Интегративная модель анализа аргументативного политического дискурса

Культура

Գիրքը նվիրված է ութձայն համակարգի ուսումնասիրությանը հայ հոգևոր երգարվեստի և հատկապես Մխիթարյան ավանդույթի շրջանակում։ Աշխատության կենտրոնում հայ եկեղեցական երաժշտության մեջ ձևավորված ութձայն համակարգն է՝ որպես հոգևոր երգերի դասակարգման, կառուցվածքային կազմակերպման և երաժշտական մտածողության կարևոր սկզբունք։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այդ համակարգի դրսևորումները Մխիթարյանների երգվածքում՝ անդրադառնալով հոգևոր երգերի մեղեդիական առանձնահատկություններին, ձայնեղանակային կառուցվածքին, երաժշտական ձևերին և ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման եղանակներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում Մխիթարյան միաբանության գործունեությանը և նրա ունեցած նշանակությանը հայ մշակույթի, լեզվի, գրականության և հատկապես հոգևոր երաժշտական ժառանգության պահպանման ու տարածման գործում։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է ութձայն համակարգը գործել հայ հոգևոր երգարվեստում, ինչպիսի առանձնահատկություններ է ստացել Մխիթարյան միջավայրում և ինչպես է արտահայտվել տարբեր երգերի երաժշտական կառուցվածքում։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է երաժշտագիտական և պատմամշակութային մոտեցումները՝ հայ հոգևոր երաժշտությունը ներկայացնելով ոչ միայն որպես կրոնական արարողակարգի մաս, այլև որպես դարերի ընթացքում ձևավորված ազգային մշակութային ժառանգություն։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, հայ եկեղեցական երաժշտության հետազոտողներին, ազգագրագետներին, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, հոգևոր երաժշտության կատարողներին, ինչպես նաև Մխիթարյան միաբանության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ռեդյարդ Քիփլինգի հեքիաթների հայերեն թարգմանություններում գեղարվեստական համարժեքության խնդրին՝ դիտարկելով, թե որքանով են բնագրի ոճական, պատկերավոր և իմաստային առանձնահատկությունները պահպանվում թարգմանության գործընթացում։ Վերլուծության ընթացքում առանձնացվում են այն հիմնական թարգմանական դժվարությունները, որոնք առաջանում են անգլերեն բնագրի մշակութային ենթատեքստի, խորհրդանշական համակարգի և լեզվական խաղերի փոխանցման ժամանակ հայերեն միջավայր, ինչպես նաև քննարկվում են տարբեր թարգմանիչների կողմից կիրառված ռազմավարությունները՝ բառացի, իմաստային և ստեղծագործական վերարտադրության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են պահպանվում հեքիաթների ռիթմը, պատմողական պարզությունը և բարոյական ենթատեքստը, միաժամանակ ապահովելով հայ ընթերցողի համար բնական և ընկալելի լեզվական ձևավորում։ Աշխատանքում նաև ընդգծվում է, որ գեղարվեստական համարժեքությունը ոչ միայն լեզվական ճշգրտության խնդիր է, այլ նաև մշակութային ադապտացիայի բարդ գործընթաց, որտեղ թարգմանիչը հաճախ ստիպված է հավասարակշռել բնագրին հավատարմությունն ու թիրախ լեզվի գեղարվեստական նորմերը՝ ստեղծելով նոր, բայց բնագրին հավատարիմ տեքստային իրականություն։

Литература

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է պատերազմական և արկածային բովանդակությամբ պատմություն, որտեղ կենտրոնական թեման իշխանության, նվաճման և մարդկային ճակատագրերի բախումն է աշխարհաքաղաքական լայն գործընթացների համատեքստում։ Պատմության մեջ շեշտվում են ռազմավարական որոշումների, ռազմական գործողությունների և առաջնորդների նպատակների ազդեցությունը հասարակությունների վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մեծ քաղաքական ծրագրերը փոխում մարդկանց կյանքը և արժեքային համակարգը։ Գործում առանձնանում են ուժի, իշխանության ձգտման և դրա հետևանքների գաղափարները, ինչպես նաև մարդկային դիմակայության, զոհողության և գոյատևման մոտիվները։ Հեղինակը փորձում է ընդգծել պատերազմի և նվաճման ճանապարհի բարդությունն ու հակասական բնույթը՝ ներկայացնելով ինչպես հերոսական, այնպես էլ ողբերգական կողմերը։ Ստեղծագործությունը հետաքրքիր է ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են պատմական-արկածային և ռազմաքաղաքական թեմաներով։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է կերպի կարգի (գրիմատիկական կատեգորիա՝ մոդալություն/կերպայնություն) տիպաբանական առանձնահատկությունները գերմաներենում՝ ընդգծելով դրա ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական դրսևորումները։ Նշվում է, որ գերմաներենում կերպի արտահայտման համակարգը կառուցված է բարդ և բազմաշերտ միջոցների համադրությամբ, որտեղ առանցքային դեր ունեն բայական ձևերը, օժանդակ բայերը, մոդալ բայերը և շարահյուսական կառուցվածքները։ Վերլուծվում է, որ գործողության իրականացման եղանակը կարող է արտահայտվել ինչպես ձևաբանական միջոցներով (օրինակ՝ ժամանակաձևերի և բայական կառուցվածքների միջոցով), այնպես էլ լեքսիկական-շարահյուսական միջոցներով՝ ներառյալ մոդալ բայերի կիրառությունը և պասիվ կառուցվածքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ և պասիվ կերպերի հակադրությանը, ինչպես նաև կատարյալ, շարունակական և արդյունքային իմաստների արտահայտման միջոցներին, որոնք միասին ձևավորում են գործողության ընթացքի և ավարտվածության ընկալման համակարգը։ Նշվում է նաև, որ գերմաներենում կերպի կատեգորիան սերտորեն կապված է խոսողի վերաբերմունքի և հաղորդակցական նպատակի հետ՝ արտահայտելով ոչ միայն գործողության բնույթը, այլև դրա գնահատականը և իրականացման եղանակը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ գերմաներենի կերպի կարգը հանդիսանում է բարդ տիպաբանական համակարգ, որտեղ ձևաբանական և շարահյուսական միջոցները փոխկապակցված կերպով ապահովում են գործողության տարբեր ասպեկտների արտահայտումը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած և գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական դաշտում թողարկված նոր գրականության վերաբերյալ։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտության, մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ռեսուրս, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել օտարալեզու նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ տարբեր երկրների հեղինակների և հետազոտողների աշխատանքներին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է միջազգային գիտելիքների տարածմանը, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը և համաշխարհային գրական ու գիտական ժառանգության հասանելիության ընդլայնմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է բանաստեղծի անհատականության և բանաստեղծների տիպաբանության ուսումնասիրությանը Մարինա Ցվետաևայի արձակում։ Հետազոտության կենտրոնում ստեղծագործողի կերպարի ընկալումն է, նրա ներքին աշխարհը, ստեղծագործական ինքնագիտակցությունը և բանաստեղծական կոչման վերաբերյալ պատկերացումները, որոնք արտահայտվում են գրողի արձակ ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է հեղինակը ներկայացնում բանաստեղծին ոչ միայն որպես գրական տեքստ ստեղծող, այլև որպես առանձնահատուկ հոգևոր և մշակութային անհատ, որի կյանքը, աշխարհընկալումը և ստեղծագործական ճակատագիրը փոխկապակցված են։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ցվետաևայի արձակի այն ստեղծագործությունները, որտեղ ներկայացվում են իրական և գրական կերպարներ՝ բանաստեղծներ, գրողներ և արվեստագետներ, և բացահայտվում են նրանց կերպարների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծի և հասարակության հարաբերություններին, ստեղծագործողի մեկուսացմանը, ազատության ձգտմանը, արվեստի առաքելությանը և ստեղծագործական աշխատանքի ներքին հակասություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու բանաստեղծի տարբեր մոդելներ՝ հիմնվելով նրա աշխարհայացքի, բարոյական դիրքորոշման, ստեղծագործական վարքագծի և իրականության հետ փոխհարաբերությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ցվետաևայի հեղինակային դիրքորոշման բացահայտումը․ նրա արձակում բանաստեղծի կերպարը հաճախ դառնում է ոչ միայն գրական հերոս, այլև արվեստագետի էության, ստեղծագործական ազատության և պոեզիայի նշանակության մասին հեղինակի մտորումների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կենսագրական և գրական-քննադատական նյութերի փոխազդեցությունը, հուշագրական արձակի առանձնահատկությունները, միջտեքստային կապերը և այն միջոցները, որոնց շնորհիվ իրական անձի կերպարը վերափոխվում է գրական կերպարի։ Ցվետաևայի արձակի առանձնահատկությունները դիտարկվում են նաև նրա լեզվական և ոճական լուծումների համատեքստում՝ հաշվի առնելով հուզականությունը, սուբյեկտիվ պատմողականությունը, ասոցիատիվ կապերը և հեղինակային գնահատականը։ Աշխատությունը կարևոր է ռուսական XX դարի գրականության և հատկապես Ցվետաևայի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ նրա պատկերացումները բանաստեղծի առաքելության, ստեղծագործական անհատականության և պոեզիայի բնույթի վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, ռուս գրականության հետազոտողների, ուսանողների և պոետիկայի ու գրական կերպարի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։