Հանդաբերդի վանքը և նրա պեղումները

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարբեր բարբառներում ազգակցական և ընտանեկան հարաբերություններ արտահայտող բառապաշարի համակողմանի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արյունակցական, ամուսնական և ընտանիքի այլ կապեր անվանող բառերը, դրանց բարբառային տարբերակները, իմաստային առանձնահատկությունները, տարածքային բաշխումը և պատմական զարգացման հնարավոր ուղիները։ Ուսումնասիրվում են ընտանիքի անդամների, մերձավոր ու հեռավոր ազգականների, ամուսնության միջոցով ձևավորված հարաբերությունների և սերնդային կապերի անվանումները՝ բացահայտելով տարբեր բարբառներում դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու բառիմաստային տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նույն ազգակցական հարաբերությունը նշանակող տարբեր բառաձևերի համեմատությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ նույն բառը տարբեր բարբառներում ձեռք է բերել տարբեր իմաստային երանգներ կամ կիրառության սահմաններ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել նկարագրական, համեմատական-բարբառագիտական, պատմահամեմատական, ստուգաբանական և լեզվաշխարհագրական մեթոդները։ Բարբառային բառարանների, ազգագրական նյութերի, գրավոր աղբյուրների և դաշտային լեզվական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգելու բառապաշարը և որոշելու առանձին անվանումների տարածման աշխարհագրական սահմանները։ Լեզվաշխարհագրական մոտեցման միջոցով հնարավոր է քարտեզագրել որոշ բառերի ու բառաձևերի տարածվածությունը և բացահայտել բարբառային տարածքների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ստուգաբանական վերլուծությունը նպաստում է բառերի ծագման, պատմական փոփոխությունների և այլ լեզուների հետ շփումների հետևանքով առաջացած փոխառությունների բացահայտմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ազգակցական եզրաբանության և ավանդական ընտանիքի կառուցվածքի փոխհարաբերությանը, քանի որ բառապաշարի բազմազանությունը կարող է արտացոլել հասարակության ներսում ընտանիքի անդամների կարգավիճակը, սերնդային տարբերությունները և սոցիալական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե ազգակցական բառապաշարի որ շերտերն են ընդհանուր հայերենին պատկանում, որոնք են պահպանվել միայն որոշ բարբառներում, և որոնք են ձևավորվել տեղային լեզվական զարգացման կամ լեզվական շփումների ազդեցությամբ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայ բարբառագիտության, պատմական բառագիտության, ստուգաբանության և ազգագրական լեզվաբանության համար՝ նպաստելով հայերենի բառապաշարի պատմական զարգացման և հայկական ավանդական հասարակության լեզվամշակութային առանձնահատկությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

История

Դավիթ Բեկ. Ընտիր պատմություն-ը պատմական-գեղարվեստական բնույթի ստեղծագործություն է, որը ներկայացնում է 18-րդ դարի հայ ազգային ազատագրական պայքարի առաջնորդ Դավիթ Բեկի կերպարը և նրա գործունեությունը Սյունիքում ու շրջակա տարածքներում, աշխատությունում համադրվում են պատմական փաստերը և գեղարվեստական մեկնաբանությունը՝ ընդգծելով Դավիթ Բեկի ռազմական ու քաղաքական դերակատարությունը, նրա առաջնորդական հատկանիշները և հայ ժողովրդի ինքնապաշտպանական պայքարի կազմակերպումը օտար տիրապետության դեմ, միաժամանակ բացահայտվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանները, տեղական իշխանությունների հարաբերությունները և ազատագրական շարժման ներքին տրամաբանությունը, ստեղծագործությունը կարևոր դեր ունի ազգային պատմական հիշողության ձևավորման մեջ և նպաստում է հայ ազատագրական շարժումների գաղափարական ընկալման խորացմանը, ներկայացնելով Դավիթ Բեկին որպես ազգային հերոսի և պետական մտածողության կրողի կերպար։

Информатика

Գրքում ներկայացվում են բուլյան ֆունկցիաների հիմնական հասկացությունները՝ տրամաբանական փոփոխականներ, գործողություններ (AND, OR, NOT), ճշմարտության աղյուսակներ և արտահայտությունների պարզեցում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամաբանական արտահայտությունների ձևափոխման և օպտիմալացման մեթոդներին։ Ներառված են բազմաթիվ խնդիրներ՝ սկսած պարզ տրամաբանական հաշվարկներից մինչև բարդ կոմբինացիոն սխեմաների վերլուծություն։ Այս խնդիրները նպաստում են ալգորիթմական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը։ Գիրքը օգտակար է ինչպես ինքնուսուցման, այնպես էլ դասընթացների ընթացքում գործնական աշխատանքների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։

Лингвистика

Գրքում ուսումնասիրվում են դիցաբանական կերպարների վերակերտման լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները Պերսի Բիշի Շելլիի «Ազատագրված Պրոմեթեոս» դրամայում և դրա հայերեն թարգմանության մեջ, վերլուծվում են բնագրի և թարգմանված տեքստի լեզվական համակարգերի փոխհարաբերությունները, դիտարկվում է Պրոմեթեոսի կերպարի սիմվոլիկ և գաղափարական բեռնվածության փոխանցումը տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում, ներկայացվում են փոխաբերական կառուցվածքների, պատկերավորման միջոցների և բանաստեղծական լեզվի առանձնահատկությունները, քննարկվում են թարգմանության ընթացքում իմաստային նրբերանգների պահպանման և կորուստների խնդիրները, ինչպես նաև ռիթմիկ-հնչյունական համակարգի վերարտադրման մեթոդները, ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական ոճաբանության և թարգմանության տեսության մոտեցումներ՝ բացահայտելով, թե ինչպես է դիցաբանական նյութը վերափոխվում լեզվական տարբեր համակարգերում և ինչպես է պահպանվում դրա գեղարվեստական և գաղափարական ամբողջականությունը հայերեն տարբերակում։

Другие предметы

Բուսաբանական և էկոֆիզիոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջրի անբավարարության ազդեցության ուսումնասիրությանը մաշի (Vigna radiata L.) աճի և զարգացման տարբեր փուլերում։ Քննության են առնվում ջրային սթրեսի պայմաններում բույսերի ֆիզիոլոգիական վիճակի, աճի ինտենսիվության և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոններին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեժիմի փոփոխությունների ազդեցությանը բույսի զարգացման, կենսազանգվածի ձևավորման, ֆոտոսինթետիկ գործունեության և ջրի օգտագործման արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են տարբեր աճման փուլերում երաշտային պայմանների նկատմամբ զգայունության հնարավոր տարբերությունները և պաշտպանական ու հարմարվողական ֆիզիոլոգիական արձագանքները։ Քննարկվում են նաև բույսերի ջրային հավասարակշռության, նյութափոխանակային գործընթացների և էկոլոգիական պայմանների միջև փոխկապակցվածությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ջրի պակասի ազդեցության աստիճանը մշակաբույսի կենսագործունեության վրա և բացահայտելու զարգացման առավել զգայուն փուլերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բույսերի ֆիզիոլոգիայի, էկոֆիզիոլոգիայի, ագրոնոմիայի և երաշտադիմացկուն մշակաբույսերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։