Ազգայնականության դրսևորումները հայ-թաթարական, հայ-վրացական հարաբերություններում XIX դ. վերջին-XX դ. սկզբին /մինչև 1905թ./

Культура

Այս հրատարակությունը մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության պարբերաբար կազմվող մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել ՀԽՍՀ-ում և դրանից դուրս լույս տեսած այն գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, պարբերականների նյութերը և այլ հրապարակումները, որոնք առնչվում են Հայաստանի մշակութային ու արվեստային կյանքին։ Այն ոչ թե մեկ թեմայի շուրջ ստեղծված հեղինակային մենագրություն է, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի աշխատանք, որը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված գրականության հոսքի մեջ։ Նման տեղեկատուների կարևորությունը հատկապես մեծ է գիտական աշխատանքի, գրականագիտական և արվեստաբանական ուսումնասիրությունների, գրադարանային-տեղեկատու գործունեության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման համար, քանի որ դրանք մեկտեղում և համակարգում են բազմաթիվ առանձին հրապարակումների մասին bibliographic տվյալներ։ Հրատարակության բովանդակության մեջ կարող են ընդգրկվել գրականության, կերպարվեստի, թատրոնի, երաժշտության, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութային հաստատությունների գործունեության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ նյութեր։ Այդպիսի կառուցվածքը թույլ է տալիս դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքը ոչ միայն առանձին արվեստի ճյուղերի, այլև դրանց փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով ընթերցողը կարող է պարզել ստեղծագործության կամ հոդվածի հեղինակին, վերնագիրը, հրատարակության տվյալները, թեմատիկ ուղղությունը և անհրաժեշտության դեպքում գտնել սկզբնաղբյուրը համապատասխան գրադարանային ֆոնդում։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ունի ընթացիկ տեղեկատուի բնույթ։ Այսինքն՝ նպատակը տվյալ ժամանակահատվածում նոր լույս տեսած գրականության մասին հնարավորինս օպերատիվ տեղեկատվություն տրամադրելն է։ Այդպիսի աշխատանքները կարևոր են հատկապես այն միջավայրում, որտեղ գրականության և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումները մեծաթիվ են և ցրված տարբեր հրատարակչություններում, պարբերականներում ու ժողովածուներում։ Դրանք թույլ են տալիս պարբերաբար հետևել գիտական և մշակութային մտքի զարգացմանը և հետագայում կազմել ավելի ընդգրկուն հետադարձ մատենագիտական ցուցակներ։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես ՀԽՍՀ մշակութային կյանքի փաստագրական աղբյուր։ Ներառված մատենագիտական նյութերի ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս հետագայում ուսումնասիրել, թե տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ ոլորտներն էին առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվում, ինչ թեմաներ էին առաջնային, ինչ հեղինակների և ստեղծագործությունների նկատմամբ էր մեծ հետաքրքրություն ձևավորվում։ Այս իմաստով մատենագիտական տեղեկատուն արժեքավոր է ոչ միայն որպես գրականության որոնման գործիք, այլև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային գիտական հետաքրքրությունների ցուցիչ։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը գրադարանների և գիտական հաստատությունների համար։ Մատենագիտական համակարգված տեղեկատվությունը կարող է օգտագործվել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման, մատենագիտական հարցումների սպասարկման, գիտական հետազոտությունների գրականության ցանկերի կազմման և հետագա մատենագիտական բազաների ստեղծման նպատակով։ Նման աշխատանքների միջոցով գրադարանային տեղեկատվությունը վերածվում է կազմակերպված գիտելիքի՝ ընթերցողին խնայելով տարբեր աղբյուրներում անհրաժեշտ նյութերի ինքնուրույն որոնման զգալի ժամանակ և ջանք։ Աշխատանքի գիտական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ հին մատենագիտական տեղեկատուները կարող են այսօր օգտագործվել որպես պատմական աղբյուր՝ խորհրդային շրջանի հայկական մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական գործընթացն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների շրջանակը, հետևել գիտական ուղղությունների զարգացմանը և հայտնաբերել այնպիսի նյութեր, որոնք ժամանակակից էլեկտրոնային կատալոգներում կարող են դժվար հասանելի լինել։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է բնութագրել որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված տեղեկատու, որի հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին ստեղծագործության բովանդակային վերլուծության, այլ համապատասխան գրականության բացահայտման, դասակարգման, մատենագիտական նկարագրման և հետազոտողին հասանելի դարձնելու մեջ է։ Այն կարևոր տեղեկատվական հենք է ստեղծում Հայաստանի մշակույթի և արվեստի պատմության, գրականագիտության, արվեստագիտության, թանգարանագիտության և գրադարանագիտության ուսումնասիրությունների համար։

Психология

Այս գիրքը ուսումնասիրում է մասնագետի պատրաստման գործընթացի հոգեբանական հիմքերը և մասնագիտական պատրաստվածության գնահատման մեթոդները՝ ներկայացնելով անձի զարգացման, մասնագիտական հմտությունների ձևավորման և արդյունավետ գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Գրքում քննարկվում են մասնագիտական ընտրության, ուսուցման շարժառիթների, անհատական կարողությունների, հոգեբանական պատրաստվածության և մասնագիտական համապատասխանության հարցերը՝ շեշտադրելով մարդու անձնային որակների կարևորությունը տարբեր մասնագիտական ոլորտներում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև հոգեբանական ախտորոշման, գնահատման և խորհրդատվության մեթոդներին, ներկայացնում մասնագետի մասնագիտական կայացման փուլերը, սթրեսակայունության, հաղորդակցման հմտությունների և թիմային աշխատանքի դերը։ Նյութը համադրված է տեսական վերլուծություններով և գործնական օրինակներով, որոնք օգնում են հասկանալ, թե ինչպես կարելի է գնահատել և զարգացնել ապագա մասնագետի մասնագիտական ու հոգեբանական ներուժը։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, մանկավարժների, ուսանողների, վերապատրաստման մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մասնագիտական կրթության, անձի զարգացման և աշխատանքային արդյունավետության հոգեբանական ուսումնասիրությամբ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է աշակերտների ինքնուրույն աշխատանքների կազմակերպման և դրանց դերի ուսումնասիրությանը՝ որպես երկրաչափության ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր միջոց։ Հեղինակը վերլուծում է ինքնուրույն ուսումնական գործունեության տեսական և մեթոդական հիմքերը, ներկայացնում է երկրաչափության դասավանդման գործընթացում կիրառվող առաջադրանքների տեսակները, դրանց բովանդակային առանձնահատկությունները և սովորողների ճանաչողական ակտիվության զարգացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնուրույն աշխատանքների պլանավորման, կազմակերպման, գնահատման և հետադարձ կապի ապահովման արդյունավետ մեթոդները, որոնք նպաստում են տրամաբանական մտածողության, տարածական պատկերացման, խնդիրների լուծման կարողությունների և մաթեմատիկական հիմնավորման հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարբերակված ուսուցման, անհատական մոտեցման և ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ հաշվի առնելով աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները։ Գիրքը համադրում է տեսական հիմնավորումները և գործնական առաջարկությունները՝ արժեքավոր նյութ ներկայացնելով մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են երկրաչափության դասավանդման արդյունավետության բարձրացմամբ և սովորողների ինքնուրույն ուսումնառության կարողությունների զարգացմամբ։

Литература

Այս աշխատանքը նվիրված է Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական ուղին և նրա տեղը 20-րդ դարասկզբի համաշխարհային գրականության համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում է Չարենցի բանաստեղծական ոճի, թեմատիկ ընտրության և գրական նորարարությունների առանձնահատկությունները՝ համեմատական տեսանկյունից գնահատելով ժամանակակից եվրոպական և ռուսական գրական հոսանքների՝ սիմվոլիզմի, ավանգարդի, մոդեռնիզմի ազդեցությունը նրա ստեղծագործության վրա։ Աշխատությունը առանձնացնում է նրա արձակի, էպիկական և վիպական մոտեցումների ներդաշնակությունը, լեզվական և պատկերային նորարարությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության և գլոբալ գրական մշակույթի փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Չարենցի գրական մտքի ներքին դինամիկային, իր ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրողությունների արտացոլմանը և ժամանակակից հայ գրականության զարգացման վրա ունեցած ազդեցությանը։ Նյութը կարևոր է հայ գրականության, համաշխարհային գրականության և մշակութաբանության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով 20-րդ դարի գրական գործընթացների համընդհանուր և տեղական ասպեկտների ավելի խորքային ընկալմանը։

Лингвистика

Գիրքը հայերենի քերականությանն ու լեզվական գիտելիքների համակարգված ուսուցմանն ուղղված ուսումնական աշխատություն է։ Այն նպատակ ունի ներկայացնելու հայոց լեզվի կառուցվածքը, լեզվական միավորների գործածության կանոնները և գրավոր խոսքի ձևավորման սկզբունքները՝ ընթերցողին հաղորդելով լեզուն ճիշտ հասկանալու և կիրառելու համար անհրաժեշտ գիտելիքներ։ Քերականական ձեռնարկների ավանդական կառուցվածքի համաձայն՝ նման աշխատություններում սովորաբար ուսումնասիրվում են հնչյուններն ու տառերը, բառերի կազմությունը, խոսքի մասերը, բառերի փոփոխման ձևերը, նախադասության կառուցվածքը և շարահյուսական հարաբերությունները։ Քերականության ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն գրագետ գրելու և կարդալու, այլև լեզվական մտածողության զարգացման, գրավոր խոսքի հստակության և հայերենի կանոնավոր գործածության համար։ «Նոր քերականություն» բնորոշումը կարող է մատնանշել ժամանակի ուսուցման պահանջներին համապատասխան ներկայացման կամ քերականական նյութի նորացված համակարգման ձգտում, սակայն աշխատության կոնկրետ մեթոդաբանական առանձնահատկությունները վերնագրից միայն որոշել հնարավոր չէ։ Գիրքը կարևոր նյութ է հայերենի քերականական գիտելիքների դասավանդման պատմության, հայերեն ուսումնական գրականության զարգացման և 19-րդ դարի հայալեզու կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում համակարգվում և փոխանցվում հայոց լեզվի վերաբերյալ գիտելիքները՝ կրթության ու գրագիտության տարածման նպատակով։

Другие предметы

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ղրիմի տարածքում հայտնաբերված հայկական արձանագրությունների (էպիգրաֆիկ հուշարձանների) ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ համայնքի պատմական ներկայությունը, մշակութային ժառանգությունը և միջնադարյան գաղթօջախների գործունեությունը Սևծովյան տարածաշրջանում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հավաքել, համակարգել և վերլուծել Ղրիմում պահպանված հայկական արձանագրությունները՝ քարակերտ հուշարձանների, եկեղեցիների, խաչքարերի, տապանաքարերի և այլ նյութական աղբյուրների վրա, որոնք վկայում են հայերի սոցիալ-տնտեսական և հոգևոր կյանքի մասին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների լեզվական առանձնահատկությունները, հիմնականում միջին հայերեն և գրաբար ձևերը, ինչպես նաև դրանց բովանդակային կառուցվածքը՝ նվիրատվական, հիշատակի, կրոնական և իրավական բնույթի գրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ղրիմի հայկական գաղութների ձևավորման պատմությանը՝ հատկապես Կաֆա (Թեոդոսիա), Սուրոժ և այլ կենտրոնների դերին, որոնք միջնադարում կարևոր առևտրային և մշակութային հանգույցներ էին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայերի փոխազդեցությունը տեղական և տարածաշրջանային ժողովուրդների հետ՝ ընդգծելով մշակութային փոխառնչությունների և ինտեգրման գործընթացները։ Միաժամանակ արձանագրությունները դիտվում են որպես արժեքավոր աղբյուր պատմության, լեզվաբանության և արվեստագիտության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել հայկական սփյուռքի կյանքի մանրամասները Ղրիմում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հայագիտության և էպիգրաֆիկայի ոլորտում՝ բացահայտելով Ղրիմի հայկական պատմամշակութային ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։