Քաղաքային բնակավայրերի և գյուղատնտեսական տարածքների ստորգետնյա ջրերի ողողումից պաշտպանության մեթոդների մշակումը

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլի Օլգինյան իգական պրոգիմնազիայի կարիքավոր աշակերտուհիներին օգնություն տրամադրելու նպատակով ստեղծված բարեգործական ընկերության կանոնադրությունը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Ալեքսանդրապոլի կրթական, հասարակական և բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն ժամանակաշրջանի կանանց կրթության կազմակերպման, սոցիալապես անապահով աշակերտուհիների աջակցության և հասարակական նախաձեռնությունների իրավական ու կազմակերպական հիմքերի մասին։ Կանոնադրության մեջ, ըստ բնույթի, սահմանվում են ընկերության ստեղծման նպատակները, գործունեության ուղղությունները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը և դրանց լիազորությունները։ Առանձին նշանակություն կարող են ունենալ ֆինանսական միջոցների ձևավորման և օգտագործման վերաբերյալ դրույթները, քանի որ նման կազմակերպությունների գործունեությունը հիմնականում կապված էր բարեգործական նվիրատվությունների, անդամավճարների և այլ օրինական մուտքերի միջոցով անհրաժեշտ միջոցների հավաքագրման հետ։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև այն մասին, թե ինչպիսի օգնություն էր նախատեսվում կարիքավոր աշակերտուհիների համար՝ կրթության շարունակականությունն ապահովելու, ուսումնական պարագաներով կամ այլ անհրաժեշտ միջոցներով աջակցելու նպատակով։ Հրատարակության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում կանանց կրթության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքը և կրթական հաստատությունների շուրջ ձևավորվող բարեգործական ու հասարակական նախաձեռնությունները։ Ալեքսանդրապոլի օրինակով հնարավոր է ուսումնասիրել տարածաշրջանային քաղաքային համայնքի սոցիալական կառուցվածքը, կրթական հաստատությունների գործունեությունը և հասարակական ինքնակազմակերպման ձևերը։ Կանոնադրությունը հետաքրքրական է նաև իրավական պատմության տեսանկյունից, քանի որ դրա կառուցվածքն ու ձևակերպումները կարող են պատկերացում տալ Ռուսական կայսրության համապատասխան ժամանակաշրջանի հասարակական կազմակերպությունների կարգավորման սկզբունքների մասին։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել Ալեքսանդրապոլի՝ ներկայիս Գյումրիի, պատմությամբ, հայկական կրթական հաստատությունների զարգացմամբ, կանանց կրթության պատմությամբ, բարեգործական շարժումներով և XIX–XX դարերի սահմանագծի հասարակական կյանքով զբաղվող պատմաբանների, կրթության պատմության մասնագետների, արխիվագետների, մատենագետների և հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության դրամական եկամուտների կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով սոցիալ-տնտեսական զարգացման, կենսամակարդակի և պետական տնտեսական քաղաքականության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բնակչության եկամուտների ձևավորման, բաշխման և վերաբաշխման վրա ազդող հիմնական գործոնները, գնահատել առկա կարգավորման մեխանիզմների արդյունավետությունը և ներկայացնել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել բնակչության դրամական եկամուտների հիմնական աղբյուրները՝ աշխատավարձը, ձեռնարկատիրական և ինքնազբաղվածության եկամուտները, կենսաթոշակները, նպաստները, դրամական փոխանցումները և այլ մուտքեր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եկամուտների մակարդակի և կառուցվածքի փոփոխություններին, ինչպես նաև տարբեր սոցիալական խմբերի միջև դրանց բաշխման անհավասարությանը։ ՀՀ-ում եկամուտների բաշխման ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև դեցիլային և քվինտիլային խմբավորումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել բնակչության տարբեր շերտերի միջև եկամուտների կենտրոնացվածությունն ու անհամաչափությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ եկամուտների կարգավորման պետական մեխանիզմներին՝ հարկային քաղաքականությանը, նվազագույն աշխատավարձի և սոցիալական վճարների համակարգերին, կենսաթոշակներին, նպաստներին, սոցիալական աջակցության ծրագրերին և զբաղվածության քաղաքականությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում եկամուտների վերաբաշխման գործընթացում պետության դերին, քանի որ հարկային և սոցիալական քաղաքականությունը կարող է միաժամանակ ազդել ինչպես եկամուտների ձևավորման, այնպես էլ դրանց վերջնական բաշխման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է աղքատության և եկամուտների անհավասարության պատճառների բացահայտումը։ Կարող են ուսումնասիրվել աշխատանքի շուկայի վիճակը, զբաղվածության և գործազրկության մակարդակները, ոչ ֆորմալ զբաղվածությունը, տարածքային և սոցիալական տարբերությունները, կրթության ու մասնագիտական որակավորման ազդեցությունը եկամուտների մակարդակի վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել միջին խավի ձևավորման խնդրին, քանի որ բնակչության եկամուտների կայուն և համաչափ աճը կարևոր նշանակություն ունի սոցիալական կայունության և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման համար։ ՀՀ վերաբերյալ ուսումնասիրությունները եկամուտների բաշխման կարգավորման առանցքային խնդիրների շարքում դիտարկում են նաև սոցիալական բևեռացման մեղմացումը, աղքատության նվազեցումը և սոցիալական արդարության ապահովումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև դրամական եկամուտների և բնակչության ծախսերի փոխհարաբերությունները, քանի որ եկամտի իրական տնտեսական նշանակությունը մեծապես պայմանավորված է ապրանքների և ծառայությունների գների մակարդակով և տնային տնտեսությունների սպառողական հնարավորություններով։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել գնաճի, հարկային բեռի, սոցիալական տրանսֆերտների և աշխատավարձերի փոփոխությունների ազդեցությունը բնակչության իրական եկամուտների վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև պետական աջակցության հասցեականության խնդիրը, հատկապես այն ընտանիքների պարագայում, որոնց եկամուտների մի մասը դժվար է անմիջականորեն ստուգել՝ ինքնազբաղվածությունից, գյուղատնտեսությունից, ոչ ֆորմալ աշխատանքից կամ մասնավոր փոխանցումներից ստացվող մուտքերի պատճառով։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել բնակչության եկամուտների ձևավորման և վերաբաշխման ավելի արդյունավետ քաղաքականության մշակմանը, սոցիալական պաշտպանության հասցեականության բարձրացմանը, եկամուտների անհավասարության մեղմացմանը և բնակչության կենսամակարդակի բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմիններին, ֆինանսիստներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին և բնակչության եկամուտների ու սոցիալական զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող ուսանողներին։

Философия

Գարեգին Նժդեհ. Երկեր (հատոր երկրորդ)-ը գաղափարական, պատմափիլիսոփայական և հրապարակախոսական բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է Գարեգին Նժդեհի քաղաքական-փիլիսոփայական միտքը և ազգային գաղափարախոսության հիմնական դրույթները՝ ընդգրկելով նրա տարբեր հոդվածներ, ելույթներ և գրառումներ, աշխատությունում կենտրոնական տեղ ունեն ազգային ինքնության, պետականության գաղափարի, հայրենիքի պաշտպանության և ազգային դիմադրության վերաբերյալ նրա հայացքները, որտեղ Նժդեհը զարգացնում է ազգի հոգևոր-բարոյական վերածննդի և ինքնապահպանման գաղափարը, միաժամանակ շեշտվում է անհատի և ազգի փոխկապվածությունը, պատասխանատվության ու կամքի ուժի կարևորությունը պատմական ճգնաժամերի պայմաններում, հատորը նաև ներկայացնում է նրա մտածողության փիլիսոփայական շերտերը՝ կապված ուժի, բարոյականության և պատմական ճակատագրի մեկնաբանության հետ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ ազգային-քաղաքական մտքի և գաղափարական պատմության ուսումնասիրության համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լիճ թափվող հիմնական գետերի էկոլոգիական վիճակի համապարփակ գնահատմանը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը լճի էկոհամակարգի վրա։ Գրքում վերլուծվում են գետային համակարգերի ջրաբանական, քիմիական և կենսաբանական առանձնահատկությունները, ջրի որակի փոփոխությունները, աղտոտման հիմնական աղբյուրները և շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են ջրային ռեսուրսների օգտագործման, մարդածին ազդեցության, կենցաղային և գյուղատնտեսական արտահոսքերի հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև գետերի էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման կարևորությունը։ Հեղինակը կիրառում է համալիր մոտեցում՝ գնահատելով ջրային համակարգերի ներկա վիճակը, բացահայտելով առկա էկոլոգիական վտանգները և առաջարկելով հնարավոր լուծումներ՝ ուղղված ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը և Սևանա լճի պահպանությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանների, ջրային ռեսուրսների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի քաղցրահամ ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրմամբ և պահպանությամբ։

История

Սույն փաստաթուղթը ներկայացնում է Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեության իրավական և կազմակերպչական հիմքերը, որը ձևավորվել է XIX դարի վերջի հասարակական-քաղաքական պայմաններում՝ նպատակ ունենալով համակարգված ձևով աջակցել հայկական համայնքների սոցիալական, կրթական և մշակութային կարիքներին։ Այն սահմանում է կազմակերպության հիմնական նպատակները՝ աղքատության մեղմացում, կրթական հաստատությունների աջակցություն, դպրոցական գործի զարգացում, ուսուցիչների պատրաստման խթանում և մշակութային նախաձեռնությունների իրականացում, որոնք ուղղված էին ազգային ինքնության պահպանմանը և համայնքային համախմբմանը։ Փաստաթղթում մանրամասն ներկայացվում են կառավարման կառուցվածքը, անդամակցության կարգը, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և բաշխման սկզբունքները, ինչպես նաև տեղական մասնաճյուղերի գործունեության կանոնակարգումը՝ ապահովելով միասնական և վերահսկելի համակարգ ամբողջ Կովկասի տարածքում։ Միաժամանակ ընդգծվում են կազմակերպության գործունեության սահմանները՝ քաղաքական չեզոքության պահպանման և հիմնականում բարեգործական ու կրթական ուղղվածության ապահովման նպատակով, ինչը պայմանավորված էր այն ժամանակի վարչական պահանջներով և վերահսկողական համակարգերով։ Այս կանոնադրական հիմքերը կարևոր դեր են ունեցել հայկական հասարակական կյանքի ինստիտուցիոնալացման, համայնքային կառույցների կայացման և բարեգործական շարժման զարգացման գործում՝ ձևավորելով երկարաժամկետ ազդեցություն տարածաշրջանի հայկական սոցիալական և մշակութային միջավայրի վրա։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է IX–XI դարերի Հայաստանի և Վրաստանի սրբազան ճարտարապետության զարգացման առանձնահատկությունների, ավանդույթների և երկու մշակույթների փոխառնչությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորված եկեղեցիների, վանական համալիրների և այլ կրոնական կառույցների ճարտարապետական տիպերը, հատակագծային ու ծավալատարածական լուծումները, կառուցողական համակարգերը և գեղարվեստական ձևավորման սկզբունքները։ Վերլուծվում են հայկական և վրացական միջնադարյան ճարտարապետական դպրոցների ընդհանուր հատկանիշներն ու տարբերությունները՝ ուշադրություն դարձնելով գմբեթավոր կառույցների հորինվածքին, շինարարական տեխնիկային, քարային մշակույթին, ճակատների ձևավորմանն ու դեկորատիվ հարդարանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախորդ դարաշրջաններից ժառանգված ճարտարապետական ավանդույթների շարունակականությանը և դրանց վերափոխմանը IX–XI դարերի պատմամշակութային պայմաններում։ Քննարկվում են հարևան ժողովուրդների մշակութային շփումների, կրոնական ընդհանրությունների, քաղաքական և տնտեսական կապերի հնարավոր ազդեցությունները ճարտարապետական ձևերի զարգացման ու տարածման վրա։ Դիտարկվում են նաև տեղական շինանյութերի, բնական միջավայրի և տարածաշրջանային շինարարական փորձի դերը առանձին ճարտարապետական դպրոցների ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն արտաքին նմանությունները, այլև յուրաքանչյուր մշակույթի շրջանակում ձևավորված ինքնուրույն կառուցողական ու գեղարվեստական սկզբունքները։ Կարևորվում է հուշարձանների ուսումնասիրությունը պատմական և մշակութային լայն համատեքստում՝ խուսափելով նմանությունների միակողմանի մեկնաբանությունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության և արվեստի պատմաբանների, միջնադարագետների, հնագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հուշարձանների պահպանության մասնագետների և ուսանողների համար։