Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловДругие предметы
1825 թվականի օրացույց՝ ըստ Հայոց ՌՄՀԴ թվականի
Հրատարակությունը ներկայացնում է 1825 թվականի օրացուցային տվյալները՝ արտացոլելով ժամանակի հաշվարկման և տարվա օրերի կազմակերպման հայկական ավանդույթները։ Այն նախատեսված է տարվա ընթացքում օրերի, շաբաթների և ամիսների հերթականությունը որոշելու, ինչպես նաև առօրյա, հասարակական ու եկեղեցական կյանքի ժամանակացույցը պահպանելու համար։ Քրիստոնեական և Հայոց թվականությունների համատեղ կիրառությունը կարևոր տեղեկություն է տալիս տարբեր ժամանակագրական համակարգերի զուգահեռ գործածության մասին և հնարավորություն է ընձեռում համադրելու հայկական տոմարային հաշվարկները համընդհանուր ընդունված թվականության հետ։ Նման օրացույցներում սովորաբար ներկայացվում էին ամսաթվերը, շաբաթվա օրերը, եկեղեցական տոներն ու սրբերի հիշատակության օրերը, ինչպես նաև տարվա ընթացքում կատարվող ծիսական և հասարակական նշանակության իրադարձությունները։ Դրանք գործնական նշանակություն ունեին ընտանիքների, հոգևորականների, կրթական հաստատությունների և համայնքային կառույցների համար՝ օգնելով կազմակերպելու աշխատանքները, տոնական արարողությունները և առօրյա պարտականությունները։ Օրացույցի կազմումը պահանջում էր ժամանակագրական գիտելիքներ, տոմարային հաշվարկների իմացություն և եկեղեցական օրացուցային ավանդույթի պահպանում։ Հրատարակությունը կարևոր է հայկական տպագիր օրացույցների պատմության, հայոց թվականության կիրառության և 19-րդ դարի սկզբի հասարակական ու եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև վկայում է տպագիր տեղեկատու գրականության գործնական դերի և ժամանակի գիտելիքների տարածման գործում օրացույցների ունեցած նշանակության մասին։
Обновлено. 2026-11-09
История
Սիմեոն Ա Երևանցու կյանքը և գործունեությունը
Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայ եկեղեցական, հասարակական և մշակութային նշանավոր գործիչ Սիմեոն Ա Երևանցու կենսագրության, հոգևոր ծառայության և բազմակողմ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նրա ձևավորման միջավայրի, կրթության, եկեղեցական գործունեության և Ամենայն Հայոց կաթողիկոս ընտրվելուց հետո իրականացրած նախաձեռնությունների վրա։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի բարդ պայմանների համատեքստում, երբ հայկական բնակավայրերը գտնվում էին տարբեր տերությունների իշխանության ներքո, իսկ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը կարևոր դեր էր կատարում հայ ժողովրդի կրոնական ու մշակութային միասնականության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կաթողիկոսական կառավարման կազմակերպմանը, եկեղեցական կարգապահության ամրապնդմանը, Մայր Աթոռի տնտեսական և վարչական վիճակի բարելավմանն ուղղված քայլերին, ինչպես նաև տարբեր հայկական համայնքների հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Կարևորվում է նրա կրթական և հրատարակչական գործունեությունը, հատկապես Էջմիածնում տպագրական գործի զարգացմանը ցուցաբերած աջակցությունը, որը նշանակալի իրադարձություն դարձավ հայ գրավոր մշակույթի և գրահրատարակչության պատմության մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա պատմագրական և մատենագրական աշխատությունները, նամակագրությունը և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում XVIII դարի Հայաստանի, Հայ Առաքելական եկեղեցու, հայկական համայնքների և տարածաշրջանի հասարակական հարաբերությունների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում Երևանի, Էջմիածնի և հայկական այլ կենտրոնների հետ նրա կապերին, ինչպես նաև տարբեր իշխանությունների և հոգևոր կառույցների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե եկեղեցին տվյալ ժամանակաշրջանում ինչպես էր իրականացնում ոչ միայն կրոնական, այլև կրթական, մշակութային, հասարակական և ազգային համախմբման գործառույթներ։ Հատուկ նշանակություն ունի նրա թողած գրավոր ժառանգությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի բազմաթիվ պատմական իրադարձություններ, վարչական հարաբերություններ և հասարակական իրողություններ։ Դիտարկվում է նաև նրա ներդրումը Մայր Աթոռի հեղինակության ամրապնդման, հայկական հոգևոր կենտրոնների միջև կապերի զարգացման և ազգային մշակութային արժեքների պահպանման գործում։ Կենսագրական նյութի և պատմական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնել նրան ոչ միայն որպես բարձրաստիճան հոգևորական, այլև որպես կազմակերպիչ, պատմագիր, մշակութային գործիչ և իր ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի ակտիվ մասնակից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, XVIII դարի Հայաստանի, հայ մշակույթի, տպագրության պատմության, աղբյուրագիտության և հայագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։
Обновлено. 2026-09-14
Культура
Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա (1985, Մարտ, թիվ 6)
Սա մատենագիտական տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը՝ ներառելով գրքեր, հոդվածներ, գիտական ուսումնասիրություններ և քննադատական նյութեր, որոնք վերաբերում են գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ոլորտներին, աշխատանքը ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, ուսուցիչների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների արագ որոնում և գիտական շրջանառության կազմակերպում, միաժամանակ նպաստելով մշակութային գործընթացների փաստագրմանը և հանրապետության արվեստի ու գրականության զարգացման ուսումնասիրությանը որպես համակարգված տեղեկատվական բազա։
Обновлено. 2026-09-03
Педагогика
Ընթերցանության դասագիրք կամ նախնական գիտելիքների նոր ձեռնարկ երեխաների համար
Աշխատությունը երեխաների տարրական կրթության համար նախատեսված ուսումնական ձեռնարկ է, որի հիմնական նպատակը ընթերցանության հմտությունների զարգացումն ու նախնական գիտելիքների փոխանցումն է։ Այն նախատեսված է ուսուցման սկզբնական փուլում գտնվող երեխաների համար՝ աջակցելու նրանց գրավոր խոսքի ընկալմանը, բառապաշարի հարստացմանը և ընթերցած նյութի իմաստը հասկանալու կարողության ձևավորմանը։ Նման դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել տարրական կրթության կազմակերպման գործում, քանի որ ընթերցանությունը ծառայում է որպես մյուս առարկաների ուսումնասիրման և ինքնուրույն գիտելիք ձեռք բերելու հիմնական միջոց։ Ձեռնարկի կառուցվածքը, ըստ վերնագրի, միավորում է ընթերցանության ուսուցումն ու նախնական գիտելիքների ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով սովորողներին աստիճանաբար զարգացնել լեզվական և ճանաչողական կարողությունները։ Այս բնույթի գրքերում ընթերցանության նյութերը կարող են լրացվել պարզ բացատրություններով, ուսուցողական պատմություններով և դաստիարակչական բովանդակությամբ, որոնք նպաստում են երեխաների մտածողության, ուշադրության ու խոսքի զարգացմանը։ Ձեռնարկը կարևոր նշանակություն ունի հայերենով տարրական կրթության տարածման և երեխաների համար նախատեսված ուսումնական նյութերի ձևավորման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նաև արտացոլում է 19-րդ դարի կրթական մոտեցումները, երբ ընթերցանության ուսուցումն ու ընդհանուր գիտելիքների փոխանցումը դիտարկվում էին որպես գրագիտության և անձի զարգացման կարևոր հիմքեր։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժությամբ, հայալեզու դասագրքերի պատմությամբ և հայկական դպրոցական կրթության զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողներին։
Обновлено. 2026-10-29
Литература
Հասարակական իդեալը և նրա փոխակերպումները հետխորհրդային հայ մամուլում
Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայ մամուլում հասարակական իդեալի ձևավորման, ներկայացման և փոփոխության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն արժեքային պատկերացումներն են, որոնց միջոցով մամուլը ներկայացնում է ցանկալի հասարակության, քաղաքացու, պետության, սոցիալական հարաբերությունների և հանրային զարգացման մասին պատկերացումները։ Հասարակական իդեալը դիտարկվում է որպես պատմամշակութային և գաղափարական փոփոխությունների ազդեցությամբ վերափոխվող երևույթ, որը կարող է արտահայտվել հրապարակախոսական նյութերում, խմբագրական հոդվածներում, հարցազրույցներում, վերլուծական հրապարակումներում և հասարակական բանավեճերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո ձևավորված նոր հասարակական միջավայրին, երբ նախկին գաղափարական համակարգի փոխարեն հանրային խոսույթում սկսեցին վերաիմաստավորվել պետության, ազգային ինքնության, ազատության, սոցիալական արդարության, քաղաքացիական պատասխանատվության և անհատի դերի վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննվում է, թե ինչպես են տնտեսական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումները արտացոլվել մամուլի լեզվում և արժեքային շեշտադրումներում, ինչպես են փոխվել հասարակական հաջողության, բարեկեցության, կրթության, աշխատանքի, ընտանիքի և հանրային մասնակցության մասին պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժամանակաշրջանների մամուլի նյութերի համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հասարակական իդեալի հարաբերականորեն կայուն բաղադրիչներն ու ժամանակի ընթացքում փոփոխվող հատկանիշները։ Ուսումնասիրության առարկա են նաև լեզվական և հռետորական միջոցները՝ գնահատողական բառապաշարը, փոխաբերությունները, հակադրությունները, խորհրդանշական պատկերները և այլ մեխանիզմներ, որոնց միջոցով լրատվամիջոցները կառուցում և տարածում են հասարակական արժեքների որոշակի պատկերներ։ Մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հասարակական փոփոխություններն արձանագրող տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես հանրային խոսույթի տարածք, որտեղ տարբեր գաղափարներ ու արժեքային համակարգեր մրցակցում, վերաիմաստավորվում և քննարկվում են։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լրագրագիտության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և խոսույթի վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել հետխորհրդային հայկական հասարակության արժեքային փոփոխությունները և դրանց արտացոլումը մամուլի հաղորդակցական ու գաղափարական կառուցվածքներում։
Обновлено. 2026-09-23
Литература
Տիեզերաց ճշմարտությունը Պարույր Սևակի «Մարդը ափի մեջ» ժողովածուում
Սա գրականագիտական և փիլիսոփայական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Պարույր Սևակի «Մարդը ափի մեջ» ժողովածուում տիեզերական ճշմարտության գաղափարի գեղարվեստական դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է մարդու և տիեզերքի փոխհարաբերության փիլիսոփայական ընկալումը, անհատի գոյաբանական նշանակության ընդգծումը և համամարդկային արժեքների որոնումը Սևակի պոեզիայում։ Վերլուծվում են ժողովածուի բանաստեղծություններում արտահայտված գոյաբանական հարցադրումները, մարդկային գիտակցության սահմանների ընդլայնման փորձերը և աշխարհի ամբողջականության ընկալման գեղարվեստական ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերային համակարգին, մետաֆորիկ մտածողությանը և լեզվական արտահայտչամիջոցներին, որոնք ձևավորում են «մարդ–տիեզերք» հարաբերության յուրահատուկ փիլիսոփայական տարածություն։ Քննարկվում է նաև Սևակի ստեղծագործության տեղը XX դարի հայ պոեզիայի մեջ՝ մոդեռնիստական և հումանիստական գաղափարների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և փիլիսոփայական պոետիկայի ոլորտներում՝ բացահայտելով Սևակի ստեղծագործության տիեզերական և գոյաբանական խորքային շերտերը։
Обновлено. 2026-09-03