Էլեկտրոէներգիայի հաղորդման ինքնարժեքը

Журналистика

Սոցիալ-հոգեբանական և հաղորդակցական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների ազդեցությամբ սոցիալական դիրքորոշումների ձևավորման և փոփոխության գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեղեկատվական հաղորդագրությունների ընկալման առանձնահատկությունները, հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմները և մեդիա բովանդակության դերը անհատական ու խմբային պատկերացումների կառուցման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի զանգվածային լրատվության միջոցներում կիրառվող հաղորդակցական ձևերին, տեղեկատվության ներկայացման եղանակներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը լսարանի գնահատականների ու վերաբերմունքների վրա։ Վերլուծվում են տեղեկատվության ընտրության, շեշտադրման, մեկնաբանման և կրկնվող հաղորդագրությունների միջոցով սոցիալական դիրքորոշումների ձևավորման մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև լսարանի սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների, տեղեկատվական միջավայրի, վստահության և մեդիա սպառման սովորությունների նշանակությունը հաղորդակցական ազդեցության գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու զանգվածային հաղորդակցության և սոցիալական դիրքորոշումների փոխկապակցվածությունը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մեդիա միջավայրի օրինակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիալական հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, հաղորդակցության և մեդիա ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Психология

Այս աշխատանքը նվիրված է լոկուս վերահսկման (locus of control) հոգեբանական կոնստրուկտի դերին կպչուն-սևեռուն ձևավորումների (օբսեսիվ-կոմպուլսիվ դրսևորումների) առաջացման, զարգացման և պահպանման գործընթացներում՝ ընդգծելով անձի վերահսկողության զգացման ընկալման և անհանգստության կառավարման մեխանիզմների փոխկապվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես են արտաքին կամ ներքին լոկուս վերահսկման կողմնորոշումները ազդում անհատի մտքերի, վախերի և կրկնվող վարքագծերի ձևավորման վրա, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ անձը փորձում է նվազեցնել անորոշությունը կամ կանխել հնարավոր բացասական հետևանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարին, որ արտաքին լոկուս վերահսկման գերակայության դեպքում անհատը ավելի հակված է իր կյանքի իրադարձությունները վերագրելու արտաքին ուժերին, ինչը կարող է ուժեղացնել վերահսկողության կորստի զգացումը և նպաստել կպչուն մտքերի ու կոմպուլսիվ գործողությունների ամրապնդմանը, մինչդեռ ներքին լոկուս վերահսկումը կարող է հանդես գալ որպես պաշտպանիչ գործոն՝ նպաստելով ինքնակարգավորման և անհանգստության նվազեցման մեխանիզմների զարգացմանը։ Քննարկվում են նաև կոգնիտիվ-վարքային մոտեցումները, որոնք բացատրում են, թե ինչպես են աղավաղված համոզմունքները և վերահսկողության գերագնահատված անհրաժեշտությունը պահպանում օբսեսիվ-կոմպուլսիվ ցիկլը, ինչպես նաև միջամտության հնարավորությունները՝ ուղղված վերահսկողության ընկալման վերակառուցմանը և ադապտիվ վարքային ռազմավարությունների ձևավորմանը:

Медицина

Данная работа посвящена изучению современных подходов к диагностике и лечению посттравматической базальной ликвореи — патологического состояния, возникающего вследствие повреждения костных структур и оболочек, окружающих ликворное пространство, чаще всего после черепно-мозговой травмы. В исследовании рассматриваются основные механизмы формирования ликворных свищей, клинические проявления заболевания, особенности его течения и возможные осложнения, включая риск развития внутричерепных инфекций. Особое внимание уделяется вопросам своевременного распознавания патологии, поскольку клиническая картина может быть неоднозначной, а симптомы иногда появляются не сразу после травмы. Анализируются современные методы обследования, позволяющие определить наличие утечки спинномозговой жидкости и установить её предполагаемую локализацию, а также значение комплексной оценки клинических, инструментальных и лабораторных данных при постановке диагноза. Существенная часть работы посвящена выбору оптимальной лечебной тактики с учётом характера повреждения, выраженности ликвореи, её длительности, локализации дефекта и общего состояния пациента. Рассматриваются консервативные и хирургические методы лечения, современные технологии закрытия ликворных свищей и возможности малоинвазивных вмешательств. Отдельно затрагиваются вопросы послеоперационного наблюдения, профилактики рецидивов и предупреждения инфекционных осложнений. Практическая ценность исследования заключается в систематизации диагностических и лечебных подходов, что может способствовать более раннему выявлению заболевания, рациональному выбору метода лечения и улучшению результатов медицинской помощи пациентам с посттравматическими повреждениями основания черепа. Материал представляет интерес для нейрохирургов, травматологов, неврологов, оториноларингологов, специалистов по неотложной медицине, а также студентов и исследователей, занимающихся проблемами черепно-мозговой травмы и ликвородинамики.

Педагогика

Գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատանքային դաստիարակության հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ մանկավարժության պատմության մեջ՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում աշխատանքի միջոցով անձի ձևավորման, աշխատասիրության դաստիարակության, գործնական հմտությունների զարգացման և կրթության ու աշխատանքի փոխկապակցության վերաբերյալ հայ մանկավարժական մտքի մոտեցումներն են։ Նշված ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր հայ կրթական և մանկավարժական մտքի զարգացման համար, երբ հասարակական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում ավելի մեծ ուշադրություն էր դարձվում կրթության բովանդակության արդիականացմանը և դպրոցը կյանքի պահանջներին համապատասխանեցնելուն։ Աշխատանքային դաստիարակությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես մասնագիտական կամ կենցաղային հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես երեխայի բարոյական, կամային, մտավոր և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայ մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների տեսակետները աշխատանքի դաստիարակչական նշանակության վերաբերյալ։ Նրանց գաղափարներում աշխատանքը կարող էր ընկալվել որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, կարգապահության, ինքնուրույնության և նպատակասլացության ձևավորման միջոց։ Միաժամանակ կարևորվում էր մտավոր և ֆիզիկական աշխատանքի ներդաշնակ համադրումը, քանի որ կրթության նպատակներից մեկը պետք է լիներ ոչ միայն գիտելիքներով զինված, այլև գործնական կյանքին պատրաստ, նախաձեռնող և հասարակության մեջ իր տեղը գիտակցող անհատի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատանքային դաստիարակության կապը դպրոցական կրթության հետ։ Կարող են քննվել այն մանկավարժական գաղափարները, որոնց համաձայն ուսումնական գործընթացը պետք է հնարավորինս մոտ լինի իրական կյանքին և ներառի գործնական գործունեության տարրեր։ Աշխատանքի միջոցով երեխան հնարավորություն է ստանում կիրառելու տեսական գիտելիքները, զարգացնելու գործնական մտածողությունը, սովորելու համագործակցել ուրիշների հետ և պատասխանատվություն կրել իր կատարած աշխատանքի արդյունքի համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գյուղատնտեսական աշխատանքի և արհեստների ուսուցման դերին։ Ժամանակաշրջանի հայկական կրթական միջավայրում, հատկապես գյուղական բնակավայրերում, կրթության և առօրյա աշխատանքի կապը կարևոր գործնական նշանակություն ուներ։ Աշխատանքային գործունեության ներառումը կրթության մեջ կարող էր նպաստել երեխաների օգտակար հմտությունների զարգացմանը և միաժամանակ բարձրացնել դպրոցի կապը համայնքի և հասարակական կյանքի հետ։ Աշխատանքային դաստիարակության բարոյական կողմը ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Աշխատանքի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը կարող էր կապվել ազնվության, պարտքի գիտակցության, համառության, փոխօգնության և հասարակական պատասխանատվության արժեքների հետ։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական արդյունք ստեղծող գործունեություն, այլև որպես մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման միջոց։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընտանիքի և դպրոցի դերը աշխատանքային դաստիարակության իրականացման գործում։ Երեխայի աշխատանքային սովորությունների ձևավորումը սկսվում է ընտանիքում և շարունակվում կրթական միջավայրում, ուստի արդյունավետ դաստիարակությունը պահանջում է այդ երկու միջավայրերի փոխկապակցվածություն։ Դպրոցի խնդիրն է երեխայի աշխատանքային փորձը դարձնել գիտակցված, նպատակային և մանկավարժորեն կազմակերպված գործունեություն։ Կարևոր է նաև աշխատանքային դաստիարակության և ազգային կրթության փոխհարաբերությունը։ Հայ մանկավարժական մտքի զարգացման ընթացքում կրթությունը հաճախ դիտարկվում էր որպես ազգային ինքնության պահպանման և հասարակության առաջընթացի կարևոր միջոց։ Աշխատասիրության, ինքնուրույնության և օգտակար գործունեության արժեքների ձևավորումը կարող էր կապվել ազգային համայնքի սոցիալական և մշակութային զարգացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրթական հաստատությունների փորձին, դասագրքերին, մանկավարժական հոդվածներին և տեսական աշխատություններին՝ բացահայտելու, թե ինչպես էին աշխատանքային դաստիարակության գաղափարները արտացոլվում կրթական պրակտիկայում։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեսական սկզբունքները դրանց գործնական կիրառությունից և գնահատելու տվյալ շրջանի մանկավարժական ժառանգության նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալու, որ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ աշխատանքային դաստիարակության գաղափարը հայ մանկավարժական մտքում ձևավորվում էր որպես բազմակողմանի կրթական խնդիր։ Այն ներառում էր ոչ միայն աշխատանքի հմտությունների ուսուցում, այլև աշխատասիրության, պատասխանատվության, ինքնուրույնության, բարոյական արժեքների և հասարակական ակտիվության զարգացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ շրջանի հայ մանկավարժական ժառանգության դերը աշխատանքային դաստիարակության տեսության ձևավորման գործում և բացահայտելու դրա հնարավոր նշանակությունը ժամանակակից կրթական գործընթացի համար։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում գնահատողականության ուժգնացման իմաստագործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով լեզվի պրագմատիկ և սեմանտիկ մակարդակներում արտահայտվող ինտենսիվացման միջոցների համակարգային վերլուծությունը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր լեզվական միջոցներ՝ ածականների և մակդիրների ուժեղացված ձևեր, կրկնություններ, հիպերբոլա, ինտոնացիոն առանձնահատկություններ և խոսքային կոնտեքստային գործոններ, ծառայում գնահատողական իմաստի ուժգնացմանը ժամանակակից անգլերենում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքային ակտերի տեսությանը և պրագմատիկ մոտեցումներին, որոնք թույլ են տալիս բացատրել գնահատողականության ուժգնացման կախվածությունը հաղորդակցական իրավիճակից, խոսողի մտադրությունից և լսողի ընկալումից։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև գրավոր և բանավոր խոսքում ինտենսիվացման տարբեր ռազմավարությունները, ինչպես նաև դրանց դերը էմոցիոնալ արտահայտչականության և խոսքի ազդեցիկության բարձրացման մեջ։ Վերլուծվում է նաև մեդիա դիսկուրսի, գովազդային լեզվի և սոցիալական ցանցերի ազդեցությունը գնահատողական ձևերի ակտիվացման վրա՝ ցույց տալով ժամանակակից հաղորդակցական միջավայրի դերը լեզվական փոփոխությունների մեջ։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համակարգված պատկերացում գնահատողականության ուժգնացման մեխանիզմների վերաբերյալ ժամանակակից անգլերեն լեզվի տարբեր գործառական ոլորտներում։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1920 թվականի մայիսից մինչև 1921 թվականի հուլիսը Զանգեզուրում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարն է, որը ծավալվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկայուն քաղաքական իրավիճակի, խորհրդայնացման գործընթացների և տարածաշրջանում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Զանգեզուրի աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական նշանակությունը, տարածաշրջանի բնակչության ազգային ու քաղաքական դիրքորոշումները, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Զանգեզուրում ստեղծված իրավիճակին, Կարմիր բանակի և տեղական հայկական ուժերի միջև ռազմական բախումներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Գարեգին Նժդեհի և մյուս ռազմական ու քաղաքական գործիչների գործունեությանը, տեղական զինված ուժերի կազմակերպմանը, ռազմավարական դիրքերի պահպանմանը և բնակավայրերի պաշտպանության մարտավարությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Զանգեզուրի ներքին քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տարբեր խմբերի հարաբերություններին և այն հանգամանքներին, որոնք նպաստեցին երկարատև դիմադրության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարածաշրջանի նկատմամբ Խորհրդային Ռուսաստանի և հարևան Ադրբեջանի քաղաքականության, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների ընթացքին, տարածքային վերահսկողության փոփոխություններին, հաղորդակցության և մատակարարման խնդիրներին ու պայքարի ընթացքում կիրառված կազմակերպչական միջոցներին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև 1921 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին Զանգեզուրի վերջնական խորհրդայնացմանն ու տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի ձևավորմանը։ Պատմական իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ռազմական դիմադրության ընթացքը, այլև դրա քաղաքական, սոցիալական և ազգային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանի և խորհրդայնացման գործընթացի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, քանի որ Զանգեզուրում տեղի ունեցած իրադարձությունները սերտորեն կապված էին այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի ընդհանուր քաղաքական ճգնաժամի և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել 1920-1921 թվականների Հարավային Կովկասի պատմության, հայ ազգային-ազատագրական շարժումների և տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հայագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։