Ֆինանսական հաշվետվությունների միջազգային ստանդարտները և միջազգային ստանդարտների ուղեցույցները հրապարակելու մասին

Медицина

Անասնաբուժական և մակաբուծաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարբեր կլիմաաշխարհագրական գոտիներում տավարի օրգանիզմում հանդիպող հելմինթների տեսակային կազմի, տարածվածության և ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր բնական և տնտեսավարման պայմաններում մակաբուծային որդերի տարածման բնույթը, վարակվածության վրա ազդող շրջակա միջավայրի գործոնները և դրանց կապը կենդանիների պահվածքի պայմանների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլիմայական պայմանների, բարձրության, արոտավայրերի վիճակի, ջրային ռեսուրսների և սեզոնային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը հելմինթների կենսաշրջանի ու տարածման վրա։ Վերլուծվում են տարբեր գոտիներում արձանագրվող մակաբուծային համալիրների ընդհանուր և տարբեր առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը տավարաբուծության համար։ Քննարկվում են հելմինթային վարակների ախտորոշման, համաճարակաբանական գնահատման, կանխարգելման և վերահսկման կազմակերպման մոտեցումները՝ հաշվի առնելով տարածքային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու բնական պայմանների և տավարի հելմինթոֆաունայի ձևավորման միջև փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբուժության, մակաբուծաբանության, անասնաբուծության և կենդանիների հիվանդությունների կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Социология

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի արևմտյան սոցիոլոգիական մտքում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ձևավորման, վերաիմաստավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես պետության, անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունները մեկնաբանելու կարևոր տեսական հասկացություն։ Ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական ու մտավոր պայմաններին, որոնց ազդեցությամբ քաղաքացիական հասարակության գաղափարը նոր նշանակություն ձեռք բերեց հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի արևմտյան հասարակագիտական քննարկումներում։ Քննվում են տարբեր սոցիոլոգիական մոտեցումներ, որոնցում քաղաքացիական հասարակությունը կարող է ներկայացվել որպես պետական կառույցներից հարաբերականորեն ինքնուրույն հասարակական հարաբերությունների, միավորումների, նախաձեռնությունների և հաղորդակցական տարածքների ամբողջություն։ Կարևորվում են անհատի ինքնավարության, հասարակական մասնակցության, կամավոր միավորումների, հանրային ոլորտի, սոցիալական վստահության, համերաշխության և հասարակական ինքնակազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության և քաղաքացիական հասարակության հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանություններին՝ բացահայտելով դրանց տեսական հիմքերը և հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել կառուցվածքային-գործառութային, կոնֆլիկտաբանական, նեոմարքսիստական, հաղորդակցական և այլ տեսական ուղղություններ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են տարբեր դպրոցներ մեկնաբանել հասարակական կազմակերպությունների, սոցիալական շարժումների և հանրային հաղորդակցության դերը։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են XX դարի երկրորդ կեսին տարածում ստացած նոր սոցիալական շարժումները, որոնց գործունեությունը նպաստեց հասարակական մասնակցության և ինքնակազմակերպման վերաբերյալ տեսությունների վերանայմանը։ Քննվում է նաև հանրային ոլորտի գաղափարը՝ որպես քաղաքացիների միջև հաղորդակցության, հասարակական խնդիրների քննարկման և ընդհանուր հետաքրքրությունների ձևակերպման միջավայր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալական կապիտալի, վստահության, հասարակական ցանցերի և կամավոր մասնակցության վերաբերյալ տեսական մոտեցումներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բացատրել հասարակական համագործակցության կայունությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գլոբալացման, տեղեկատվական հասարակության ձևավորման և պետական կառավարման փոփոխությունների ազդեցությանը քաղաքացիական հասարակության տեսական ընկալումների վրա։ Տարբեր հեղինակների ու դպրոցների հայեցակարգերի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և պատմական զարգացումը՝ առանց որևէ մոտեցման գերակայությունը կանխադրելու։ Աշխատությունը նպաստում է ժամանակակից սոցիոլոգիական տեսության մեջ քաղաքացիական հասարակության հասկացության բազմաշերտ բովանդակության ըմբռնմանը և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, սոցիալական տեսության, քաղաքական սոցիոլոգիայի և հասարակագիտական մտքի պատմության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է Վազգեն Օվյանի վիպակների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու կյանքի սոցիալական, հոգեբանական և բարոյական կողմերը՝ բացահայտված փոքր ծավալի, բայց խորքային պատմողական կառուցվածքների միջոցով։ Վիպակներում հեղինակը հաճախ անդրադառնում է մարդկային ճակատագրերի բախումներին, ընտրության դժվարություններին և հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի վրա՝ ստեղծելով կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի շրջադարձային իրավիճակների առաջ։ Պատմությունները կառուցված են իրականության և ներքին ապրումների համադրությամբ, որտեղ կարևոր դեր ունեն հոգեբանական մանրամասները, միջավայրի նկարագրությունը և գործողությունների շարժառիթների բացահայտումը։ Գիրքը նաև ընդգծում է բարոյական արժեքների, պատասխանատվության և մարդկային արժանապատվության թեմաները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք փորձության ենթարկվում տարբեր սոցիալական պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն ներկայացնում է մարդու ներաշխարհի և հասարակական իրականության փոխազդեցության վրա հիմնված պատմություններ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերաիմաստավորել մարդկային հարաբերությունների և կյանքի ընտրությունների նշանակությունը։

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է 16–18-րդ դարերում Սիրիայի հայ համայնքի պատմաաշխարհագրական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ սփյուռքի ձևավորման գործընթացները Օսմանյան կայսրության շրջանակներում, ինչպես նաև համայնքի սոցիալ-տնտեսական և մշակութային կյանքը Մերձավոր Արևելքի քաղաքներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սիրիայի տարածքում ձևավորված հայկական բնակավայրերի տարածական բաշխվածությունը, դրանց պատմական առաջացումը և զարգացումը, ինչպես նաև համայնքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրվում են Հալեպի, Դամասկոսի և այլ քաղաքային կենտրոնների հայկական համայնքների դերը առևտրի, արհեստների և միջքաղաքային տնտեսական կապերի համակարգում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը տարածաշրջանային առևտրային ցանցերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքի եկեղեցական և կրթական կառույցներին, հոգևոր առաջնորդության կազմակերպմանը, ինչպես նաև հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին օտար միջավայրում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Օսմանյան վարչական համակարգի ազդեցությունը հայ համայնքների իրավական կարգավիճակի և ներքին ինքնակազմակերպման վրա։ Միաժամանակ վերլուծվում են միգրացիոն գործընթացները, բնակչության տեղաշարժերը և դրանց ազդեցությունը համայնքային կյանքի ձևավորման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է պատմական ժողովրդագրության և սփյուռքագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Սիրիայի հայ համայնքի պատմական զարգացման ավելի ամբողջական և համակարգված ներկայացմանը։

Литература

Սա մատենագիտական և գրականագիտական բնույթի ծանոթագրված ցանկ է, որը նվիրված է Հրանտ Մաթևոսյան-ի ստեղծագործությունների ուսումնասիրությանը և երիտասարդ ընթերցողների համար նախատեսված ընթերցանության ուղեցույցի կազմմանը, որտեղ համակարգված ներկայացվում են հեղինակի հիմնական վեպերը, պատմվածքները և հրապարակախոսական նյութերը՝ կարճ ծանոթագրություններով, որոնք բացահայտում են յուրաքանչյուր ստեղծագործության թեմատիկ ուղղվածությունը, գաղափարական շերտերը և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, աշխատանքը նպատակ ունի աջակցել երիտասարդությանը հեղինակի ստեղծագործական աշխարհին ծանոթանալու, նրա լեզվամտածողությունը և գյուղական կյանքի խորքային պատկերումները ընկալելու գործընթացում, միաժամանակ ընդգծելով Մաթևոսյանի ստեղծագործությունների դերը ժամանակակից հայ գրականության զարգացման և ազգային ինքնության արտացոլման մեջ, ինչպես նաև ընթերցանության մշակույթի խթանման գործում։

Другие предметы

Թանգարանագիտական և մշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանի Գրատպության թանգարանի գործունեությանը և համահայկական նշանակություն ունեցող հոբելյանական իրադարձությունների կազմակերպման ու լուսաբանման գործընթացում նրա դերակատարությանը։ Քննության են առնվում հայկական գրատպության պատմությանը, գրավոր ժառանգությանը և տպագիր մշակույթի զարգացմանը նվիրված ցուցադրությունների ու միջոցառումների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոբելյանական ծրագրերի շրջանակում գրքերի, տպագիր նյութերի, պատմական վավերագրերի և թանգարանային այլ արժեքների ներկայացմանը։ Վերլուծվում են թանգարանի կրթական, տեղեկատվական և մշակութային գործառույթները, ինչպես նաև հանրության տարբեր խմբերին հայկական գրատպության ժառանգությանը ծանոթացնելու միջոցները։ Քննարկվում են ցուցահանդեսների, գիտակրթական միջոցառումների, թեմատիկ ծրագրերի և մշակութային համագործակցության հնարավորությունները համահայկական նշանակության տարեդարձերի արժևորման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու թանգարանի տեղը գրավոր և տպագիր ժառանգության պահպանման, ուսումնասիրման ու հանրայնացման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել թանգարանագիտության, գրադարանագիտության, մատենագիտության և հայկական գրատպության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։