Հայոց ժողովրդական հավատալիքները /կազմը և ծիսակարգը/

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ջոն Ապդայքի ստեղծագործության և 1950–1970-ական թվականների ամերիկյան վեպի զարգացման հիմնական միտումների գրականագիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հետպատերազմյան ամերիկյան հասարակության սոցիալական, մշակութային և հոգեբանական փոփոխությունների արտացոլումները գեղարվեստական արձակում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը վեպի թեմատիկ և կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Վերլուծվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, ընտանեկան ու կենցաղային միջավայրը, միջին խավի առօրյան, անձնական ընտրության, ինքնության, բարոյական արժեքների և հոգևոր որոնումների խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ապդայքի արձակի գեղարվեստական աշխարհին, կերպարների կառուցման սկզբունքներին, պատմողական եղանակներին, լեզվաոճական առանձնահատկություններին և առօրյա իրականության գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Նրա ստեղծագործությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ամերիկյան գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու ինչպես ընդհանուր գրական միտումները, այնպես էլ հեղինակի անհատական ստեղծագործական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ռեալիստական ավանդույթի վերափոխումները, հոգեբանական պատկերման միջոցները, հեգնանքի և խորհրդանշական տարրերի կիրառությունը, ինչպես նաև արդիականության խնդիրների արտացոլումը վիպական կառուցվածքում։ Անդրադարձ է կատարվում հետպատերազմյան հասարակության արժեքային փոփոխություններին, սպառողական մշակույթի տարածմանը, անձնական ազատության և սոցիալական պայմանականությունների միջև հակասություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու XX դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան վեպի գաղափարագեղարվեստական զարգացումների և այդ գործընթացներում Ջոն Ապդայքի ստեղծագործության նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության, վեպի տեսության և համեմատական գրականագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հայ տպագրության զարգացման պատմական և փաստագրական ամբողջական համակարգված պատկերը՝ ընդգրկելով տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների և տպագրական արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների համադրված ցանկեր։ Հեղինակը նպատակ ունի հավաքագրել, դասակարգել և գիտականորեն մշակել հայ տպագրական ժառանգությանը վերաբերող աղբյուրները՝ ընդգծելով դրանց ստեղծման ժամանակագրական հաջորդականությունը, տպագրական կենտրոնների առանձնահատկությունները և մշակութային ազդեցությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտերկրի հայկական համայնքներում իրականացված տպագրական գործունեության արդյունքները՝ ցույց տալով հայ գրքի տարածման աշխարհագրությունը և զարգացման փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նկարագրության ստանդարտացմանը, աղբյուրների ճշգրտությանը և գիտական կիրառելիությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործել նյութը որպես տեղեկատու հիմք հետագա հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև հայ գրատպության դերը ազգային մշակույթի պահպանման, լեզվի զարգացման և կրթական գործընթացների ձևավորման մեջ՝ այն դիտարկելով որպես պատմամշակութային ինքնության առանցքային բաղադրիչ։

Другие предметы

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության, այգեգործության և պտղաբուծության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և սելեկցիոն աշխատանքներով զբաղվողների համար։ Նյութում մանրամասն նկարագրվում են ներմուծված սորտերի հիմնական բնութագրերը՝ դրանց աճի առանձնահատկությունները, կլիմայական հարմարվողականությունը, բերքատվությունը, պտղի որակական ցուցանիշները և դիմադրողականությունը հիվանդությունների ու վնասատուների նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների ընտրությանը, դրանց կենսաբանական և ագրոտեխնիկական հատկություններին, ինչպես նաև այն ազդեցությանը, որը նրանք ունեն սորտերի աճի ուժի, երկարակեցության և արտադրողականության վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տարբեր սորտերի և պատվաստակալների համատեղելիության հարցերը, որոնք կարևոր են արդյունավետ այգիների ձևավորման համար։ Բացի այդ, քննարկվում են նոր ներմուծված սորտերի փորձարկման, հարմարվեցման և արտադրության մեջ ներդրման հիմնական մոտեցումները։ Նյութը ունի նաև կիրառական նշանակություն՝ տրամադրելով գործնական տվյալներ այգիների պլանավորման, սորտային ընտրության և արտադրության օպտիմալացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է գիտական վերլուծությունը և կիրառական փորձը՝ նպաստելով ՀՀ այգեգործության զարգացմանն ու սորտային կազմի բարելավմանը։

Право

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հանրաքվեի ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ որպես ժողովրդաիշխանության իրականացման կարևորագույն ձևերից մեկի Հայաստանի Հանրապետությունում։ Աշխատությունում վերլուծվում են հանրաքվեի իրավական բնույթը, սահմանադրաիրավական հիմքերը, կազմակերպման և անցկացման ընթացակարգերը, ինչպես նաև դրա դերը պետական կառավարման և հանրային որոշումների կայացման գործընթացներում։ Հեղինակը քննարկում է ժողովրդի անմիջական մասնակցության մեխանիզմները, ներկայացուցչական ժողովրդավարության և ուղղակի ժողովրդավարության փոխհարաբերությունները, հանրաքվեի կիրառման հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև միջազգային փորձի ազդեցությունը Հայաստանի իրավական համակարգի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում հանրաքվեների իրավական կարգավորմանը, ընտրական գործընթացների կազմակերպմանը, քաղաքացիների մասնակցության ապահովման խնդիրներին և ժողովրդավարական կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքական գիտությունների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ժողովրդավարական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Աշխատանքը նվիրված է խրոնիկական սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ սրտամկանի ռեմոդելավորման գործընթացների և հումորալ մարկերների միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն կարևոր խնդիրն է, թե ինչպես են սրտի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կապված օրգանիզմում ընթացող նեյրոհումորալ կարգավորման խանգարումների հետ, և ինչ նշանակություն կարող է ունենալ այդ կապերի գնահատումը հիվանդության ծանրության, ընթացքի և կանխատեսման տեսանկյունից։ Սրտային անբավարարության զարգացման ընթացքում սրտամկանը ենթարկվում է մի շարք կառուցվածքային փոփոխությունների, որոնք ներառում են սրտի խոռոչների չափերի փոփոխություն, ձախ փորոքի երկրաչափության և պատերի կառուցվածքի վերափոխում, սրտամկանի հիպերտրոֆիա կամ դիլատացիա և կծկողական ու դիաստոլիկ ֆունկցիայի աստիճանական վատացում։ Այս գործընթացների ամբողջությունը դիտարկվում է որպես ռեմոդելավորում, որը սկզբնական շրջանում կարող է ունենալ հարմարվողական նշանակություն, սակայն հիվանդության երկարատև ընթացքի դեպքում հաճախ նպաստում է սրտի ֆունկցիայի հետագա անկմանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում հումորալ կարգավորման համակարգերի ակտիվացմանը, որոնք մասնակցում են սրտային անբավարարության զարգացման և առաջընթացի մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են այն կենսաբանական մարկերները, որոնց փոփոխությունները կարող են արտացոլել սրտամկանի լարվածությունը, նեյրոհումորալ համակարգերի ակտիվացումը, հեղուկի և էլեկտրոլիտների հավասարակշռության փոփոխությունները և բորբոքային կամ ֆիբրոտիկ գործընթացների ինտենսիվությունը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նատրիուրետիկ պեպտիդների և այլ հումորալ ցուցանիշների մակարդակների փոփոխությանը և դրանց կապին սրտի էխոկարդիոգրաֆիկ ու հեմոդինամիկ պարամետրերի հետ։ Սրտամկանի ռեմոդելավորման ցուցանիշների և հումորալ մարկերների համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս հիվանդության պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմները դիտարկել առավել ամբողջական տեսանկյունից։ Նման մոտեցմամբ հնարավոր է ուսումնասիրել, թե արդյոք որոշակի մարկերների բարձր կամ ցածր մակարդակները կապված են ձախ փորոքի կառուցվածքային փոփոխությունների, արտամղման ֆրակցիայի, սրտի խոռոչների չափերի, պատերի հաստության կամ դիաստոլիկ ֆունկցիայի խանգարման աստիճանի հետ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև հիվանդների կլինիկական տվյալների, լաբորատոր ցուցանիշների և գործիքային հետազոտությունների արդյունքների համադրական վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել նշանակալի փոխկապակցվածությունները։ Այդպիսի վերլուծությունը կարևոր է ոչ միայն հիվանդության ընթացքը հասկանալու, այլև հնարավոր կանխատեսիչ ցուցանիշների բացահայտման և հիվանդների անհատականացված հսկողության ու բուժման մոտեցումների կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ցույց է տալիս, որ խրոնիկական սրտային անբավարարության դեպքում սրտամկանի կառուցվածքային վերափոխումը և հումորալ ակտիվացումը փոխկապակցված գործընթացներ են, որոնց ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը, ռիսկի գնահատմանը և բուժական ռազմավարությունների առավել հիմնավորված ընտրությանը։

Педагогика

Գիտական աշխատությունը նվիրված է բուհական և հետբուհական կրթության համակարգում մենթորային փոխհարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ կազմակերպման գիտատեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում մենթորության՝ որպես կրթական, մասնագիտական և անձնային զարգացման կարևոր մեխանիզմի էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, գործառույթները և կիրառման առանձնահատկությունները բարձրագույն կրթության տարբեր աստիճաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մենթորի և մենթիի միջև համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը, փոխադարձ վստահության, մասնագիտական աջակցության, փորձի փոխանցման և անհատական զարգացման համար նպաստավոր կրթական միջավայրի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրվում են մենթորային գործունեության հոգեբանամանկավարժական հիմքերը, մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատկությունները, ուսուցման անհատականացման հնարավորությունները և կրթական գործընթացի մասնակիցների միջև արդյունավետ փոխգործակցության ապահովման մեխանիզմները։ Քննարկվում են մենթորության դերը ուսանողների, մագիստրանտների, ասպիրանտների և երիտասարդ հետազոտողների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, գիտահետազոտական հմտությունների կատարելագործման, ինքնուրույն մտածողության ձևավորման և ակադեմիական միջավայրին հարմարվելու գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում մենթորային փոխհարաբերությունների կազմակերպման տարբեր մոդելներին, անհատական և խմբային մենթորության առանձնահատկություններին, ակադեմիական խորհրդատվության և գիտական ղեկավարության հետ դրանց փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև մենթորական աջակցության արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մենթորային գործունեության գիտամեթոդական ապահովման ուսումնասիրությունը, որը ներառում է մենթորների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, հաղորդակցական և մանկավարժական կարողությունների զարգացման, խորհրդատվական մեթոդների ընտրության և կրթական գործընթացում դրանց նպատակային կիրառման հիմնախնդիրները։ Դիտարկվում են նաև մենթորային հարաբերությունների ազդեցությունը սովորողների ուսումնական մոտիվացիայի, ինքնավստահության, մասնագիտական ինքնորոշման, ստեղծագործական ներուժի և հետազոտական նախաձեռնողականության զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հետբուհական կրթության համակարգում գիտական սերնդափոխության ապահովմանը, երիտասարդ գիտնականների մասնագիտական կայացմանը, հետազոտական մշակույթի ձևավորմանը և գիտական համայնքի ներսում գիտելիքների ու փորձառության փոխանցման շարունակականությանը։ Քննության են առնվում մենթորային ծրագրերի մշակման և ներդրման կազմակերպական պայմանները, կրթական հաստատությունների կառավարման համակարգում դրանց ինտեգրման հնարավորությունները, մենթորների և շահառուների ընտրության սկզբունքները, համագործակցության փուլերը և հետադարձ կապի ապահովման մեխանիզմները։ Կարևորվում են նաև մենթորային հարաբերություններում մասնագիտական էթիկայի, փոխադարձ պատասխանատվության, ակադեմիական ազնվության, անհատական առանձնահատկությունների հարգման և հոգեբանական անվտանգության ապահովման հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձրագույն կրթության որակի բարելավման, ուսանողակենտրոն ուսուցման զարգացման, մասնագիտական շարունակական կրթության և ակադեմիական համագործակցության ամրապնդման հնարավորությունները՝ մենթորային համակարգի գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպման միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել բարձրագույն և հետբուհական կրթության համակարգում մենթորության տեսական հիմքերի հստակեցմանը, կրթական աջակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը և մասնագիտական զարգացման առավել արդյունավետ մոդելների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության հոգեբանների, բուհերի դասախոսների, գիտական ղեկավարների, կրթության կազմակերպիչների, մենթորների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մագիստրանտների, ինչպես նաև բարձրագույն կրթության կառավարման, մասնագիտական զարգացման և կրթական նորարարությունների հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։