„Kriegsteilnehmer prahlten damit, dass sie Köpfe abschlagen würden“

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի ձևավորման, զարգացման և միջազգային քաղաքականության շրջանակում դրա տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային դրությունն է, ինչպես նաև հայության անվտանգության, իրավունքների և ինքնակառավարման խնդիրների շուրջ ձևավորված քաղաքական գործընթացները։ Աշխատանքը դիտարկում է Հայկական հարցի միջազգայնացման գործընթացը, եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ազդեցությունը, դիվանագիտական նախաձեռնությունները և միջազգային պայմանագրերի ու համաձայնությունների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած իրադարձություններին, հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնություններին, բարենորոգումների պահանջներին և հայ ազգային-քաղաքական շարժումների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ներքին քաղաքական և հասարակական խնդիրը աստիճանաբար վերածվել միջազգային հարաբերությունների կարևոր հարցի և ինչպես են տարբեր պետությունների աշխարհաքաղաքական շահերն ազդել դրա ընթացքի վրա։ Աշխատանքը նաև կարևոր աղբյուրագիտական և պատմագիտական նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, դիվանագիտական հարաբերությունները և հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի առանցքային հանգրվանները։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հայոց պատմության ու միջազգային դիվանագիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Աշխատությունը նվիրված է իրավական պետության գաղափարի պատմական ձևավորման, տեսական բովանդակության և զարգացման հիմնական փուլերի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական-իրավական ուսմունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գաղափարների և սկզբունքների վրա, որոնց աստիճանական զարգացումը հանգեցրել է պետական իշխանությունը իրավունքով սահմանափակելու, մարդու ազատություններն ու իրավունքները պաշտպանելու և իշխանության իրականացումը իրավական նորմերին ենթարկելու ժամանակակից պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննության են առնվում պետության, իրավունքի, արդարության, ազատության և իշխանության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ փիլիսոփայական մոտեցումները՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը հետագա իրավաքաղաքական հայեցակարգերի զարգացման համար։ Պատմական զարգացման ընթացքում առանձնացվում են այն գաղափարական նախադրյալները, որոնց հիման վրա աստիճանաբար ձևավորվել են օրենքի գերակայության, պետական իշխանության սահմանափակման, քաղաքացիների իրավական հավասարության և իշխանության պատասխանատվության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական իրավունքի տեսություններին, որոնց շրջանակում մարդու որոշ իրավունքներ և ազատություններ դիտարկվել են որպես պետական իշխանությունից անկախ և նրան նախորդող արժեքներ։ Ուսումնասիրվում է հասարակական դաշինքի գաղափարի ազդեցությունը պետության իրավական բնույթի ընկալման վրա՝ իշխանության օրինականության հիմքում հասարակության համաձայնությունը և անհատի իրավունքների պաշտպանությունը դիտարկելու տեսանկյունից։ Կարևորվում է իշխանությունների բաժանման սկզբունքի ձևավորումը և դրա նշանակությունը պետական իշխանության կենտրոնացման սահմանափակման, տարբեր իշխանական մարմինների միջև փոխադարձ հավասարակշռության և վերահսկողության ապահովման համար։ Դիտարկվում են նաև սահմանադրականության գաղափարների զարգացումը, սահմանադրության՝ որպես բարձրագույն իրավական ուժ ունեցող ակտի նշանակությունը և պետական մարմինների գործունեությունը իրավական սահմաններում կազմակերպելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին քննության առարկա է իրավունքի գերակայության գաղափարը, որի համաձայն պետական իշխանությունը ոչ միայն ստեղծում և կիրառում է իրավական նորմեր, այլև ինքն է ենթարկվում իրավական սահմանափակումների։ Այս սկզբունքը կապվում է իրավական որոշակիության, օրենքի առջև հավասարության, կամայական իշխանության սահմանափակման և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև իրավական պետության և ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը՝ ներկայացուցչական կառավարման, քաղաքական մասնակցության, հանրային իշխանության հաշվետվողականության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման համատեքստում։ Կարևորվում է անկախ դատական իշխանության դերը, քանի որ իրավական նորմերի իրական գերակայությունը ենթադրում է մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկման գործուն մեխանիզմների առկայություն։ Իրավական ուսմունքների պատմական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր փիլիսոփայական և իրավաբանական դպրոցներ մեկնաբանել պետության ու իրավունքի հարաբերակցությունը և ինչպիսի տարբեր լուծումներ են առաջարկել իշխանության սահմանների վերաբերյալ։ Քննության են առնվում դասական բնական իրավական, իրավական պոզիտիվիստական, ազատական, սահմանադրական և այլ տեսական ուղղությունների մոտեցումները՝ դրանց ընդհանրությունների և սկզբունքային տարբերությունների բացահայտմամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ իրավական պետությունը չի սահմանափակվում միայն օրենքների և պետական ինստիտուտների ձևական գոյությամբ։ Դրա բովանդակային կողմը ենթադրում է մարդու արժանապատվության, հիմնական իրավունքների, իրավական հավասարության և արդար դատաքննության երաշխավորում, ինչպես նաև պետական իշխանության կանխատեսելի ու իրավաչափ իրականացում։ Դիտարկվում է իրավական պետության հայեցակարգի զարգացումը նոր և նորագույն ժամանակներում, երբ այն աստիճանաբար կապվում է սահմանադրական ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության և սոցիալական պետության վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Կարևորվում է նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության նշանակությունը, քանի որ իրավական պետության սկզբունքների արդյունավետ իրականացումը կախված է ոչ միայն օրենսդրական կարգավորումներից, այլև պետական հաստատությունների գործունեության որակից, հասարակության իրավական արժեքներից և իրավունքի նկատմամբ վստահությունից։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ժամանակակից իրավական պետության գաղափարը ձևավորվել է երկարատև մտավոր զարգացման արդյունքում և ներառում է տարբեր դարաշրջաններում մշակված մի շարք սկզբունքների համադրություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակակից պետական և իրավական համակարգերի գնահատման տեսանկյունից, քանի որ պատմականորեն ձևավորված չափանիշները հնարավորություն են տալիս վերլուծել սահմանադրական կարգի, իշխանությունների բաժանման, դատական անկախության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական պատասխանատվության իրականացման աստիճանը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է իրավական պետության գաղափարի ծագման և զարգացման վերաբերյալ համակարգված պատկերացում ձևավորելու, տարբեր իրավափիլիսոփայական մոտեցումների միջև կապերը բացահայտելու և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրանց ազդեցությունը գնահատելու հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, իրավական ու քաղաքական ուսմունքների պատմության, սահմանադրական իրավունքի, իրավափիլիսոփայության և քաղաքագիտության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Культура

Գիրքը՝ «Մշակութաբանություն», հեղինակը Մելքումյան Գ., հանդիսանում է ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է մշակութաբանության որպես գիտական ոլորտի հիմնական հասկացությունների, տեսությունների և ուսումնասիրության մեթոդների ներկայացմանը։ Այն ընդգրկում է մշակույթի էությունը, կառուցվածքը և գործառույթները հասարակության զարգացման մեջ, ինչպես նաև մշակութային արժեքների ձևավորման, փոխանցման և պահպանման գործընթացները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են համաշխարհային և ազգային մշակույթների զարգացման հիմնական փուլերը, մշակութային համակարգերի բազմազանությունը և դրանց փոխազդեցությունները պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մշակույթի և քաղաքակրթության փոխհարաբերություններին, մշակութային ինքնության ձևավորմանը, ավանդույթների և նորարարությունների դերին հասարակական կյանքում։ Ներառված են նաև մշակութային քաղաքականության, զանգվածային մշակույթի և գլոբալացման ազդեցության վերաբերյալ հիմնախնդիրներ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և մշակութաբանությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով մշակույթի երևույթների համակարգված և խորքային ընկալմանը։

Культура

Հայկական վաղմիջնադարյան քանդակը (4–7-րդ դարեր)-ը արվեստաբանական և հնագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանում վաղ միջնադարում՝ 4–7-րդ դարերում ձևավորված քանդակագործական արվեստի առանձնահատկությունները, դրա գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական բովանդակությունը և պատմական զարգացման ընթացքը, աշխատությունում վերլուծվում են եկեղեցական և աշխարհիկ քանդակների հիմնական տեսակները, ճարտարապետական հարդարանքի տարրերը, խաչքարերի նախնական ձևերը և քարե ռելիեֆների պատկերագրական համակարգը, ինչպես նաև դրանց կապը քրիստոնեության տարածման և նոր գաղափարական աշխարհընկալման ձևավորման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է վաղ քրիստոնեական արվեստը համադրել նախաքրիստոնեական պատկերային ավանդույթները նոր կրոնական խորհրդանշանների հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ հայկական քանդակագործական դպրոց, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային տարբերությունները և արտաքին ազդեցությունները՝ բյուզանդական և արևելյան արվեստի հետ փոխազդեցության համատեքստում, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վաղ միջնադարյան քանդակը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլ նաև գաղափարական հաղորդակցության միջոց, որն արտացոլել է ժամանակի կրոնական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները։

Другие предметы

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության, այգեգործության և պտղաբուծության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և սելեկցիոն աշխատանքներով զբաղվողների համար։ Նյութում մանրամասն նկարագրվում են ներմուծված սորտերի հիմնական բնութագրերը՝ դրանց աճի առանձնահատկությունները, կլիմայական հարմարվողականությունը, բերքատվությունը, պտղի որակական ցուցանիշները և դիմադրողականությունը հիվանդությունների ու վնասատուների նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների ընտրությանը, դրանց կենսաբանական և ագրոտեխնիկական հատկություններին, ինչպես նաև այն ազդեցությանը, որը նրանք ունեն սորտերի աճի ուժի, երկարակեցության և արտադրողականության վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տարբեր սորտերի և պատվաստակալների համատեղելիության հարցերը, որոնք կարևոր են արդյունավետ այգիների ձևավորման համար։ Բացի այդ, քննարկվում են նոր ներմուծված սորտերի փորձարկման, հարմարվեցման և արտադրության մեջ ներդրման հիմնական մոտեցումները։ Նյութը ունի նաև կիրառական նշանակություն՝ տրամադրելով գործնական տվյալներ այգիների պլանավորման, սորտային ընտրության և արտադրության օպտիմալացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է գիտական վերլուծությունը և կիրառական փորձը՝ նպաստելով ՀՀ այգեգործության զարգացմանն ու սորտային կազմի բարելավմանը։

Другие предметы

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատու աշխատություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել հայկական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ տվյալները և ստեղծել համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեությունն արտացոլող տեղեկատվական շտեմարան։ Այն կարող է ընդգրկել գրքերի, գրքույկների, պարբերականների, գիտական աշխատությունների, ուսումնական հրատարակությունների, գրական-գեղարվեստական ստեղծագործությունների և այլ տպագիր նյութերի մատենագիտական նկարագրություններ՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին արագ կողմնորոշվել հրատարակված գրականության բազմազանության մեջ։ Նյութերը սովորաբար կազմակերպվում են որոշակի դասակարգման և մատենագիտական նկարագրության սկզբունքներով, որոնց միջոցով հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ հեղինակների, հրատարակությունների բովանդակային ուղղվածության, հրատարակչական կազմակերպությունների և տպագիր ժառանգության ընդհանուր կառուցվածքի վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նման ցանկերի տեղեկատվական և փաստագրական գործառույթը, քանի որ դրանք ոչ միայն սպասարկում են ընթացիկ գրականության որոնումը, այլև ժամանակի ընթացքում վերածվում են պատմամատենագիտական արժեքավոր սկզբնաղբյուրների։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական գրահրատարակչության զարգացման միտումները, տարբեր գիտակարգերի և թեմատիկ ուղղությունների ներկայացվածությունը, հեղինակային շրջանակը և ընթերցողական պահանջներին համապատասխան հրատարակությունների ձևավորումը։ Մատենագիտական գրանցումների համակարգվածությունը նպաստում է նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրմանը, գրականության հաշվառմանը, տեղեկատվական սպասարկմանը և հետազոտողների աղբյուրագիտական աշխատանքին։ Կարևոր է նաև հրատարակության դերը ազգային տպագիր ժառանգության պահպանման և ուսումնասիրության գործում, քանի որ մեկտեղված մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու տարբեր ժամանակաշրջանների հրատարակչական պատկերը և հետևելու հայկական գրքի զարգացման շարունակականությանը։ Այն օգտակար կարող է լինել գրադարանագետների, մատենագետների, գրականագետների, պատմաբանների, մշակույթի ուսումնասիրողների և այլ մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ նման աշխատությունը միավորում է հաշվառման, որոնման, տեղեկատվական և պատմական գործառույթները՝ նպաստելով հայկական տպագիր արտադրանքի ամբողջական ներկայացմանը, ազգային մատենագիտության զարգացմանը և գրավոր մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության պահպանմանն ու հասանելիությանը։