Foreign Languages for Special Purposes – 2015

Математика

Աշխատությունը նվիրված է տիեզերական ճառագայթների աստղաֆիզիկական աղբյուրներում բարձր էներգիայի գամմա-ճառագայթման առաջացման տեսական մոդելների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիկական գործընթացներն են, որոնց ընթացքում տիեզերական միջավայրում արագացված բարձր էներգիայի մասնիկների փոխազդեցությունները կարող են հանգեցնել գամմա-ֆոտոնների առաջացման։ Քննության են առնվում տիեզերական ճառագայթների հնարավոր աղբյուրների բնութագրերը, մասնիկների արագացման և էներգիայի փոխանցման ընդհանուր մեխանիզմները, ինչպես նաև ճառագայթման սպեկտրային հատկությունների կապը աղբյուրի ֆիզիկական պայմանների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գամմա-ճառագայթման առաջացման լեպտոնային և հադրոնային մոդելներին։ Լեպտոնային մոտեցումներում ճառագայթումը կապվում է բարձր էներգիայի էլեկտրոնների և շրջակա էլեկտրամագնիսական կամ մագնիսական միջավայրի փոխազդեցությունների հետ, իսկ հադրոնային սցենարներում դիտարկվում են արագացված պրոտոնների և այլ միջուկների մասնակցությամբ ընթացող փոխազդեցությունների արդյունքում առաջացող երկրորդային ճառագայթման երևույթները։ Տարբեր մոդելների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե դիտվող գամմա-ճառագայթման էներգետիկ սպեկտրը, ինտենսիվությունը և տարածական բաշխումը որքանով կարող են տեղեկատվություն հաղորդել սկզբնական բարձր էներգիայի մասնիկների բնույթի մասին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գերնոր աստղերի մնացորդները, պուլսարային համակարգերը, ակտիվ գալակտիկական միջուկները և բարձր էներգիայի այլ աստղաֆիզիկական օբյեկտներ՝ որպես տիեզերական ճառագայթների արագացման հնարավոր միջավայրեր։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսական կանխատեսումների և աստղադիտական տվյալների համադրումը, քանի որ գամմա-աստղագիտությունը հնարավորություն է տալիս անուղղակիորեն ուսումնասիրել այն մասնիկները և գործընթացները, որոնք սովորական օպտիկական դիտարկումներով հասանելի չեն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև աղբյուրի միջավայրի խտության, մագնիսական դաշտի, ֆոտոնային ճառագայթային դաշտերի և մասնիկների էներգետիկ բաշխման ազդեցությունը դիտվող գամմա-ճառագայթման բնութագրերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր էներգիաների աստղաֆիզիկայի, տիեզերական ճառագայթների ֆիզիկայի և գամմա-աստղագիտության տեսական մոտեցումները՝ նպաստելով տիեզերական բարձր էներգիայի մասնիկների ծագման և դրանց աղբյուրներում ընթացող ֆիզիկական գործընթացների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Экономика

Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես է ագրարային ոլորտը, որը ձևավորում է Հայաստանի տնտեսության կարևոր հատվածներից մեկը, կապված աշխատանքային շուկայի հետ՝ ինչպես տեղի ունեցող փոփոխությունները, զարգացումները ու մարտահրավերները ազդում են երկրի գյուղատնտեսության վրա։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային ոլորտի աշխատանքային ուժի պահանջարկի ու առաջարկի անհամապատասխանություններին, ոլորտում զբաղվածության բարձր մակարդակին ու դրա արտագաղթի հետ կապված խնդիրներին, ինչպես նաև աշխատավարձերի անհավասարությանը գյուղական և քաղաքային տարածքների միջև։ Հակոբյանը վերլուծում է, թե ինչպես են տնտեսության զարգացման տարբեր փուլերում փոխվում ագրարային աշխատանքի բնութագրերը՝ կադրերի պատրաստություն, գյուղատնտեսական մեթոդներ, հողօգտագործման համակարգեր և մեխանիզացիա, որոնք ազդեցություն են ունենում գյուղական բնակչության զբաղվածության վրա։ Գիրքը նաև անդրադառնում է գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղված պետության քաղաքականությանը՝ աշխատուժի արդյունավետ օգտագործման, մարզերում զբաղվածության ապահովման, արտագաղթի կանխարգելման և ագրարային աշխատանքում թեթև ու ծանր պայմանների միջև հավասարակշռություն ստեղծելու հարցերին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև միջազգային փորձը՝ համեմատելով Հայաստանի ագրարային աշխատանքի շուկայի կազմակերպման մեթոդները՝ օգտագործելով տարբեր երկրների օրինակներ՝ գյուղատնտեսության մեջ աշխատանքի օգտագործման նորարարական մոտեցումների վերաբերյալ։ Գրքում անդրադարձ կա նաև գյուղատնտեսության ոլորտի զարգացմանն ուղղված հիմնարար լուծումների՝ անասնապահության, բերքահավաքի, ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացման և գյուղատնտեսական կրթության ու վարպետության հմտությունների զարգացման հարցերին։ Գիրքը օգտակար կլինի ագրարային տնտեսության, աշխատանքի շուկայի և գյուղատնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ ուսումնասիրություններ և հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների, տնտեսագետների և սոցիոլոգների համար։ Այն նաև կարևոր աղբյուր է բակալավրի ու մագիստրատուրայի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ագրարային տնտեսության և աշխատանքի էկոնոմիկայի հարցերը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության և հայկական վոկալ երաժշտության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բանաստեղծի քնարական պատկերները, գաղափարները, լեզվական երաժշտականությունը և հուզական աշխարհը մարմնավորվել տարբեր կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրական սկզբնաղբյուրի և երաժշտական մեկնաբանության հարաբերակցության վրա, երբ բանաստեղծական խոսքը դառնում է երգի, ռոմանսի, խմբերգային կամ վոկալ այլ ստեղծագործության հիմք և երաժշտական արտահայտչամիջոցների շնորհիվ ձեռք է բերում նոր հնչերանգներ։ Իսահակյանի քնարերգությունը դիտարկվում է որպես հայ երաժշտական մշակույթի համար հարուստ գրական նյութ՝ պայմանավորված թեմատիկ բազմազանությամբ, զգացմունքային խորությամբ, պատկերավորությամբ, ժողովրդական մտածողության հետ ունեցած կապերով և խոսքի արտահայտիչ ռիթմով։ Քննության են առնվում սիրո, կարոտի, հայրենիքի, բնության, մարդու ներաշխարհի, կյանքի անցողիկության, մենության և փիլիսոփայական մտորումների մոտիվները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջանների կոմպոզիտորների համար ստեղծագործական մեկնաբանության լայն հնարավորություններ են բացել։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանաստեղծական տեքստի երաժշտականությանը։ Վերլուծվում է, թե խոսքի ռիթմը, հնչերանգը, տողերի կառուցվածքը, կրկնությունները և պատկերային համակարգը ինչպես կարող են պայմանավորել երաժշտական ձևի ընտրությունը, մեղեդու շարժումը, ռիթմական կազմակերպումը և ստեղծագործության ընդհանուր դրամատուրգիան։ Բանաստեղծական տեքստը երաժշտության մեջ դիտարկվում է ոչ թե որպես պարզապես երգվող խոսք, այլ որպես ստեղծագործության կառուցվածքը և արտահայտչական տրամաբանությունը ձևավորող կարևոր գործոն։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից է բառի և մեղեդու փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Քննության է առնվում, թե երաժշտական ինտոնացիան որքանով է համապատասխանում բանաստեղծության իմաստային շեշտադրումներին, ինչպես են մեղեդիական վերելքներն ու վայրէջքները ընդգծում տեքստի հուզական հանգույցները և ինչ միջոցներով է երաժշտությունը խորացնում կամ նորովի մեկնաբանում գրական սկզբնաղբյուրի տրամադրությունը։ Նույն բանաստեղծության տարբեր երաժշտական մեկնաբանությունների առկայության դեպքում հնարավոր է բացահայտել կոմպոզիտորական անհատականությունների տարբերությունը և տեսնել, թե ինչպես կարող է միևնույն գրական նյութը ստանալ քնարական, դրամատիկական, ժողովրդական կամ այլ գեղարվեստական շեշտադրումներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական ռոմանսի և երգարվեստի զարգացման համատեքստին։ Իսահակյանի բանաստեղծությունների հիման վրա ստեղծված վոկալ գործերը դիտարկվում են ազգային երաժշտական մշակույթի այն ուղղությունների շրջանակում, որտեղ գրական բարձրարժեք տեքստը միավորվում է կոմպոզիտորական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ բանաստեղծական նյութը համապատասխանեցրել կամերային վոկալ ստեղծագործության առանձնահատկություններին, ինչ դեր է ստացել դաշնամուրային կամ այլ գործիքային նվագակցությունը և ինչպես է կառուցվել երգչական ձայնի ու նվագակցության փոխհարաբերությունը։ Նվագակցությունը կարող է ոչ միայն ապահովել ներդաշնակային հիմքը, այլև հանդես գալ որպես բանաստեղծական պատկերի ինքնուրույն մեկնաբան՝ արտահայտելով բնության պատկերներ, ներքին անհանգստություն, հիշողություն, կարոտ կամ ստեղծագործության այլ հուզական վիճակներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի առանձնահատկություններին։ Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհում ժողովրդական մշակույթի հետ առկա կապերը հնարավորություն են տվել կոմպոզիտորներին դիմել հայկական ժողովրդական երգարվեստին բնորոշ ինտոնացիաներին, մեղեդիական դարձվածքներին և ռիթմական առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ վոկալ ստեղծագործություններում կարող են համադրվել ազգային ավանդույթներն ու եվրոպական պրոֆեսիոնալ երաժշտության ձևերը։ Այս փոխազդեցությունը կարևոր է հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ընթացքը և ազգային վոկալ երաժշտության ոճական առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել տարբեր սերունդների հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները՝ բացահայտելու համար բանաստեղծական նույն աշխարհի երաժշտական ընկալման փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տեսնել, թե ինչպես են փոխվել մեղեդիական մտածողությունը, հարմոնիկ լեզուն, ձևակառուցման սկզբունքները, դաշնամուրային նվագակցության գործառույթը և բանաստեղծական խոսքի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Այս կերպ ձևավորվում է գրական տեքստի երաժշտական մեկնաբանությունների պատմական պատկերը։ Կարևորվում է նաև վոկալ ստեղծագործությունների ժանրային բազմազանությունը։ Բանաստեղծական նյութը կարող է հիմք ծառայել մեներգերի, ռոմանսների, խմբերգերի և վոկալ այլ ձևերի համար, իսկ ժանրի ընտրությունը զգալիորեն փոխում է տեքստի ընկալման եղանակը։ Կամերային երգում առաջնային կարող է լինել անհատական ապրումը և խոսքի նուրբ արտահայտչականությունը, մինչդեռ խմբերգային մարմնավորումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության հուզական և գաղափարական մասշտաբը։ Ժանրային առանձնահատկությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նույն բանաստեղծական մոտիվների երաժշտական ներկայացման տարբեր հնարավորությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում վոկալ կատարողականությանը։ Բանաստեղծական խոսքի երաժշտական մարմնավորումը պահանջում է ոչ միայն ձայնային տեխնիկա, այլև տեքստի իմաստի, արտասանության, շեշտադրության և հուզական կառուցվածքի խոր ընկալում։ Ուսումնասիրվում է երգչի կողմից խոսքի և երաժշտության միասնական ներկայացման խնդիրը, քանի որ վոկալ կատարումը կարող է էապես ազդել ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցության վրա։ Հայերեն տեքստի հնչյունական առանձնահատկությունները, ձայնավորների և բաղաձայնների հարաբերակցությունը, բառային շեշտերը և խոսքային ինտոնացիան կարևոր գործոններ են երաժշտական ֆրազավորման համար։ Քննության է առնվում նաև բանաստեղծական սկզբնաղբյուրի հնարավոր փոփոխությունը երաժշտական ստեղծագործության մեջ։ Կոմպոզիտորը կարող է ընտրել ամբողջ բանաստեղծությունը կամ դրա առանձին հատվածները, կիրառել տեքստային կրկնություններ և երաժշտական ձևի պահանջներից ելնելով վերակազմակերպել նյութի ընթացքը։ Նման փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորի մեկնաբանական մոտեցումը և հասկանալ, թե բանաստեղծության որ գաղափարներն ու պատկերներն են դարձել երաժշտական ստեղծագործության հիմնական հենակետերը։ Կարևոր ուղղություն է երաժշտական ձևի և բանաստեղծական կառուցվածքի փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Տաղերի և բանաստեղծությունների տների կառուցվածքը, կրկնվող տողերը և իմաստային հանգույցները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ երաժշտական ձևի վրա։ Որոշ դեպքերում կոմպոզիտորը կարող է պահպանել տեքստի կառուցվածքային համաչափությունը, իսկ այլ դեպքերում՝ երաժշտական զարգացման միջոցով ստեղծել նոր դրամատուրգիական ամբողջություն։ Այդ տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է գրական տեքստի երաժշտական վերափոխման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել երաժշտական արտահայտչամիջոցների վերլուծությունը՝ մեղեդի, հարմոնիա, ռիթմ, տեմպ, դինամիկա, տոնայնություն և ֆակտուրա։ Դրանց համադրությամբ ձևավորվում է բանաստեղծական պատկերի երաժշտական համարժեքը։ Հատկապես կարևոր է պարզել, թե ինչպես են տարբեր կոմպոզիտորներ երաժշտական միջոցներով արտահայտել Իսահակյանի պոեզիային բնորոշ քնարական խորությունը և տրամադրությունների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնության պատկերների երաժշտական մեկնաբանությանը։ Բանաստեղծական բնապատկերը հաճախ կապված է քնարական հերոսի ներքին վիճակի հետ, և երաժշտության մեջ այն կարող է արտահայտվել մեղեդիական, հարմոնիկ ու ֆակտուրային տարբեր միջոցներով։ Այսպիսով բնությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայր, այլև որպես մարդկային զգացմունքների արտացոլման գեղարվեստական տարածք։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև սիրային քնարերգության երաժշտական մարմնավորումը։ Սերը, կարոտը, բաժանումը և հիշողությունը Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհի առանցքային մոտիվներից են, որոնք վոկալ երաժշտության մեջ կարող են ստանալ հատկապես անմիջական արտահայտություն։ Երաժշտությունը հնարավորություն է տալիս ուժեղացնել բանաստեղծական խոսքի հուզական ազդեցությունը՝ պահպանելով դրա նրբությունն ու անհատականությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև համապատասխան ստեղծագործությունների նոտային նյութերի, տարբեր խմբագրությունների, կատարողական մեկնաբանությունների և երաժշտագիտական ուսումնասիրությունների համադրություն։ Նոտային տեքստի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորական լուծումները, իսկ կատարողական տարբերակների ուսումնասիրությունը՝ հասկանալ դրանց գործնական հնչեցման առանձնահատկությունները։ Պատմական և երաժշտագիտական մոտեցումների համադրումը թույլ է տալիս ստեղծագործությունները դիտարկել ինչպես իրենց ժամանակաշրջանի, այնպես էլ հայ երաժշտության ընդհանուր զարգացման շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ գրականության և երաժշտության ստեղծագործական կապերի համակարգված ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության երաժշտական կյանքի բացահայտմամբ։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է գրական ստեղծագործությունը շարունակում զարգանալ մեկ այլ արվեստի ոլորտում՝ ստանալով նոր արտահայտչական ձև և դառնալով ազգային երաժշտական մշակույթի բաղկացուցիչ մաս։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, գրականագետների, հայ վոկալ արվեստի պատմությունն ուսումնասիրողների, երգիչների, կոնցերտմայստերների, երաժշտական կրթության մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում լույս տեսած գրքային արտադրանքի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ և ծառայում է որպես ազգային մատենագիտության կարևոր տեղեկատվական աղբյուր։ Այն ընդգրկում է տարբեր գիտական, կրթական, հասարակական, մշակութային և գրական ոլորտներին վերաբերող հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրությունները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության մասին։ Նյութերը դասակարգվում և ներկայացվում են մատենագիտական ընդունված սկզբունքներով՝ նպաստելով անհրաժեշտ գրականության արագ որոնմանն ու նույնականացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանում հրատարակված գրքերի հաշվառումը, որը հնարավորություն է տալիս պահպանելու ազգային տպագիր ժառանգության վերաբերյալ ամբողջական տեղեկատվություն և հետևելու գրահրատարակչության զարգացման միտումներին։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել գրադարանային հավաքածուների համալրման, գիտահետազոտական աշխատանքի, վիճակագրական ուսումնասիրությունների և հրատարակչական ոլորտի վերլուծության նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է ազգային գրքային արտադրանքի վերաբերյալ տեղեկատվության պահպանմանը, համակարգմանը և հասանելիությանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, հրատարակիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների և Հայաստանի գրքային մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Տրանսիլվանիայի հայերի պատմության ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում հայկական համայնքի ձևավորման, զարգացման և հասարակական կյանքում ունեցած դերի հիմնական փուլերին։ Հետազոտության կենտրոնում հայերի՝ Տրանսիլվանիա տեղափոխվելու պատմական հանգամանքներն են, նրանց բնակության վայրերի ձևավորումը, համայնքային կազմակերպվածությունը և տեղական հասարակության մեջ աստիճանական ինտեգրման գործընթացը։ Ուսումնասիրվում են հայկական բնակչության սոցիալ-տնտեսական գործունեությունը, առևտրական կապերը, արհեստները և տնտեսական հարաբերությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել համայնքի կայացման և տարածաշրջանի քաղաքային կյանքի զարգացման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքային հաստատություններին, եկեղեցական կյանքին, կրթությանը, մշակույթին և ինքնության պահպանման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Տրանսիլվանիայի հայերի պատմությունը ոչ միայն որպես միգրացիոն գործընթացի արդյունք, այլև որպես հայկական սփյուռքի ձևավորման և եվրոպական միջավայրում հայկական ինքնության պահպանման կարևոր դրսևորում։ Քննարկվում են տեղի հայկական համայնքների և տարածաշրջանի իշխանությունների ու այլ էթնիկ ու կրոնական խմբերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական և սոցիալական պայմանները, որոնք ազդել են համայնքի զարգացման վրա։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը՝ եկեղեցիների, կրթական կենտրոնների, ձեռագրական և գրավոր ժառանգության, ընտանեկան ավանդույթների և համայնքային հիշողության պահպանման տեսանկյունից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ձուլման և մշակութային ինտեգրման գործընթացներին, որոնք ժամանակի ընթացքում փոփոխել են համայնքի լեզվական, կրոնական և ազգային ինքնության դրսևորումները։ Աշխատությունը արժեքավոր նյութ կարող է ներկայացնել հայկական սփյուռքի պատմության, Կենտրոնական Եվրոպայի տարածաշրջանային պատմության և հայ-եվրոպական պատմական կապերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագիտության մասնագետներին, մշակութաբաններին, եկեղեցական պատմության հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Ուսումնասիրության նշանակությունը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն լուսաբանում է եվրոպական պատմական միջավայրում հայկական համայնքի ձևավորման և զարգացման գործընթացները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ ժողովրդի տարածքային շարժերի, համայնքային կազմակերպման և մշակութային ինքնության պահպանման բազմազան փորձի մասին։

Другие предметы

Պետական կարճաժամկետ պարտատոմսերի շուկա-ը ֆինանսական շուկայի հատված է, որտեղ պետությունը թողարկում է կարճ ժամկետով պարտքային արժեթղթեր՝ սովորաբար մինչև մեկ տարի մարման ժամկետով, նպատակ ունենալով ֆինանսավորել պետական բյուջեի ժամանակավոր դեֆիցիտները և ապահովել պետական ծախսերի անխափան իրականացումը։ Այս շուկայում հիմնական գործիքներն են պետական գանձապետական պարտատոմսերը, որոնք համարվում են ցածր ռիսկային ներդրումային գործիքներ, քանի որ դրանց վերադարձը երաշխավորվում է պետության կողմից։ Շուկայի գործունեությունը հիմնված է աճուրդային մեխանիզմների վրա, որտեղ ներդրողները՝ բանկերը, ֆինանսական կազմակերպությունները և երբեմն անհատ ներդրողները, մրցակցային գնային առաջարկների միջոցով ձեռք են բերում պարտատոմսերը։ Պետական կարճաժամկետ պարտատոմսերի շուկան կարևոր դեր ունի նաև դրամավարկային քաղաքականության իրականացման մեջ, քանի որ այն ազդում է տոկոսադրույքների ձևավորման, իրացվելիության կարգավորման և ֆինանսական շուկաների կայունության վրա։ Բացի այդ, այս շուկան հաճախ օգտագործվում է որպես առանց ռիսկի տոկոսադրույքի հենանիշ, որի հիման վրա գնահատվում են այլ ֆինանսական ակտիվներ և ներդրումային որոշումներ։