Кооперация процессов модификации липидного компонента мембран лимфоцитов при инициации фосфоинозитидного цикла

Литература

Արևմտահայ բանաստեղծություններ աշխատությունը արևմտահայ պոեզիայի ընտրանի է, որը միավորում է տարբեր ժամանակաշրջանների արևմտահայ բանաստեղծների ստեղծագործությունները՝ ներկայացնելով այդ գրական ավանդույթի հիմնական թեմատիկ, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, այն ընդգրկում է սիրո, հայրենիքի, կորուստի, կարոտի, ազգային ինքնության և պատմական հիշողության մոտիվները, որոնք բնորոշ են արևմտահայ գրական մտածողությանը, միաժամանակ ցույց է տալիս արևմտահայերենի արտահայտչական հարուստ հնարավորությունները և բանաստեղծական լեզվի երաժշտականությունն ու պատկերավորությունը, գիրքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևելու արևմտահայ պոեզիայի զարգացման ընթացքին և տարբեր սերունդների ստեղծագործական մոտեցումների փոփոխությանը՝ ընդգծելով այդ գրական ժառանգության մշակութային և ազգային նշանակությունը։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի գաղափարական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի ազատագրության, պետականության վերականգնման, հասարակական կառավարման, լուսավորության և ազգային համախմբման վերաբերյալ նրա պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքական մտածողության ձևավորման պատմական պայմաններն են և այն գաղափարական միջավայրը, որտեղ ազգային ազատագրության խնդիրը աստիճանաբար սկսեց կապվել պետական ու հասարակական վերափոխումների անհրաժեշտության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազատության և պետական ինքնուրույնության գաղափարներին, ինչպես նաև այն մոտեցմանը, ըստ որի ժողովրդի քաղաքական ապագան պայմանավորված էր ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև ներքին կազմակերպվածությամբ, կրթությամբ, հասարակական գիտակցության զարգացմամբ և միասնական գործողությունների կարողությամբ։ Նրա հայացքների ուսումնասիրության կարևոր սկզբնաղբյուրներից է XVIII դարի Մադրասի հայկական մտավոր միջավայրում հրատարակված «Նոր տետրակ, որ կոչի յորդորակ» աշխատությունը, որտեղ ներկայացված էին ազատության, լուսավորության և Հայաստանի ազատագրման վերաբերյալ գաղափարներ։ Քննության առարկա են դառնում միապետական անսահմանափակ իշխանության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքը, քաղաքական իշխանության կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումները և հասարակության զարգացման գործում ժողովրդի մասնակցության նշանակությունը։ Հետազոտական գրականության մեջ նրա պատկերացրած ապագա պետական կառավարման կոնկրետ ձևի վերաբերյալ առկա են տարբեր մեկնաբանություններ. որոշ ուսումնասիրություններ դրանք կապում են հանրապետական գաղափարների հետ, իսկ այլ մեկնաբանություններում նշվում է սահմանադրական միապետության հնարավորությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև լուսավորության գաղափարը. կրթությունը, գիտելիքի տարածումը և երիտասարդության հասարակական ակտիվությունը ներկայացվում էին որպես ազգային վերածննդին նպաստող կարևոր պայմաններ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են նրա կապերը XVIII դարի հայկական ազատագրական մտքի այլ ներկայացուցիչների և Մադրասի հայկական մտավոր շրջանակի հետ՝ հնարավորություն տալով քաղաքական հայացքները դիտարկել ժամանակաշրջանի գաղափարական ավելի լայն շարժումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ազատագրության, պետականության, հասարակական առաջընթացի և լուսավորության փոխկապակցվածությունը XVIII դարի հայ քաղաքական մտքում և գնահատելու այդ գաղափարների տեղը հայ հասարակական-քաղաքական մտածողության հետագա զարգացման պատմության մեջ։

Экономика

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և ոլորտի կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Այն ներկայացնում է զբոսաշրջության՝ որպես տնտեսության կարևոր ճյուղի զարգացման տեսական և գործնական հիմքերը, պետական քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները և կարգավորման մեխանիզմները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային ոլորտի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, պետական կառավարման մարմինների դերը, ինչպես նաև զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման և մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջության խթանման պետական ծրագրերին, օրենսդրական կարգավորմանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին և ոլորտի կայուն զարգացման ուղղություններին։ Գիրքը բացահայտում է Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործման, կառավարման համակարգի կատարելագործման և ոլորտում առկա հիմնախնդիրների լուծման ուղիները։ Աշխատանքը նախատեսված է զբոսաշրջության, տնտեսագիտության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի զբոսաշրջության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանությունների հիշողությանը վերաբերող թանգարանների կազմակերպման սկզբունքների, ցուցադրությունների կառուցվածքի և պատմական նյութի ներկայացման եղանակների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում թանգարանն է որպես պատմական հիշողության պահպանման, փաստագրման, կրթության և հանրային հաղորդակցության հաստատություն, որտեղ պատմական իրադարձությունների ներկայացումը ձևավորվում է գիտական ուսումնասիրության, թանգարանագիտական մեթոդաբանության և հիշողության մշակույթի փոխազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր երկրներում գործող համապատասխան թանգարանների առաքելությունները, հավաքածուների ձևավորման սկզբունքները, մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների կառուցվածքը, փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական վկայությունների, առարկայական նյութերի և թվային միջոցների օգտագործման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ցուցադրական տարածքի կազմակերպմանը և այն հարցին, թե ինչպես է այցելուն ուղղորդվում պատմական ժամանակագրության, թեմատիկ բաժինների և անհատական պատմությունների միջոցով՝ առանց պատմական նյութի գիտական հավաստիության և մարդկային արժանապատվության սկզբունքների խախտման։ Կարևոր ուղղություն է թանգարանային պատմույթի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե տարբեր հաստատություններ ինչ հարաբերակցությամբ են ներկայացնում պատմական նախադրյալները, հետապնդման քաղաքականությունը, մարդկանց փորձառությունները, միջազգային արձագանքը, հիշողության ձևավորումը և հետագա հասարակական հետևանքները։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ընդգրկել նաև ցուցանմուշների ընտրության չափանիշները, արխիվային նյութերի կիրառումը, բանավոր պատմության աղբյուրների ներկայացումը, այցելուների համար նախատեսված բացատրական տեքստերը և բազմալեզու տեղեկատվության կազմակերպումը։ Առանձին նշանակություն ունի կրթական գործառույթը՝ դպրոցական և ուսանողական խմբերի համար նախատեսված ծրագրերի, ուղեկցվող այցելությունների, հետազոտական կենտրոնների և թվային կրթական ռեսուրսների տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև զգայուն պատմական նյութի ներկայացման էթիկական խնդիրներին՝ ուսումնասիրելով փաստագրական ճշգրտության, զոհերի հիշատակի նկատմամբ հարգանքի և այցելուների համար պատասխանատու հաղորդակցության սկզբունքները։ Տարբեր թանգարանների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր թանգարանագիտական օրինաչափությունները, այնպես էլ ազգային պատմական փորձից և հիշողության քաղաքականությունից բխող առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է թանգարանագիտության, պատմագիտության, հիշողության ուսումնասիրությունների և մշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են թանգարանային հաստատությունները պահպանում, մեկնաբանում և հանրությանը փոխանցում ցեղասպանությունների վերաբերյալ պատմական հիշողությունը։

Литература

Հրատարակությունը կենսամատենագիտական բնույթի աշխատություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է 2001–2020 թվականներին Հովհաննես Թումանյանի կյանքի, ստեղծագործական ժառանգության, գրական գործունեության և նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրության վերաբերյալ հրատարակված նյութերը։ Այն նպատակ ունի մեկտեղել տվյալ ժամանակահատվածի մատենագիտական տեղեկությունները և հետազոտողներին տրամադրել անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման ու կողմնորոշման համակարգված գործիք։ Ներառվող նյութերը կարող են ընդգրկել գրողի ստեղծագործությունների նոր հրատարակությունները, ժողովածուները, վերահրատարակությունները, թարգմանությունները, գիտական մենագրությունները, հոդվածները, գրախոսությունները, գիտաժողովների նյութերը, հուշագրական հրապարակումները և նրա կյանքին ու գրական ժառանգությանը նվիրված այլ ուսումնասիրություններ։ Առանձին նշանակություն ունեն ստեղծագործությունների գրականագիտական մեկնաբանություններին, լեզվաոճական առանձնահատկություններին, բանահյուսական ակունքներին, ազգային մշակույթի հետ կապերին և հայ գրականության զարգացման մեջ ունեցած դերին վերաբերող աղբյուրները։ Կենսամատենագիտական սկզբունքով նյութերի կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գտնել անհրաժեշտ հրատարակությունները, այլև հետևել թումանյանագիտության զարգացմանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և նոր թեմատիկ ուղղությունների ձևավորմանը երկու տասնամյակների ընթացքում։ Մատենագիտական տվյալները կարող են ընդգրկել նաև գրողի ստեղծագործությունների բեմական, երաժշտական և մշակութային այլ մեկնաբանությունների, հոբելյանական միջոցառումների, գիտաժողովների, ցուցահանդեսների և նրա ժառանգության հանրայնացման վերաբերյալ հրապարակումներ։ Հատուկ արժեք է ներկայացնում տարբեր բնույթի աղբյուրների մեկ համակարգում համախմբումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գրողի ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն գրականագիտական, այլև պատմամշակութային, լեզվաբանական, բանահյուսական և արվեստագիտական տեսանկյուններից։ Ժամանակագրական ընդգրկումը նպաստում է XXI դարի առաջին երկու տասնամյակներում իրականացված ուսումնասիրությունների ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը և հնարավորություն է տալիս բացահայտել նախկինում ուսումնասիրված թեմաների նոր մեկնաբանություններն ու հետազոտական մոտեցումները։ Հրատարակությունն ունի տեղեկատվական, գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ շարունակելով հայ մեծ գրողի վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի հավաքագրման և համակարգման ավանդույթը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թումանյանագետների, մատենագետների, գրադարանային և թանգարանային աշխատողների, բանասերների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրական ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացմանը՝ որպես կրթության կառավարման կարևոր հիմնախնդրի։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի էությունը, դրա ձևավորման և փոփոխության վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները, ինչպես նաև մոտիվացիայի կապը մասնագիտական գործունեության արդյունավետության, աշխատանքային բավարարվածության և կրթական գործընթացի որակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի կառավարման համակարգում կիրառվող մոտեցումներին, որոնք կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական ակտիվության, նախաձեռնողականության և շարունակական զարգացման խթանմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նյութական և ոչ նյութական խրախուսման միջոցները, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները, վերապատրաստման և ինքնակրթության պայմանները, աշխատանքային միջավայրը, ղեկավարության աջակցությունը, կոլեգիալ համագործակցությունը և մասնագիտական ձեռքբերումների ճանաչումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ավագ դպրոցի առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ այդ կրթական մակարդակում ուսուցչի աշխատանքը կապված է աշակերտների մասնագիտական կողմնորոշման, ինքնուրույնության զարգացման և կրթական հետագա ուղու ընտրության հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ուսուցիչների մոտիվացիոն կարիքները, գնահատել դրանց մակարդակը և մշակել նպատակային զարգացման ծրագրեր։ Կարևորվում է դպրոցի ղեկավարության և մանկավարժական կոլեկտիվի համագործակցությունը, վստահության և մասնագիտական աջակցության մթնոլորտի ձևավորումը, ինչպես նաև ուսուցչի անհատական մասնագիտական նպատակների և դպրոցի զարգացման ռազմավարության փոխկապակցումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական մոտիվացիայի կառավարման ավելի արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը, աշխատանքի որակի բարձրացմանը և կրթական հաստատության ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, դպրոցների ղեկավարներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։