Կանանց մասնակցությունը Պարսից Ծոցի Համագործակցության խորհրդի անդամ արաբական երկրների զարգացման գործում

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ փաստաթղթերի պատրաստման, փոփոխման, կեղծման և դրանցում առկա նյութական հետքերի բացահայտման ու վերլուծության տեսանկյունից։ Գրքում ուսումնասիրվում են փաստաթղթերի կրիմինալիստիկական հետազոտության տեսական հիմքերը, մեթոդներն ու գործիքները, ինչպես նաև դրա նշանակությունը հանցագործությունների բացահայտման, քննության և ապացուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթի արտաքին և ներքին հատկանիշների ուսումնասիրմանը, նյութական հիմքի, տպագրական եղանակների, ձեռագրային կամ այլ գրառումների, ստորագրությունների, կնիքների և տեխնիկական միջոցներով կատարված նշումների հետազոտությանը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են փաստաթղթերի կեղծման տարբեր եղանակների հայտնաբերման, սկզբնական բովանդակության փոփոխության, ջնջումների, հավելումների, վերագրումների և այլ միջամտությունների բացահայտման հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով փաստաթղթերի կեղծման նոր մեթոդների ի հայտ գալը և դրանց հայտնաբերման համար կիրառվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները։ Կարևորվում է փորձագիտական հետազոտության արդյունքների հավաստիության, օբյեկտիվության և գիտական հիմնավորվածության ապահովումը, ինչպես նաև ստացված տվյալների պատշաճ ձևակերպումն ու դրանց ապացուցողական նշանակության գնահատումը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում քննիչի, փորձագետի և քրեական վարույթի մյուս մասնակիցների փոխգործակցությանը, փաստաթղթերի հայտնաբերման, առգրավման, պահպանման և փորձաքննության ներկայացման ընթացքում անհրաժեշտ պահանջներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտության դերը հանցագործությունների բացահայտման գործում, բացահայտել ոլորտում առկա տեսական և գործնական խնդիրները և գնահատել դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել կրիմինալիստների, դատական փորձագետների, քննիչների, դատախազների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և փաստաթղթերի փորձագիտական հետազոտության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

История

Պատմագիտական և քաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության քաղաքական մարտավարության, գործունեության հիմնական ուղղությունների և ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրությանը 1908–1917 թվականներին։ Քննության են առնվում կուսակցության գործունեության պատմական նախադրյալները, Օսմանյան և Ռուսական կայսրություններում ձևավորված քաղաքական պայմանները, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու ազգային շարժումների ազդեցությունը կուսակցական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1908 թվականի երիտթուրքական հեղափոխությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, սահմանադրական կարգերի նկատմամբ կուսակցության դիրքորոշումներին և քաղաքական համագործակցության ու հակասությունների զարգացմանը։ Դիտարկվում են Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության կազմակերպական գործունեությունը, քաղաքական պայքարի միջոցները, ազգային իրավունքների պաշտպանության մոտեցումները և տարբեր քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունները։ Վերլուծվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հայոց ցեղասպանության և տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական փոփոխությունների պայմաններում կուսակցության մարտավարության վերափոխման հնարավոր պատճառներն ու առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև արևմտահայության և արևելահայության քաղաքական խնդիրների փոխկապակցվածությունը, ինքնապաշտպանության կազմակերպման հարցերը, ազգային ներկայացուցչության ձևերը և կուսակցության գաղափարական ու գործնական առաջնահերթությունները։ Անդրադարձ է կատարվում 1917 թվականի ռուսական հեղափոխությունների ազդեցությանը հայկական քաղաքական կյանքի, կուսակցական հարաբերությունների և ազգային ինքնակազմակերպման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, հայկական քաղաքական կուսակցությունների պատմության, ազգային-ազատագրական շարժումների և XX դարի սկզբի Կովկասի ու Օսմանյան կայսրության քաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների ու հետազոտողների համար։

Технология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է թերմանախալարված (նախալարված) մետաղական կոնստրուկցիաների հաշվարկման, նախագծման և պատրաստման ճարտարագիտական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով բարձր ամրության և ձևափոխությունների վերահսկման պահանջները ժամանակակից շինարարական ինժեներիայում։ Աշխատությունում դիտարկվում է նախալարված մետաղական համակարգերի աշխատանքային սկզբունքը, որտեղ արտաքին բեռներին դիմակայելու ունակությունը ապահովվում է նախնական լարվածությունների ստեղծմամբ, ինչը թույլ է տալիս նվազեցնել դեֆորմացիաները և բարձրացնել կրողունակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մեթոդներին՝ ներառյալ ստատիկ և դինամիկ բեռնվածությունների մոդելավորումը, նյութերի առաձգական և պլաստիկ վարքի գնահատումը, ինչպես նաև վերջավոր տարրերի մեթոդի կիրառումը բարդ կոնստրուկտիվ համակարգերի վերլուծության համար։ Քննարկվում են նաև նախագծման փուլում կիրառվող ինժեներական լուծումները՝ կապերի օպտիմալացում, լարվածությունների բաշխման վերահսկում և անվտանգության գործակիցների ճիշտ ընտրություն։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նման կոնստրուկցիաների պատրաստման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները՝ եռակցում, հավաքում և լարվածության կիրառման փուլերը, վճռորոշ դեր ունեն վերջնական կառուցվածքի հուսալիության և երկարաժամկետ շահագործման արդյունավետության ապահովման գործում։

География

Աշխատությունը նվիրված է շրջակա միջավայրի և տրանսպորտային համակարգի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը խոշոր քաղաքների զարգացման և տարածքային կազմակերպման գործընթացում՝ որպես հիմնական օրինակ դիտարկելով Իրանի Գորգան քաղաքը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից քաղաքի տարածական զարգացումը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության թվաքանակի աճով, տնտեսական ակտիվությամբ և շինարարական գործընթացներով, այլև բնական միջավայրի առանձնահատկություններով, տրանսպորտային հասանելիությամբ, ճանապարհային ցանցի կառուցվածքով և հողօգտագործման փոփոխություններով։ Գորգան քաղաքի օրինակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այս գործոնների փոխկապակցված ազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես են դրանք ձևավորում քաղաքի տարածական կառուցվածքը, զարգացման ուղղությունները և քաղաքային միջավայրի որակը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տրանսպորտի ազդեցության գնահատումը քաղաքի տարածական զարգացման վրա։ Տրանսպորտային ցանցի ընդլայնումը և ճանապարհների հասանելիության բարձրացումը կարող են նպաստել նոր բնակելի, առևտրային և արտադրական տարածքների ձևավորմանը, փոխել քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խթանել կառուցապատման տարածական ընդլայնումը։ Միևնույն ժամանակ, տրանսպորտային համակարգի ոչ բավարար կազմակերպվածությունը կարող է հանգեցնել երթևեկության ծանրաբեռնվածության, ճանապարհային ցանցի գերբեռնվածության, օդի աղտոտման, աղմուկի ավելացման և քաղաքային տարածքի անհավասար զարգացման։ Շրջակա միջավայրի տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է քաղաքային ընդլայնման և բնական ռեսուրսների պահպանության փոխհարաբերությունը։ Գորգանի տարածքային զարգացումը անհրաժեշտ է դիտարկել բնական լանդշաֆտների, գյուղատնտեսական հողերի, անտառային տարածքների և այլ էկոլոգիական ռեսուրսների պահպանության համատեքստում։ Քաղաքային կառուցապատման տարածքների ընդլայնումը կարող է փոխել հողօգտագործման կառուցվածքը, նվազեցնել բնական կամ գյուղատնտեսական նշանակության տարածքները և մեծացնել մարդու ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Այդ պատճառով քաղաքաշինական պլանավորման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն բնակչության և ենթակառուցվածքների աճի պահանջները, այլև բնական տարածքների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում քաղաքի տարածական կառուցվածքին, բնակելի և հասարակական տարածքների տեղաբաշխմանը, ճանապարհային հիմնական ուղղություններին, տրանսպորտային հանգույցներին, քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասային գոտիների զարգացման առանձնահատկություններին։ Կարևոր է նաև քաղաքի տարբեր հատվածների տրանսպորտային հասանելիության և ենթակառուցվածքային ապահովվածության համեմատությունը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակչության տեղաբաշխման և քաղաքային տարածքի հետագա ընդլայնման վրա։ Աշխատանքը քաղաքային զարգացումը դիտարկում է համակարգային տեսանկյունից՝ փոխկապակցելով տրանսպորտը, հողօգտագործումը, բնակչության տարածական բաշխումը և շրջակա միջավայրի վիճակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն խնդիրները, որոնք առաջանում են արագ քաղաքային աճի պայմաններում, և մշակել տարածքային կազմակերպման այնպիսի սկզբունքներ, որոնք կնպաստեն ավելի հավասարակշռված զարգացմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի կայուն քաղաքային զարգացման գաղափարը, որի համաձայն քաղաքային տարածքի ընդլայնումը պետք է իրականացվի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, բնակելի տարածքների, հասարակական ծառայությունների և բնապահպանական պահանջների համադրմամբ։ Գորգանի օրինակը ցույց է տալիս, որ քաղաքի տարածական զարգացման արդյունավետ կառավարումը պահանջում է երկարաժամկետ պլանավորում և տարբեր ոլորտների միջև համակարգված մոտեցում։ Տրանսպորտային համակարգի բարելավումը, բնական տարածքների պահպանությունը, կառուցապատման ուղղությունների ճիշտ ընտրությունը և ենթակառուցվածքների համաչափ զարգացումը կարող են նպաստել ինչպես բնակչության կենսապայմանների բարելավմանը, այնպես էլ քաղաքի տարածքային և էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ուսումնասիրություն է խոշոր քաղաքների տարածական զարգացման օրինաչափությունների, տրանսպորտի և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության, ինչպես նաև քաղաքաշինական կայուն պլանավորման խնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքաշինության, աշխարհագրության, տրանսպորտային պլանավորման, տարածքային կառավարման և բնապահպանության ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին։

Литература

Սա գրականագիտական և ազգագրական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ջիվանիի բանաստեղծական ժառանգությանը, որտեղ վերլուծվում են նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությունը, ժողովրդական մտածողության արտահայտման ձևերը և աշուղական արվեստի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, աշխատանքը ընդգծում է Ջիվանիի պոեզիայում առկա սոցիալական արդարության, մարդկային արժանապատվության, հայրենասիրության և բարոյական արժեքների գաղափարական շերտերը, ինչպես նաև նրա լեզվի պարզության ու պատկերային հարստության համադրությունը, որը հնարավորություն է տալիս նրա երգերն ու բանաստեղծությունները հասանելի դարձնել լայն ժողովրդական լսարանի համար, միաժամանակ դիտարկվում է նրա ազդեցությունը հայկական աշուղական դպրոցի զարգացման վրա և նրա ստեղծագործական ավանդի շարունակականությունը ժողովրդական երգարվեստում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենի և հայերենի գոյականական համակարգերում առկայացման կարգի արտահայտման միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երկու լեզուներում գոյականի որոշյալության, անորոշության, վերաբերության և խոսքային իրադրության հետ կապի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում առկայացումը դիտարկվում է որպես լեզվական կարգ, որի միջոցով խոսողը տվյալ առարկան կամ երևույթը ներկայացնում է որպես հաղորդակցական իրավիճակում որոշակիորեն ճանաչելի, արդեն հայտնի, նոր ներմուծվող կամ ընդհանրացված հասկացություն։ Քննության են առնվում ֆրանսերենի հոդային համակարգը և հայերենի համապատասխան քերականական ու շարահյուսական միջոցները՝ պարզաբանելով դրանց կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որոշյալ և անորոշ նշանակությունների արտահայտմանը, հոդերի կիրառության պայմաններին, գոյականի թվի և շարահյուսական դիրքի ազդեցությանը, ինչպես նաև համատեքստի ու խոսքային իրավիճակի դերին։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ իմաստային առումով նման գործառույթները երկու լեզուներում միշտ չէ, որ արտահայտվում են նույն քերականական միջոցներով։ Ուսումնասիրվում են այն դեպքերը, երբ ֆրանսերենում պարտադիր կամ սովորական հոդային ձևին հայերենում կարող է համապատասխանել այլ ձևաբանական միջոց, բառային տարր, շարադասական առանձնահատկություն կամ համատեքստային մեկնաբանություն։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր և վերացական հասկացություններ արտահայտող գոյականների գործածությունը, հատուկ անունների առկայացման առանձնահատկությունները և տարբեր շարահյուսական կառույցներում որոշյալության իմաստի փոփոխությունները։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել զուգադրական լեզվաբանության, իմաստաբանության և գործաբանության մոտեցումները՝ ձևի ու նշանակության փոխհարաբերությունը երկու լեզուներում համակարգված կերպով ներկայացնելու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ հոդերի և որոշյալության իմաստների ոչ համարժեք գործածությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել հայախոս ֆրանսերեն սովորողների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ֆրանսերենի և հայերենի անվանական համակարգերի տիպաբանական առանձնահատկությունների, որոշյալության և առկայացման արտահայտման մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։