Ճնշումային հիդրոտեխնիկական թունելներում խորքային ցեմենտման պարամետրերի որոշումը

История

Հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի գոյության առաջին 35 տարիների պատմական, հասարակական, տնտեսական և մշակութային զարգացման հիմնական փուլերի ներկայացմանը։ Որպես մեթոդական նամակ՝ այն, ամենայն հավանականությամբ, նախատեսված է եղել ուսուցիչների, դասախոսների, գրադարանային կամ մշակութալուսավորչական աշխատողների համար՝ տվյալ թեմայով դասախոսություններ, զեկուցումներ, զրույցներ և այլ կրթական միջոցառումներ կազմակերպելու նպատակով։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի խորհրդայնացմանը հաջորդած ժամանակաշրջանում հանրապետության պետական և հասարակական կյանքի վերափոխումներին, տնտեսության վերակազմավորմանը, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացմանը, կրթության ու գիտության տարածմանը, մշակութային կյանքի կազմակերպմանը և հասարակական ենթակառուցվածքների փոփոխությանը։ Կարող են ներկայացվել նաև քաղաքների զարգացման, բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոփոխության, նոր արտադրական ձեռնարկությունների ստեղծման և հանրապետության տնտեսական ներուժի ընդլայնման վերաբերյալ տեղեկություններ։ Առանձին նշանակություն է տրվում կրթության, գրագիտության, մշակույթի, արվեստի, գիտական հաստատությունների և մասնագիտական կադրերի ձևավորման գործընթացներին, որոնք խորհրդային պաշտոնական պատմագրության մեջ ներկայացվում էին որպես ժամանակաշրջանի կարևոր ձեռքբերումներ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես իր ստեղծման ժամանակաշրջանի պատմագրական և գաղափարական մոտեցումների արտահայտություն, քանի որ մեթոդական նյութերը սովորաբար նպատակ ունեին պատմական իրադարձություններն ու հասարակական զարգացումները ներկայացնել տվյալ ժամանակի պաշտոնական գաղափարախոսությանը համապատասխան։ Այդ պատճառով այն կարող է ուսումնասիրվել ոչ միայն որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես խորհրդային շրջանի կրթական, քարոզչական և մշակութային քաղաքականության պատմական վկայություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի XX դարի պատմությամբ, խորհրդային շրջանի հասարակական կյանքով, կրթության և մշակույթի պատմությամբ, ինչպես նաև պատմագրության ու մեթոդական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող պատմաբանների, մշակութաբանների, մանկավարժների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Психология

Նյութը նվիրված է սոցիալ-հոգեբանական թրեյնինգների կիրառման առանձնահատկություններին ավագ դպրոցականների հոգեշտկման և հոգեկարգավորման գործընթացում՝ դիտարկելով դրանց նշանակությունը դեռահասների անձնային և սոցիալական զարգացման համատեքստում։ Այս տարիքային փուլում սովորողները հաճախ բախվում են հուզական լարվածության, ինքնագնահատականի փոփոխությունների, հասակակիցների հետ հարաբերությունների բարդությունների, հաղորդակցական դժվարությունների և ապագայի վերաբերյալ անորոշության, ուստի հոգեբանական աջակցության արդյունավետ մեթոդների կիրառումը կարող է նպաստել նրանց հուզական հավասարակշռության և սոցիալական հարմարվողականության ամրապնդմանը։ Սոցիալ-հոգեբանական թրեյնինգը խմբային աշխատանքի ձև է, որի ընթացքում հատուկ վարժությունների, քննարկումների, դերային խաղերի, իրավիճակների մոդելավորման և փոխադարձ հաղորդակցության միջոցով զարգացվում են մասնակիցների ինքնաճանաչման, ինքնակարգավորման, արդյունավետ հաղորդակցման և համագործակցության հմտությունները։ Նման աշխատանքը կարող է նպաստել սեփական հույզերի և վարքային արձագանքների ավելի լավ ընկալմանը, սթրեսային իրավիճակներում կառուցողական արձագանքների ձևավորմանը և միջանձնային հարաբերություններում առաջացող խնդիրների հաղթահարմանը։ Հոգեշտկման տեսանկյունից թրեյնինգային մեթոդները կարող են կիրառվել այնպիսի դժվարությունների հետ աշխատանքի ժամանակ, ինչպիսիք են հաղորդակցական անվստահությունը, չափազանցված անհանգստությունը, ցածր ինքնագնահատականը, կոնֆլիկտային վարքագիծը կամ սոցիալական մեկուսացման միտումները՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր սովորողի անհատական առանձնահատկությունները։ Հոգեկարգավորման գործընթացում կարևոր դեր կարող են ունենալ հուզական ինքնակարգավորման, ուշադրության կառավարման, ինքնավերահսկման, լարվածության նվազեցման և սեփական վարքի գիտակցված կառավարմանն ուղղված վարժությունները։ Խմբային միջավայրը հնարավորություն է տալիս սովորողներին փորձարկել հաղորդակցման տարբեր ձևեր, ստանալ հետադարձ կապ, հասկանալ այլ մարդկանց տեսակետները և զարգացնել փոխադարձ հարգանքի ու համագործակցության մշակույթ։ Թրեյնինգների արդյունավետությունը մեծապես կախված է դրանց նպատակների ճիշտ սահմանումից, տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառումից, վարժությունների համապատասխան ընտրությունից, հոգեբանական անվտանգ միջավայրի ստեղծումից և մասնագետի կողմից գործընթացի մասնագիտական կառավարման որակից։ Նյութը կարևորում է նաև կրթական հաստատության, հոգեբանի, ուսուցիչների և ծնողների համագործակցությունը, քանի որ դեռահասի հոգեբանական բարեկեցության պահպանման համար անհրաժեշտ է հետևողական և համակարգված մոտեցում։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ցույց է տալիս, որ ճիշտ կազմակերպված սոցիալ-հոգեբանական թրեյնինգները կարող են ծառայել ոչ միայն առանձին հոգեբանական դժվարությունների հաղթահարմանը, այլև ավագ դպրոցականների անձնային հասունացմանը, հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, հուզական ինքնակարգավորմանը և սոցիալական միջավայրում ավելի արդյունավետ կողմնորոշվելուն։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է առնետների միոմետրիումի՝ արգանդի հարթ մկանային շերտի ինքնաբուխ էլեկտրական ակտիվության կարգավորման ֆիզիոլոգիական և բջջային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն էլեկտրական գործընթացները, որոնք առաջանում են մկանային բջիջներում առանց արտաքին անմիջական գրգռման և պայմանավորում են դրանց ինքնաբուխ կծկողական ակտիվությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բջջաթաղանթի էլեկտրական հատկություններին, թաղանթային պոտենցիալի փոփոխություններին, իոնային հոսքերին և տարբեր իոնային ուղիների մասնակցությանը էլեկտրական ազդակների առաջացման ու տարածման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում է կալցիումի, կալիումի, նատրիումի և այլ իոնների դերը միոմետրիումի բջիջների գրգռելիության և կծկողականության կարգավորման մեջ, ինչպես նաև ներբջջային կալցիումի մակարդակի փոփոխությունների կապը մկանային կծկումների հետ։ Քննության են առնվում տարբեր կենսաբանական ակտիվ նյութերի, հորմոնների, նյարդային միջնորդանյութերի և դեղաբանական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ինքնաբուխ էլեկտրական ակտիվության հաճախականության, ուժգնության և բնույթի վրա։ Կարևորվում է նաև առանձին մկանային բջիջների միջև էլեկտրական փոխազդեցությունը, քանի որ դրանց համաձայնեցված գործունեությունն անհրաժեշտ է արգանդի մկանային շերտի համակարգված կծկումների ձևավորման համար։ Փորձարարական հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր ֆիզիոլոգիական պայմաններում էլեկտրական ակտիվության փոփոխությունները և պարզել, թե ինչ մեխանիզմներով է իրականացվում միոմետրիումի գրգռելիության կարգավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վերարտադրողական ցիկլի և հորմոնային վիճակի հետ կապված փոփոխություններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ արգանդի հարթ մկանների ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա։ Ստացված տվյալները նպաստում են արգանդի կծկողական գործունեության բջջային և մոլեկուլային հիմքերի առավել ամբողջական ըմբռնմանը և կարող են կարևոր լինել վերարտադրողական ֆիզիոլոգիայի տարբեր գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունն ունի նաև կենսաբժշկական նշանակություն, քանի որ միոմետրիումի էլեկտրական ու կծկողական ակտիվության կարգավորման մեխանիզմների բացահայտումը հիմք է ստեղծում արգանդի շարժողական գործունեության խանգարումների և դրանց դեղաբանական կարգավորման վերաբերյալ հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում խմելու ջրի մաքրման համալիրների կատարելագործման, դրանց տեխնիկական արդիականացման և ինժեներական ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են ջրի մաքրման գործող համակարգերի կառուցվածքը, շահագործման առանձնահատկությունները, արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և առկա տեխնիկական սահմանափակումները։ Քննարկվում են ժամանակակից մաքրման տեխնոլոգիաների, սարքավորումների և ինժեներական լուծումների կիրառման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել խմելու ջրի որակը, համակարգերի հուսալիությունն ու էներգաարդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրամատակարարման անվտանգության, բնապահպանական պահանջների պահպանման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և ենթակառուցվածքների կայուն զարգացման հարցերին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ջրամատակարարման և ջրահեռացման ոլորտի ինժեներներին, բնապահպանության մասնագետներին, նախագծողներին, գիտաշխատողներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին և ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրվում են ջրային տնտեսության և խմելու ջրի մաքրման համակարգերի զարգացման խնդիրներով։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործության և XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հեղինակի գրական մտածողության, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գեղարվեստական մեթոդների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է Գրինը իր վեպերում ներկայացնում հասարակական իրականությունը, սոցիալական անհավասարությունը, քաղաքական հակասությունները, բարոյական ճգնաժամերը և անհատի պայքարը իրեն շրջապատող աշխարհի պայմաններում։ Նրա ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս սոցիալական վեպի ավանդույթը դիտարկել ոչ միայն հասարակական հարաբերությունների արտաքին պատկերման, այլև մարդու ներքին աշխարհի և բարոյական ընտրության տեսանկյունից։ Գրինի գրական աշխարհում հասարակությունը հաճախ ներկայացվում է որպես բարդ և հակասական համակարգ, որտեղ անհատը ստիպված է գոյատևել քաղաքական, տնտեսական և բարոյական ճնշումների պայմաններում։ Նրա հերոսները սովորաբար հեռու են միանշանակությունից․ նրանք կարող են լինել խոցելի, կասկածող, մեղավոր, վախեցած կամ բարոյապես երկիմաստ, սակայն հենց այդ հատկանիշներն են նրանց դարձնում հոգեբանորեն համոզիչ։ Հեղինակի համար կարևոր է ոչ միայն այն, թե ինչպիսի հասարակության մեջ է ապրում մարդը, այլև այն, թե ինչպես են այդ պայմաններն ազդում նրա արժեքների, որոշումների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական իրականության և անհատի ներաշխարհի փոխկապակցվածությանը։ Գրինի վեպերում քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունները հաճախ դառնում են հերոսների անձնական ճակատագրերի կարևոր գործոններ։ Պատերազմները, հեղափոխական գործընթացները, աղքատությունը, գաղութատիրական հարաբերությունները, իշխանության պայքարը և հասարակական անարդարությունը ներկայացվում են այնպիսի իրավիճակներում, որտեղ անհատը ստիպված է որոշում կայացնել՝ երբեմն չունենալով բարոյապես անվիճելի տարբերակ։ Այդ պատճառով սոցիալական խնդիրը միահյուսվում է էթիկական խնդրին։ Գրինի ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից է բարու և չարի պարզ բաժանման մերժումը։ Նրա հերոսների գործողությունները հաճախ չեն տեղավորվում բարոյական գնահատականի մեկ հստակ շրջանակում։ Մարդը կարող է սխալվել՝ առաջնորդվելով բարի նպատակներով, կամ կատարել բարոյականորեն կասկածելի քայլ՝ փորձելով պաշտպանել մեկ ուրիշին։ Այս երկիմաստությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատասխանատվության, մեղքի, խղճի, հավատքի և ներման խնդիրները։ Այս առումով սոցիալական վեպը նրա մոտ ձեռք է բերում փիլիսոփայական և հոգեբանական խորություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև կրոնական և բարոյական գաղափարների դերին։ Գրինի ստեղծագործություններում մարդու և Աստծո հարաբերության, հավատքի ու կասկածի, մեղքի ու ներման թեմաները հաճախ կապված են սոցիալական իրականության հետ։ Հերոսների հոգևոր ճգնաժամը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն անձնական խնդիրներով, այլև հասարակության անարդար կառուցվածքով, բռնությամբ կամ պատմական իրադարձություններով։ Այդ պատճառով հեղինակի աշխարհընկալման մեջ սոցիալական և հոգևոր խնդիրները հաճախ գոյություն ունեն նույն հարթության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման ընդհանուր գործընթացին։ Այս գրական ուղղության մեջ կարևոր են հասարակության տարբեր շերտերի պատկերումը, դասակարգային հարաբերությունների քննադատությունը, քաղաքային կյանքի հակասությունները, աղքատության և սոցիալական անարդարության թեմաները, ինչպես նաև անհատի և հասարակական համակարգի բախումը։ Գրինը շարունակում է այդ ավանդույթը, սակայն այն ընդլայնում է՝ միավորելով սոցիալական վերլուծությունը քրեական, քաղաքական, հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական տարրերի հետ։ Նրա վեպերի լարված սյուժեները և դրամատիկական իրավիճակները միաժամանակ ծառայում են հասարակական իրականության բացահայտմանը։ Հատկանշական է նաև Գրինի պատկերած միջավայրերի բազմազանությունը։ Նրա ստեղծագործություններում գործողությունների տարածքը կարող է տեղափոխվել տարբեր երկրներ և մշակութային միջավայրեր, ինչը հնարավորություն է տալիս սոցիալական խնդիրները ներկայացնել ավելի լայն՝ միջազգային համատեքստում։ Գաղութատիրության, քաղաքական ճնշումների, բռնության և տնտեսական անհավասարության թեմաները նրա վեպերում հաճախ դառնում են ոչ միայն տվյալ հասարակության, այլև ժամանակակից աշխարհի ընդհանուր խնդիրների արտահայտություն։ Այսպիսով, հեղինակի սոցիալական վեպը դուրս է գալիս զուտ ազգային սահմաններից։ Գրինի գեղարվեստական մեթոդի կարևոր կողմերից է նաև սյուժեի դինամիկությունը։ Լարված իրավիճակները, վտանգի մշտական զգացումը, անորոշությունը և անսպասելի շրջադարձերը ընթերցողին ներգրավում են գործողության մեջ, սակայն այդ արկածային կամ թրիլլերային տարրերի ներքո պահպանվում է հասարակական և բարոյական խնդիրների քննությունը։ Արտաքին գործողությունը դառնում է մարդու ներքին հակասությունները բացահայտելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի անգլիական սոցիալական վեպի զարգացման մեջ։ Նրա գրականությունը միավորում է հասարակական իրականության սուր դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բարոյական երկիմաստությունը և փիլիսոփայական հարցադրումները։ Գրինը սոցիալական խնդիրները ներկայացնում է ոչ միայն որպես արտաքին պայմաններ, այլև որպես ուժեր, որոնք ներթափանցում են մարդու գիտակցության և անձնական հարաբերությունների մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել անգլիական գրականությամբ, XX դարի վեպի պատմությամբ, սոցիալական գրականությամբ և Գրեհեմ Գրինի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով հասկանալ նրա դերը անգլիական վիպական ավանդույթի զարգացման և սոցիալական թեմատիկայի նոր գեղարվեստական մեկնաբանության մեջ։

Литература

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։