Համառոտ պատմություն՝ սրբոյն Գրիգորէ ցաւուրս իւր լուսաբանեալ

Биология

Գիտական աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության՝ ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի ժամանակ իմունային համակարգում տեղի ունեցող փոփոխությունների, շրջանառու իմունային կոմպլեքսների ձևավորման և կոմպլեմենտի համակարգի ակտիվացման դասական ուղու առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հիվանդության իմունաբանական և ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, բորբոքային գործընթացների զարգացման օրինաչափությունները, օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի փոխազդեցությունը և իմունային պատասխանին մասնակցող կենսաբանական գործոնների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջանառու իմունային կոմպլեքսների առաջացմանը, դրանց բաղադրությանը, օրգանիզմում շրջանառության առանձնահատկություններին և բորբոքային ռեակցիաների զարգացման հետ հնարավոր փոխկապակցվածությանը։ Քննության են առնվում հակածինների և հակամարմինների փոխազդեցության արդյունքում ձևավորվող իմունային կոմպլեքսների կենսաբանական նշանակությունը, դրանց հեռացման մեխանիզմները և իմունային համակարգի հավասարակշռության պահպանման գործընթացները։ Ուսումնասիրվում է կոմպլեմենտի համակարգի կառուցվածքային և գործառնական կազմակերպումը, դրա առանձին բաղադրիչների մասնակցությունը իմունային պատասխանին, ինչպես նաև դասական ուղու ակտիվացման հիմնական կենսաքիմիական և իմունաբանական մեխանիզմները։ Կարևորվում է կոմպլեմենտի համակարգի դերը բորբոքային ռեակցիաների կարգավորման, իմունային կոմպլեքսների հեռացման, բջջային պաշտպանական գործընթացների ակտիվացման և օրգանիզմի իմունաբանական հոմեոստազի պահպանման գործում։ Հետազոտության շրջանակներում դիտարկվում են պարբերական հիվանդությանը բնորոշ կրկնվող բորբոքային նոպաների և դրանց միջև ընկած ժամանակահատվածների ընթացքում իմունաբանական ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները, ինչպես նաև հիվանդության կլինիկական ընթացքի և լաբորատոր տվյալների փոխհարաբերությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում շրջանառու իմունային կոմպլեքսների քանակական և որակական առանձնահատկությունների գնահատման, կոմպլեմենտի բաղադրիչների ակտիվության որոշման և բորբոքային գործընթացների արտահայտվածության հետ դրանց կապի ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պարբերական հիվանդության ժառանգական բնույթին, բնածին իմունային համակարգի կարգավորման խանգարումներին և բորբոքային պատասխանի զարգացման մեջ գենետիկական ու կենսաքիմիական գործոնների նշանակությանը։ Քննարկվում են իմունային համակարգի տարբեր օղակների փոխազդեցությունները, բորբոքային միջնորդանյութերի մասնակցությունը հիվանդության ախտածագմանը և կոմպլեմենտի ակտիվացման հնարավոր նշանակությունը բորբոքային փոփոխությունների խորացման կամ կարգավորման գործընթացներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իմունաբանական ցուցանիշների ախտորոշիչ և կանխատեսական արժեքի գնահատման հարցը, մասնավորապես՝ հիվանդության ակտիվության, նոպաների հաճախականության, բորբոքային գործընթացների արտահայտվածության և հնարավոր բարդությունների հետ դրանց առնչությունների ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պարբերական հիվանդության ժամանակ զարգացող ամիլոիդոզի խնդիրը, դրա ախտածագման առանձնահատկությունները և երկարատև բորբոքային գործընթացների հնարավոր ազդեցությունը տարբեր օրգանների ու համակարգերի գործառնական վիճակի վրա։ Դիտարկվում են նաև իմունաբանական հետազոտությունների լաբորատոր մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, ստացված ցուցանիշների մեկնաբանման սկզբունքները և դրանց նշանակությունը հիվանդության կլինիկական ու կենսաբանական առանձնահատկությունների առավել ամբողջական գնահատման համար։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում է պարբերական հիվանդության վերաբերյալ ժամանակակից իմունաբանական պատկերացումների համադրումը կլինիկական դիտարկումների հետ, ինչը կարող է նպաստել հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է տեսական հիմք ծառայել բորբոքային հիվանդությունների ժամանակ իմունային կոմպլեքսների և կոմպլեմենտի համակարգի փոխազդեցությունների հետագա ուսումնասիրության, լաբորատոր գնահատման մոտեցումների կատարելագործման և կլինիկական հետազոտությունների նոր ուղղությունների մշակման համար։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել իմունաբանների, ռևմատոլոգների, թերապևտների, կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման մասնագետների, բժշկական կենսաքիմիկոսների, գենետիկների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բժշկական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Литература

Ջեյմս Ջոյսը (1882–1941) համարվում է 20-րդ դարի գրականության ամենաաղմկահարույց և ազդեցիկ ստեղծագործողներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը ձևավորել է ժամանակակից եվրոպական արձակի և նորաոճ նարատիվ տեխնիկայի հիմքերը։ «Ուլիս» ստեղծագործությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1922 թվականին, ներկայացնում է դետալային ու բազմաշերտ մոտեցում առօրյա կյանքի, մարդու հոգեբանության և ներքին հոգեկան հոսքի արտահայտմանը։ Աշխարհահռչակ գործի առանցքային առանձնահատկությունն է Ջոյսի օգտագործած «ներքին հոսք» (stream of consciousness) տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ընթերցողին անմիջականորեն դիտարկել կերպարների մտքերն ու զգացմունքները՝ ընդհատվող ժամանակային և տրամաբանական կառուցվածքով։ «Ուլիսը» ներկայացնում է Դուբլին քաղաքի մեկօրյա կյանքը՝ հետևելով Լեոփոլդ Բլումի ու այլ կերպարների առօրյա գործողություններին, որոնք արտացոլում են մարդու ներքին տագնապները, ցանկություններն ու հոգեբանական բարդությունները։ Ստեղծագործությունը համարվում է մեծ գրական դարաշրջանի խորհրդանիշ, որը փորձարարական ոճով և խորքային խորությամբ արտահայտում է ժամանակակից մարդու առօրեականության, ինքնության և հասարակական հարաբերությունների խնդիրները։ Ջոյսի աշխատանքը քննադատական և սիմվոլիկ շերտերով հագեցած է, ինչը թույլ է տալիս ուսումնասիրել այն որպես հասարակության, պատմության ու հոգեբանության հայեցակարգային մի ամբողջություն։ «Ուլիսը» մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն գրականության, այլև ժամանակակից նարատիվ տեխնիկայի և մտավոր մշակույթի զարգացման վրա, վեր հանելով ստեղծագործողի ստեղծագործական ազատության և լեզվական նորարարության գաղափարը։ Այսպիսով, Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսը» համարվում է ժամանակակից գրականության գլուխգործոց, որը ընթերցողին ներգրավում է մարդու հոգեբանության բարդ աշխարհ, առօրյա կյանքի մանրամասների և գրական արտահայտչական նորաձևության մեջ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է թեթև արդյունաբերության ոլորտում կիրառվող բարելավված հիդրոֆոբ նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրանց գործնական կիրառության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նյութերի մակերևութային հատկությունների փոփոխման և ջրակայունության բարձրացման հետ կապված տեխնոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև հիդրոֆոբ նյութերի կիրառման նշանակությունը տեքստիլային և այլ թեթև արդյունաբերական արտադրատեսակների շահագործական բնութագրերի բարելավման գործում։ Ուսումնասիրվում են հիդրոֆոբ նյութերի ստացման համար օգտագործվող հումքի և բաղադրիչների հատկությունները, դրանց փոխազդեցության սկզբունքները, տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական փուլերը և վերջնական նյութի որակի վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի ջրակայունության, խոնավության նկատմամբ դիմադրության, մակերևութային հատկությունների և կայունության բարձրացման հնարավորություններին՝ միաժամանակ պահպանելով մշակվող արտադրանքի անհրաժեշտ ֆիզիկական, մեխանիկական և սպառողական բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման, կիրառվող նյութերի արդյունավետության բարձրացման և արտադրության պայմանների բարելավման հարցերը։ Վերլուծվում են ստացված հիդրոֆոբ նյութերի որակի գնահատման հնարավոր մեթոդները և դրանց համապատասխանությունը թեթև արդյունաբերության արտադրական պահանջներին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ և կայուն հիդրոֆոբ նյութերի կիրառմանը, արտադրանքի շահագործական հատկությունների բարելավմանը և համապատասխան տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, տեքստիլային տեխնոլոգիայի և թեթև արդյունաբերության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև նոր նյութերի մշակմամբ և արդյունաբերական տեխնոլոգիաների կատարելագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIII դարի կեսերից մինչև XIV դարի երկրորդ կեսը Կիլիկյան Հայաստանի և Եգիպտոսի Մամլուքյան սուլթանության միջև ձևավորված քաղաքական, ռազմական, դիվանագիտական և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկու պետությունների փոխհարաբերությունների փոփոխական բնույթն է՝ պայմանավորված Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության վերափոխումներով, խաչակրաց պետությունների թուլացմամբ, մոնղոլական առաջխաղացմամբ և տարածաշրջանային առևտրական ուղիների նկատմամբ վերահսկողության համար ընթացող պայքարով։ Քննվում է Կիլիկյան Հայաստանի արտաքին քաղաքական դիրքավորումը և տարբեր ուժային կենտրոնների հետ դաշինքների ու համաձայնությունների միջոցով սեփական պետական անվտանգությունն ապահովելու փորձերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայ-մամլուքյան ռազմական հակամարտությունների պատճառներին, դրանց քաղաքական հետևանքներին, խաղաղության և զինադադարի պայմանավորվածություններին, դեսպանությունների գործունեությանը և կողմերի միջև բանակցային հարաբերություններին։ Վերլուծվում է նաև Կիլիկիայի հայկական իշխանությունների և մոնղոլական պետությունների հարաբերությունների ազդեցությունը Եգիպտոսի սուլթանության հետ փոխհարաբերությունների վրա, քանի որ տարածաշրջանային դաշինքային համակարգերը կարևոր դեր էին կատարում կողմերի քաղաքական որոշումների ձևավորման մեջ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տնտեսական գործոնը՝ միջերկրածովյան առևտրի, ցամաքային ճանապարհների, նավահանգիստների և միջազգային առևտրական կապերի նշանակության դիտարկմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայկական, արաբական, լատինական և այլ միջնադարյան սկզբնաղբյուրների տեղեկությունները՝ համադրելով տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում ստեղծված պատմական վկայությունները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հարաբերությունների տարբեր փուլերին՝ ռազմական բախումների ուժեղացումից և ժամանակավոր համաձայնություններից մինչև Կիլիկյան հայկական պետականության վերջին շրջանը։ Առանձին ուշադրության է արժանի XIV դարում տարածաշրջանային քաղաքական հավասարակշռության փոփոխությունը, արտաքին աջակցության սահմանափակումը և ներքին ու արտաքին գործոնների համադրությունը, որոնք աստիճանաբար բարդացնում էին հայկական թագավորության դիրքը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հայ-եգիպտական հարաբերությունները ներկայացնում է միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական հասկանալու Կիլիկյան Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը, դիվանագիտությունը և տարածաշրջանային դերակատարությունը։

Биология

Փորձարարական բժշկության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է երկարատև ճնշման համախտանիշի պայմաններում գլխուղեղի նյութափոխանակային փոփոխությունների և դրանց կարգավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը հիպոթալամուսային ցիտոկինի ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում ծանր մեխանիկական ազդեցության հետևանքով օրգանիզմում զարգացող համակարգային խանգարումների և գլխուղեղի նյութափոխանակության միջև փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյարդային հյուսվածքում էներգետիկ և կենսաքիմիական գործընթացների փոփոխություններին, բջջային նյութափոխանակության խանգարումներին և դրանց կարգավորման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում է հիպոթալամուսային ծագման կենսաբանական ակտիվ գործոնի հնարավոր ազդեցությունը գլխուղեղի նյութափոխանակային ցուցանիշների և հարմարվողական գործընթացների վրա։ Քննարկվում են փորձարարական մոդելի կիրառման սկզբունքները, կենսաքիմիական ցուցանիշների գնահատման մոտեցումները և ուսումնասիրվող գործոնի կարգավորիչ ազդեցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու պատկերացումները ծանր վնասվածքային վիճակների ժամանակ կենտրոնական նյարդային համակարգում զարգացող նյութափոխանակային խանգարումների մեխանիզմների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյարդակենսաքիմիայի, փորձարարական բժշկության, ախտաֆիզիոլոգիայի և նյութափոխանակային գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Медицина

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լապարոսկոպիկ խոլեցիստէկտոմիայի ընթացքում արյան ռեոլոգիական հատկությունների կարգավորման վրա օզոնոթերապիայի ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են արյան հոսքային հատկությունները, մածուցիկությունը, միկրոշրջանառության առանձնահատկությունները և վիրահատական միջամտության պայմաններում դրանց փոփոխությունները։ Հեղինակը հետազոտում է օզոնային թերապիայի կիրառման հնարավորությունները՝ որպես օրգանիզմի հյուսվածքային թթվածնավորման, արյան շրջանառության բարելավման և հետվիրահատական վերականգնման գործընթացների վրա ազդող մեթոդ։ Աշխատությունում ներկայացվում են կլինիկական և փորձարարական տվյալներ, գնահատվում են բուժական մոտեցման արդյունավետությունը, անվտանգությունը և կիրառման հեռանկարները լեղապարկի վիրաբուժական հիվանդությունների բուժման ժամանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրահատական սթրեսի, բորբոքային գործընթացների, հեմոդինամիկ փոփոխությունների և միկրոշրջանառության խանգարումների կանխարգելման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է վիրաբույժների, անեսթեզիոլոգների, բժշկական հետազոտողների, ֆիզիոլոգների, կլինիկական օրդինատորների, բժշկական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են վիրաբուժական բուժման ժամանակակից մեթոդներով և օրգանիզմի վերականգնողական հնարավորությունների ուսումնասիրմամբ։