Հայաստանի գետերի հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների օպտիմալ դիտացանցի որոշումն և տեղաբաշխումը

Биология

Կենսաբանական, մանրէաբանական և բջջաախտաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պրոկարիոտների և պրոտիստների մակաբուծական կենսակերպի, բջջային կառուցվածքի ու գործառույթների փոփոխությունների մորֆոֆունկցիոնալ օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մակաբուծական օրգանիզմների կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային կազմակերպումը, կենսագործունեության հիմնական գործընթացները և հյուրընկալ օրգանիզմների հետ փոխազդեցության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պրոկարիոտների և պրոտիստների բջջային կառուցվածքների տարբերություններին, մակաբուծական կենսակերպին հարմարվելու ձևերին և դրանց կենսագործունեության ընթացքում առաջացող ձևաբանական ու գործառական փոփոխություններին։ Վերլուծվում են մակաբույծների ներթափանցման, բազմացման, սննդառության և հյուրընկալ բջիջների հետ փոխազդեցության գործընթացները, ինչպես նաև բջջային վնասման հնարավոր մեխանիզմները։ Քննարկվում են բջջային թաղանթների, ցիտոպլազմային կառուցվածքների, օրգանոիդների և նյութափոխանակային համակարգերի փոփոխությունները մակաբուծական փոխհարաբերությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել մանրադիտակային հետազոտության, բջջաբանական վերլուծության, կենսաքիմիական գնահատման և համեմատական ձևաբանական ուսումնասիրությունների մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում մակաբույծների և հյուրընկալների փոխհարմարվողականությանը, բջջային պաշտպանական պատասխաններին և ախտաբանական փոփոխությունների զարգացման օրինաչափություններին։ Կարևորվում է պրոկարիոտների և պրոտիստների մակաբուծության համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր կենսաբանական համակարգերում բջջային վնասման ընդհանուր և առանձնահատուկ մեխանիզմները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել մակաբուծական հիվանդությունների կենսաբանական հիմքերի ըմբռնմանը, բջջային ախտաբանության տեսական պատկերացումների զարգացմանը և հետազոտական մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, պրոտիստաբանության, մակաբուծաբանության, բջջաբանության և ախտաբանական կենսաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է լազերային ճառագայթման և պարբերական կառուցվածքում արատ պարունակող հեղուկ բյուրեղային համակարգերի փոխազդեցության ֆիզիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղուկ բյուրեղների օպտիկական հատկությունները, դրանց մոլեկուլային կազմակերպման առանձնահատկությունները և պարբերական կառուցվածքի ազդեցությունը լույսի տարածման ու փոխակերպման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են կառուցվածքային արատների առկայությամբ պայմանավորված օպտիկական երևույթները, լազերային ճառագայթման անդրադարձման, հաղորդման և կլանման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սպեկտրային բնութագրերի հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերականության խախտման հետևանքով առաջացող տեղային օպտիկական վիճակներին և դրանց ազդեցությանը համակարգով անցնող լույսի բնութագրերի վրա։ Դիտարկվում են լազերային ճառագայթման ինտենսիվության, ալիքի երկարության, բևեռացման և անկման պայմանների ազդեցությունները հեղուկ բյուրեղային կառուցվածքի օպտիկական արձագանքի վրա։ Քննարկվում են նաև արտաքին գործոնների ազդեցությամբ հեղուկ բյուրեղների հատկությունների կառավարման հնարավորությունները և կառուցվածքային պարամետրերի փոփոխության միջոցով լույսի տարածումը վերահսկելու սկզբունքները։ Կարևորվում է տեսական մոդելավորման և փորձարարական հետազոտությունների համադրումը՝ արատավոր պարբերական համակարգերի օպտիկական վարքի առավել ամբողջական նկարագրման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նման կառուցվածքների կիրառական հնարավորություններին ֆոտոնային սարքերում, օպտիկական զտիչներում, փոխարկիչներում, տվիչներում և լազերային տեխնոլոգիաներում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել կառավարվող օպտիկական հատկություններով նոր հեղուկբյուրեղային և ֆոտոնային համակարգերի մշակմանը, ինչպես նաև լույս-նյութ փոխազդեցության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օպտիկայի, ֆոտոնիկայի, լազերային ֆիզիկայի, հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է երեխայի ազատ տեղաշարժվելու իրավունքի էության, իրավական բովանդակության և դրա կենսագործման ընթացքում առաջացող հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի՝ ազատ տեղաշարժվելու, բնակության վայրի փոփոխության, երկրի տարածքում տեղաշարժվելու և համապատասխան պայմաններում պետության սահմաններից դուրս գալու ու վերադառնալու հնարավորությունն է՝ հաշվի առնելով նրա տարիքը, զարգացող ինքնուրույնությունը և երեխայի լավագույն շահի սկզբունքը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երեխայի ազատ տեղաշարժվելու իրավունքի իրավական բնույթը, դրա բաղադրիչները, սահմանափակման թույլատրելի հիմքերը և այդ իրավունքի հարաբերակցությունը երեխայի այլ հիմնարար իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխայի իրավունքների իրականացումը պահանջում է հավասարակշռել նրա ինքնուրույնության աստիճանը և ծնողների կամ օրինական ներկայացուցիչների կողմից իրականացվող խնամքն ու պաշտպանությունը։ Այս համատեքստում կարևոր են երեխայի լավագույն շահի, նրա կարծիքը հաշվի առնելու, ընտանիքի միասնության պահպանման և երեխայի անվտանգության ապահովման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ծնողների կամ այլ օրինական ներկայացուցիչների և երեխայի իրավունքների ու պարտականությունների փոխհարաբերությանը՝ հատկապես այն իրավիճակներում, երբ երեխայի տեղաշարժը կամ բնակության վայրի փոփոխությունը կապված է ծնողների միջև վեճերի, ընտանեկան հանգամանքների կամ երեխայի նկատմամբ խնամքի իրականացման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է իրավունքի սահմանափակման հիմնախնդիրը։ Ազատ տեղաշարժվելու իրավունքը, ինչպես մյուս հիմնարար իրավունքները, որոշակի հանգամանքներում կարող է ենթարկվել սահմանափակումների, սակայն այդ սահմանափակումները պետք է ունենան իրավական հիմք, հետապնդեն իրավաչափ նպատակ և համապատասխանեն անհրաժեշտության ու համաչափության պահանջներին։ Երեխաների դեպքում հատկապես կարևոր է պարզել, թե ինչպես պետք է համադրվեն տեղաշարժի ազատությունը և երեխայի ֆիզիկական ու հոգեբանական անվտանգության պաշտպանությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև երեխաների տեղաշարժի հետ կապված վարչական և դատական ընթացակարգերին, փաստաթղթային պահանջներին, սահմանահատման առանձնահատկություններին և այն դեպքերին, երբ երեխայի տեղաշարժի հարցը դառնում է իրավական վեճի առարկա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային իրավական չափանիշների ուսումնասիրությունը և դրանց համադրումը Հայաստանի իրավական համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երեխայի ազատ տեղաշարժվելու իրավունքի պաշտպանության գործող մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են բացահայտվել իրավակիրառական խնդիրներ, այդ թվում՝ տարբեր մարմինների գործողությունների համակարգման, երեխայի կարծիքի պատշաճ գնահատման, դատական պաշտպանության հասանելիության և իրավական ընթացակարգերի արդյունավետության հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել իրավական կարգավորման և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղղություններ՝ նպատակ ունենալով ապահովել երեխայի ազատ տեղաշարժվելու իրավունքի և նրա անվտանգության միջև ողջամիտ հավասարակշռություն։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտի մասնագետների, սոցիալական աշխատողների, իրավագիտության ուսանողների և համապատասխան ոլորտի հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ամբողջականորեն ներկայացնելու երեխայի ազատ տեղաշարժվելու իրավունքի բովանդակությունը, դրա իրականացման իրավական երաշխիքներն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև բացահայտելու այն գործնական և իրավական խոչընդոտները, որոնք կարող են ազդել այդ իրավունքի լիարժեք իրացման վրա՝ առաջնահերթ կարևորելով երեխայի լավագույն շահը և նրա իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը։

Другие предметы

Ճարտարապետագիտական, արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ժառանգության մեջ կոնստրուկտիվիզմի գեղարվեստական սկզբունքների, տարածական կազմակերպման եղանակների և ճարտարապետական հորինվածքի ձևավորման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է քսաներորդ դարի առաջին տասնամյակներում ձևավորված ճարտարապետական նորարարական շարժումների ազդեցության, հայկական ճարտարապետական մտքի զարգացման և կոնստրուկտիվիստական սկզբունքների տեղական մեկնաբանությունների բացահայտման հետ։ Կոնստրուկտիվիզմը, որպես ճարտարապետության և արվեստի արդիականացման կարևոր ուղղություններից մեկը, առանձնանում է գործառնական նպատակահարմարության, կառուցվածքային տրամաբանության, երկրաչափական ձևերի պարզության, ծավալատարածական հստակ կազմակերպման և շինարարական նոր տեխնոլոգիաների գեղարվեստական հնարավորությունների ընդգծմամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է այս ուղղության պատմական նախադրյալները, տեսական հիմքերը, գեղագիտական գաղափարները և դրանց դրսևորումները հայ ճարտարապետների նախագծային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ճարտարապետական հորինվածքի կառուցման սկզբունքները, շենքերի ծավալների փոխհարաբերությունները, հորիզոնական և ուղղահայաց տարրերի համադրությունը, երկրաչափական զանգվածների փոխներթափանցումը, ճակատների ռիթմիկ կազմակերպումը և ներքին ու արտաքին տարածությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճարտարապետական ձևի և գործառույթի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ կոնստրուկտիվիստական մտածողության մեջ շենքի արտաքին կերպարը սերտորեն առնչվում է նրա նշանակությանը, կառուցվածքային համակարգին և տարածական կազմակերպմանը։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում հասարակական, վարչական, բնակելի, արտադրական և մշակութային նշանակության կառույցների նախագծային լուծումները, որոնցում կարող էին կիրառվել նորարարական ծավալատարածական մոտեցումներ և գործառնական կազմակերպման սկզբունքներ։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է հայկական ճարտարապետության զարգացման պատմական միջավայրի ուսումնասիրությունը, հատկապես այն ժամանակաշրջանի, երբ ավանդական ճարտարապետական պատկերացումները փոխազդում էին արդիականացման, քաղաքաշինական վերափոխումների և միջազգային ճարտարապետական շարժումների գաղափարների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խորհրդային շրջանի վաղ տասնամյակների ճարտարապետական գործունեության դիտարկումը, երբ նոր հասարակական պահանջները, շինարարական ծրագրերը և տեխնիկական հնարավորությունները նպաստում էին նոր ձևերի ու նախագծային մոտեցումների տարածմանը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև Երևանի և Հայաստանի այլ բնակավայրերի քաղաքաշինական զարգացմանը, նոր հասարակական տարածքների ձևավորմանը և ճարտարապետական միջավայրի կերպափոխմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հայ ճարտարապետների անհատական ստեղծագործական ձեռագրերի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ մեկնաբանել կոնստրուկտիվիզմի սկզբունքները և դրանք համադրել տեղական շինարարական ավանդույթների, բնական պայմանների ու քաղաքային միջավայրի պահանջների հետ։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում շենքերի հատակագծային կառուցվածքները, տարածքների գործառնական բաժանումը, հաղորդակցական հանգույցների տեղադրությունը, լուսավորության կազմակերպումը և ներքին տարածությունների ճկուն օգտագործման հնարավորությունները։ Ճարտարապետական հորինվածքի վերլուծության տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն նաև համաչափության և անհամաչափության սկզբունքները, ծավալների հավասարակշռությունը, ճակատների հորիզոնական շեշտադրումները, ժապավենաձև պատուհանները, ապակեպատ մակերեսները, բաց պատշգամբները և աստիճանավանդակների արտահայտիչ լուծումները՝ որպես կոնստրուկտիվիստական ճարտարապետության մեջ հանդիպող բնորոշ միջոցներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շինարարական նյութերի և կառուցվածքային համակարգերի ազդեցության ուսումնասիրությունը ճարտարապետական ձևի վրա։ Երկաթբետոնի, մետաղի, ապակու և ժամանակաշրջանին բնորոշ այլ նյութերի կիրառման հնարավորությունները նպաստել են նոր տարածական լուծումների, մեծ բացվածքների և արտահայտիչ երկրաչափական ծավալների ձևավորմանը։ Միաժամանակ հայկական ճարտարապետական միջավայրում առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում տեղական քարային շինանյութերի, մասնավորապես տուֆի կիրառության և արդիական ճարտարապետական արտահայտչամիջոցների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Այս տեսանկյունից կարևորվում է ավանդույթի և նորարարության փոխազդեցությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միջազգային ճարտարապետական գաղափարների տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև կոնստրուկտիվիստական կառույցների գեղարվեստական ամբողջականությունը, դրանց փոխհարաբերությունը շրջակա կառուցապատման հետ, քաղաքային տարածության մեջ ունեցած դերը և ճարտարապետական կերպարի ընկալման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմահամեմատական, արվեստաբանական, տիպաբանական, գրաֆիկական և ծավալատարածական վերլուծության մեթոդներ, ինչպես նաև նախագծային փաստաթղթերի, հատակագծերի, ճակատների, պատմական լուսանկարների և պահպանված կառույցների ուսումնասիրությունը։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս համակարգելու ճարտարապետական հորինվածքի հիմնական առանձնահատկությունները, բացահայտելու հեղինակային նախագծային սկզբունքները և գնահատելու կոնստրուկտիվիզմի տեղը հայկական ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նաև ճարտարապետական ժառանգության պահպանության, պատմական կառույցների վերականգնման և դրանց սկզբնական հորինվածքային ամբողջականության պահպանման հիմնախնդիրները։ Ժամանակի ընթացքում բազմաթիվ արդիականիստական կառույցներ կարող են ենթարկվել վերափոխումների, գործառնական փոփոխությունների կամ արտաքին միջամտությունների, ինչի հետևանքով դրանց նախնական գեղարվեստական և կառուցվածքային հատկանիշների ուսումնասիրությունը ձեռք է բերում լրացուցիչ կարևորություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ժառանգության քիչ ուսումնասիրված կողմերի բացահայտման, ճարտարապետական ոճերի զարգացման օրինաչափությունների վերլուծության և ազգային ու միջազգային ճարտարապետական միտումների փոխազդեցության գնահատման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է ճարտարապետության պատմության դասավանդման, պատմական կառույցների գիտական արժևորման, ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության և ժամանակակից նախագծային մտածողության զարգացման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, ճարտարապետության պատմաբաններին, արվեստաբաններին, քաղաքաշինարարներին, մշակութային ժառանգության պահպանության մասնագետներին, վերականգնող ճարտարապետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի ճարտարապետագիտական, պատմական, արվեստաբանական և մշակութաբանական նշանակություն՝ նպաստելով հայկական կոնստրուկտիվիստական ճարտարապետության ձևավորման նախադրյալների, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների, հորինվածքային սկզբունքների և հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ինքնատիպության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է իսլամական կրոնաիրավական համակարգի հիմնական աղբյուրների լեզվաբանական և տեքստաբանական ուսումնասիրությանը՝ իմամ ալ-Բուխարիի հադիսների ժողովածուի նյութերի հիման վրա։ Քննարկվում են իսլամական ավանդության մեջ հադիսների դերը, դրանց նշանակությունը կրոնական ուսմունքի, բարոյական նորմերի և իրավական սկզբունքների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբերեն կրոնական տեքստերի լեզվական կառուցվածքին, բառապաշարին, շարահյուսական առանձնահատկություններին և իմաստային մեկնաբանության խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են հադիսների փոխանցման և գրառման ավանդույթները, պատմողական կառուցվածքը, հաղորդողների շղթաների և բուն տեքստերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց տեքստաբանական քննության հնարավոր մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում կրոնաիրավական եզրույթների իմաստային առանձնահատկություններին, լեզվական արտահայտությունների մեկնաբանությանը և դրանց ազդեցությանը իսլամական իրավագիտության մեջ նորմերի ընկալման ու կիրառման վրա։ Կարևորվում են տեքստերի պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը, լեզվական տարբերակների համեմատությունը, աղբյուրների հավաստիության գնահատման ավանդական սկզբունքները և գիտական վերլուծության ժամանակակից մոտեցումները։ Դիտարկվում են նաև հադիսագիտական ժառանգության կապերը Ղուրանի մեկնաբանության, իսլամական իրավունքի և արաբական բանասիրության զարգացման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու կրոնական տեքստերի լեզվական ձևի և իրավական բովանդակության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև դրանց պատմամշակութային նշանակությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել արևելագետների, արաբագետների, լեզվաբանների, կրոնագետների, իսլամական իրավունքի մասնագետների, տեքստաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է իդեալական-պլաստիկ և ամրապնդվող կոնաձև խողովակների ամրության տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով դրանց լարվածադեֆորմացիոն վիճակը տարբեր բեռնավորման պայմաններում։ Ներկայացվում են պլաստիկ դեֆորմացիայի տեսության, նյութերի ամրացման երևույթների և բարակ ու հաստ պատերով կոնաձև կառուցվածքների մեխանիկական վարքի հիմնական սկզբունքները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են խողովակների կրողունակությունը, կայունությունը, լարվածությունների բաշխումը, ձևափոխման գործընթացները և նյութի հատկությունների ազդեցությունը կառուցվածքի աշխատանքի վրա։ Վերլուծվում են մաթեմատիկական մոդելներ, հաշվարկային մեթոդներ և տեսական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել կոնաձև տարրերի ամրությունը և կանխատեսել դրանց վարքը բարդ մեխանիկական ազդեցությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամրապնդվող նյութերի առանձնահատկություններին, սահմանային վիճակների որոշմանը և ինժեներական հաշվարկների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մեխանիկայի, մեքենաշինության, շինարարական կոնստրուկցիաների, նյութագիտության և կիրառական մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև դեֆորմացվող մարմինների մեխանիկայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։