Flucht aus Bergkarabach - für immer

Литература

Այս գիրքը ներկայացնում է Պյոտր Առաջինի՝ Ռուսաստանի պատմության ամենաազդեցիկ կայսրերից մեկի կյանքն ու գործունեությունը՝ ընդգծելով նրա իրականացրած լայնածավալ բարեփոխումները և դրանց ազդեցությունը պետության արդիականացման վրա։ Գրքում վերլուծվում է նրա իշխանության ձևավորումը, ներքին քաղաքականության փոփոխությունները, բանակի և նավատորմի ստեղծումը, ինչպես նաև վարչական և սոցիալական համակարգերի վերակազմավորումը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության ընդլայնմանը, եվրոպական երկրների հետ հարաբերություններին և կայսրության նոր միջազգային դիրքի ձևավորմանը։ Ներկայացվում են Պյոտր Առաջինի նախաձեռնած մշակութային և կրթական փոփոխությունները, որոնք նպաստեցին ռուսական հասարակության եվրոպականացման գործընթացին։ Գիրքը համադրում է պատմական փաստերը և վերլուծական մոտեցումը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել նրա գործունեության և Ռուսաստանի պատմության վրա ունեցած երկարաժամկետ ազդեցության մասին։

Религия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում եկեղեցաշինության առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և ճարտարապետական լուծումների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են ժամանակակից հայկական եկեղեցական կառույցների նախագծման սկզբունքները, ավանդական ճարտարապետական ժառանգության ազդեցությունը և նոր պայմաններում դրա կիրառման ձևերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է եկեղեցիների կառուցվածքային, գեղարվեստական և տարածական առանձնահատկությունները, շինարարական նյութերի ընտրությունը, հորինվածքային մոտեցումները և այն գործոնները, որոնք ձևավորում են հայկական եկեղեցական ճարտարապետության ինքնատիպությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական եկեղեցաշինական ավանդույթների շարունակականությանը, ժամանակակից ճարտարապետական պահանջներին, քաղաքային և գյուղական միջավայրերում եկեղեցական կառույցների դերին ու նշանակությանը։ Ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս գնահատել Հայաստանի Հանրապետությունում եկեղեցաշինության զարգացման ընթացքը և դրա տեղը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման ու վերարտադրման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, շինարարական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիմնական դպրոցում սովորողների բնապահպանական և բնօգտագործման կուլտուրայի ձևավորման միջոցների ու մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են էկոլոգիական դաստիարակության տեսական հիմքերը, սովորողների բնապահպանական գիտակցության զարգացման առանձնահատկությունները և կրթական գործընթացում բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորման ուղիները։ Հեղինակը ներկայացնում է ուսուցման տարբեր ձևեր ու մեթոդներ, որոնք նպաստում են շրջակա միջավայրի պահպանության վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը, բնական ռեսուրսների խելամիտ օգտագործման գաղափարների տարածմանը և սովորողների գործնական մասնակցությանը բնապահպանական գործունեությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում է դպրոցական առարկաների, արտադասարանական միջոցառումների, նախագծային աշխատանքների և բնապահպանական նախաձեռնությունների դերը սովորողների արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի կազմակերպչական և դաստիարակչական գործունեությանը, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ազդեցությանը էկոլոգիական մշակույթի զարգացման վրա։ Ներկայացված ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանական կրթության կատարելագործման և նոր սերնդի էկոլոգիական պատասխանատվության բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, բնապահպանության մասնագետների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և դպրոցական կրթության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

Նշված պահանջը վերաբերում է այն պիեսների համակարգված ցանկերին, որոնք գրվել կամ բեմադրվել են հայերեն լեզվով և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել են թույլտվություն ներկայացվելու Կովկասյան տարածաշրջանի թատերական բեմերում՝ հատկապես XIX դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը գործող գրաքննական համակարգի պայմաններում։ Այդ ժամանակաշրջանում Կովկասը գտնվում էր Ռուսական կայսրության վարչական վերահսկողության ներքո, և ցանկացած թատերական ստեղծագործություն, անկախ ազգային պատկանելությունից, ենթարկվում էր նախնական գրաքննության՝ քաղաքական, բարոյական և գաղափարական համապատասխանության գնահատման նպատակով։ Հայերեն պիեսները, որոնք անցել էին այդ գործընթացը, ընդգրկում էին ինչպես դասական դրամատուրգիայի գործեր, այնպես էլ նոր ձևավորվող ազգային թատերարվեստի ստեղծագործություններ, որոնք հաճախ արտացոլում էին սոցիալական խնդիրներ, ազգային ինքնության հարցեր, ընտանեկան հարաբերություններ և պատմական թեմաներ։ Հատուկ ուշադրություն էր դարձվում այն ստեղծագործություններին, որոնք չէին պարունակում քաղաքականորեն վտանգավոր համարվող գաղափարներ կամ ուղղակի քննադատություն պետական կառավարման համակարգի նկատմամբ, ինչի արդյունքում որոշ պիեսներ ստանում էին պաշտոնական թույլտվություն՝ բեմադրվելու Թիֆլիսում, Բաքվում, Երևանում և Կովկասի այլ մշակութային կենտրոններում։ Այս գործընթացը նպաստել է հայ թատրոնի զարգացմանը, մասնագիտական թատերական խմբերի ձևավորմանը և ազգային մշակույթի հանրային տարածմանը, միաժամանակ ձևավորելով գրաքննության ազդեցության տակ գտնվող ստեղծագործական միջավայր, որտեղ հեղինակները հաճախ ստիպված էին հաշվի առնել պետական սահմանափակումները իրենց ստեղծագործական ազատության նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, այդ ցանկերը արտացոլում են ոչ միայն թատերական արվեստի զարգացումը, այլև Կովկասի բազմազգ մշակութային դաշտում պետական վերահսկողության և ազգային ստեղծագործության փոխազդեցությունը։

Социология

Այս վերլուծական ակնարկը ուսումնասիրում է համացանցի դերը ժամանակակից մարդու կյանքում՝ ընդգծելով դրա ազդեցությունը հաղորդակցության, կրթության, աշխատանքի, տեղեկատվության հասանելիության և սոցիալական վարքագծի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես է համացանցը վերափոխել հասարակական հարաբերությունները՝ ստեղծելով նոր թվային միջավայր, որտեղ տեղեկատվությունը տարածվում է ակնթարթորեն, իսկ մարդկանց միջև կապերը դարձել են ավելի գլոբալ և արագ։ Միևնույն ժամանակ քննարկվում են նաև համացանցի բացասական կողմերը՝ տեղեկատվական գերծանրաբեռնվածություն, կեղծ լուրերի տարածում, գաղտնիության խախտումներ և կախվածություն թվային միջավայրից, որոնք ազդում են անհատի հոգեբանական և սոցիալական վիճակի վրա։ Ակնարկը անդրադառնում է նաև թվային անհավասարությանը՝ ցույց տալով, որ ոչ բոլոր հասարակություններն ու խմբերն ունեն հավասար հասանելիություն տեխնոլոգիաներին, ինչը կարող է խորացնել սոցիալական տարբերությունները։ Հեղինակը փորձում է հավասարակշռված մոտեցմամբ գնահատել համացանցի դերը՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես տեխնոլոգիական առաջընթաց, այլ նաև որպես մշակութային և հասարակական փոփոխությունների հիմնական շարժիչ ուժ։ Վերջում ընդգծվում է, որ համացանցի արդյունավետ և պատասխանատու օգտագործումը կախված է մարդու մեդիագրագիտությունից և քննադատական մտածողությունից, ինչը կարևոր է ժամանակակից տեղեկատվական դարաշրջանում ճիշտ կողմնորոշվելու համար։

Журналистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1990-2010 թվականներին արցախյան մամուլում մշակութային կյանքի լուսաբանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ նշված ժամանակահատվածը Արցախի համար ընդգրկում է քաղաքական և հասարակական խորքային փոփոխությունների, պատերազմի, հետպատերազմյան վերականգնման և նոր սոցիալ-մշակութային իրականության ձևավորման շրջաններ։ Աշխատության հիմքում մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես մշակութային գործընթացների արտացոլման, հասարակական կարծիքի ձևավորման և ազգային ինքնության պահպանման կարևոր հարթակ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են արցախյան պարբերականները ներկայացրել գրականության, արվեստի, թատրոնի, երաժշտության, կրթության, մշակութային ժառանգության, ազգային ավանդույթների և մշակութային կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ իրադարձություններն ու խնդիրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ 1990-ականների սկզբի մամուլի գործունեությունը տեղի էր ունենում պատերազմական և քաղաքական ծանր պայմաններում, ինչի հետևանքով մշակութային թեմաները հաճախ միահյուսվում էին ազգային-քաղաքական, պատմական և հասարակական խնդիրների հետ։ Մամուլի էջերում մշակույթը կարող էր ներկայացվել ոչ միայն որպես ինքնուրույն ոլորտ, այլև որպես ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և հասարակական համախմբման միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում փոխվել մշակութային թեմաների ներկայացումը՝ պատերազմի տարիների հրատապ խնդիրներից աստիճանաբար անցնելով մշակութային կյանքի վերականգնման, զարգացման և ինստիտուցիոնալացման հարցերին։ Կարևոր ուղղություն է նաև մշակութային ժառանգության լուսաբանումը՝ պատմական հուշարձանների, եկեղեցիների, վանքերի, հնագիտական արժեքների և ազգային ավանդույթների վերաբերյալ հրապարակումների միջոցով։ Մամուլը այս առումով հանդես է գալիս որպես փաստագրական աղբյուր, որը պահպանել է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային իրադարձությունների, գործիչների, կազմակերպությունների և հասարակական արձագանքների վերաբերյալ մեծածավալ տեղեկատվություն։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև մշակութային հրապարակումների ժանրային առանձնահատկությունները՝ տեղեկատվական հաղորդումներ, հարցազրույցներ, ակնարկներ, հոդվածներ, գրախոսություններ և հրապարակախոսական նյութեր, ինչպես նաև դրանց լեզվաոճական և թեմատիկ առանձնահատկությունները։ Հետաքրքիր է նաև այն հարցը, թե ինչպիսի տեղ են զբաղեցրել մշակույթի տարբեր ոլորտները մամուլի ընդհանուր տեղեկատվական օրակարգում և ինչ թեմաներ են առավել հաճախ արժանացել լրագրողների ու հեղինակների ուշադրությանը։ Ժամանակաշրջանի մամուլի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել Արցախի մշակութային կյանքի մի ամբողջ փուլ, որի վերաբերյալ մամուլը հանդես է գալիս որպես առաջնային կամ կարևոր երկրորդային աղբյուր։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լրագրության, մամուլի պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, արվեստագիտության և տարածաշրջանային պատմության հետազոտողների համար, ինչպես նաև ուսանողների և այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են 1990-2010 թվականների արցախյան հասարակական և մշակութային կյանքով։ Հատկանշական է, որ այս ուսումնասիրությունը մատենագիտական աղբյուրներում գրանցված է որպես Շուշան Ասկարյանի գիտական աշխատանք՝ 2014 թվականին հրատարակված 28-էջանոց սեղմագիր, իսկ հետագա մատենագիտական ցանկերում այն հիշատակվում է նաև 2015 թվականի հրատարակությամբ։