In vitro каллусная культура в селекции огурца

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ինֆրակարմիր տիրույթում աշխատող միկրոկոնտրոլերով կառավարվող ռադիոմետրիկ համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է նախագծել չափիչ համակարգ, որը կարող է ինֆրակարմիր ճառագայթումը հայտնաբերել, չափել և մշակել ստացված ազդանշանը՝ օգտագործելով միկրոկոնտրոլերային կառավարման և թվային մշակման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինֆրակարմիր ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ռադիոմետրիկ չափումների սկզբունքները, ճառագայթման ընդունիչների և էլեկտրոնային հանգույցների աշխատանքի մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի կառուցվածքային սխեմայի մշակմանը, սենսորների և ընդունիչների ընտրությանը, ազդանշանի ուժեղացման ու նախնական մշակման հանգույցներին, անալոգաթվային փոխակերպմանը և միկրոկոնտրոլերի միջոցով ստացված տվյալների մշակմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև չափման ճշտության վրա ազդող գործոնները, այդ թվում՝ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը, ֆոնային ճառագայթումը, էլեկտրոնային աղմուկը, ընդունիչի զգայունությունը և համակարգի տրամաչափման առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է չափիչ համակարգի ծրագրային ապահովման մշակումը, որը պետք է ապահովի տվյալների հավաքագրումը, մշակումը, ցուցադրումը և անհրաժեշտության դեպքում կառավարման ազդանշանների ձևավորումը։ Հետազոտության ընթացքում գնահատվում են համակարգի հիմնական տեխնիկական բնութագրերը, աշխատանքի կայունությունը, չափման դինամիկ տիրույթը, զգայունությունը և հնարավոր սխալանքները։ Միկրոկոնտրոլերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս համակարգը դարձնել ավելի ճկուն, ավտոմատացված և հարմարեցվող՝ միաժամանակ նվազեցնելով առանձին կառավարման հանգույցների քանակը։ Մշակված մոտեցումը կարող է կիրառվել ջերմային ճառագայթման չափման, տեխնիկական ախտորոշման, գիտական փորձարարական սարքավորումների, արդյունաբերական վերահսկողության և ինֆրակարմիր ճառագայթման այլ չափիչ խնդիրների լուծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ռադիոմետրիկ չափումների, ինֆրակարմիր տեխնոլոգիաների, էլեկտրոնիկայի և ներկառուցված համակարգերի սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել չափման արդյունավետ, ավտոմատացված և տեխնիկապես հուսալի համակարգ։

Право

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական անձանց՝ որպես վարչական պատասխանատվության սուբյեկտների իրավական կարգավիճակի և պատասխանատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն իրավական հիմքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում կազմակերպությունը կարող է ենթարկվել վարչական պատասխանատվության, ինչպես նաև ուսումնասիրել իրավաբանական անձանց նկատմամբ կիրառվող պատասխանատվության միջոցների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում վարչական պատասխանատվությունը դիտարկվում է որպես պետական իրավական ներգործության միջոց, որի նպատակն է կանխել և արձագանքել օրենքով սահմանված վարչական իրավախախտումներին, ապահովել իրավական նորմերի պահպանումը և նպաստել իրավակարգի պաշտպանությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձի՝ որպես իրավունքի ինքնուրույն սուբյեկտի առանձնահատկություններին և այն հարցին, թե ինչպես է կազմակերպության գործողությունը կամ անգործությունը հանգեցնում վարչական պատասխանատվության։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել իրավաբանական անձի մեղավորության, պատասխանատվության առաջացման հիմքերի, իրավախախտման կազմի և կազմակերպության գործողությունների համար պատասխանատվության վերագրման իրավական չափանիշները։ Կարևոր ուղղություն է նաև իրավաբանական անձանց և նրանց պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել այն դեպքերը, երբ նույն իրավախախտման շրջանակում պատասխանատվություն կարող է առաջանալ ինչպես կազմակերպության, այնպես էլ դրա ղեկավարի կամ այլ պատասխանատու պաշտոնատար անձի համար՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր սուբյեկտի իրավական կարգավիճակը և վարքագիծը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարչական տույժերի տեսակներին, դրանց նշանակման կարգին, չափորոշիչներին և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության ընթացակարգը, իրավաբանական անձի դատավարական իրավունքներն ու պարտականությունները, ապացուցման հարցերը, վարչական ակտերի բողոքարկման հնարավորությունները և դատական պաշտպանության մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տարբեր իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծությունը՝ իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության վերաբերյալ ընդհանուր մոտեցումները և ազգային օրենսդրության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսության տարբեր ոլորտներում կազմակերպությունների կողմից թույլ տրվող իրավախախտումների առանձնահատկություններին, այդ թվում՝ տնտեսական գործունեության, հարկային հարաբերությունների, բնապահպանության, մրցակցության, աշխատանքի պաշտպանության և այլ ոլորտներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ուղղված լինել իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության իրավական հիմքերի հստակեցմանը, պատասխանատվության կիրառման միասնական պրակտիկայի ձևավորմանը, կազմակերպությունների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության արդյունավետության բարձրացմանը և վարչական օրենսդրության կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, կազմակերպությունների ղեկավարների, իրավաբանական ծառայությունների մասնագետների, ինչպես նաև վարչական իրավունքի և իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

Литература

Նահապետ Քուչակ. Բանաստեղծություններ ժողովածուն ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության և աշուղական արվեստի վաղ շրջանի ամենակարևոր դեմքերից մեկի՝ Նահապետ Քուչակի ստեղծագործությունները՝ հիմնականում նրա հայրենները, որոնք առանձնանում են խոր զգացմունքայնությամբ, պարզ լեզվով և ժողովրդական մտածողության արտահայտությամբ։ Գրքում ընդգրկված բանաստեղծությունները թեմատիկ առումով բազմազան են՝ սիրո, կարոտի, մարդկային հարաբերությունների, ճակատագրի և հոգևոր ապրումների շուրջ կառուցված, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո ցավը, բաժանման տխրությունը և հոգու ներքին պայքարը։ Հեղինակի լեզուն բնորոշվում է հակիրճությամբ և պատկերավորությամբ, իսկ արտահայտչական միջոցները՝ ժողովրդական խոսքի պարզությամբ ու անմիջականությամբ, ինչը Քուչակի ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի և խորապես ազդեցիկ լայն ընթերցողի համար։ Գրքում նաև ներկայացվում է Քուչակի դերը հայ գրականության պատմության մեջ՝ որպես հայրենների ժանրի ձևավորող և ժողովրդական բանաստեղծական մտածողության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչ, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա դարերի հայ բանաստեղծական ավանդույթի վրա։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլև մշակութային ու պատմական նշանակություն՝ պահպանելով հայ միջնադարյան հոգևոր և գեղարվեստական աշխարհը։

Лингвистика

Զորայր Խալափյանի ստեղծագործությունների բառապաշարի շերտերի և քերականական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը բացահայտում է նրա լեզվական մտածողության բազմաշերտ բնույթը, որտեղ համադրվում են գրական-գրքային, խոսակցական և ժողովրդախոսակցական տարրեր։ Նրա ստեղծագործություններում բառապաշարի գրքային շերտը հաճախ օգտագործվում է գաղափարական և փիլիսոփայական մտքերի արտահայտման համար՝ ստեղծելով բարձր ոճականություն և մտավոր խորություն, մինչդեռ խոսակցական շերտը ապահովում է կենդանի խոսքի տպավորություն և կերպարների հոգեբանական բնականություն։ Ժողովրդախոսակցական տարրերը հատկապես կարևոր են սոցիալական միջավայրի պատկերման և կերպարների առօրյա խոսքի իրականացման համար, ինչը ուժեղացնում է իրականության զգացողությունը։ Քերականական մակարդակում նրա լեզուն բնութագրվում է բարդ և բազմաբաղադրիչ նախադասությունների կիրառությամբ, ենթակա-ստորոգյալ հարաբերությունների ճշգրիտ կառուցմամբ և ոճական տարբեր կառույցների համադրմամբ, որոնք թույլ են տալիս արտահայտել մտքի նրբերանգներն ու տրամաբանական զարգացումը։ Միաժամանակ հանդիպում են նաև կարճ, դինամիկ նախադասություններ, որոնք ստեղծում են ռիթմ և լարվածություն՝ հատկապես երկխոսություններում կամ գործողությունների նկարագրության մեջ։ Այս լեզվական բազմազանությունը ծառայում է թե՛ գաղափարական խորացմանը, թե՛ գեղարվեստական ազդեցության ուժեղացմանը՝ ձևավորելով հեղինակին բնորոշ ոճական ամբողջականություն։

Литература

Լեզվաբանական և գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ժառանգության և հայ նոր գրական լեզվի ձևավորման ու զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արևելահայ գրական լեզվի պատմական զարգացման առանձնահատկությունները, XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի լեզվական գործընթացները, ինչպես նաև գրական լեզվի մշակման գործում հայ գրողների ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թումանյանի լեզվական հայացքներին, ժողովրդական խոսքի և գրական լեզվի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, ինչպես նաև լեզվի բնականության, պարզության և արտահայտչականության սկզբունքներին։ Վերլուծվում են գրողի ստեղծագործությունների բառապաշարը, դարձվածային համակարգը, ժողովրդախոսակցական տարրերի կիրառությունը, բարբառային առանձնահատկությունները և դրանց գեղարվեստական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև գրական լեզվի նորմավորման, լեզվական միասնության, ոճական բազմազանության և ազգային լեզվամտածողության պահպանման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Թումանյանի չափածո և արձակ ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունները, ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը նրա գեղարվեստական խոսքի վրա և գրական լեզվի զարգացման վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Թումանյանի լեզվական ժառանգության նշանակությանը արևելահայ գրական լեզվի հարստացման, գեղարվեստական խոսքի կատարելագործման և հայ լեզվամշակույթի զարգացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, հայ գրականության, ոճագիտության, լեզվամշակույթի և թումանյանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ղևոնդ Վարդապետի «Պատմութիւն» երկի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ստեղծագործության բառապաշարային, քերականական և ոճական յուրահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է պատմագրական այս կարևոր աղբյուրի լեզվական կառուցվածքը, գրաբարի կիրառման առանձնահատկությունները, արտահայտչական միջոցները և հեղինակի լեզվաոճական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության ընթացքում անդրադարձ է կատարվում բառերի ընտրությանը, դարձվածքների կիրառությանը, պատմական տերմինաբանությանը, նախադասությունների կառուցվածքին և լեզվական այն միջոցներին, որոնց միջոցով փոխանցվում են պատմական իրադարձությունների նկարագրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկի լեզվի կապին տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական լեզվի զարգացման հետ, ինչպես նաև դրա նշանակությանը հայոց լեզվի պատմական ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է Ղևոնդ Վարդապետի ստեղծագործության լեզուն ոչ միայն որպես պատմական հաղորդակցության միջոց, այլև որպես միջնադարյան հայ մշակույթի, մտածողության և գրական ավանդույթի արտահայտություն։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, դասախոսների, ուսանողների և գրաբարի ու հայ միջնադարյան մատենագրության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։