Գյուղական ինքնավար արևա-հողմային կայանների հետազոտությունը և պարամետրերի հիմնավորումը Հայաստանի պայմաններում

Технология

Աշխատանքը նվիրված է բնական օդափոխությամբ շահագործվող տրանսպորտային թունելների թույլատրելի և առավելագույն երկարության որոշման գիտական ու ինժեներական մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը այնպիսի հաշվարկային մոտեցումների ձևավորումն է, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի գնահատել, թե տվյալ երկրաբանական, կլիմայական, երկրաչափական և շահագործական պայմաններում ինչ երկարության թունել կարող է ապահովել անհրաժեշտ օդափոխանակությունը՝ առանց մեխանիկական օդափոխության համակարգերի պարտադիր կիրառման։ Բնական օդափոխության դեպքում օդի շարժումը թունելի ներսում պայմանավորված է առաջին հերթին արտաքին և ներքին ջերմաստիճանների տարբերությամբ, օդի խտության փոփոխությամբ, թունելի մուտքերի և ելքերի միջև ճնշումների տարբերությամբ, ինչպես նաև քամու ազդեցությամբ։ Այս երևույթների համատեղ ազդեցությունը կարող է ձևավորել օդի բնական հոսք, որի արդյունավետությունը, սակայն, սահմանափակվում է թունելի երկարության, լայնական կտրվածքի, մուտքերի բարձրությունների, երթևեկության ինտենսիվության և արտանետվող գազերի քանակի հետ կապված գործոններով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է թունելի ներսում օդի շարժման և աղտոտիչների տարածման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը։ Տրանսպորտային թունելներում շարժվող ավտոմեքենաների արտանետումները կարող են հանգեցնել ածխածնի մոնօքսիդի, ազոտի օքսիդների, մասնիկային նյութերի և այլ վնասակար բաղադրիչների կուտակման, ուստի բնական օդափոխության հնարավորությունների գնահատումը անմիջականորեն կապված է երթևեկության անվտանգության և մարդկանց առողջության պաշտպանության հետ։ Հաշվարկային մեթոդների մշակման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև երթևեկության ուղղությունը, տրանսպորտային միջոցների քանակը և կազմը, շարժման արագությունը, թունելի ներքին մակերեսների դիմադրությունը, օդի հոսքի հիդրավլիկական կորուստները, արտաքին քամու արագությունն ու ուղղությունը, ինչպես նաև տարվա տարբեր եղանակներին օդի ջերմաստիճանային պայմանների փոփոխությունը։ Առավելագույն երկարության որոշումը, հետևաբար, չի սահմանափակվում միայն թունելի երկրաչափական չափերի հաշվարկով, այլ պահանջում է միաժամանակ գնահատել օդափոխության պահանջվող ծավալը և բնական օդափոխության միջոցով իրականում ապահովվող օդի հոսքը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս որոշել այն սահմանային պայմանը, որի դեպքում բնական օդափոխությունն այլևս բավարար չէ թունելի ներսում օդի անհրաժեշտ որակն ապահովելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը հատկապես մեծ է լեռնային և բարդ ռելիեֆ ունեցող տարածքներում ճանապարհային թունելների նախագծման ժամանակ, որտեղ թունելի մուտքերի բարձրությունների տարբերությունը կարող է ուժեղացնել բնական քարշի ազդեցությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ բնական օդափոխության արդյունավետությունը կարող է էապես փոփոխվել եղանակային պայմանների փոփոխության հետևանքով, ուստի նախագծային լուծումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն միջին, այլև անբարենպաստ պայմանների գնահատման վրա։ Մեթոդների մշակումը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, օդի հոսքի հիդրոդինամիկական մոդելավորում, փորձարարական տվյալների համադրում և տարբեր շահագործական սցենարների համեմատական վերլուծություն։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել թունելների նախագծման փուլում՝ որոշելու համար բնական օդափոխության կիրառելիության սահմանները, գնահատելու լրացուցիչ օդափոխության համակարգի անհրաժեշտությունը և նվազեցնելու շինարարական ու շահագործման ծախսերը այն դեպքերում, երբ բնական օդափոխությունը բավարար է։ Աշխատանքը կարևոր է նաև տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության տեսանկյունից, քանի որ օդափոխության ճիշտ հաշվարկը թունելի բնականոն շահագործման և արտակարգ իրավիճակների ժամանակ մարդկանց անվտանգ տարհանման կարևոր նախապայմաններից է։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է թունելաշինության, հիդրոդինամիկայի, օդափոխության, տրանսպորտային անվտանգության և շինարարական նախագծման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված մեթոդաբանություն, որը թույլ կտա յուրաքանչյուր կոնկրետ պայմանների համար որոշել բնական օդափոխությամբ տրանսպորտային թունելի առավելագույն նպատակահարմար երկարությունը և գնահատել դրա անվտանգ շահագործման հնարավորությունը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և միջգիտակարգային հետազոտական ուղղությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նաև նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, գիտական հաղորդակցության զարգացմանը և հումանիտար ու հասարակագիտական գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի ստեղծագործություններում հունա-հռոմեական և աստվածաշնչյան լեզվաշերտերի վերլուծությանը և դրանց հայերեն թարգմանության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մշակութային միջտեքստայնության և թարգմանական վերարտադրության խնդիրները։ Հեղինակը վերլուծում է Բայրոնի պոեզիայում և պոեմներում հանդիպող դասական անտիկ աղբյուրների՝ դիցաբանական պատկերների, պատմական ակնարկների և հռոմեական-հունական մշակութային կոդերի կիրառությունը, ինչպես նաև աստվածաշնչյան պատկերային համակարգի ազդեցությունը նրա գեղարվեստական լեզվի վրա։ Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ լեզվաշերտերը ձևավորում Բայրոնի ստեղծագործությունների գաղափարական և ոճական կառուցվածքը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն թարգմանությունների խնդիրներին՝ մշակութային համարժեքության, ոճական վերարտադրության և լեզվական ադապտացիայի տեսանկյունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև թարգմանչական ռազմավարությունները՝ բառացի և ազատ թարգմանություն, մեկնաբանական հավելումներ և միջմշակութային փոխանցման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը ընդգծում է Բայրոնի ստեղծագործությունների ընկալման և վերարտադրության առանձնահատկությունները հայ գրական միջավայրում։ Այն օգտակար է գրականագետների, թարգմանիչների և համեմատական գրականության հետազոտողների համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դասընթացների, խմբակների և ֆակուլտատիվ պարապմունքների միջոցով սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում այն մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է խթանել սովորողների ստեղծագործական մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը, երևակայությունը, ինքնուրույնությունը և գործնական հմտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կրթական ներուժը՝ հաշվի առնելով դրա կապը մշակութային ժառանգության, ստեղծագործական ինքնարտահայտման և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նյութերի, տեխնիկաների և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել գործնական հմտություններ, այլև ինքնուրույն գաղափարներ ձևավորել և դրանք վերածել գեղարվեստական աշխատանքների։ Քննության են առնվում խմբակային և արտադասարանային գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, ստեղծագործական միջավայրի ձևավորումը և սովորողների անհատական կարողությունների հաշվառումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է ուսուցչի դերը՝ որպես ստեղծագործական գործընթացը ուղղորդող և սովորողի նախաձեռնողականությունը խթանող մասնագետի, ինչպես նաև սովորողների ակտիվ մասնակցությունը սեփական ստեղծագործական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստեղծագործական ունակությունների զարգացման չափանիշներին, սովորողների աշխատանքների գնահատման սկզբունքներին և առաջընթացի դիտարկման հնարավոր մեթոդներին։ Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես սովորողների գեղագիտական ճաշակի, աշխատասիրության, համառության, մանր մոտորիկայի, համագործակցության և մշակութային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման արդյունավետ միջավայր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արտադասարանային գեղարվեստական գործունեության մանկավարժական հնարավորությունները և մշակելու սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանն ուղղված առավել արդյունավետ մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստի ուսուցիչների, խմբակավարների, կրթական ծրագրեր մշակողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների, հետազոտողների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի միջոցով երեխաների ստեղծագործական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Экономика

Գիրքը ուսումնասիրում է բնակչության կենսամակարդակի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրները մարդկային զարգացման հայեցակարգի շրջանակում՝ ներկայացնելով սոցիալ-տնտեսական զարգացման և մարդու բարեկեցության փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կենսամակարդակի հիմնական ցուցանիշները՝ եկամուտների մակարդակ, սպառման կառուցվածք, զբաղվածություն, կրթության և առողջապահության հասանելիություն, ինչպես նաև սոցիալական անհավասարության դրսևորումները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է մարդկային զարգացման ինդեքսի բաղադրիչներին, աղքատության չափման մեթոդներին և սոցիալական քաղաքականության ազդեցությանը բնակչության կյանքի որակի վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև տնտեսական աճի և մարդկային զարգացման փոխհարաբերությունները, պետական քաղաքականության դերը սոցիալական բարեկեցության ապահովման գործում և զարգացման կայունության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ սոցիալ-տնտեսական իրականությանը, տարածաշրջանային անհավասարություններին և կենսամակարդակի բարելավման հնարավորություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում բնակչության կենսամակարդակի և մարդկային զարգացման հայեցակարգի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, սոցիոլոգների, պետական քաղաքականություն մշակողների և ուսանողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է ռուսական կլասիցիզմի գրական ավանդույթների շարունակականության և դրանց հետագա դարաշրջաններում վերափոխված դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ XIX դարից մինչև XX դարի սկիզբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են կլասիցիզմի ձևավորման շրջանում հաստատված գեղագիտական սկզբունքները, ժանրային համակարգը, կերպարների կառուցման եղանակները, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները շարունակել իրենց ազդեցությունը ռուս գրականության հետագա զարգացման վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է գրական գործընթացը ոչ թե որպես միմյանցից ամբողջովին անջատ ուղղությունների հաջորդականություն, այլ որպես փոխկապակցված զարգացում, որի ընթացքում նախորդ շրջանի գաղափարներն ու գեղարվեստական ձևերը կարող են պահպանվել, վերաիմաստավորվել կամ հակադրվել նոր գեղագիտական պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կլասիցիզմին բնորոշ բանականության, կարգի, պարտքի, բարոյական ընտրության, քաղաքացիական պատասխանատվության և հասարակական իդեալի գաղափարներին, ինչպես նաև դրանց հետագա գրական վերափոխումներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել տարբեր ժանրերի՝ դրամատուրգիայի, պոեզիայի, երգիծանքի, ներբողի և այլ ձևերի զարգացումը և դրանցում կլասիցիստական ավանդույթի հետքերը։ Կարևոր է նաև գրական լեզվի և ոճի փոփոխության հարցը, քանի որ XIX դարի գրականությունը աստիճանաբար ձևավորում է նոր արտահայտչական հնարավորություններ՝ պահպանելով նախորդ դարաշրջանից ժառանգված որոշ կառուցվածքային և գաղափարական տարրեր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այն հեղինակներին, որոնց ստեղծագործություններում նկատելի են կլասիցիստական ավանդույթների շարունակությունն ու վերաիմաստավորումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դասական սկզբունքները փոխազդում ռոմանտիզմի, ռեալիզմի, սիմվոլիզմի և այլ գրական ուղղությունների հետ։ Այս համատեքստում հատկապես հետաքրքիր է հակադրության և ժառանգականության միաժամանակյա առկայությունը․ նոր գրական ուղղությունները հաճախ ձևավորվում են նախորդ գեղագիտական համակարգի դեմ, սակայն նույնիսկ այդ հակադրության պայմաններում շարունակում են օգտագործել կամ վերափոխել դրա առանձին գաղափարներն ու ձևերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ռուս գրականության պատմական զարգացման տրամաբանության մասին՝ ընդգծելով ավանդույթի պահպանման, փոփոխության և ստեղծագործական վերաիմաստավորման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ռուսական կլասիցիզմի ազդեցությունը չի սահմանափակվել իր պատմական դարաշրջանով, այլ տարբեր ձևերով շարունակվել է XIX դարի և XX դարի սկզբի գրականության մեջ՝ դառնալով հետագա գեղարվեստական որոնումների, ժանրային փոխակերպումների և գրական ավանդույթի զարգացման կարևոր բաղադրիչ։