Диспансеризация лиц, принимавших участие в ликвидации последствий аварии на ЧАЭС

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկի՝ Վրաստանում հայկական դիվանագիտական մարմինների գործունեության պատմական ուսումնասիրությանը 1918–1920 թվականներին։ Հետազոտության կենտրոնում նորաստեղծ հայկական պետականության և հարևան Վրաստանի միջև պաշտոնական հարաբերությունների հաստատման ու զարգացման գործընթացն է, ինչպես նաև Թիֆլիսում և Վրաստանի այլ քաղաքներում գործող հայկական ներկայացուցչական կառույցների դերակատարությունը։ Քննության են առնվում դիվանագիտական հարաբերությունների ձևավորման քաղաքական նախադրյալները, ներկայացուցչության կազմակերպական կառուցվածքը, պաշտոնական բանակցությունների իրականացումը և երկու պետությունների միջև առաջացած խնդիրների կարգավորմանն ուղղված գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական և առևտրային կապերին, հաղորդակցության ու տարանցման խնդիրներին, քանի որ Վրաստանի տարածքն առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Հայաստանի արտաքին կապերի ապահովման համար։ Ներկայացուցչության գործունեության կարևոր ուղղություններից էին նաև Վրաստանում բնակվող հայության հետ կապված հարցերը, հյուպատոսական բնույթի աշխատանքները և Հայաստանի կառավարությանն անհրաժեշտ քաղաքական ու տնտեսական տեղեկատվության փոխանցումը։ 1918 թվականի վերջին հայ-վրացական ռազմական բախման հետևանքով երկու երկրների դիվանագիտական հարաբերությունները ժամանակավորապես ընդհատվեցին, ինչն ազդեց նաև ներկայացուցչության բնականոն աշխատանքի վրա, սակայն հարաբերությունների վերականգնումից հետո դիվանագիտական գործունեությունը շարունակվեց։ Հետագա շրջանում ներկայացուցչության կառուցվածքում գործել են մասնագիտացված ստորաբաժանումներ, որոնք զբաղվել են ֆինանսական, ռազմական և տեղեկատվական հարցերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեության, նրանց պաշտոնական հաղորդագրությունների, բանակցությունների և պետական կառույցների հետ փոխգործակցության քննությունը։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ոչ միայն երկկողմ հարաբերությունների խնդիրները, այլև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները պետականության վերականգնման սկզբնական շրջանում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիվանագիտության պատմության, միջազգային հարաբերությունների և Հայաստանի նորագույն պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հարևան պետության տարածքում հայկական դիվանագիտական համակարգի ձևավորման, գործունեության և պետական շահերի ներկայացման առանձնահատկությունները։

Право

Սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը սահմանադրական իրավունքի կարևոր հասկացություններ են, որոնք արտահայտում են պետության հիմնական օրենքի՝ Սահմանադրության կայուն գործառնությունը և միաժամանակ դրա փոփոխման ու կատարելագործման հնարավորությունը՝ հասարակության զարգացման պահանջներին համապատասխան։ Սահմանադրական կայունությունը նշանակում է, որ Սահմանադրությունը պետք է լինի երկարաժամկետ գործող, կանխատեսելի և իրավական համակարգի հիմքը, որի վրա կառուցվում են բոլոր մյուս օրենքներն ու պետական ինստիտուտները։ Այն ապահովում է պետական իշխանության շարունակականություն, իրավական որոշակիություն և հասարակական վստահություն իրավական համակարգի նկատմամբ։ Սահմանադրական զարգացումը, մյուս կողմից, ենթադրում է Սահմանադրության փոփոխման և կատարելագործման գործընթաց, որը թույլ է տալիս այն համապատասխանեցնել քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխություններին։ Սակայն այդ զարգացումը պետք է իրականացվի զգուշորեն՝ պահպանելով իրավական կայունությունը և հիմնական սահմանադրական սկզբունքները։ Սահմանադրական փոփոխությունները սովորաբար իրականացվում են հատուկ բարդ ընթացակարգերով՝ խորհրդարանական հատուկ մեծամասնությամբ, հանրաքվեով կամ սահմանադրական մարմինների միջոցով։ Իրավագիտական տեսանկյունից սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը արտահայտվում են մի շարք սկզբունքներով՝ օրենքի գերակայություն, իշխանությունների բաժանում, մարդու իրավունքների պաշտպանություն և սահմանադրական վերահսկողություն։ Այս սկզբունքները ապահովում են, որ փոփոխությունները չխախտեն պետության իրավական հիմքերը և ժողովրդավարական կառուցվածքը։ Սահմանադրական դատարանները կամ համարժեք մարմինները կարևոր դեր ունեն այս գործընթացում՝ վերահսկելով փոփոխությունների համապատասխանությունը Սահմանադրության հիմնական արժեքներին։

Литература

Մարտիրոս Սարյանը հայ կերպարվեստի ամենահայտնի և ամենաազդեցիկ նկարիչներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները մեծ դեր են ունեցել հայկական գեղանկարչության զարգացման և ազգային արվեստի ճանաչման գործում։ Նրա արվեստը առանձնանում է վառ գույներով, բնության գեղեցկության յուրահատուկ ընկալմամբ և ազգային մտածողության արտահայտմամբ։ Սարյանի նկարներում գերակշռում են արևոտ բնապատկերները, հայկական գյուղերի ու քաղաքների տեսարանները, մարդկանց առօրյան և հայրենի բնության գունային հարստությունը։ Նա կարողացել է ստեղծել արվեստ, որտեղ միավորվում են իրականությունը, զգացմունքային աշխարհը և գեղարվեստական երևակայությունը։ Նկարիչը մեծ ուշադրություն է դարձրել գույնի ուժին և լույսի արտահայտչականությանը՝ ստեղծելով կենսախինդ ու ջերմ մթնոլորտ ունեցող կտավներ։ Նրա ստեղծագործություններում բնությունը ներկայացվում է որպես կյանքի, գեղեցկության և ազգային ոգու խորհրդանիշ։ Սարյանը ոչ միայն նկարիչ էր, այլ նաև մշակութային գործիչ, որը նպաստել է հայկական արվեստի զարգացմանը և նոր սերնդի գեղանկարիչների ձևավորմանը։ Նրա արվեստում արտահայտվում են հայրենիքի նկատմամբ սերը, մարդու և բնության ներդաշնակությունը, ինչպես նաև կյանքի նկատմամբ լավատեսական վերաբերմունքը։ Մարտիրոս Սարյանի աշխատանքները հայտնի են ոչ միայն Հայաստանում, այլ նաև աշխարհի տարբեր երկրներում, որտեղ դրանք գնահատվում են իրենց ինքնատիպության և գեղարվեստական բարձր արժեքի համար։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը ներառում է բազմաթիվ բնանկարներ, դիմանկարներ և թեմատիկ նկարներ, որոնք դարձել են հայկական կերպարվեստի կարևոր մաս։ Սարյանի արվեստը շարունակում է ոգեշնչել արվեստասերներին և երիտասարդ նկարիչներին՝ պահպանելով իր արդիականությունն ու մշակութային նշանակությունը։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայկական ազգային արվեստի զարգացման, գունային հարուստ մտածողության և ստեղծագործական նորարարության հետ։

История

Այս գերմաներեն աշխատությունը նվիրված է Մերձավոր Արևելքի քաղաքական և պատմական զարգացումների երկարաժամկետ ազդեցությանը՝ տարածաշրջանի սահմաններից դուրս ձևավորված հասարակական, քաղաքական և միջազգային գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում այն գաղափարն է, որ Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած հակամարտությունները, քաղաքական փոփոխությունները, ազգային և կրոնական լարվածությունները, արտաքին միջամտությունները և ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները շարունակաբար թողել են խոր հետք հետագա պատմական զարգացումների վրա։ Աշխատության մեջ տարածաշրջանի իրադարձությունները դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված դրվագների, այլ փոխկապակցված պատմական գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց առաջացման պատճառներին, ընթացքին և երկարաժամկետ հետևանքներին։ Քննարկվում են Մերձավոր Արևելքի տարբեր պետությունների ու հասարակությունների քաղաքական փոխհարաբերությունները, տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը միջազգային հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև մեծ տերությունների շահերն ու քաղաքականությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, տարածքային և քաղաքական հակասությունների դերին, որոնք կարող են շարունակել ազդեցություն ունենալ նույնիսկ սկզբնական իրադարձություններից տասնամյակներ անց։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են անցյալի քաղաքական որոշումները, չլուծված հակամարտությունները և սոցիալական փոփոխությունները ձևավորում նոր քաղաքական իրողություններ և ազդում միջազգային օրակարգի վրա։ Աշխատության կարևոր արժեքը տարածաշրջանային գործընթացները լայն պատմաքաղաքական համատեքստում դիտարկելու հնարավորությունն է, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել Մերձավոր Արևելքի խնդիրների փոխկապակցվածությունն ու դրանց ազդեցության տարածումը այլ երկրներում և հասարակություններում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, աշխարհաքաղաքականությամբ, տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով և ժամանակակից քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Педагогика

Աշխատությունը ներկայացնում է աուտիզմի համախտանիշ ունեցող երեխաների հետ իրականացվող վաղ միջամտության գործընթացում լոգոպեդական աջակցության կարևորությունը, մեթոդներն ու գործնական կիրառման առանձնահատկությունները։ Գրքում քննարկվում են խոսքի, հաղորդակցման և սոցիալական փոխազդեցության զարգացման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև վաղ ախտորոշման և նպատակային միջամտության նշանակությունը երեխայի հետագա զարգացման համար։ Ներկայացվում են լոգոպեդական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, անհատական մոտեցման առանձնահատկությունները, հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման արդյունավետ ռազմավարությունները և տարբեր զարգացման մակարդակ ունեցող երեխաների հետ կիրառվող մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների և բազմամասնագիտական թիմի համագործակցությանը, միջավայրի հարմարեցմանը, երեխայի ներուժի բացահայտմանն ու զարգացմանը նպաստող գործնական լուծումներին։ Հրատարակությունը համադրում է տեսական հիմնավորումները և մասնագիտական փորձը՝ առաջարկելով կիրառելի մոտեցումներ կրթական և վերականգնողական գործընթացում։ Այն օգտակար կլինի լոգոպեդների, հատուկ մանկավարժների, հոգեբանների, նախադպրոցական և դպրոցական կրթության մասնագետների, ուսանողների, ինչպես նաև աուտիզմի համախտանիշ ունեցող երեխաների զարգացման և կրթության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Տնտեսագիտական և ֆինանսավարկային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անցումային տնտեսությամբ երկրներում դրամավարկային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննության են առնվում շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում դրամավարկային համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, կենտրոնական բանկի դերը մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում և դրամավարկային կարգավորման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնաճի վերահսկման, դրամական զանգվածի կարգավորման, տոկոսադրույքների կառավարման, փոխարժեքային քաղաքականության և ֆինանսական շուկաների զարգացման փոխկապակցված խնդիրներին։ Վերլուծվում են Հայաստանի Հանրապետության դրամավարկային համակարգի կայացման գործընթացները, ֆինանսական հաստատությունների գործունեության առանձնահատկությունները և տնտեսական կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը դրամավարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմները, բանկային համակարգի իրացվելիության կարգավորման, ազգային արժույթի կայունության և տնտեսական աճի խթանման միջև առաջացող հնարավոր հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են անցումային տնտեսություններին բնորոշ ֆինանսական անկայունության, արտաքին տնտեսական կախվածության, կապիտալի հոսքերի և ֆինանսական շուկաների սահմանափակ զարգացվածության պայմաններում դրամավարկային որոշումների ընդունման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը, Հայաստանի տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխան դրամավարկային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորություններին և մակրոտնտեսական հավասարակշռության ապահովման միջոցներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, դրամավարկային քաղաքականության, բանկային գործի, պետական տնտեսական կարգավորման և անցումային տնտեսությունների զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։