Ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի ստեղծագործական ժառանգությունը

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

История

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կողմից Հայկական հարցի վերաբերյալ իրականացված քաղաքականության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին՝ Առաջին Հանրապետության գոյության առանցքային ժամանակահատվածում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նորաստեղծ հայկական պետության առջև ծառացած տարածքային, քաղաքական, դիվանագիտական և ազգային խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման ուղղությամբ պետական իշխանությունների ձեռնարկած քայլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, արևմտահայության ճակատագրին, Հայաստանի Հանրապետության և Օսմանյան կայսրության հարաբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական դիվանագիտության գործունեությունը միջազգային հարթակներում՝ անդրադառնալով դաշնակից պետությունների, եվրոպական տերությունների, Միացյալ Նահանգների և հարևան երկրների հետ հարաբերություններին։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի տարածքային պահանջների հիմնավորումները, Արևմտյան Հայաստանի խնդիրը, փախստականների և գաղթականների հարցերը, ազգային անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությունը և պետական սահմանների ձևավորման գործընթացը։ Առանձին տեղ է հատկացվում Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի, Սևրի պայմանագրի և միջազգային հանրության կողմից հայկական հարցի նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունքի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է նաև Հայաստանի Հանրապետության ներքաղաքական և տնտեսական սահմանափակումները, ռազմական հնարավորությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Հայկական հարցի իրացման հեռանկարների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի նպատակներ էր հետապնդում Հայաստանի առաջին հանրապետությունը, ինչ դիվանագիտական և քաղաքական միջոցներով էր փորձում պաշտպանել հայ ժողովրդի ազգային շահերը և ինչ պատճառներով այդ քաղաքականությունը բախվեց լուրջ խոչընդոտների։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 1918-1920 թվականների հայոց պատմության, Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտության և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագիտության ու միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական էկզիստենցիալիստական փիլիսոփայության գաղափարների և ուրուգվայցի գրողի արձակ ստեղծագործությունների միջև առկա գաղափարական ու գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, օտարման, միայնության, անհեթեթության և ինքնության խնդիրների գրական արտահայտությունն է՝ դիտարկված XX դարի եվրոպական փիլիսոփայական մտքի և լատինաամերիկյան արձակի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն գեղարվեստական իրավիճակները, որոնցում կերպարները բախվում են սեփական գոյության իմաստավորման, հասարակության հետ հարաբերությունների և անհատական ընտրության հետևանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հերոսների ներաշխարհի կառուցմանը, նրանց հոգեբանական մեկուսացմանը, իրականության նկատմամբ անվստահությանը և արտաքին աշխարհի հետ բարդ փոխհարաբերություններին։ Ֆրանսիական էկզիստենցիալիզմի հիմնական հասկացությունները կիրառվում են որպես համեմատական և մեկնաբանական շրջանակ՝ պարզելու համար, թե դրանց հետ համադրելի գաղափարներն ինչպիսի ինքնատիպ արտահայտություն են ստանում լատինաամերիկյան գրական միջավայրում։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական գաղափարական ազդեցությունը և ընդհանուր ժամանակաշրջանին բնորոշ մտավոր ու գեղարվեստական զուգահեռները՝ խուսափելով ստեղծագործությունների ամբողջ աշխարհայացքը միայն մեկ փիլիսոփայական ուղղությամբ բացատրելուց։ Վերլուծվում են նաև պատմողական կառուցվածքը, ժամանակի ընկալումը, ներքին խոսքը, կերպարների տեսանկյունների փոփոխությունը և իրական ու երևակայական տարածությունների հարաբերակցությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են գոյաբանական հարցադրումները վերափոխվում գեղարվեստական պատումի և դառնում կերպարների հոգեբանական ու բարոյական հակասությունների հիմք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև եվրոպական և լատինաամերիկյան մշակութային միջավայրերի տարբերություններին, որոնք նույն փիլիսոփայական խնդիրներին կարող են հաղորդել տարբեր իմաստային երանգներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է համեմատական գրականագիտության, գրականության փիլիսոփայության և տեքստային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով XX դարի արձակում մարդու գոյության և ինքնության խնդիրների բազմաշերտ գեղարվեստական մեկնաբանությունները։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XVI-XVIII դարերի հայկական ձեռագիր մատյաններում պահպանված բանահյուսական նյութերի բացահայտմանը, հավաքագրմանը և գիտական քննությանը։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ ձեռագիր մատյանները, բացի կրոնական, պատմական կամ գրական բնույթի հիմնական բովանդակությունից, հաճախ պահպանել են ժողովրդական բանավոր մշակույթի տարբեր դրսևորումներ, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակության աշխարհընկալման, կենցաղի, հավատալիքների և մշակութային հիշողության մասին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ձեռագրերում հանդիպող ժողովրդական երգերը, ավանդությունները, զրույցները, հեքիաթային պատումները, առածներն ու ասացվածքները, հանելուկները, ժողովրդական հավատալիքները, ծեսերի և սովորույթների վերաբերյալ հիշատակությունները, ինչպես նաև բանավոր ավանդությունից գրավոր միջավայր անցած այլ նյութեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նման նյութերը հաճախ ներկայացված են ոչ թե որպես ինքնուրույն ստեղծագործություններ, այլ ձեռագրերի լուսանցքներում, հիշատակարաններում, հավելումներում կամ այլ հատվածներում, ինչի պատճառով դրանց հայտնաբերումն ու մեկնաբանությունը պահանջում են մանրակրկիտ ձեռագրագիտական և բանագիտական աշխատանք։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրավոր և բանավոր մշակույթների փոխազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես են ժողովրդական պատկերացումները, պատմությունները և լեզվական ձևերը պահպանվել գրավոր մշակույթի միջավայրում։ Ձեռագրերում պահպանված բանահյուսական նյութերը կարող են նաև կարևոր աղբյուր լինել լեզվի պատմության, բարբառագիտության, ազգագրության և սոցիալական պատմության համար, քանի որ դրանք հաճախ արտացոլում են առօրյա կյանքի մանրամասներ, տեղական սովորույթներ, հասարակական հարաբերություններ և ժողովրդական մտածողության առանձնահատկություններ։ Ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ բանավոր հիշողությունների գրավոր արձանագրումները ևս կարող են արժեքավոր լինել՝ լրացնելով պաշտոնական կամ գրական աղբյուրներից ստացվող պատկերացումները։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից մեկը կարող է լինել այդ նյութերի բնագրագիտական ճշգրտումը, տարբեր ձեռագրերի համեմատությունը և դրանց ծագման ու տարածման հնարավոր ուղիների բացահայտումը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել զուտ գրական ծագում ունեցող հատվածները ժողովրդական բանավոր ավանդության հետ կապված նյութերից, ինչը պահանջում է համատեքստային և լեզվաոճական վերլուծություն։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ XVI-XVIII դարերի հայկական ձեռագրական ժառանգությունը կարևոր շտեմարան է ոչ միայն գրավոր գրականության և պատմության, այլև ժողովրդական բանավոր մշակույթի պահպանված հետքերի համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանի հայ ժողովրդի մշակութային հիշողության, աշխարհայացքի և հոգևոր-կենցաղային կյանքի մասին։

География

Աշխատությունը նվիրված է ֆուրֆուրոլով աղտոտված ջրերի մաքրման արդյունավետ եղանակների ուսումնասիրությանը՝ ակտիվացված ածխի և ցեոլիտների կիրառմամբ։ Ուսումնասիրվում են ջրային միջավայրից օրգանական աղտոտիչների հեռացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները, ներծծման մեխանիզմները և օգտագործվող նյութերի մաքրող հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվացված ածխի և տարբեր տեսակի ցեոլիտների կառուցվածքային ու կլանման հատկություններին, դրանց մակերևույթի առանձնահատկություններին և ֆուրֆուրոլի հեռացման արդյունավետության վրա ազդող գործոններին։ Վերլուծվում է աղտոտիչի սկզբնական խտության, մշակման տևողության, կլանիչ նյութի քանակի, ջրային միջավայրի պայմանների և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը մաքրման գործընթացի վրա։ Քննարկվում են կիրառվող կլանիչների արդյունավետության գնահատման, դրանց համեմատության և ջրի մաքրման առավել նպատակահարմար պայմանների որոշման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է նաև արդյունաբերական կեղտաջրերից վնասակար օրգանական միացությունների հեռացման խնդիրը և մաքրման այնպիսի տեխնոլոգիաների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել ջրային ռեսուրսների աղտոտման նվազեցմանը։ Ներկայացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ջրամաքրման համակարգերի կատարելագործման, արդյունաբերական կեղտաջրերի մշակման և շրջակա միջավայր արտանետվող աղտոտիչների քանակի նվազեցման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, ջրամաքրման, բնապահպանության և շրջակա միջավայրի ճարտարագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։