Краткая история Армении с прибавлением очерка "Армяне в России"

География

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ալավերդու պղնձի հանքավայրի ռացիոնալ յուրացման խնդիրների վերլուծությանը՝ այն դիտարկելով որպես տնտեսական արդյունավետության, արդյունահանման տեխնոլոգիաների և բնապահպանական սահմանափակումների փոխկապակցված համակարգ։ Նյութում քննարկվում են հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, հանքաքարի որակական և քանակական ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արդյունահանման եղանակների ընտրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեսուրսների համալիր օգտագործման խնդիրներին՝ ներառյալ ուղեկցող օգտակար բաղադրիչների կորզումը, արտադրական կորուստների նվազեցումը և հանքավայրի շահագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացումը։ Քննարկվում են նաև բնապահպանական մարտահրավերները՝ օդի և ջրի աղտոտում, թափոնների կուտակում և հողի դեգրադացիա, որոնք պահանջում են ժամանակակից մաքրման և վերահսկման տեխնոլոգիաների կիրառություն։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ հանքավայրի ռացիոնալ յուրացումը հնարավոր է միայն համալիր մոտեցման դեպքում՝ համադրելով տեխնոլոգիական արդիականացումը, տնտեսական հաշվարկները և բնապահպանական անվտանգության ապահովումը՝ նպատակ ունենալով երկարաժամկետ կայուն զարգացում ապահովել տարածաշրջանում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է մոտոբլոկաքարշ միաիրան շրջվող գութանի կառուցվածքի մշակմանը և դրա հիմնական կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել փոքր հզորության մոտոբլոկների հետ արդյունավետորեն աշխատող հողամշակման գործիք, որը կարող է ապահովել հողի որակյալ շրջում, մշակման պահանջվող խորություն և ագրոտեխնիկական գործընթացների արդյունավետ իրականացում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փոքրածավալ և անհատական գյուղատնտեսություններում օգտագործվող մոտոբլոկների հնարավորությունները, դրանց հետ ագրեգատավորվող գութանների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գործող լուծումների կիրառման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միաիրան շրջվող գութանի աշխատանքային մարմնի երկրաչափական ձևին, հենման և ամրացման համակարգին, շրջման մեխանիզմին, ինչպես նաև մոտոբլոկի հետ փոխազդեցության պայմաններին։ Հետազոտության ընթացքում հիմնավորվում են գութանի հիմնական պարամետրերը՝ աշխատանքային լայնությունը, մշակման խորությունը, աշխատանքային մարմնի չափերն ու դիրքը, հարձակման և թեքման անկյունները, ինչպես նաև կառուցվածքային տարրերի ամրության և կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Վերլուծվում են հողի դիմադրության, քարշային ուժի, շարժման կայունության և ագրեգատի էներգետիկ պահանջների վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում է գութանի կառուցվածքի այնպիսի ընտրությունը, որը թույլ կտա նվազեցնել մոտոբլոկի ծանրաբեռնվածությունը և միաժամանակ ապահովել հողի համաչափ ու որակյալ մշակումը։

Культура

Մատենագիտական ցանկ՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ» թեմայով կարող է ներառել արդի գիտական, տեսական և վերլուծական աշխատություններ, որոնք ուսումնասիրում են ժամանակակից մշակույթի զարգացման միտումները, արվեստի նոր ձևերը, մեդիա և թվային մշակույթի ազդեցությունը, ինչպես նաև գլոբալացման պայմաններում ազգային մշակութային ինքնության փոփոխությունները։ Այդպիսի գրականության շարքում հաճախ ընդգրկվում են մշակութաբանության հիմնարար և արդի ուսումնասիրություններ, օրինակ՝ Զիգմունտ Բաումանի աշխատությունները հեղուկ արդիականության վերաբերյալ, որոնք վերլուծում են ժամանակակից հասարակության և մշակույթի փոփոխական բնույթը, ինչպես նաև Հենրի Ջենկինսի ուսումնասիրությունները կոնվերգենտ մեդիայի և մասնակցային մշակույթի մասին, որտեղ ներկայացվում է նոր մեդիա միջավայրի ազդեցությունը արվեստի և հանրային մշակույթի վրա։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև Ն. Բորիսովի և ժամանակակից ռուս մշակութաբանների աշխատությունները, որոնք անդրադառնում են արվեստի սոցիալ-մշակութային գործառույթներին, ինչպես նաև եվրոպական և ամերիկյան արվեստաբանության ժամանակակից ուղղությունները, որոնք ուսումնասիրում են հետմոդեռն արվեստը, ինտերակտիվ ինստալյացիաները և թվային արվեստի զարգացումը։ Հայկական մշակույթի համատեքստում կարող են ներառվել ժամանակակից հայ արվեստաբանների ուսումնասիրությունները, որոնք վերլուծում են ազգային արվեստի ինքնության պահպանումը և վերափոխումը գլոբալ մշակութային գործընթացների պայմաններում, ինչպես նաև ժամանակակից հայ գրականության և վիզուալ արվեստի փոխազդեցությունները։ Այս մատենագիտական ցանկը կարող է ծառայել որպես տեսական և մեթոդաբանական հիմք ուսանողների, հետազոտողների և արվեստի ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով ժամանակակից մշակութային գործընթացների բազմակողմանի ուսումնասիրություն և գիտական մեկնաբանություն։

Экология

Այս ռեֆերատը վերաբերում է շրջակա միջավայրի մոնիտորինգի դերին ժամանակակից պայմաններում, որը դիտարկում է բնապահպանական վիճակի շարունակական դիտարկման, չափման և գնահատման համակարգը՝ ուղղված բնության պահպանությանը և մարդու առողջության պաշտպանությանը։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը ներառում է օդի, ջրի, հողի, կենսաբազմազանության և աղմուկի մակարդակի վերահսկում, որի միջոցով հնարավոր է հայտնաբերել աղտոտման աղբյուրները, գնահատել դրանց ազդեցությունը և կանխել բնապահպանական վտանգները։ Ժամանակակից պայմաններում մոնիտորինգը իրականացվում է ինչպես ավանդական լաբորատոր մեթոդներով, այնպես էլ առաջադեմ տեխնոլոգիաների՝ արբանյակային դիտարկումների, ավտոմատ սենսորների և թվային տվյալների վերլուծության միջոցով, ինչը բարձրացնում է տվյալների ճշգրտությունն ու արագությունը։ Այս համակարգի կարևոր դերն այն է, որ այն թույլ է տալիս ժամանակին արձագանքել բնապահպանական խնդիրներին, կանխել աղետները և մշակել արդյունավետ բնապահպանական քաղաքականություն։ Մոնիտորինգի տվյալները օգտագործվում են պետական կառավարման մարմինների, գիտական կենտրոնների և միջազգային կազմակերպությունների կողմից՝ կայուն զարգացման ծրագրեր մշակելու համար։ Այն նաև կարևոր է հասարակության իրազեկվածության բարձրացման համար, քանի որ հրապարակվող տվյալները օգնում են մարդկանց հասկանալ շրջակա միջավայրի վիճակը և իրենց ազդեցությունը դրա վրա։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը հատկապես կարևոր է արդյունաբերական զարգացած տարածաշրջաններում, որտեղ աղտոտման մակարդակը կարող է բարձր լինել և պահանջում է մշտական վերահսկողություն։ Այսպիսով, շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը ժամանակակից պայմաններում հանդիսանում է բնապահպանական անվտանգության ապահովման, ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և կայուն զարգացման կարևոր գործիք։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Ազատ գետի ավազանի բուսական աշխարհի բազմազանության, բուսական համակեցությունների կառուցվածքի, տարածման օրինաչափությունների և բնական բուսական պաշարների պահպանության ու արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածքի ֆլորիստիկական կազմի բացահայտման, բուսատեսակների կարգաբանական պատկանելության, էկոլոգիական առանձնահատկությունների և տարբեր բնական պայմաններում դրանց տարածվածության գնահատման վրա։ Գետի ավազանը դիտարկվում է որպես միասնական բնական համակարգ, որտեղ բարձրության, ռելիեֆի, կլիմայական պայմանների, հողային ծածկույթի, ջրային ռեժիմի և մարդու տնտեսական գործունեության փոխազդեցությունը պայմանավորում է բուսական աշխարհի ձևավորումն ու տարածական տարբերակումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում առանձնացվում են տարածքում հանդիպող բույսերի հիմնական կարգաբանական խմբերը, ընտանիքներն ու ցեղերը, գնահատվում է տեսակային հարստությունը և բացահայտվում են ֆլորայի բնորոշ առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղական, հազվագյուտ, սահմանափակ տարածում ունեցող և պահպանության կարիք ունեցող տեսակների հայտնաբերումը, քանի որ դրանց առկայությունը կարևոր ցուցանիշ է տարածքի կենսաբազմազանության և բնապահպանական արժեքի գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում էնդեմիկ և ռելիկտային տարրերին, ինչպես նաև այն տեսակներին, որոնց պոպուլյացիաները կարող են զգայուն լինել բնական միջավայրի փոփոխությունների նկատմամբ։ Ֆլորիստիկական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տարբեր աշխարհագրական ծագում ունեցող բուսատեսակների հարաբերակցությունը և բացահայտել ուսումնասիրվող տարածքի կապերը Հայաստանի ու հարակից տարածաշրջանների բուսաշխարհագրական միավորների հետ։ Քննության են առնվում բույսերի կենսաձևերը, էկոլոգիական խմբերը և տարբեր միջավայրային պայմաններին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է բուսականության ուղղաձիգ գոտիականությունը՝ հաշվի առնելով գետի ավազանի բարձրությունների տարբերությունները և դրանց հետ կապված ջերմաստիճանային, խոնավության ու հողային պայմանների փոփոխությունները։ Տարբեր բարձրադիր գոտիներում ձևավորված բուսական համակեցությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բուսական ծածկույթի տարածական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են անտառային, թփուտային, մարգագետնային, տափաստանային, ժայռային, ջրային և մերձջրային բուսականության տիպերը՝ կախված տարածքի բնական պայմաններից։ Դիտարկվում են դրանց տեսակային կազմը, կառուցվածքը, գերակշռող տեսակները և էկոլոգիական նշանակությունը։ Գետի և դրա վտակների հարակից հատվածներում ձևավորված բուսականությունը գնահատվում է նաև ջրային էկոհամակարգերի կայունության տեսանկյունից, քանի որ մերձափնյա բուսական ծածկույթը մասնակցում է հողերի պահպանությանը, էրոզիոն գործընթացների սահմանափակմանը և բազմաթիվ կենդանի օրգանիզմների կենսամիջավայրերի ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությանը։ Գյուղատնտեսությունը, արածեցումը, բնակավայրերի և ենթակառուցվածքների զարգացումը, հանգստի ու զբոսաշրջային գործունեությունը, բուսական ռեսուրսների հավաքը և հողօգտագործման փոփոխությունները կարող են տարբեր աստիճանի ազդեցություն ունենալ բնական բուսականության կառուցվածքի և տեսակային կազմի վրա։ Քննության են առնվում բուսական ծածկույթի խախտման հնարավոր դրսևորումները, բնական համակեցությունների փոխակերպումը և այն պայմանները, որոնց դեպքում կարող է նվազել որոշ տեսակների տարածվածությունն ու վերարտադրության հնարավորությունը։ Միաժամանակ գնահատվում են բնական վերականգնման գործընթացները և տարբեր համակեցությունների դիմադրողականությունը արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում օգտակար բույսերի ուսումնասիրությանը։ Տարածքում հանդիպող դեղաբույսերը, սննդային, կերային, մեղրատու, եթերայուղատու, դեկորատիվ և այլ տնտեսական նշանակություն ունեցող տեսակները դիտարկվում են որպես բնական ռեսուրս, որի օգտագործումը պետք է համատեղվի պաշարների պահպանության և բնական վերարտադրության ապահովման հետ։ Գնահատվում են դրանց տարածվածությունը, հնարավոր պաշարները և օգտագործման հեռանկարները՝ բացառելով այնպիսի շահագործումը, որը կարող է հանգեցնել բնական պոպուլյացիաների նվազմանը կամ կենսամիջավայրերի խախտմանը։ Այս համատեքստում կարևորվում է կայուն բնօգտագործման սկզբունքների կիրառումը, ըստ որոնց տնտեսական արժեք ունեցող բուսական ռեսուրսների օգտագործումը պետք է հիմնված լինի գիտական գնահատման և պարբերական վերահսկողության վրա։ Առանձին ուղղություն է հազվագյուտ և վտանգված տեսակների պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Բացահայտվում են դրանց հիմնական կենսավայրերը, տարածման սահմանափակող գործոնները և հնարավոր սպառնալիքները։ Տեսակների պահպանության համար դիտարկվում են ինչպես բնական կենսավայրերում իրականացվող միջոցառումները, այնպես էլ անհրաժեշտության դեպքում բուսաբանական այգիներում, սերմերի հավաքածուներում կամ այլ վերահսկվող պայմաններում պահպանման հնարավորությունները։ Կարևորվում է առավել արժեքավոր բուսական տարածքների առանձնացումը և դրանց նկատմամբ համապատասխան պահպանական ռեժիմի սահմանման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև հատուկ պահպանվող բնական տարածքների նշանակությունը տարածաշրջանի կենսաբազմազանության պահպանման գործում։ Բուսականության վիճակի գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել այն տարածքները, որոնք առանձնանում են բարձր տեսակային բազմազանությամբ, հազվագյուտ բույսերի առկայությամբ կամ յուրահատուկ բուսական համակեցություններով և կարող են առաջնահերթ նշանակություն ունենալ բնապահպանական ծրագրերի իրականացման համար։ Քննության է առնվում բուսականության երկարաժամկետ մոնիթորինգի անհրաժեշտությունը, քանի որ պարբերական դիտարկումները հնարավորություն են տալիս ժամանակին բացահայտել տեսակային կազմի, պոպուլյացիաների վիճակի և բուսական ծածկույթի կառուցվածքի փոփոխությունները։ Նման տվյալները կարևոր են նաև կլիմայական փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները գնահատելու համար։ Ջերմաստիճանի և տեղումների ռեժիմի երկարաժամկետ փոփոխությունները կարող են ազդել բուսատեսակների տարածման սահմանների, ծաղկման և զարգացման ժամանակաշրջանների, ինչպես նաև բուսական համակեցությունների կառուցվածքի վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում ֆլորիստիկական և գեոբուսաբանական տվյալների քարտեզագրմանը։ Տեսակների և բուսականության տիպերի տարածական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կենսաբազմազանության կենտրոնները, խոցելի տարածքները և պահպանության համար առաջնահերթ հատվածները։ Այդպիսի տվյալները կարող են կիրառվել տարածքային պլանավորման, բնապահպանական գնահատումների և բնական ռեսուրսների կառավարման գործընթացներում։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր հիմք են նաև գետի ավազանի էկոհամակարգային ծառայությունների գնահատման համար։ Բուսական ծածկույթը մասնակցում է հողի պահպանությանը, ջրային ռեժիմի կարգավորմանը, ածխածնի կուտակմանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը և բնական լանդշաֆտների ձևավորմանը, ուստի դրա վիճակը անմիջականորեն կապված է ամբողջ ավազանի էկոլոգիական կայունության հետ։ Պահպանության և օգտագործման հեռանկարների համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնց դեպքում բնական պաշարների տնտեսական և հասարակական օգտագործումը չի հակասում կենսաբազմազանության երկարաժամկետ պահպանությանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տարածքի ֆլորայի և բուսականության վերաբերյալ տվյալների համակարգմամբ, տեսակային կազմի ու բուսական համակեցությունների օրինաչափությունների բացահայտմամբ և դրանց էկոլոգիական վիճակի գնահատմամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է բնապահպանական կառավարման, բուսական ռեսուրսների կայուն օգտագործման, հազվագյուտ տեսակների պահպանության, տարածքային պլանավորման և բնության պահպանության միջոցառումների գիտական հիմնավորման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բուսաբանության, ֆլորիստիկայի, գեոբուսաբանության, բույսերի էկոլոգիայի, կենսաբազմազանության պահպանության և բնօգտագործման ոլորտների հետազոտողների, բնապահպանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է հռետորական խոսքում հոմանիշների և հականիշների բառային-իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական հրապարակային խոսքի այն լեզվական միջոցներն են, որոնց միջոցով խոսողը կարող է առավել հստակ ձևակերպել իր դիրքորոշումը, ընդգծել գաղափարների հակադրությունը, ստեղծել անհրաժեշտ հուզական ազդեցություն և ուղղորդել լսարանի ընկալումը։ Հոմանիշների և հականիշների նպատակային օգտագործումը քաղաքական հռետորաբանության մեջ միայն բառերի փոխարինման կամ հակադրման միջոց չէ․ դրանք կարող են իրականացնել իմաստային, արտահայտչական, փաստարկային և համոզչական մի շարք գործառույթներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հոմանիշային շարքերը, դրանց անդամների իմաստային նրբերանգները, գործածության հաճախականությունը և համատեքստային փոխարինելիության աստիճանը։ Քաղաքական ելույթներում խոսողը կարող է ընտրել նույն ընդհանուր նշանակության տարբեր բառեր՝ շեշտադրելու դրական կամ բացասական գնահատականը, ընդգծելու որոշակի հատկանիշ կամ խոսքը հարմարեցնելու կոնկրետ լսարանի սպասումներին։ Այս առումով հոմանիշների ընտրությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական, այլև քաղաքական և գաղափարական նպատակների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հականիշների կիրառությանը։ Հակադրությունը քաղաքական հռետորաբանության ամենաարդյունավետ կառուցողական մեխանիզմներից մեկն է, քանի որ թույլ է տալիս բարդ քաղաքական խնդիրները ներկայացնել պարզ երկընտրանքների միջոցով՝ «մենք–նրանք», «ուժ–թուլություն», «ազատություն–սահմանափակում», «առաջընթաց–հետընթաց» և նմանատիպ իմաստային հակադրություններով։ Նման կառույցները կարող են ուժեղացնել ելույթի տրամաբանական կառուցվածքը, բարձրացնել դրա հիշվողությունը և ձևավորել որոշակի գնահատականներ քաղաքական երևույթների կամ մրցակիցների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են առանձնացվել հոմանիշների և հականիշների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց բառային, համատեքստային, իմաստային և ոճական բնույթը։ Կարևոր է ուսումնասիրել նաև այն դեպքերը, երբ բառերը բառարանային մակարդակում կարող են ամբողջական հոմանիշներ կամ հականիշներ չլինել, սակայն կոնկրետ քաղաքական համատեքստում ձեռք են բերում նման հարաբերություն։ Այսպիսի համատեքստային իմաստային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու քաղաքական խոսքի ստեղծագործական և մանիպուլյատիվ լեզվական ներուժը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է բառապաշարի կապը հռետորական ազդեցության հետ։ Քաղաքական գործիչների ելույթներում բառերի ընտրությունը հաճախ ուղղված է լսարանի հույզերի, արժեքային պատկերացումների և քաղաքական վերաբերմունքի վրա ազդելուն։ Հոմանիշների միջոցով հնարավոր է մեղմել կամ ուժեղացնել որևէ գնահատական, իսկ հականիշների միջոցով՝ ընդգծել հակառակ դիրքորոշումների միջև տարբերությունը։ Այդ պատճառով բառային-իմաստային միջոցների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ քաղաքական խոսքի համոզչական մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով տարբեր խոսնակների կողմից հոմանիշների և հականիշների ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական թեմատիկ տարբեր ոլորտներ՝ ներքին և արտաքին քաղաքականություն, տնտեսություն, սոցիալական խնդիրներ, անվտանգություն, միջազգային հարաբերություններ և հասարակական արժեքներ։ Տարբեր թեմատիկ դաշտերում բառային հակադրությունների և հոմանիշային շարքի ընտրությունը կարող է ունենալ տարբեր նպատակներ ու հուզական երանգավորում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հռետորական կրկնությանը, զուգահեռ կառուցվածքներին և հակադրական շարահյուսական ձևերին, որոնց միջոցով հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները ստանում են լրացուցիչ արտահայտչական ուժ։ Երբ նույն կամ մոտիմաստ բառերը հաջորդաբար կիրառվում են տարբեր կառուցվածքներում, դրանք կարող են ամրապնդել հիմնական գաղափարը և մեծացնել դրա ազդեցությունը լսարանի վրա։ Նմանապես, հակադիր բառերի զուգահեռ տեղադրումը կարող է ստեղծել հստակ ռիթմիկ և տրամաբանական հակադրություն։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն բառային իմաստաբանության խնդիրները դիտարկում է կենդանի քաղաքական խոսքի նյութի վրա՝ միավորելով բառագիտության, ոճաբանության, հռետորաբանության և քաղաքական հաղորդակցության մոտեցումները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային հարաբերությունները վերածվում քաղաքական ազդեցության գործիքների և ինչպես է համատեքստը փոփոխում կամ ընդլայնում հոմանիշների ու հականիշների գործառույթները։ Գործնական առումով արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերեն լեզվի ուսուցման, թարգմանության, քաղաքական տեքստերի վերլուծության, խոսքի մշակույթի և մեդիա հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոմանիշներն ու հականիշները քաղաքական հռետորաբանության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես լեզվի բառային համակարգի տարրեր, այլև որպես իմաստային շեշտադրման, գնահատման, հակադրության, փաստարկման և լսարանի վրա համոզչական ազդեցության կարևոր գործիքներ։