դրանց պատճառները գնահատելու նպատակով։ Քննության են առնվում նաև պատասխանատվության կենտրոնների ձևավորման, ներքին հաշվետվությունների պատրաստման և ղեկավարությանը ժամանակին ու համապատասխան տեղեկատվություն տրամադրելու մեխանիզմները։ Սննդի արդյունաբերության առանձնահատկություններից ելնելով՝ ուշադրություն կարող է դարձվել հումքի պահպանման, արտադրական կորուստների, թափոնների, սեզոնայնության և արտադրանքի տեսականու ազդեցությանը ծախսումների կառուցվածքի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ծախսերի վերահսկողության ուժեղացման, ինքնարժեքի հաշվարկման մեթոդների կատարելագործման, ոչ արդյունավետ ծախսումների բացահայտման և արտադրական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կառավարչական հաշվառման և արտադրական կառավարման ոլորտների համար՝ նպաստելով կազմակերպությունների ղեկավարների համար անհրաժեշտ հաշվապահական տեղեկատվության որակի բարձրացմանը և ծախսումների կառավարման առավել հիմնավորված համակարգի ձևավորմանը։

Պատմություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991-1998 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և տարածաշրջանային իրողությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմական, մշակութային և հումանիտար կապերի զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների վերլուծությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկը միջազգային հարաբերությունների լիարժեք համակարգում ներգրավվելն ու տարբեր պետությունների հետ դիվանագիտական կապերի հաստատումն էր։ Այս գործընթացում Հունաստանը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ՝ հաշվի առնելով երկու ժողովուրդների պատմական, մշակութային և քրիստոնեական ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ համակրանքի և պատմական հիշողության վրա հիմնված կապերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1990-ականների սկզբին դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման և երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորման գործընթացը։ Կարող են քննվել բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոխայցերը, միջպետական շփումները, ստորագրված համաձայնագրերը և այն հիմնական հարցերը, որոնք ձևավորել են երկկողմ հարաբերությունների օրակարգը։ Այդ շրջանի հարաբերությունների առանձնահատկությունն այն էր, որ դրանք զարգանում էին Հայաստանի համար քաղաքական և տնտեսական ծանր պայմաններում՝ Արցախյան հակամարտության, շրջափակման, տնտեսական ճգնաժամի և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ֆոնին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հունաստանի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ։ Հունաստանը, լինելով Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի անդամ, Հայաստանի համար կարող էր հանդես գալ որպես եվրոպական և միջազգային կառույցների հետ կապերի կարևոր գործընկեր։ Միաժամանակ երկու երկրների արտաքին քաղաքական օրակարգերում առկա էին մի շարք ընդհանուր հետաքրքրություններ, որոնք նպաստում էին փոխադարձ քաղաքական աջակցությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ Հունաստանի դիրքորոշումները և այդ հարցի ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային մեխանիզմների ձևավորման գործընթացն էր, իսկ Հունաստանի վերաբերմունքը տարածաշրջանային կայունության և Հայաստանի նկատմամբ կարևոր դեր ուներ երկկողմ քաղաքական կապերի համատեքստում։ Առանձին ուշադրության է արժանի տնտեսական համագործակցությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ էր ստեղծել իրավական և կազմակերպական հիմքեր, զարգացնել առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային համագործակցությունը և գործարար շփումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել առևտրաշրջանառության զարգացման միտումները, հունական ներդրումների և տնտեսական ծրագրերի նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի՝ արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ձգտումները։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Հունաստանի հնարավոր դերը Հայաստանի տնտեսական վերականգնման և միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու գործընթացում։ Ռազմական և պաշտպանական համագործակցությունը նույնպես կարող է դիտարկվել որպես երկկողմ հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և վերակազմավորման պայմաններում արտաքին գործընկերների հետ ռազմական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և այլ ոլորտներում կապերի զարգացումը ձեռք էր բերում կարևոր նշանակություն։ Հունաստանի հետ համագործակցության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական կապերի բնույթն ու նշանակությունը։ Հատուկ տեղ կարող է հատկացվել մշակութային և հումանիտար հարաբերություններին։ Երկու ժողովուրդների պատմական կապերը, մշակութային ժառանգության նկատմամբ փոխադարձ հետաքրքրությունը, կրթական և գիտական համագործակցությունը, մշակութային միջոցառումները և հասարակական կազմակերպությունների շփումները նպաստել են երկկողմ հարաբերությունների հասարակական հիմքի ամրապնդմանը։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր էր, քանի որ պետական դիվանագիտությանը զուգահեռ ձևավորվում էին նաև հասարակական և մշակութային կապերի կայուն մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգրկվել նաև հայկական համայնքի և հունական հասարակության դերակատարությունը հարաբերությունների զարգացման գործում։ Պատմական հիշողությունը և երկու ժողովուրդների միջև առկա փոխադարձ ընկալումները նպաստել են քաղաքական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին պատմական և մշակութային ընդհանրությունները վերածվում ժամանակակից միջպետական համագործակցության կոնկրետ ուղղությունների։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է 1991-1998 թվականների երկկողմ հարաբերությունների զարգացման փուլային պատկերի ներկայացումը։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեցին հարաբերությունների հիմնական ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ընդլայնվեց քաղաքական երկխոսությունը և ստեղծվեցին համագործակցության տարբեր ոլորտների հետագա զարգացման նախադրյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Հունաստանի հարաբերությունները 1991-1998 թվականներին ձևավորվեցին ոչ միայն ընթացիկ քաղաքական շահերի, այլև պատմական, մշակութային և աշխարհաքաղաքական գործոնների համադրության արդյունքում։ Այդ տարիները կարևոր նշանակություն ունեցան երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալացման և հետագա համագործակցության հիմքերի ստեղծման համար՝ քաղաքականությունից ու տնտեսությունից մինչև պաշտպանություն, մշակույթ, կրթություն և հումանիտար ոլորտներ։

Մաթեմատիկա

Պոլիմերային նյութագիտության և ճառագայթային ֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գամմա ճառագայթման ազդեցությամբ պոլիէթիլենի ջերմադինամիկական և կառուցվածքային պարամետրերի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պոլիէթիլենի մոլեկուլային կառուցվածքը, բյուրեղային և ամորֆ փուլերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պոլիմերային նյութերի ֆիզիկական հատկությունների ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իոնացնող ճառագայթման ազդեցությամբ պոլիմերային շղթաներում առաջացող փոփոխություններին, միջմոլեկուլային կապերի ձևավորման, շղթաների խզման և օքսիդացման հնարավոր գործընթացներին։ Վերլուծվում են գամմա ճառագայթման կլանված դոզայի և ճառագայթման պայմանների ազդեցությունները պոլիէթիլենի բյուրեղայնության աստիճանի, հալման ջերմաստիճանի, ջերմային կայունության և այլ ջերմադինամիկական բնութագրերի վրա։ Քննարկվում են նաև նյութի կառուցվածքային վերակազմավորման, մոլեկուլային շարժունակության փոփոխության և մեխանիկական հատկությունների հետ դրանց փոխկապակցվածության հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դիֆերենցիալ սկանավորող կալորիմետրիայի, ռենտգենակառուցվածքային վերլուծության, սպեկտրոսկոպիական և այլ ֆիզիկաքիմիական հետազոտության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ճառագայթային մշակման միջոցով պոլիմերների հատկությունների նպատակային փոփոխման, նյութերի ճառագայթակայունության գնահատման և արդյունաբերական կիրառության պայմաններում դրանց հուսալիության ապահովման հարցերին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պոլիմերների ֆիզիկայի, նյութագիտության, ճառագայթային քիմիայի և պոլիմերային տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ժամանակակից վիճակի համառոտ պատմական ակնարկ՝ դիտարկելով նրա քաղաքական, սոցիալական, մշակութային և ժողովրդագրական զարգացումները տարբեր պատմական փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, պետականության կորուստներն ու վերականգնման փորձերը, ինչպես նաև տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացները ազդել հայ ժողովրդի ներկա վիճակի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում են ազգային ինքնության պահպանման, մշակութային ավանդույթների շարունակականության և սփյուռքի ձևավորման գործընթացները՝ որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման կարևոր բաղադրիչներ։ Ներկայացվում են նաև հասարակական կառուցվածքի փոփոխությունները, տնտեսական պայմանների ազդեցությունը և քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորել են ժողովրդի կյանքի ընթացքը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Տեքստը միաժամանակ կրում է վերլուծական և պատմագրական բնույթ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ ամբողջական պատկերացում հայ ժողովրդի ժամանակակից վիճակի պատմական հիմքերի մասին։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հանրային կապերի (PR) և ընտրական գործընթացների փոխազդեցությանը Հայաստանում 1998-2008 թվականներին՝ հատուկ շեշտադրելով զանգվածային լրատվամիջոցների դերը քաղաքական հաղորդակցության, ընտրական քարոզարշավների ձևավորման և հասարակական կարծիքի կառավարման գործընթացներում։ Դիտարկվող ժամանակաշրջանը բնութագրվում է հետխորհրդային քաղաքական համակարգի կայացման փուլով, երբ ընտրությունները դեռևս ձևավորվող ինստիտուցիոնալ միջավայրում էին, իսկ քաղաքական կուսակցությունները և թեկնածուները մեծապես կախված էին մեդիա դաշտի վերահսկողությունից և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման կարողությունից։ Վերլուծվում է, թե ինչպես էին ընտրական PR ռազմավարությունները ներառում հեռուստատեսության, տպագիր մամուլի և աստիճանաբար զարգացող առցանց հարթակների օգտագործումը՝ քաղաքական հաղորդագրությունների տարածման, թեկնածուների իմիջի ձևավորման և հակառակորդների նկատմամբ տեղեկատվական պայքարի իրականացման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1998 և 2008 թվականների նախագահական ընտրություններին, որտեղ մեդիայի քաղաքական բևեռացումը, քարոզչական լեզվի սրացումը և տեղեկատվական անհավասարակշռությունը զգալի ազդեցություն են ունեցել ընտրական գործընթացների ընկալման վրա։ Այս համատեքստում PR-ը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հաղորդակցության գործիք, այլ նաև որպես քաղաքական մրցակցության ռազմավարական բաղադրիչ, որը ներառում է ինչպես դրական իմիջի կառուցում, այնպես էլ հակաքարոզչություն և հանրային կարծիքի ուղղորդման փորձեր։ Քննարկվում է նաև լրատվամիջոցների սեփականության կառուցվածքի ազդեցությունը քաղաքական բովանդակության վրա, ինչպես նաև պետություն-մեդիա հարաբերությունների բարդ դինամիկան, որը հաճախ հանգեցնում էր տեղեկատվական անհավասար պայմանների ընտրական մրցակցության ընթացքում։ Ընդգծվում է, որ 1998-2008 թվականների փորձը ցույց է տալիս PR-ի և ընտրությունների սերտ փոխկապակցվածությունը Հայաստանում՝ որպես քաղաքական գործընթացների լեգիտիմացման և հանրային ընկալման ձևավորման առանցքային գործոն։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։