Динамика заболеваемости, смертности и летальности при цереброваскулярных заболеваниях в Армении (клинико-эпидемиологическое исследование 1980-2002гг.)

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է բնական ծակոտկեն լցանյութերի կիրառմամբ մոնոլիտ բետոնից պատրաստված պատերի ամրության և դեֆորմատիվության ուսումնասիրությանը, երբ կառուցման ընթացքում որպես չհանվող կաղապար օգտագործվում են ապակեթելաբետոնից պատրաստված բարակապատ թերթեր։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել նման պատերի աշխատանքի առանձնահատկությունները տարբեր բեռնվածությունների պայմաններում և պարզել, թե ինչպես են պատի կառուցվածքը, բետոնի բաղադրությունը, բնական ծակոտկեն լցանյութի հատկությունները և չհանվող կաղապարի նյութը ազդում կոնստրուկցիայի կրողունակության ու դեֆորմացիաների վրա։ Բնական ծակոտկեն լցանյութերով բետոնը կարող է հնարավորություն տալ նվազեցնել կոնստրուկցիայի սեփական զանգվածը՝ պահպանելով անհրաժեշտ շինարարական և մեխանիկական բնութագրերը, ինչն այն դարձնում է հետաքրքիր լուծում պատերի և այլ կրող կամ ինքնակրող տարրերի համար։ Միաժամանակ նման նյութերի օգտագործումը պահանջում է դրանց ամրության, դեֆորմատիվության և աշխատանքի առանձնահատկությունների մանրամասն ուսումնասիրություն։ Աշխատանքի առանձնահատկությունը ապակեթելաբետոնե բարակապատ թերթերի կիրառումն է որպես չհանվող կաղապար։ Այսպիսի համակարգում կաղապարը շինարարական աշխատանքների ավարտից հետո չի հեռացվում և կարող է դառնալ պատի կառուցվածքային համակարգի մշտական բաղադրիչ՝ միաժամանակ կատարելով ձևավորման, պաշտպանիչ և հնարավոր է նաև ամրապնդող գործառույթներ։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր է պարզել, թե ինչպես են մոնոլիտ բետոնի և ապակեթելաբետոնե թերթերի համատեղ աշխատանքը, դրանց միջև փոխազդեցությունը և բեռների փոխանցման մեխանիզմները ազդում ամբողջ կոնստրուկցիայի աշխատանքի վրա։ Ուսումնասիրվում են պատերի դեֆորմացիաները, ճաքերի առաջացման և զարգացման բնույթը, բեռնվածության աճի պայմաններում կոնստրուկցիայի վարքը, սահմանային վիճակների ձևավորումը և վերջնական քայքայման բնույթը։ Փորձարարական տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել պատերի իրական կրողունակությունը և համեմատել այն տեսական կամ հաշվարկային արժեքների հետ։ Կարևոր խնդիր է նաև այնպիսի հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը, որոնք թույլ կտան նախագծման փուլում ավելի ճշգրիտ կանխատեսել նման պատերի ամրությունն ու դեֆորմացիաները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ թեթևացված բետոնե կոնստրուկցիաների նախագծման, էներգաարդյունավետ շինարարության և նոր կառուցվածքային համակարգերի մշակման համար։ Ապակեթելաբետոնե չհանվող կաղապարի կիրառումը կարող է նաև նպաստել շինարարական գործընթացի տեխնոլոգիական պարզեցմանը՝ նվազեցնելով ավանդական կաղապարների տեղադրման և ապամոնտաժման հետ կապված աշխատանքները։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնստրուկցիայի երկարաժամկետ աշխատանքի, խոնավության, ջերմաստիճանի փոփոխությունների և նյութերի համատեղ դեֆորմացիայի հետ կապված հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, բետոնի տեխնոլոգներին, շինարարական նյութերի հետազոտողներին, նախագծող կազմակերպությունների մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է բնական ծակոտկեն լցանյութերով մոնոլիտ բետոնե պատերի և ապակեթելաբետոնե չհանվող բարակապատ կաղապարի համակցված համակարգի մեխանիկական վարքը՝ կենտրոնանալով ամրության, դեֆորմատիվության, ճաքակայունության և նախագծման համար անհրաժեշտ հաշվարկային գնահատականների վրա։

География

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ձնածածկույթի ձևավորման, տարածական և ժամանակային փոփոխությունների, ինչպես նաև դրա ջրաբանական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ձյան կուտակման և հալման գործընթացները, դրանց կախվածությունը բարձրությունից, ռելիեֆից, կլիմայական պայմաններից և օդերևութաբանական գործոններից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձնածածկույթի՝ որպես ջրային ռեսուրսների ձևավորման կարևոր բնական բաղադրիչի դերին, քանի որ ձմռանը կուտակված ձյան զանգվածը գարնանային և վաղամառային հալոցքի ժամանակ կարող է զգալի ներդրում ունենալ գետերի հոսքի, լճերի սնուցման և ջրամբարների ջրային պաշարների համալրման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ձնածածկույթի տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները Հայաստանի տարբեր բարձրադիր և կլիմայական գոտիներում, դրա պահպանման տևողությունը և հալման ինտենսիվությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ձյան ջրային պաշարների գնահատմանը և դրանց հնարավոր ազդեցությանը գետային հոսքի սեզոնային ռեժիմի վրա։ Այս տեսանկյունից ձնածածկույթի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների պլանավորման, գյուղատնտեսական ջրամատակարարման, ոռոգման համակարգերի կառավարման և ջրային հաշվեկշռի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ձնածածկույթի քանակի, տարածման և հալման ժամկետների հնարավոր փոփոխություններին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ Հայաստանի ջրային ռեսուրսների սեզոնային հասանելիության վրա։ Ձնածածկույթի վերաբերյալ երկարաժամկետ դիտարկումների և ջրաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ձյան դերը երկրի ջրային հաշվեկշռում և կանխատեսել դրա փոփոխությունների հնարավոր հետևանքները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հիդրոլոգիական կանխատեսումների, կլիմայական հետազոտությունների, գյուղատնտեսության և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ջրաբաններին, կլիմայագետներին, աշխարհագրագետներին, բնապահպաններին, գյուղատնտեսության մասնագետներին, ինչպես նաև Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և ուսանողներին։

Психология

Клиническая психология: исторический этюд աշխատությունը կլինիկական հոգեբանության զարգացման պատմությանը նվիրված գիտական-ուսումնական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է ոլորտի ձևավորման հիմնական փուլերը՝ սկսած հոգեկան խանգարումների վաղ պատկերացումներից մինչև ժամանակակից կլինիկական մոտեցումներ, այն վերլուծում է կլինիկական հոգեբանության կապը հոգեբուժության, նյարդաբանության և հոգեթերապիայի հետ, ինչպես նաև գիտական գաղափարների էվոլյուցիան անձի ախտորոշման և բուժման ոլորտում, գիրքը անդրադառնում է տարբեր պատմական դպրոցների և ուղղությունների ազդեցությանը՝ հոգեվերլուծություն, վարքային և կոգնիտիվ մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծելով ախտորոշման մեթոդների և բուժական պրակտիկայի զարգացման տրամաբանությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, բժշկության և հոգեթերապիայի պատմության ուսումնասիրության համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի ճարտարապետական դպրոցի ուսումնասիրությանը՝ որպես հայկական պաշտամունքային ճարտարապետության կարևորագույն ուղղություններից մեկի։ Վերլուծվում են Արցախի տարածքում ձևավորված եկեղեցական և վանական համալիրների կառուցվածքային, գեղարվեստական և ոճական առանձնահատկությունները, դրանց տեղը հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ընդհանուր համակարգում։ Ուսումնասիրվում են շինարարական լուծումները, հորինվածքային սկզբունքները, քանդակային և դեկորատիվ տարրերը, ինչպես նաև բնական միջավայրի ազդեցությունը ճարտարապետական կերպարի ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում է Արցախի ճարտարապետական դպրոցի զարգացման ընթացքը, դրա կապը հայկական միջնադարյան ճարտարապետության այլ կենտրոնների հետ և նշանակությունը ազգային մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է հայկական պաշտամունքային ճարտարապետության բազմազանության, պատմական ժառանգության և գեղարվեստական արժեքների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ցածրամոլեկուլային ածխաջրածինների և էթիլենի օքսիդացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համեմատելով ջերմային պայմաններում և տարբեր տեսակի էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությամբ ընթացող ռեակցիաները։ Հետազոտության կենտրոնում ածխաջրածինների կառուցվածքի, մոլեկուլային կապերի և էներգետիկ վիճակների ազդեցությունն է օքսիդացման ընթացքի, ռեակցիոն ակտիվության և փոխակերպման ընդհանուր մեխանիզմների վրա։ Քննվում են մեթանի, էթանի, պրոպանի, բութանի և էթիլենի նման պարզ ածխաջրածինների վարքի տարբերությունները՝ պայմանավորված դրանց մոլեկուլային կառուցվածքով և քիմիական կապերի առանձնահատկություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորական ջերմային ակտիվացման և ինֆրակարմիր կամ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթման ազդեցությունների համեմատությանը։ Ճառագայթային ներգործությունը դիտարկվում է մոլեկուլների էներգետիկ վիճակների փոփոխության և ռեակցիոն ուղիների վրա հնարավոր ազդեցության տեսանկյունից՝ առանց գործընթացը սահմանափակելու միայն ջերմաստիճանային գործոնով։ Ուսումնասիրվում են օքսիդացման կինետիկական օրինաչափությունները, սկզբնական նյութերի կառուցվածքի և ռեակցիոն ունակության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գործընթացում առաջացող միջանկյալ ակտիվ մասնիկների ընդհանուր դերը։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե տարբեր էներգետիկ ներգործությունների պայմաններում ինչպես կարող են փոխվել ռեակցիայի ընթացքը և վերջնական փոխակերպումների հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև հագեցած ածխաջրածինների և չհագեցած էթիլենի վարքի համադրումը, քանի որ դրանց կառուցվածքային տարբերությունները պայմանավորում են օքսիդացման նկատմամբ տարբեր ռեակցիոն հատկություններ։ Ստացված տվյալների տեսական մեկնաբանությունը նպաստում է ածխաջրածինների օքսիդացման շղթայական և ֆոտոքիմիական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քիմիական կինետիկայի, ֆոտոքիմիայի և լազերային քիմիայի մոտեցումները՝ պարզ ածխաջրածինների օքսիդացման մեխանիզմների և տարբեր էներգետիկ ազդեցությունների պայմաններում դրանց փոփոխությունների առավել ամբողջական նկարագրման նպատակով։

Литература

Այս աշխատանքը նվիրված է երգիծանքի գեղարվեստական բնույթի և արտահայտչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Anton Chekhov-ի ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով այն միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է հասարակական արատները, մարդկային թուլությունները և բարոյական անկումները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է երգիծանքը համադրվում նուրբ հումորի, հոգեբանական խորության և առօրյա կյանքի իրատեսական պատկերների հետ՝ ձևավորելով յուրահատուկ գրական աշխարհ, որտեղ ծիծաղը հաճախ վերածվում է հասարակական ու բարոյական ինքնաքննադատության միջոցի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի երևույթների քննադատությանը, ինչպիսիք են պաշտոնամոլությունը, կեղծավորությունը, քծնանքը, մանրախնդրությունը, հոգևոր դատարկությունը և սոցիալական անհավասարությունները, որոնք հեղինակը պատկերում է ոչ թե կոշտ դատապարտմամբ, այլ հեգնանքի և նուրբ ծաղրի միջոցով։ Anton Chekhov-ի երգիծանքը բնորոշվում է նրանով, որ այն հաճախ ուղղված է ոչ միայն հասարակական համակարգի, այլև մարդու ներքին հակասությունների բացահայտմանը, ինչի շնորհիվ կերպարները ձեռք են բերում հոգեբանական համոզիչություն և համամարդկային նշանակություն։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է հեղինակի պատմողական ոճը, կարճ արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երկխոսությունների դերը և ենթատեքստային իմաստների կիրառումը, որոնք ուժեղացնում են երգիծական ազդեցությունը։ Շեշտվում է, որ երգիծանքը նրա ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ծաղրական միջոց, այլև որպես հասարակության և մարդու բարոյական վիճակի խորքային ճանաչման գեղարվեստական գործիք, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային գրականության զարգացման պատմության մեջ։