Исследование динамики биоэлектрической активности мозга и вариабельности ритма сердца комбинацией пропофола с кетамином при индукции в наркоз

Сельское хозяйство

Տնտեսագիտական և ագրարային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում նորարարությունների առևտրայնացման հիմնախնդիրների, դրանց տնտեսական արդյունավետության և գործնական ներդրման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական նորարարությունների ձևավորման և զարգացման տեսական հիմունքները, գիտական հետազոտությունների արդյունքների արտադրական կիրառման առանձնահատկությունները և նոր տեխնոլոգիաների շուկայական արժեքի ստեղծման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական կազմակերպությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների, մասնավոր ձեռնարկությունների և ներդրումային կառույցների համագործակցությանը՝ նորարարական լուծումների մշակման ու տարածման գործընթացներում։ Վերլուծվում են նորարարությունների առևտրայնացմանը խոչընդոտող ֆինանսական, կազմակերպական, տեխնոլոգիական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տնտեսությունների նոր տեխնոլոգիաներ կիրառելու հնարավորությունները։ Քննարկվում են մտավոր սեփականության պաշտպանության, տեխնոլոգիաների փոխանցման, ներդրումների ներգրավման, պետական աջակցության և նորարարական ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գյուղատնտեսական արտադրության թվայնացման, ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրողականության բարձրացման և նորարարական արտադրանքի շուկա դուրսբերման տնտեսական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում նորարարությունների առևտրայնացման արդյունավետության գնահատման, գիտության և արտադրության կապերի ամրապնդման, գյուղատնտեսական արժեշղթաների զարգացման և ոլորտի մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, տեխնոլոգիաների առևտրայնացման, գյուղատնտեսական ձեռնարկատիրության և Հայաստանի գյուղատնտեսության զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Սևանի ավազանի սոճուտներում տարածված վնասատուների ուսումնասիրությանը և դրանց դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցների մշակմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել սոճու անտառային տնկարկներին վնաս հասցնող հիմնական օրգանիզմները, ուսումնասիրել դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածվածությունը, զարգացման օրինաչափությունները և վնասակարության աստիճանը, ինչպես նաև առաջարկել այնպիսի պայքարի միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել անտառային էկոհամակարգերի պահպանությանը և սոճուտների կենսունակության բարձրացմանը։ Սևանի ավազանի սոճուտները կարևոր նշանակություն ունեն տարածաշրջանի բնական միջավայրի և լանդշաֆտի համար։ Դրանք կատարում են ոչ միայն փայտանյութի արտադրության հետ կապված գործառույթներ, այլև մասնակցում են հողի պահպանությանը, ջրային ռեժիմի կարգավորմանը, միկրոկլիմայի ձևավորմանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը և տարածքի ընդհանուր էկոլոգիական հավասարակշռության ապահովմանը։ Այդ պատճառով սոճու ծառերի վնասատուների տարածումը կարող է ունենալ ավելի լայն հետևանքներ, քան առանձին ծառերի կամ տնկարկների վնասումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը վնասատու տեսակների կազմի բացահայտումն է։ Սոճուտներում կարող են հանդիպել տարբեր խմբերի միջատներ, որոնց մի մասը սնվում է ասեղներով, մյուսները վնասում են կեղևը, բունը, ճյուղերը կամ արմատային համակարգը։ Տարբեր վնասատուների կենսակերպը և վնասման մեխանիզմները միմյանցից էապես տարբերվում են, ուստի արդյունավետ պայքարի համար անհրաժեշտ է նախապես որոշել վնասատուի տեսակը և նրա զարգացման փուլը։ Ասեղակեր վնասատուների գործունեությունը կարող է հանգեցնել ծառի ասեղների զանգվածային վնասմանը։ Քանի որ ասեղները ծառի ֆոտոսինթեզի հիմնական օրգաններից են, դրանց կորուստը նվազեցնում է ֆոտոսինթետիկ ակտիվությունը, թուլացնում ծառի աճը և կարող է նվազեցնել նրա դիմադրողականությունը այլ անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ։ Եթե վնասումը կրկնվում է մի քանի տարի շարունակ, երիտասարդ կամ արդեն թուլացած ծառերը կարող են կորցնել կենսունակությունը և չորանալ։ Բնափայտը, կեղևը և ճյուղերը վնասող տեսակները կարող են առաջացնել այլ բնույթի խնդիրներ։ Նման վնասատուների գործունեության հետևանքով խախտվում են ծառի հյուսվածքները, վատանում է ջրի և սննդանյութերի տեղափոխությունը, իսկ վնասված հատվածները կարող են դառնալ երկրորդային վարակների ներթափանցման ուղիներ։ Հատկապես կարևոր է կեղևակեր և բնափայտակեր միջատների դերը, քանի որ դրանք հաճախ նախընտրում են արդեն թուլացած ծառերը, սակայն բարենպաստ պայմաններում կարող են նպաստել նաև ավելի լայնածավալ անտառային վնասների տարածմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է վնասատուների կենսաբանության և էկոլոգիայի ուսումնասիրությունը։ Անհրաժեշտ է պարզել դրանց ձմեռման ձևերը, զարգացման փուլերի հաջորդականությունը, սերունդների քանակը, տարածման ժամանակաշրջանները, սննդային նախասիրությունները և շրջակա միջավայրի պայմանների նկատմամբ արձագանքը։ Այս տվյալները կարևոր են, քանի որ պայքարի միջոցառումների արդյունավետությունը մեծապես կախված է դրանց ճիշտ ժամանակավորումից։ Վնասատուի զարգացման որոշակի փուլում կիրառված միջոցը կարող է լինել զգալիորեն ավելի արդյունավետ, քան նույն միջոցը այլ փուլում կիրառելու դեպքում։ Սևանի ավազանի պայմաններում վնասատուների տարածման ուսումնասիրությունը պետք է հաշվի առնի տարածաշրջանի առանձնահատուկ կլիմայական և էկոլոգիական պայմանները։ Բարձրադիր դիրքը, ջերմաստիճանի սեզոնային փոփոխությունները, տեղումների ռեժիմը, հողի առանձնահատկությունները և սոճուտների վիճակը կարող են ազդել վնասատուների զարգացման արագության և թվաքանակի վրա։ Հետևաբար այլ տարածաշրջաններում կիրառվող պայքարի միջոցները չեն կարող մեխանիկորեն տեղափոխվել տվյալ տարածք․ անհրաժեշտ է դրանք համապատասխանեցնել տեղական պայմաններին։ Հետազոտության էական բաղադրիչ է վնասատուների թվաքանակի և տարածվածության մշտադիտարկումը։ Մոնիթորինգի միջոցով հնարավոր է վաղ փուլում հայտնաբերել վնասատուների թվաքանակի աճը և կանխել դրանց զանգվածային տարածումը։ Դիտարկումները կարող են իրականացվել տարբեր մեթոդներով՝ ծառերի տեսողական զննությամբ, վնասման հետքերի հաշվառմամբ, հատուկ թակարդների կիրառմամբ, վնասատուների զարգացման փուլերի գրանցմամբ և վնասված ծառերի վիճակի պարբերական գնահատմամբ։ Նման տվյալները թույլ են տալիս որոշել ոչ միայն վնասատուի առկայությունը, այլև դրա պոպուլյացիայի զարգացման դինամիկան։ Պայքարի միջոցների մշակման ժամանակ կարևոր է տարբերակել կանխարգելիչ և անմիջական միջոցառումները։ Կանխարգելումը կարող է ներառել սոճուտների առողջ վիճակի պահպանում, ճիշտ անտառտնտեսական խնամք, թուլացած ծառերի ժամանակին հայտնաբերում և անհրաժեշտության դեպքում հեռացում, ինչպես նաև տնկարկների կառուցվածքի և խտության համապատասխան կառավարում։ Առողջ և կենսունակ ծառերն ավելի լավ են դիմադրում վնասատուների ազդեցությանը, ուստի անտառի ընդհանուր վիճակի բարելավումը վնասատուների դեմ պայքարի կարևոր բաղադրիչ է։ Կենսաբանական պայքարի մեթոդները նույնպես կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ։ Դրանք հիմնված են վնասատուների բնական թշնամիների՝ գիշատիչների, մակաբույծների կամ հիվանդություններ առաջացնող օրգանիզմների օգտագործման կամ պահպանման վրա։ Այս մոտեցումը հատկապես արժեքավոր է անտառային էկոհամակարգերում, որտեղ լայնածավալ քիմիական մշակումները կարող են բացասաբար ազդել ոչ միայն վնասատուների, այլև օգտակար միջատների և այլ օրգանիզմների վրա։ Քիմիական պայքարի միջոցները կարող են կիրառվել այն դեպքերում, երբ վնասատուների թվաքանակը հասնում է տնտեսական կամ էկոլոգիական վնասակարության նշանակալի մակարդակի։ Սակայն դրանց ընտրությունը պետք է հիմնված լինի վնասատուի տեսակի, զարգացման փուլի, տարածքի առանձնահատկությունների և շրջակա միջավայրի անվտանգության գնահատման վրա։ Սևանի ավազանի նման էկոլոգիապես զգայուն տարածքում հատկապես կարևոր է խուսափել չհիմնավորված կամ չափից ավելի քիմիական միջամտությունից։ Ուսումնասիրության կարևոր գաղափարներից մեկը պայքարի ինտեգրված համակարգի ձևավորումն է։ Ինտեգրված պաշտպանությունը համադրում է մոնիթորինգը, անտառտնտեսական, մեխանիկական, կենսաբանական և անհրաժեշտության դեպքում քիմիական միջոցները՝ նպատակ ունենալով պահպանել վնասատուների պոպուլյացիան կառավարելի մակարդակում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ինչպես անտառային վնասները, այնպես էլ պայքարի միջոցների հնարավոր բացասական ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ վնասատուների դեմ արդյունավետ պայքարը պահանջում է ոչ միայն արդեն վնասված ծառերի բուժում կամ հեռացում, այլև երկարաժամկետ կանխարգելիչ համակարգ։ Վնասատուների տարածման օրինաչափությունների բացահայտումը կարող է հիմք ծառայել անտառային տնտեսությունների համար կազմվող մոնիթորինգի և պաշտպանության ծրագրերի մշակմանը։ Այդ ծրագրերը կարող են ներառել վնասատուների պարբերական հաշվառում, ռիսկային տարածքների առանձնացում, վաղ հայտնաբերման համակարգերի կիրառում և պայքարի միջոցների ճիշտ ժամանակավորում։ Թեման կարևոր է նաև կլիմայական փոփոխությունների համատեքստում։ Ջերմաստիճանի և տեղումների ռեժիմի փոփոխությունները կարող են ազդել միջատների զարգացման տևողության, սերունդների քանակի, ձմեռման հաջողության և տարածման աշխարհագրության վրա։ Հետևաբար վնասատուների դեմ պայքարի ժամանակակից համակարգը պետք է ունենա փոփոխվող կլիմայական պայմաններին հարմարվելու հնարավորություն։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է անտառագիտությունը, միջատաբանությունը, էկոլոգիան և անտառների պաշտպանության մեթոդաբանությունը՝ Սևանի ավազանի սոճուտների վնասատուների վերաբերյալ ամբողջական պատկեր ձևավորելու նպատակով։ Այն կարևոր է ինչպես վնասատու տեսակների կենսաբանությունն ու տարածման օրինաչափությունները հասկանալու, այնպես էլ սոճուտների պահպանության և կայուն կառավարման համար գործնական միջոցառումներ մշակելու տեսանկյունից։ Թեման կարող է հետաքրքրել անտառագետներին, միջատաբաններին, բնապահպաններին, էկոլոգներին, կենսաբաններին, անտառտնտեսության մասնագետներին և Հայաստանի անտառային էկոհամակարգերի պահպանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է դեյտերիումի վրա π⁰ մեզոնների կոհերենտ ֆոտոծնմանը և այդ գործընթացի տեսական ու փորձարարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրամագնիսական փոխազդեցության միջոցով դեյտերիումի հետ փոխազդող ֆոտոնի արդյունքում չեզոք պիոնի առաջացման գործընթացն է, որը կարևոր տեղեկություն կարող է տալ հադրոնների կառուցվածքի, միջուկային ուժերի և ֆոտոն-միջուկ փոխազդեցությունների դինամիկայի վերաբերյալ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կոհերենտ գործընթացի կինեմատիկական պայմանները, որի դեպքում միջուկային համակարգը պահպանվում է հիմնական վիճակում կամ փոխազդեցությունից հետո չի ենթարկվում ներքին քայքայման, իսկ արտադրված մեզոնի և միջուկի միջև առաջացող ամպլիտուդները կարող են փոխազդել կոհերենտ ձևով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործընթացի դիֆերենցիալ և ինտեգրալ կտրվածքների, անկյունային բաշխումների, էներգետիկ կախվածությունների և դեյտերիումի կառուցվածքային գործոնի ազդեցության ուսումնասիրմանը։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև ֆոտոծնման մեխանիզմների տեսական մոդելները, միջուկային ալիքային ֆունկցիայի դերը, միջուկի պրոտոնային և նեյտրոնային բաղադրիչների փոխազդեցությունները և տարբեր դինամիկական ներդրումների հարաբերակցությունը։ Կարևորվում է կոհերենտ և ոչ կոհերենտ գործընթացների տարբերակումը, քանի որ դրանց փորձարարական առանձնացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ ուսումնասիրելու դեյտերիումի և հադրոնային համակարգերի հատկությունները։ Նման հետազոտությունները կարևոր են նաև պիոնների ֆոտոծնման գործընթացներում ուժեղ փոխազդեցության դրսևորումների, միջուկային միջավայրի ազդեցությունների և հադրոնային փոխազդեցությունների տեսական նկարագրության կատարելագործման համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել միջուկային ռեակցիաների մոդելավորման, դեյտերիումի կառուցվածքի ուսումնասիրության և բարձր էներգիաների ֆիզիկայի փորձարարական տվյալների մեկնաբանման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել միջուկային և մասնիկների ֆիզիկայի մասնագետներին, տեսական ու փորձարարական ֆիզիկոսներին, բարձր էներգիաների ֆիզիկայի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Մթնշաղի անուրջներ, Փշե պսակ ժողովածուն ներկայացնում է հայ նոր գրականության ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկի՝ Վահան Տերյանի վաղ շրջանի և հասուն ստեղծագործական փուլերի կարևոր գործերը՝ ընդգծելով նրա քնարական աշխարհի խորությունը, նրբանկատ զգացմունքայնությունը և սիմվոլիստական մտածողությունը։ Գրքում ընդգրկված «Մթնշաղի անուրջներ» շարքը արտացոլում է բանաստեղծի հոգևոր մելանխոլիան, երազային տրամադրությունները և ներաշխարհի բարդ զգացմունքային շարժումները, որտեղ բնությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու հոգու վիճակների խորհրդանշական արտահայտություն։ «Փշե պսակ» բաժնում ավելի ընդգծված են տառապանքի, ցավի, միայնության և ճակատագրի թեմաները՝ ներկայացված խոր փիլիսոփայական և պատկերավոր լեզվով։ Տերյանի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ է երաժշտականությունը, լեզվական մաքրությունը և զգացմունքների նուրբ արտահայտման արվեստը, ինչը նրան դարձնում է հայ քնարերգության կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։ Աշխատությունը ոչ միայն գրական ժողովածու է, այլև հոգեբանական և փիլիսոփայական աշխարհ, որտեղ ընթերցողը հայտնաբերում է մարդու ներաշխարհի բարդ ու հակասական վիճակները։

Математика

Այս աշխատությունը վերաբերում է անիզոտրոպ երկշերտ շերտերի և թիթեղների խառը եզրային խնդիրներին՝ լրիվ և ոչ լրիվ կոնտակտի պայմաններում, ընդգծելով կիրառական մաթեմատիկայի, մեխանիկայի և նյութերի ամրության տեսության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել բազմաշերտ կոմպոզիտային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակը՝ հաշվի առնելով նյութերի անիզոտրոպ հատկությունները և շերտերի միջև կոնտակտի տարբեր պայմանները, ինչպես նաև ձևակերպել և լուծել համապատասխան սահմանային արժեքային խնդիրներ։ Ուսումնասիրվում են երկշերտ շերտերի և թիթեղների մեխանիկական վարքը նկարագրող հավասարումները, եզրային պայմանները և շերտերի փոխազդեցության մոդելները՝ ներառյալ լրիվ կպչուն (perfect contact) և մասամբ սահող կամ անջատ կոնտակտային դեպքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լարվածությունների բաշխմանը շերտերի սահմաններում, դեֆորմացիաների համատեղելիությանը և հնարավոր կոնցենտրացիոն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ նյութերի անիզոտրոպության և կոնտակտի անկատարության հետևանքով։

Религия

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր առաջնորդի իրավական կարգավիճակը՝ դիտարկելով այն պատմական զարգացման և եկեղեցական-պետական հարաբերությունների համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են կաթողիկոսի իշխանության աղբյուրները, նրա իրավասությունների շրջանակը և այն կանոնական հիմքերը, որոնց վրա կառուցված է եկեղեցու վարչական համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է ձևավորվել կաթողիկոսի հեղինակությունը որպես հոգևոր և կազմակերպչական կենտրոնական իշխանություն, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները եկեղեցական ժողովների, թեմական առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանությունների հետ տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է նաև իրավական սահմանափակումների և արտոնությունների համակարգը, որը կարգավորում է բարձրագույն հոգևոր պաշտոնի գործունեությունը, ներառյալ ընտրության, հաստատման և լիազորությունների փոխանցման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է կաթողիկոսի իրավական դիրքը որպես բարդ համակարգ, որտեղ միահյուսվում են կանոնական իրավունքը, ավանդույթը և պատմական իրողությունները՝ ձևավորելով եկեղեցու ներքին ինքնավարության և արտաքին հարաբերությունների հիմքերը։