Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ, երեսունմեկերորդ նիստ

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի տասնվեցերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովական քննարկումների և կառավարման գործընթացների վերաբերյալ գրավոր վկայությունը։ Նման արձանագրությունները կարևոր նյութ են 19-րդ դարի հայ համայնքային ինքնակառավարման, ազգային ներկայացուցչական հաստատությունների և հասարակական կյանքի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Դրանցում արձանագրվում էին նիստի ընթացքը, օրակարգային հարցերը, մասնակիցների ելույթները, ներկայացված առաջարկությունները, քննարկումների արդյունքներն ու ընդունված որոշումները։ Ազգային ժողովի գործունեությունը կարևոր դեր ուներ համայնքի ներքին կազմակերպման, կրթական և մշակութային հաստատությունների կառավարման, եկեղեցական ու հասարակական խնդիրների քննարկման և ազգային կյանքի տարբեր ոլորտների կարգավորման գործում։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր նիստի փաստաթղթային վավերագրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու ոչ միայն առանձին հարցերի քննարկմանը, այլև ազգային կառավարման համակարգի գործելակերպին, պատասխանատվության բաշխմանը և որոշումների կայացման սկզբունքներին։ Արձանագրությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի հասարակական առաջնահերթությունները, համայնքային կառույցների փոխհարաբերությունները և հայ մտավորական ու հասարակական շրջանակների ներգրավվածությունը ազգային գործերում։ Փաստաթղթի պաշտոնական լեզուն և ձևակերպումները կարևոր են նաև հայ վարչական գրագրության ու քաղաքական բառապաշարի պատմության տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր է պատմաբանների, հայագետների և 19-րդ դարի հայ ազգային հաստատությունների գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Информатика

Աշխատանքը նվիրված է տարողություններում պահվող հեղուկ արտադրանքների հաշվառման և բաշխման գործընթացների ավտոմատացված համակարգերի նախագծման չափագիտական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ձևավորել այն տեսական, մեթոդական և տեխնիկական մոտեցումները, որոնք ապահովում են հեղուկների քանակի չափման, հաշվառման, վերահսկման և կառավարման ճշգրտությունն ու հուսալիությունը ավտոմատացված համակարգերում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ տարողություններում հեղուկ արտադրանքի փաստացի քանակի որոշումը պահանջում է մի շարք ֆիզիկական մեծությունների՝ մակարդակի, ծավալի, ջերմաստիճանի, ճնշման և անհրաժեշտության դեպքում այլ պարամետրերի ճշգրիտ չափում և դրանց փոխկապակցված հաշվարկ։ Աշխատանքում դիտարկվում են հեղուկ արտադրանքի հաշվառման համակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, չափիչ միջոցների ընտրության սկզբունքները, չափումների արդյունքների մշակման մեթոդները և ավտոմատ կառավարման համակարգերի հետ դրանց ինտեգրման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափման սխալների առաջացման աղբյուրներին։ Տարողություններում հեղուկի քանակի որոշման ժամանակ արդյունքի վրա կարող են ազդել տարողության երկրաչափական ձևն ու չափերը, հեղուկի ջերմաստիճանի փոփոխությունը, խտության փոփոխությունները, մակերևույթի տատանումները, չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերը և շրջակա միջավայրի պայմանները։ Այդ գործոնների հաշվառումը անհրաժեշտ է չափումների անորոշությունը նվազեցնելու և հաշվառման համակարգի metrological reliability-ը բարձրացնելու համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ հեղուկի մակարդակի չափման տարբեր մեթոդների և համապատասխան չափիչ սարքերի կիրառմանը։ Դրանց ընտրությունը կախված է պահվող արտադրանքի ֆիզիկական հատկություններից, տարողության կառուցվածքից, չափման պահանջվող ճշգրտությունից և շահագործման պայմաններից։ Ավտոմատացված համակարգում չափիչ սարքերից ստացվող տվյալները պետք է վերածվեն գործնական հաշվառման ցուցանիշների, ինչի համար անհրաժեշտ են համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներ, տրամաչափման տվյալներ և հաշվարկային ալգորիթմներ։ Կարևոր ուղղություն է տարողության ծավալային բնութագրերի որոշումը և մակարդակ-ծավալ կախվածության ձևավորումը։ Իրական տարողությունները կարող են ունենալ երկրաչափական շեղումներ, ուստի միայն տեսական երկրաչափական բանաձևերի օգտագործումը միշտ չէ, որ ապահովում է անհրաժեշտ ճշգրտությունը։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարողությունների չափագիտական տրամաչափման, ծավալային գրադուավորման և ստացված տվյալների ավտոմատ համակարգերում կիրառման մեթոդները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հեղուկ արտադրանքի բաշխման գործընթացի ավտոմատ կառավարմանը։ Հաշվառման համակարգը պետք է ոչ միայն արձանագրի տարողության մեջ առկա արտադրանքի քանակը, այլև հնարավորություն տա վերահսկելու դրա ընդունումը, պահպանումը, տեղափոխումը և տարբեր ուղղություններով բաշխումը։ Այդ նպատակով չափիչ համակարգերը կարող են միացվել կառավարման սարքավորումներին, տվյալների հավաքագրման և մշակման հանգույցներին, ինչպես նաև օպերատորի տեղեկատվական միջերեսներին։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի չափագիտական ապահովման ամբողջական համակարգի ձևավորումը՝ ներառյալ չափիչ սարքերի ընտրությունը, տրամաչափումը, ստուգաչափումը, չափումների հետագծելիության ապահովումը և համակարգի պարբերական տեխնիկական վերահսկողությունը։ Հուսալի հաշվառման համար անհրաժեշտ է, որ չափումների արդյունքները լինեն համադրելի և վերարտադրելի, իսկ սխալների գնահատումն ու վերահսկումը կատարվեն սահմանված մեթոդաբանությամբ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև չափումների արդյունքների ավտոմատ մշակման ալգորիթմների մշակման խնդիրներ։ Այդ ալգորիթմները կարող են նախատեսել ջերմաստիճանային ուղղումներ, չափիչ սարքերի ցուցմունքների շտկումներ, տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալների համադրում և հաշվառվող քանակի վերջնական որոշում։

Политология

Դրվագներ հայ քաղաքական մտքի պատմությունից-ը քաղաքագիտական և պատմագիտական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ քաղաքական մտքի զարգացման հիմնական փուլերն ու գաղափարական ուղղությունները՝ սկսած միջնադարից մինչև նորագույն ժամանակներ, աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված քաղաքական գաղափարները, պետականության վերաբերյալ պատկերացումները, ազգային ինքնության և ինքնորոշման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև հայ քաղաքական գործիչների և մտածողների հայացքները պետության կազմակերպման, իշխանության և հասարակական կառուցվածքի վերաբերյալ, միաժամանակ ընդգծվում է պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը քաղաքական մտքի ձևավորման վրա և դրա կապը տարածաշրջանային ու համաշխարհային գործընթացների հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղափարական հոսանքների փոխակերպմանը և դրանց դերին հայ պետականության վերականգնման ու զարգացման գաղափարներում, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում հայ քաղաքական մտքի պատմական էվոլյուցիայի մասին։

Литература

Հրատարակության վերնագիրը հիշեցնում է ժողովրդական խրատական ասույթ, որի հիմնական գաղափարը համբերության, զսպվածության և ժամանակի ընթացքում դժվարությունների հաղթահարման կարևորությունն է։ Գիշերվան վերաբերող պատկերավոր արտահայտությունը կարող է խորհրդանշել սպասումի, փորձության կամ անորոշության ժամանակահատված, իսկ համբերությունը ներկայացվում է որպես բարենպաստ արդյունքի հասնելու և ճիշտ որոշումներ կայացնելու անհրաժեշտ պայման։ Այսպիսի խրատական նյութերը հայ ժողովրդական և բարոյախոսական գրականության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցրել՝ փոխանցելով կյանքի փորձից բխող խորհուրդներ և վարքագծի սկզբունքներ։ Դրանց միջոցով ընթերցողին են ներկայացվում ինքնատիրապետման, խոհեմության, դժվարություններին դիմակայելու և հապճեպ գործողություններից խուսափելու գաղափարները։ Կարճ ու պատկերավոր խոսքի միջոցով արտահայտված միտքը նպաստում է ասույթի հեշտ ընկալմանն ու հիշողության մեջ պահպանմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն տպագիր խրատական գրականության, ժողովրդական մտածողության և բարոյական արժեքների փոխանցման պատմության ուսումնասիրության համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ կերպարվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական ժառանգության արվեստաբանական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա գեղանկարչության ժանրային բազմազանության, պատկերային մտածողության, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և ձևաոճական լեզվի առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում նկարչի ստեղծագործությունները դիտարկվում են հայկական կերպարվեստի զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով ավանդույթի և անհատական ստեղծագործական մտածողության փոխհարաբերությունները։ Քննվում են պատմական, դիմանկարային, թեմատիկ-կենցաղային, բնանկարային և այլ բնույթի ստեղծագործություններ՝ ուշադրություն դարձնելով յուրաքանչյուր ժանրում կիրառված արտահայտչամիջոցներին և գեղարվեստական խնդիրների լուծման եղանակներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կոմպոզիցիայի կառուցվածքին, կերպարների փոխհարաբերությանը, շարժման և տարածության կազմակերպմանը, գծի, գույնի, լուսաստվերի և ծավալի կիրառմանը։ Վերլուծվում է մարդկային կերպարի մեկնաբանությունը՝ որպես նկարչի ստեղծագործական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև կերպարների հոգեբանական և հուզական բնութագրերի արտահայտման գեղանկարչական միջոցները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական թեմաների գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային մշակութային հիշողության դրսևորումներին և այն պատկերային լուծումներին, որոնց միջոցով պատմական նյութը վերածվում է ինքնուրույն գեղարվեստական իրականության։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ստեղծագործական տարբեր փուլերի համադրություն՝ բացահայտելով գեղանկարչական լեզվի փոփոխությունները, թեմատիկ նախասիրությունների զարգացումը և ձևային որոնումների շարունակականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գունային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ գույնը դիտարկելով ոչ միայն առարկայական միջավայրի վերարտադրման, այլև տրամադրության, դրամատիզմի և ստեղծագործության ընդհանուր հուզական կառուցվածքի ձևավորման միջոց։ Քննվում են նաև նկարչի անհատական ոճի ձևավորման վրա ազգային գեղարվեստական ավանդույթների, ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Ժանրային և ձևաոճական վերլուծության համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ստեղծագործական ժառանգության ներքին զարգացման, գեղարվեստական մտածողության և արտահայտչական համակարգի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է նկարչի արվեստը որպես հայկական գեղանկարչության պատմության նշանակալի երևույթ՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական անհատականությունը, ժանրային հետաքրքրությունների շրջանակը և գեղարվեստական լեզվի առանձնահատկությունները։

Религия

Գիրքը ներկայացնում է աստվածաշնչյան Սաղմոսների ժողովածուն՝ Հին Կտակարանի հոգևոր, աղոթական և բանաստեղծական ժառանգության նշանակալի մասը։ Սաղմոսները կրոնական երգերի ու աղոթքների ամբողջություն են, որոնցում մարդն արտահայտում է իր հավատը, Աստծո հանդեպ վստահությունը, երախտագիտությունը, ապաշխարությունը, փառաբանությունը և օգնության խնդրանքը։ Դրանցում արտացոլված են մարդկային հոգևոր կյանքի տարբեր վիճակներ՝ ուրախություն, տառապանք, վախ, հույս, ներքին պայքար, մեղքի գիտակցում և մխիթարության որոնում։ Ժողովածուում կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածային արդարության, բարության, իմաստության, պաշտպանության և փրկության թեմաները։ Սաղմոսների պատկերավոր լեզուն, բանաստեղծական կառուցվածքը, կրկնությունները և հուզական դիմումները դրանք դարձնում են ոչ միայն կրոնական ընթերցանության նյութ, այլև հին հոգևոր պոեզիայի արժեքավոր օրինակ։ Դավթին ավանդաբար վերագրվող սաղմոսները դարեր շարունակ օգտագործվել են քրիստոնեական եկեղեցական արարողությունների, ժամերգությունների և անհատական աղոթքի ընթացքում։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ դրանք կարևոր դեր են ունեցել հավատացյալների հոգևոր դաստիարակության, աստվածաշնչյան գաղափարների փոխանցման և աղոթական մշակույթի պահպանման գործում։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մարդու և Աստծո հարաբերությունների աստվածաշնչյան ընկալումը, կրոնական խորհրդանիշներն ու աղոթքի արտահայտչական ձևերը։ Այն արժեքավոր է հայերեն հոգևոր գրականության, աստվածաշնչագիտության, աստվածաբանության և եկեղեցական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։