Իլամցիների կենցաղը, ընտանեկան ծիսակարգը և տոները

Другие предметы

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի գրադարանային համակարգի ներկա վիճակի համապարփակ վերլուծություն՝ անդրադառնալով ինչպես պետական, այնպես էլ համայնքային և կրթական հաստատություններին կից գործող գրադարանների նյութատեխնիկական բազային, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը և թվայնացման մակարդակին։ Ուսումնասիրության մեջ գնահատվում են գրադարանների դերը հասարակության կրթական և մշակութային զարգացման գործընթացներում, ինչպես նաև դրանց հարմարվողականությունը ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում են ոլորտի զարգացմանը, այդ թվում՝ ֆինանսավորման սահմանափակումները, գրքային ֆոնդերի հնացումը, մասնագիտական կադրերի պակասը և ժամանակակից թվային հարթակների անհավասար ներդրումը տարբեր տարածաշրջաններում։ Միաժամանակ քննարկվում են գրադարանների արդիականացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ էլեկտրոնային գրադարանների զարգացումը, թվային կատալոգների ստեղծումը, ընթերցողների համար առցանց ծառայությունների ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է ապագա զարգացման հեռանկարներին՝ ընդգծելով գրադարանների դերի փոփոխությունը ոչ միայն որպես գրքային տեղեկատվության պահպանման կենտրոններ, այլև որպես գիտելիքի, կրթության և համայնքային փոխգործակցության բազմաֆունկցիոնալ հարթակներ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80-90-ական թվականների հայ հուշագրական գրականության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն պատմամշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է հիշողության վրա հիմնված գրավոր խոսքը։ Վերլուծվում են հուշագրական տեքստերի թեմատիկ ուղղությունները, անձնական և հասարակական կյանքի փոխհարաբերությունները, պատմական իրադարձությունների նկարագրության ձևերը, ինչպես նաև հեղինակային դիրքորոշման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության և փաստագրության փոխազդեցությանը, գեղարվեստականացման աստիճանին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական կյանքի ազդեցությանը հուշագրական ժանրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է այս շրջանի հուշագրական գրականության տեղը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային պատմական գիտակցության ձևավորման, մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական մտքի զարգացման մեջ։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ռուս գրական լեզվի բառապաշարային նորացումների՝ նոր բառերի (նեոլոգիզմների) ուսումնասիրությանը՝ հիմնված Մոսկվայի մամուլի նյութերի վրա։ Գրքում ներկայացվում են նոր բառերի առաջացման աղբյուրները, ձևավորման եղանակները և լեզվական համակարգում դրանց հաստատման փուլերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բառային-քերականական բնութագրին։ Հեղինակը վերլուծում է մամուլում կիրառվող նոր բառերի իմաստային փոփոխությունները, բառաստեղծական մոդելները, ինչպես նաև դրանց քերականական վարքագիծը՝ խոսքի մասերի համակարգում տեղաբաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունում քննարկվում են փոխառությունները, ածանցման և բառաբարդման մեխանիզմները, հապավումների և հիբրիդային ձևերի տարածումը, ինչպես նաև լեզվի դինամիկ զարգացման միտումները ժամանակակից մեդիա դաշտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր բառերի գործառական ոճերին, նրանց կիրառությանը լրագրողական տարբեր ժանրերում և հանրային հաղորդակցության մեջ։ Ներկայացվում է նաև այն գործընթացը, թե ինչպես են ժամանակավոր լեզվական նորարարությունները աստիճանաբար դառնում կայուն բառապաշարային միավորներ։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, ռուսագիտական հետազոտողների, բանասերների, լրագրողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ ժամանակակից ռուսերեն լեզվի բառապաշարի զարգացման ուսումնասիրության համար։

История

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի միջնադարյան մայրաքաղաք Անիի ավերակների լուսանկարչական վավերագրմանը և ներկայացնում է պատմական քաղաքի պահպանված ճարտարապետական ու հնագիտական հուշարձանները։ Նյութի հիմնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լուսանկարները հնարավորություն են տալիս տեսողականորեն պատկերացում կազմելու Անիի երբեմնի քաղաքային միջավայրի, պաշտպանական կառույցների, եկեղեցիների, պալատական և քաղաքացիական շինությունների, ինչպես նաև քաղաքի ավերակների վիճակի մասին։ Լուսանկարները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես պատկերազարդ նյութ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ ամրագրելով հուշարձանների տեսքը որոշակի ժամանակաշրջանում և հնարավորություն տալով հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում համեմատել դրանց պահպանվածության ու փոփոխությունների աստիճանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Անիի ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ քաղաքի ավերակները ներառում են միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բազմաթիվ արժեքավոր օրինակներ և արտացոլում են նրա՝ որպես քաղաքական, տնտեսական, մշակութային ու հոգևոր կենտրոնի բազմադարյա պատմությունը։ Նյութում ներկայացված պատկերները կարող են ընդգրկել քաղաքի պարիսպները, պաշտպանական աշտարակները, եկեղեցական համալիրները, փողոցների և բնակելի թաղամասերի մնացորդները, ինչպես նաև առանձին ճարտարապետական դետալներ։ Լուսանկարչական վավերագրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել շինությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հարդարանքը, քանդակային և դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխհարաբերությունը քաղաքի ընդհանուր հատակագծային միջավայրի հետ։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է նաև պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ նման պատկերային աղբյուրները փաստագրում են այնպիսի հուշարձաններ, որոնց վիճակը ժամանակի ընթացքում կարող է փոփոխվել բնական, մարդկային և այլ գործոնների ազդեցությամբ։ Նյութը կարող է օգտագործվել Անիի պատմության, հայկական միջնադարյան ճարտարապետության, հնագիտության, մշակութաբանության և լուսանկարչական վավերագրության ուսումնասիրություններում։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հնագետներին, ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, հայագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին և Անիի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղատնտեսության ոլորտում կոոպերացիայի տնտեսական նշանակության, կազմակերպական նախադրյալների և զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ Կոտայքի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում կոոպերատիվ կազմակերպումը դիտարկվում է որպես փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների ռեսուրսների համատեղ օգտագործման, արտադրական ծախսերի նվազեցման, շուկայական հնարավորությունների ընդլայնման և տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր մեխանիզմ։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրողների գործունեության հիմնական խնդիրները՝ հողային և արտադրական ռեսուրսների մասնատվածությունը, տեխնիկական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, իրացման դժվարությունները, ֆինանսական հնարավորությունները, արտադրանքի պահպանման ու վերամշակման ենթակառուցվածքների վիճակը և շուկաների հետ կապերի կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տնտեսական և կազմակերպական պայմաններին, որոնց առկայության դեպքում տնտեսությունների համագործակցությունը կարող է նպաստել արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։ Կոտայքի մարզի օրինակով ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության մասնագիտացման, տնտեսությունների կառուցվածքի, արտադրական ներուժի և տարածքային առանձնահատկությունների հետ կապված գործոնները՝ գնահատելու տարբեր ձևերի կոոպերացիայի կիրառելիությունը։ Դիտարկվում են արտադրական, մատակարարման, սպասարկման, իրացման և այլ ուղղություններով համագործակցության հնարավորությունները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տեխնիկայի, պահեստային տնտեսությունների, տրանսպորտային և այլ ենթակառուցվածքների համատեղ օգտագործման տնտեսական նշանակությունը։ Կարևորվում են կոոպերատիվների կառավարման, անդամների մասնակցության, պատասխանատվության և տնտեսական շահերի համաձայնեցման սկզբունքները։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել նաև պետական աջակցության, խորհրդատվական ծառայությունների, ֆինանսավորման և մասնագիտական գիտելիքների հասանելիության դերը կոոպերատիվ համակարգի զարգացման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական արտադրանքի շուկայավարման և արժեքային շղթաներում արտադրողների դիրքի ամրապնդման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, կոոպերացիայի և տարածքային զարգացման մոտեցումները՝ բացահայտելու գյուղատնտեսական տնտեսությունների համագործակցության տնտեսական նպատակահարմարությունը և համակարգելու Հայաստանում, մասնավորապես Կոտայքի մարզում, կոոպերատիվ շարժման զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է մանրասերմ մշակաբույսերի ցանքի արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման և սերմնահան ապարատի հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մանր չափերով և համեմատաբար փոքր զանգվածով սերմերի ցանքի առանձնահատկություններն են, որոնց դեպքում սերմանյութի հավասարաչափ բաշխումը, սահմանված ցանքի նորմի պահպանումը և անհրաժեշտ խորության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունեն բույսերի միատեսակ ծլման ու հետագա զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են սերմնանյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, ցանքի պայմանները և տեխնոլոգիական գործընթացի այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել սերմերի մատուցման ճշգրտության և դաշտում դրանց տարածական բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմնահան ապարատի կառուցվածքային և աշխատանքային պարամետրերի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով մշակաբույսի տեսակը, սերմերի չափերը, ձևը, զանգվածը, հոսունությունը և ցանքի պահանջվող նորմը։ Ուսումնասիրության նպատակներից է հիմնավորել այնպիսի տեխնիկական լուծումներ, որոնք կնվազեցնեն սերմերի անհավասար բաշխումը, կրկնակի կամ բաց թողնված ցանքերը և սերմանյութի չարդարացված կորուստները։ Ներկայացվում են ցանքի տեխնոլոգիական գործընթացի կատարելագործման հնարավորությունները՝ մեքենայի աշխատանքային ռեժիմների և սերմնահան մեխանիզմի պարամետրերի օպտիմալացման միջոցով։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման և կատարելագործման, ցանքային ագրեգատների ընտրության, մանրասերմ մշակաբույսերի արտադրության արդյունավետության բարձրացման և սերմանյութի ռացիոնալ օգտագործման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, գյուղատնտեսական մեքենայացման և ինժեներական ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ֆերմերներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Практикական տեսանկյունից այն կարող է օգտակար լինել այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների մշակման համար, որոնք ապահովում են ցանքի բարձր ճշգրտություն, սերմերի ավելի հավասարաչափ տեղաբաշխում և մշակաբույսերի աճի համար բարենպաստ սկզբնական պայմաններ։