Կրտսեր Անախարսիսի ճանապարհորդությունը Հունաստան, հատոր Դ

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության միջազգային իրավական կարգավիճակի, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում դրա դրսևորման առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է պետության՝ որպես միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտի, իրավական բնույթը, դրա իրավասուբյեկտության ծագման և իրականացման պայմանները, ինչպես նաև միջազգային իրավական համակարգում պետության ինքնիշխանության և իրավահավասարության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակի ձևավորմանը, միջազգային կազմակերպությունների և այլ պետությունների հետ հարաբերություններում նրա իրավունքների ու պարտականությունների իրականացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են միջազգային պայմանագրեր կնքելու, դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու, միջազգային կազմակերպություններին անդամակցելու, միջազգային վեճերին մասնակցելու և միջազգային իրավական պատասխանատվություն կրելու հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պետության տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության, միջազգային ճանաչման և իրավահավասարության սկզբունքներին ու դրանց նշանակությանը Հայաստանի միջազգային իրավական դիրքի ձևավորման գործում։ Քննության են առնվում միջազգային իրավասուբյեկտության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և քաղաքական խնդիրները, ինչպես նաև պետության արտաքին հարաբերությունների և միջազգային պարտավորությունների կատարման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի նորմերի ներպետական իրավակարգում իրականացման, միջազգային պայմանագրային պարտավորությունների կատարման և ազգային օրենսդրության ու միջազգային իրավական պահանջների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության տեսական և գործնական հիմքերի, դրա իրականացման մեխանիզմների և առկա հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի մասնագետների, դիվանագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսանողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի միջազգային իրավական կարգավիճակի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է տիտանի ալյումինիդների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ ռուտիլից ալյումինաթերմային վերականգնման եղանակի կիրառմամբ։ Ներկայացվում են հումքային նյութերի ընտրության, տեխնոլոգիական գործընթացի կազմակերպման և ռեակցիոն պայմանների օպտիմալացման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ստանալ բարձր որակի միջմետաղական միացություններ՝ բարելավված ֆիզիկամեխանիկական և ջերմակայուն հատկություններով։ Քննարկվում են ալյումինաթերմային վերականգնման մեխանիզմները, գործընթացի ջերմադինամիկական և կինետիկական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ստացված նյութերի կառուցվածքային, քիմիական և մեխանիկական բնութագրերի գնահատման արդյունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիայի արդյունավետության, արտադրական կիրառելիության և ժամանակակից արդյունաբերության, հատկապես ավիատիեզերական, մեքենաշինական և բարձր ջերմաստիճանային նյութերի արտադրության ոլորտներում դրա հեռանկարներին։ Գիրքը նախատեսված է նյութագիտության, մետալուրգիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բիսմութբորատային և տելուրմոլիբդատային համակարգերի հիման վրա ցածր հալման ջերմաստիճան ունեցող զոդման ապակիների մշակման, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրության և տեխնոլոգիական կիրառման հնարավորությունների գնահատման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են օքսիդային ապակիների առաջացման տեսական հիմքերը, ապակեգոյացնող համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բաղադրության և հատկությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ցածրջերմաստիճանային ապակենման նյութերի ստացման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիսմութի, բորի, տելուրի և մոլիբդենի օքսիդների ազդեցությանը ապակիների կառուցվածքի, հալման և փափկման ջերմաստիճանների, ջերմային կայունության ու բյուրեղացման նկատմամբ հակվածության վրա։ Ուսումնասիրվում են տարբեր բաղադրությունների սինթեզման պայմանները, հումքային բաղադրիչների հարաբերակցությունների ընտրությունը, հալույթի ձևավորման առանձնահատկությունները և ստացված նյութերի տեխնոլոգիական բնութագրերը։ Անդրադարձ է կատարվում ապակիների ջերմային ընդարձակման գործակիցներին, մածուցիկությանը, քիմիական կայունությանը, մակերևութային փոխազդեցություններին և տարբեր նյութերի հետ հերմետիկ միացություններ առաջացնելու հնարավորություններին։ Կարևորվում են զոդման ապակիների և միացվող նյութերի ջերմաֆիզիկական հատկությունների համապատասխանեցումը, միացման ընթացքում առաջացող լարումների նվազեցումը և ստացված միացությունների մեխանիկական ամրության ու հուսալիության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև ապակիների կառուցվածքի և ֆազային կազմի հետազոտման մեթոդները, ջերմային վերլուծության, ռենտգենաֆազային հետազոտության և այլ ֆիզիկաքիմիական չափումների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր բաղադրությունների փորձարարական ցուցանիշները՝ առավել նպատակահարմար ապակեգոյացնող համակարգերի և մշակման տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հատուկ նշանակության ապակենման նյութերի ստեղծման, էլեկտրոնային և էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների հերմետիկացման, ինչպես նաև ցածրջերմաստիճանային միացման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նյութագետների, ապակու տեխնոլոգիայի մասնագետների, քիմիկոսների, ֆիզիկաքիմիկոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս աշխատությունը վերաբերում է ժամանակակից հայ արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գրական լեզվի զարգացման ընթացքը, արտահայտչամիջոցների բազմազանությունը և հեղինակային ոճի ձևավորման հիմնական միտումները։ Հետազոտության նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է արդի հայ արձակում ձևավորվում լեզվական համակարգը՝ հաշվի առնելով ինչպես դասական գրական ավանդույթները, այնպես էլ ժամանակակից խոսակցական և մշակութային ազդեցությունները։ Ուսումնասիրվում են լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ բառապաշարի հարստացումը, նորաբանությունների կիրառությունը, շարահյուսական կառուցվածքների փոփոխությունները և պատկերավորման միջոցների զարգացումը, որոնք միասին ձևավորում են ժամանակակից արձակի լեզվական դիմագիծը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոճական բազմազանությանը՝ ներառյալ հեղինակային անհատական ոճը, գեղարվեստական արտահայտչականության ձևերը, խոսքի ռիթմիկ և հնչյունական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ժանրերում լեզվի կիրառման տարբերությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում է սոցիալ-մշակութային միջավայրի ազդեցությունը գրական լեզվի վրա, մասնավորապես՝ քաղաքային մշակույթի, մեդիայի և գլոբալիզացիայի պայմաններում լեզվի փոփոխականությունը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից հայ արձակի լեզուն գտնվում է շարունակական զարգացման և վերափոխման փուլում՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային լեզվական ավանդույթների հիմնական շերտերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի գրականագիտության և ոճաբանության համար՝ նպաստելով ժամանակակից հայ գրական լեզվի համակարգված ըմբռնմանը։

Литература

Այս ստեղծագործական ժառանգությունը ներկայացնում է հայ արձակի կարևոր շերտերից մեկը, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդու բնավորության, բարոյական ընտրության, պատերազմի և խաղաղ կյանքի հակադրությունների, ինչպես նաև ազգային ինքնության պահպանման գաղափարները։ Հեղինակի պատմվածքներն ու վիպակները հաճախ կառուցված են իրական կյանքի հիմքի վրա և ընդգծում են գյուղական ու քաղաքային միջավայրերի սոցիալական և հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Դրանցում զգալի է պատերազմի փորձի ազդեցությունը, հատկապես մարդու ներքին աշխարհում տեղի ունեցող փոփոխությունների, պատասխանատվության զգացման և մարդկային արժանապատվության պահպանման թեմաները։ Սյուժեներում հաճախ հանդիպում են ուժեղ կերպարներ, որոնք կանգնած են դժվար ընտրությունների առաջ և փորձում են պահպանել իրենց բարոյական դիրքը բարդ իրավիճակներում։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում է հայրենիքի, հողի և ընտանիքի նկատմամբ կապվածության գաղափարը, որը դառնում է ստեղծագործությունների հիմնական հուզական առանցքը։ Լեզվական առումով գործերն առանձնանում են պարզ, բայց պատկերավոր ոճով, որը թույլ է տալիս խորությամբ փոխանցել մարդկային ապրումները և սոցիալական իրականության նրբությունները։ Ընդհանուր առմամբ այս արձակը համադրում է սոցիալական քննադատությունը, հոգեբանական վերլուծությունը և հայրենասիրական մոտիվները՝ ձևավորելով ազդեցիկ ու բազմաշերտ գրական պատկեր աշխարհ։

Литература

Այս ստեղծագործությունը Րաֆֆու արձակի բնորոշ նմուշներից է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է կնոջ ճակատագրի ողբերգական կողմերի, հասարակական միջավայրի ազդեցության և անձնական ընտրությունների սահմանափակվածության վրա։ Պատմության առանցքում Հռիփսիմեի կերպարն է, որի կյանքի ընթացքը ձևավորվում է ոչ միայն անհատական զգացմունքների ու հարաբերությունների, այլ նաև սոցիալական նորմերի, ավանդական մտածողության և շրջապատի ճնշման ազդեցության տակ։ Րաֆֆին բնորոշ զգացմունքայնությամբ և բարոյական շեշտադրումներով ներկայացնում է նրա ներքին ապրումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին հանգամանքները հաճախ որոշիչ դառնում մարդու ճակատագրի համար։ Ստեղծագործությունում ընդգծվում է նաև հասարակական անարդարության և կնոջ դիրքի սահմանափակվածության թեման, ինչը հաճախ հանդիպում է 19-րդ դարի հայ գրականության մեջ։ Լեզուն պարզ է, հուզական և պատկերավոր, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում և՛ դրամատիկ, և՛ դաստիարակչական ազդեցություն։