Դավիթ Անհաղթ. Հոդվածների ժողովածու

Химия

Աշխատությունը նվիրված է լեցիտինով կայունացված հակադարձ էմուլսիոն համակարգում ակրիլաթթվի պոլիմերացման կինետիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պոլիմերացման գործընթացի ընթացքի վրա ազդող ֆիզիկաքիմիական գործոնները, ռեակցիայի արագության փոփոխությունները և տարբեր փորձարարական պայմաններում պոլիմերային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում է հակադարձ էմուլսիայի կառուցվածքը և լեցիտինի՝ որպես կայունացնող նյութի դերը դիսպերս համակարգի ձևավորման ու կայունության ապահովման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնոմերի, նախաձեռնիչի և կայունացուցիչի կոնցենտրացիաների, ջերմաստիճանի և միջավայրի բաղադրության ազդեցությանը պոլիմերացման արագության ու փոխարկման աստիճանի վրա։ Դիտարկվում են ռեակցիայի տարբեր փուլերում ընթացող գործընթացները, պոլիմերային մասնիկների առաջացման և աճի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համակարգի բաղադրության և կինետիկական ցուցանիշների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են պոլիմերացման մեխանիզմի վերաբերյալ պատկերացումները և փորձարարական տվյալների կիրառման հնարավորությունները գործընթացի հիմնական օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Կարևորվում է մակերևութային ակտիվ նյութի բնույթի և կոնցենտրացիայի ազդեցության գնահատումը՝ կայուն էմուլսիոն համակարգերի ստացման և պոլիմերացման պայմանների նպատակային կարգավորման տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս խորացնել պատկերացումները ակրիլային պոլիմերների սինթեզի ֆիզիկաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ և կարող է գիտական նշանակություն ունենալ պոլիմերացման գործընթացների արդյունավետ կառավարման ու անհրաժեշտ հատկություններով պոլիմերային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պոլիմերների քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կոլոիդային քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Էվկլիդյան տարածքներում փոքր կոразмерությամբ նորմալ հարթ Ռիչի-կիսասիմետրիկ ենթաբազմությունների երկրաչափական նկարագրությանը՝ ընդգծելով դիֆերենցիալ երկրաչափության և ենթաբազմությունների տեսության խորքային կապերը։ Նյութում վերլուծվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում ենթաբազմությունը բավարարում է Ռիչի-կիսասիմետրիկության սահմանումը, և ինչպես են այդ պայմանները արտահայտվում երկրորդ հիմնային ձևի, կորության տենսորների և ներքին ու արտաքին կորությունների փոխազդեցության միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր կոразмерության դեպքերին, որտեղ հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային ավելի խիստ դասակարգումներ և երկրաչափական բնութագրումներ՝ հիմնված սիմետրիայի և կորության սահմանափակումների վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ենթաբազմությունների տեղային և գլոբալ հատկությունների միջև կապը՝ օգտագործելով դասական դիֆերենցիալ երկրաչափության մեթոդներ և համեմատական կորության վերլուծություն։ Միաժամանակ դիտարկվում են հնարավոր դասակարգման թեորեմները և դրանց նշանակությունը բարձրաչափ Էվկլիդյան տարածքներում երկրաչափական կառուցվածքների ըմբռնման համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիայում կերպարների կառուցման սկզբունքների, նրանց հոգեբանական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն յուրահատուկ կերպարային համակարգն է, որի միջոցով բացահայտվում են մարդու օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անհատականության կորստի, հասարակական պայմանականությունների և գոյության անհեթեթության խնդիրները։ Դրամատուրգի կերպարները հաճախ հեռանում են դասական թատրոնին բնորոշ ամբողջական հոգեբանական բնութագրումից և ներկայանում որպես որոշակի գոյաբանական վիճակներ, վարքագծային ձևեր կամ հասարակական հարաբերություններ արտահայտող գեղարվեստական տիպեր։ Քննվում է նրանց խոսքի և գործողությունների միջև առաջացող հակասությունը, երկխոսությունների խզվածությունը, կրկնությունները, տրամաբանական կապերի թուլացումը և լեզվի աստիճանական իմաստազրկումը, որոնց միջոցով ընդգծվում է մարդկանց միջև իրական հաղորդակցության ճգնաժամը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորական առօրյա մարդու կերպարին, որը հայտնվում է անսովոր կամ անհեթեթ իրավիճակներում և ստիպված է դիմակայել շրջապատող իրականության անկանխատեսելի փոփոխություններին։ Հերոսների վարքագծի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու անհատի և զանգվածի, ազատ ընտրության և հարմարվողականության, անձնական ինքնության և հասարակական ճնշման միջև հակադրությունները։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև կերպարների փոխակերպումները, որոնց միջոցով արտաքին իրադարձությունները հաճախ վերածվում են մարդու ներքին կամ հասարակական վիճակի խորհրդանշական արտահայտության։ Ուսումնասիրվում է կոմիկականի և ողբերգականի համադրությունը, քանի որ կերպարների գործողությունների ծիծաղաշարժ կամ գրոտեսկային բնույթը հաճախ ուղեկցվում է միայնության, վախի, անօգնականության և գոյաբանական անորոշության զգացումով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր դրամաների գլխավոր և երկրորդական կերպարները՝ բացահայտելու կրկնվող կերպարային տիպերը և դրանց փոփոխությունները հեղինակի ստեղծագործական զարգացման ընթացքում։ Կերպարների բնութագրումը դիտարկվում է նաև աբսուրդի թատրոնի գեղագիտության համատեքստում, որտեղ ավանդական սյուժետային ու հոգեբանական տրամաբանության խախտումը դառնում է գեղարվեստական արտահայտչամիջոց։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Իոնեսկոյի դրամատուրգիական աշխարհի, մարդու գոյության վերաբերյալ նրա գեղարվեստական պատկերացումների և եվրոպական նորագույն դրամայի կերպարակերտման առանձնահատկությունների մասին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մարդկային կապիտալի դերին տնտեսական անվտանգության և տնտեսական մրցունակության ապահովման համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է մարդկային կապիտալի տեսական հիմքը՝ որպես գիտելիքների, հմտությունների, առողջության և փորձի համակցություն, որը ձևավորում է աշխատանքի արտադրողականությունը և տնտեսական աճի որակը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է կրթության մակարդակը, մասնագիտական պատրաստվածությունը և նորարարական կարողությունները ազդում երկրի մրցունակության վրա ինչպես ներքին, այնպես էլ գլոբալ շուկաներում։ Աշխատության մեջ քննարկվում է տնտեսական անվտանգության հասկացությունը՝ ներառյալ զբաղվածության կայունությունը, եկամուտների բաշխումը, տեխնոլոգիական ինքնաբավությունը և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Ներկայացվում են նաև մարդկային կապիտալի ձևավորման և զարգացման պետական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները՝ կրթական համակարգի բարեփոխումներ, առողջապահական ներդրումներ, աշխատաշուկայի կարգավորում և միգրացիոն գործընթացների կառավարում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությանը և ՀՀ պայմաններում մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների, հետազոտողների, ուսանողների և տնտեսական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է աշխատուժի միգրացիայի կարգավորման հիմնախնդիրներին Եվրասիական տնտեսական միությունում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, ընդգծելով տարածաշրջանային ինտեգրման, աշխատաշուկայի ազատ տեղաշարժի և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականությունների փոխկապակցվածությունը։ Նյութում վերլուծվում են ԵԱՏՄ շրջանակներում աշխատուժի ազատ տեղաշարժի իրավական հիմքերը, անդամ պետությունների միջև աշխատանքի շուկաների փոխազդեցությունը և միգրացիոն հոսքերի կարգավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության մասնակցության առանձնահատկություններին՝ ներառյալ աշխատուժի արտահոսքը, արտագնա աշխատանքի կառուցվածքը, դրամական փոխանցումների ազդեցությունը տնտեսության վրա և ներքին աշխատաշուկայի հավասարակշռության խնդիրները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է սոցիալական պաշտպանության, աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության և միգրանտ աշխատողների ինտեգրման քաղաքականությունների դերը՝ որպես արդյունավետ կարգավորման հիմնական գործիքներ։ Միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման խորացման հնարավորությունները և առկա ինստիտուցիոնալ ու տնտեսական մարտահրավերները, որոնք ազդում են աշխատուժի ազատ տեղաշարժի իրական արդյունավետության վրա։

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման ռազմավարական որոշումների մշակման, հիմնավորման և իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տնտեսական ենթակառուցվածքների էությունը, կառուցվածքային բաղադրիչները, դրանց դերը ազգային տնտեսության արդյունավետ գործունեության և երկարաժամկետ տնտեսական աճի ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տրանսպորտային, էներգետիկ, հաղորդակցական, տեղեկատվական և արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացման առաջնահերթություններին, դրանց փոխկապակցվածությանը և տնտեսության տարբեր ոլորտների մրցունակության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Վերլուծվում են ենթակառուցվածքային զարգացման ռազմավարական պլանավորման, ներդրումային նախագծերի ընտրության, ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման և տնտեսական արդյունավետության գնահատման հնարավոր մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև պետական կառավարման, մասնավոր հատվածի մասնակցության, պետական-մասնավոր գործընկերության, միջազգային ֆինանսավորման և ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման կազմակերպական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի տնտեսական զարգացման տարածքային անհամաչափությունները, ենթակառուցվածքների արդիականացման անհրաժեշտությունը, տարածաշրջանային տնտեսական կապերի ընդլայնման և ներդրումային միջավայրի բարելավման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ռազմավարական որոշումների կայացման գործընթացում տնտեսական կանխատեսումների, ռիսկերի գնահատման, զարգացման այլընտրանքային սցենարների համեմատության և պետական տնտեսական քաղաքականության առաջնահերթությունների որոշման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսական ռազմավարության, ենթակառուցվածքային տնտեսագիտության, պետական կառավարման, ներդրումային քաղաքականության և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրող մասնագետների ու հետազոտողների համար։