Грузия в системе геополитических интересов России в контексте грузино-абхазского и грузино-осетинского конфликтов (1989-2008 гг.)

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գրաբարի քերականական համակարգում ածականի և մակբայի միջև տեղի ունեցող խոսքիմասային անցումների, դրանց կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն լեզվական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ածականական միավորները կարող են ձեռք բերել մակբայական գործառույթ, իսկ որոշ մակբայական ձևեր՝ հանդես գալ ածականին բնորոշ նշանակությամբ կամ շարահյուսական դերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի խոսքիմասային պատկանելությունը որոշող ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական հատկանիշներին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ նույն բառաձևի դասակարգումը հնարավոր է միայն տվյալ նախադասության կառուցվածքի և համատեքստային նշանակության հիման վրա։ Քննության են առնվում ածականների մակբայական կիրառությունները՝ գործողության հատկանիշ, եղանակ, չափ, աստիճան կամ այլ հանգամանքային նշանակություն արտահայտելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն երևույթները, որոնց դեպքում բառի գործառական փոփոխությունը կարող է աստիճանաբար հանգեցնել նրա քերականական կարգավիճակի վերաիմաստավորմանը։ Վերլուծության համար կարևորվում են գրաբարի մատենագրական աղբյուրներից քաղված լեզվական օրինակները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու խոսքիմասային փոխանցումների տարածվածությունը, կիրառման օրինաչափությունները և պատմական զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառի բառարանային նշանակության և նախադասության մեջ ստանձնած շարահյուսական դերի փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի գործոններ են նպաստում մի խոսքի մասից մյուսին անցմանը։ Անդրադարձ է կատարվում խոսքիմասային փոխանցումների և բառապաշարի զարգացման կապին, քանի որ գործառական տեղաշարժերը կարող են նպաստել նոր իմաստների և կիրառությունների ձևավորմանը։ Համեմատական դիտարկումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նաև գրաբարի համապատասխան երևույթների հետագա զարգացումները հայերենի մյուս պատմական փուլերում և ժամանակակից լեզվում։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի գրաբարի ձևաբանության, շարահյուսության, բառագիտության և հայերենի պատմական քերականության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով խոսքի մասերի փոխհարաբերությունների և հայերենի քերականական համակարգի պատմական զարգացման առավել խորքային ըմբռնմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական բանավեճի լեզվամշակույթի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով քաղաքական հաղորդակցության ընթացքում լեզվի գործածության, խոսքի կառուցվածքի, արտահայտչական միջոցների և հաղորդակցական վարքագծի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական բանավեճն է՝ որպես հանրային խոսքի առանձնահատուկ ձև, որտեղ լեզուն ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու, այլև դիրքորոշում ձևավորելու, հակառակորդին համոզելու, քննադատելու և լսարանի վրա ազդեցություն գործելու գործիք է։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել քաղաքական գործիչների խոսքում կիրառվող բառապաշարը, դարձվածքները, հռետորական հարցերը, կրկնությունները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և այլ արտահայտչական միջոցներ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը խոսքի բովանդակության և ընկալման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել բանավեճի մասնակիցների կողմից լեզվական նորմերի պահպանմանը, խոսքի հստակությանը, տրամաբանական հաջորդականությանը, փաստարկվածությանը և հաղորդակցական էթիկային։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև քաղաքական բանավեճում հակադրության և քննադատության լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը, ներառյալ գնահատողական բառապաշարի, պիտակավորման, հուզական արտահայտությունների և այլ ազդեցության մեխանիզմների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են քաղաքական նպատակները, գաղափարական դիրքորոշումները և լսարանի առանձնահատկությունները պայմանավորում խոսքի ընտրությունը և կառուցվածքը։ Քաղաքական բանավեճի լեզվամշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև հրապարակային խոսքի որակը, բանավեճի կառուցողականության աստիճանը և քաղաքական հաղորդակցության մեջ փոխադարձ հարգանքի պահպանման կարևորությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև զանգվածային լրատվության միջոցների և թվային հարթակների ազդեցությունը քաղաքական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների վրա, քանի որ ժամանակակից քաղաքական հաղորդակցությունը հաճախ տարածվում է կարճ, հուզական և լայն լսարանի համար նախատեսված հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել քաղաքական խոսքի այն առանձնահատկությունները, որոնք նպաստում են հանրային երկխոսության արդյունավետությանը, ինչպես նաև այն լեզվական երևույթները, որոնք կարող են խոչընդոտել կառուցողական քննարկմանը կամ նպաստել հասարակական բևեռացմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ քաղաքական հաղորդակցության մշակույթի բարձրացման, հրապարակային խոսքի կատարելագործման և հանրային բանավեճի ավելի արդյունավետ ու քաղաքակիրթ ձևերի զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լրագրողներին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հռետորաբանության և խոսքի մշակույթի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հասարակական հաղորդակցության ոլորտում սովորող ուսանողներին։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ցինկի օքսիդի հիմքով կոմպոզիցիաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը, որոնց բաղադրության մեջ ներառված են սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացություններ և հակաուռուցքային դեղամիջոց դոքսոռուբիցին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը տարբեր քիմիական բաղադրիչների համակցմամբ նոր նյութական համակարգերի ստացման, դրանց կազմի և կառուցվածքի ուսումնասիրման, ինչպես նաև ստացման տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացման հնարավորությունների բացահայտումն է։ Աշխատանքում կարևորվում է սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացությունների հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման միացությունները կարող են մետաղների իոնների հետ առաջացնել կայուն կոորդինացիոն համակարգեր և, կախված կառուցվածքից, ցուցաբերել տարբեր ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկություններ։ Ցինկի օքսիդը դիտարկվում է որպես կոմպոզիցիայի կարևոր բաղադրիչ, որի մակերևութային և քիմիական հատկությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու բազմաբաղադրիչ համակարգեր և ազդելու դրանց կայունության ու ֆունկցիոնալ բնութագրերի վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է դոքսոռուբիցինի ներգրավումը ստացվող համակարգերում։ Դոքսոռուբիցինը լայնորեն կիրառվող անտրացիկլինային հակաուռուցքային դեղամիջոց է, և դրա հետ կապված նյութագիտական ու դեղագործական ուսումնասիրություններում կարևոր են ակտիվ նյութի պահպանման, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր նպատակային կիրառման հարցերը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ուսումնասիրել, թե ինչ պայմաններում կարելի է ստանալ անհրաժեշտ բաղադրությամբ և վերարտադրելի հատկություններով կոմպոզիցիաներ՝ հաշվի առնելով սկզբնական նյութերի հարաբերակցությունը, ռեակցիայի պայմանները, ջերմաստիճանը, միջավայրի բնույթը, խառնման և չորացման ռեժիմները և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց քիմիական կազմի, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների գնահատում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական գործընթացի վերարտադրելիության ապահովումը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերի դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են ազդել վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է համակարգման քիմիայի, նյութագիտության և դեղագործական քիմիայի հատման ոլորտում և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել մետաղօրգանական բաղադրիչների, անօրգանական հիմքի և կենսաբանորեն ակտիվ դեղանյութի համատեղ համակարգերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել դեղանյութերի կրիչների, ֆունկցիոնալ կոմպոզիցիոն նյութերի և նոր կենսաբժշկական կիրառություններ ունեցող համակարգերի հետագա մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ աշխատանքը գիտականորեն կարևոր է այն պատճառով, որ համադրում է նյութի ստացման տեխնոլոգիական խնդիրները և դրա կառուցվածքաֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությունը՝ փորձելով բացահայտել ստացման պայմանների և վերջնական հատկությունների միջև կապերը։ Արդյունքում ձևավորվում է բազմաբաղադրիչ կոմպոզիցիայի ստացման և ուսումնասիրման համալիր մոտեցում, որը կարող է հիմք հանդիսանալ նմանատիպ համակարգերի հետագա կատարելագործման և կիրառական ներուժի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, նյութագետներին, կենսաքիմիկոսներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են կոորդինացիոն միացություններով, մետաղական օքսիդների հիմքով կոմպոզիտներով և կենսաբանական ակտիվ նյութերի նոր ձևերով։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար, որոնք ուղղված են ստացված համակարգերի կենսաբանական ակտիվության, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր դեղագործական կիրառությունների առավել խորքային գնահատմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է պրոֆեսոր Պատկանովի գիտական գործունեության և նրա ներդրման ուսումնասիրությանը որպես արևելագետ՝ առանձնապես ընդգծելով նրա դերակատարությունը հայագիտության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրության զարգացման գործում։ Գրքում ներկայացվում են նրա գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը, հիմնական աշխատությունները, ինչպես նաև նրա գործունեության ազդեցությունը 19-րդ դարի ռուսական և եվրոպական արևելագիտության զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է Պատկանովի լեզվաբանական, պատմական և աղբյուրագիտական մոտեցումները՝ ցույց տալով նրա կիրառած մեթոդների նորարարական բնույթը և դրանց նշանակությունը հայերեն, պարսկերեն և այլ արևելյան լեզուների ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատության մեջ ընդգրկվում է նաև նրա գիտական դպրոցի ազդեցությունը հետագա հետազոտողների վրա, ինչպես նաև նրա աշխատանքների ընկալումը ժամանակակից գիտական միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, արևելագետների, պատմաբանների և գիտության պատմության մասնագետների համար՝ նպաստելով Պատկանովի գիտական ժառանգության համակողմանի գնահատմանը և արևելագիտության զարգացման պատմության ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Технология

Էներգետիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բարդ էներգահամակարգերում հիդրոկուտակիչ էլեկտրակայանների աշխատանքի ռեժիմների օպտիմալացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում էլեկտրաէներգիայի արտադրության և սպառման հավասարակշռման, բեռնվածության գրաֆիկների կարգավորման, էներգահամակարգի հուսալիության պահպանման և հզորությունների արդյունավետ օգտագործման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կայանների պոմպային և գեներատորային ռեժիմների նպատակահարմար ընտրությանը, ջրային ու էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը և տարբեր աշխատանքային պայմաններում դրանց փոխկապակցված կառավարմանը։ Վերլուծվում են էլեկտրական բեռնվածության փոփոխությունների, արտադրող հզորությունների կառուցվածքի և համակարգային սահմանափակումների ազդեցությունները օպտիմալ աշխատանքային ռեժիմների ձևավորման վրա։ Քննարկվում են նաև մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման մեթոդների և կառավարման ալգորիթմների կիրառման հնարավորությունները էներգահամակարգի շահագործման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հիդրոկուտակիչ կայանների դերը էներգահամակարգի ճկունության, կայունության և կարգավորման հնարավորությունների ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոէներգետիկայի, էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի և էներգետիկական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։