Քուրդ-հրեական փոխառնչությունները 1948-2006թթ․

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման ուղիների և էլեկտրոնային կառավարության ներդրման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է գործադիր իշխանության դերը պետական կառավարման համակարգի արդյունավետության, հանրային քաղաքականության իրականացման և քաղաքացիներին պետական ծառայությունների մատուցման գործընթացներում՝ ուշադրություն դարձնելով կառավարման կազմակերպական, իրավական և տեխնոլոգիական բաղադրիչներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են գործադիր մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, կառավարման գործընթացների օպտիմալացման, պետական կառավարման թափանցիկության և հաշվետվողականության ամրապնդման, ինչպես նաև պետական կառավարման տարբեր օղակների միջև համագործակցության բարելավման հնարավորությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում էլեկտրոնային կառավարության ձևավորմանը՝ որպես պետական կառավարման արդիականացման և քաղաքացիների համար ծառայությունների մատչելիության բարձրացման կարևոր ուղղության։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ պետական ծառայությունների թվայնացման, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, պետական տեղեկատվական համակարգերի փոխգործելիության, տվյալների կառավարման և առցանց ծառայությունների զարգացման հարցերին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են էլեկտրոնային կառավարության ներդրման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական, կազմակերպական և մարդկային ռեսուրսների հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև թվային անհավասարության, տեղեկատվական անվտանգության և անձնական տվյալների պաշտպանության հարցերը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև քաղաքացիների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունների կատարելագործումը՝ թվային գործիքների միջոցով հանրային մասնակցության, հետադարձ կապի և տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման մասնագետների, պետական ծառայողների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել ՀՀ գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման և թվային կառավարման համակարգերի զարգացման փոխկապակցված խնդիրների վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է գործադիր իշխանության աշխատանքը դարձնել առավել արդյունավետ, արագ, թափանցիկ և քաղաքացիների կարիքներին արձագանքող՝ միաժամանակ ապահովելով էլեկտրոնային կառավարության կայուն և արդյունավետ ներդրում։

Политология

ԵԱՀԿ-ն՝ Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության կազմակերպությունը, միջազգային կառույց է, որը զբաղվում է անվտանգության, մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության և հակամարտությունների կարգավորման հարցերով Եվրոպայում, Կենտրոնական Ասիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Հայաստան–Ադրբեջան հարաբերությունների համատեքստում ԵԱՀԿ-ն հատկապես հայտնի է իր դերակատարությամբ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացում։ Այդ նպատակով ստեղծվել էր ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը, որը համանախագահությամբ առաջնորդվում էր ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի կողմից և նպատակ ուներ խաղաղ բանակցությունների միջոցով գտնել հակամարտության լուծում։ Խմբի հիմնական աշխատանքը եղել է կողմերի միջև երկխոսության խթանումը, առաջարկությունների ներկայացումը և խաղաղ կարգավորման տարբերակների մշակումը։ Հայաստան–Ադրբեջան հակամարտությունը սկսվել է դեռ խորհրդային շրջանի վերջին տարիներին և վերաճել զինված բախումների, որոնք հատկապես սրվել են 1990-ականներին, 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմում և 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմում։ Այս գործընթացներում ԵԱՀԿ-ն փորձել է հանդես գալ որպես միջնորդական հարթակ, սակայն հակամարտության վերջնական կարգավորումը չի իրականացվել նրա շրջանակներում։ 2020 թվականի պատերազմից հետո տարածաշրջանային իրավիճակը զգալիորեն փոխվել է, և Մինսկի խմբի գործունեությունը փաստացի նվազել է։ Չնայած դրան, ԵԱՀԿ-ն շարունակում է ընդգծել խաղաղության, սահմանների հստակեցման, ուժի չկիրառման և դիվանագիտական բանակցությունների կարևորությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների կարգավորման համար։ Կազմակերպությունը նաև ուշադրություն է դարձնում մարդու իրավունքների, փախստականների խնդիրների և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվության տեսության և գաղտնագրության շրջանակում տվյալների պահպանման ու գաղտնիության ապահովման հիմնարար օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Շենոնի տեսական մոտեցումների հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում հաղորդագրության, բանալու և գաղտնագրված ներկայացման միջև տեղեկատվական կապերն են, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում գաղտնագրման համակարգը կարող է ապահովել սկզբնական տեղեկության վերաբերյալ անորոշության անհրաժեշտ մակարդակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում էնտրոպիայի գաղափարը, որը հնարավորություն է տալիս քանակապես բնութագրել տեղեկատվական աղբյուրի անորոշությունը և վերլուծել, թե գաղտնագրման արդյունքում որքան տեղեկություն կարող է պահպանվել կամ հասանելի մնալ տարբեր կողմերի համար։ Քննվում են պայմանական էնտրոպիայի, փոխադարձ տեղեկատվության, ավելցուկայնության և բանալու տեղեկատվական բնութագրերի փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կատարյալ գաղտնիության տեսական գաղափարին, որի դեպքում գաղտնագրված տվյալների դիտարկումը ինքնին չպետք է լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրի սկզբնական հաղորդագրության վերաբերյալ։ Այս սկզբունքը հնարավորություն է տալիս գնահատել գաղտնագրման համակարգերի տեսական սահմանները՝ անկախ կոնկրետ տեխնիկական իրականացման առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրվում է նաև բանալիների դերը տեղեկատվության պաշտպանության գործընթացում, բանալու անորոշության և հաղորդագրության անորոշության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև համակարգի տեղեկատվական կայունության գնահատման ընդհանուր չափանիշները։ Տեղեկությունների պահպանման խնդիրը դիտարկվում է ոչ միայն գաղտնիության, այլև տեղեկատվական ամբողջականության և տվյալների ներկայացման արդյունավետության ընդհանուր համատեքստում։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է նկարագրել հաղորդագրությունների և գաղտնագրված ներկայացումների հավանականային բաշխումները, համեմատել տարբեր տեսական կառուցվածքներ և բացահայտել դրանց տեղեկատվական հատկությունները։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից է նաև տեղեկատվության տեսության և գաղտնագրության միջև կապի ներկայացումը, քանի որ Շենոնի գաղափարները ձևավորել են գաղտնագրման համակարգերի անվտանգության քանակական վերլուծության հիմնարար լեզուն։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև աղմկոտ հաղորդակցման միջավայրում տեղեկատվության պահպանման և վերականգնման տեսական հարցերը՝ տարբերակելով տվյալների գաղտնիության և հաղորդման հուսալիության խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեղեկատվության տեսության, հավանականությունների տեսության և գաղտնագրության մաթեմատիկական մոտեցումները՝ նպաստելով տվյալների գաղտնիության, տեղեկատվական անորոշության և պաշտպանված պահպանման հիմնարար սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Экономика

Ինֆլյացիայի սոցիալ-տնտեսական հետևանքները վերաբերում են այն փոփոխություններին, որոնք առաջանում են գների ընդհանուր մակարդակի աճի արդյունքում և ազդում են ինչպես տնտեսության մակրոտնտեսական հավասարակշռության, այնպես էլ բնակչության կյանքի որակի վրա։ Ինֆլյացիան նվազեցնում է փողի գնողունակությունը, ինչի հետևանքով հատկապես տուժում են ֆիքսված եկամուտ ունեցող խմբերը, օրինակ՝ կենսաթոշակառուները և ցածր աշխատավարձ ստացողները, քանի որ նրանց իրական եկամուտները նվազում են։ Այն կարող է նաև խաթարել խնայողությունների արժեքը, խթանել անորոշությունը ներդրումային միջավայրում և բերել երկարաժամկետ տնտեսական պլանավորման դժվարությունների։ Միևնույն ժամանակ չափավոր ինֆլյացիան որոշ դեպքերում կարող է խթանել արտադրությունը և զբաղվածությունը՝ խրախուսելով սպառումը և ներդրումները, սակայն բարձր և անկանխատեսելի ինֆլյացիան սովորաբար հանգեցնում է տնտեսական անկայունության և սոցիալական անհավասարության խորացման։ Գործազրկության մակարդակի և ինֆլյացիայի տեմպերի միջև կապը տնտեսագիտության մեջ հայտնի է որպես Ֆիլիպսի կորի գաղափար, ըստ որի՝ կարճաժամկետում հաճախ դիտվում է հակադարձ հարաբերակցություն ինֆլյացիայի և գործազրկության միջև. երբ ինֆլյացիան բարձրանում է, գործազրկությունը կարող է նվազել, քանի որ արտադրությունը և պահանջարկը աճում են, իսկ երբ ինֆլյացիան նվազում է՝ գործազրկությունը կարող է աճել։ Սակայն երկարաժամկետում այս կապը թուլանում է, քանի որ տնտեսությունը հարմարվում է սպասվող ինֆլյացիային, և գործազրկությունը հիմնականում կախված է կառուցվածքային գործոններից, ինչպիսիք են աշխատաշուկայի արդյունավետությունը, կրթության մակարդակը և տեխնոլոգիական զարգացումը։ Այսպիսով, ինֆլյացիայի և գործազրկության փոխազդեցությունը կարևոր դեր ունի տնտեսական քաղաքականության ձևավորման մեջ, քանի որ կառավարությունները և կենտրոնական բանկերը փորձում են հավասարակշռել գների կայունությունը և զբաղվածության բարձր մակարդակը։

Педагогика

Այս թեման վերաբերում է ոչ լեզվական ֆակուլտետներում անգլերենի ունկնդրության կարողությունների զարգացման մեթոդական համակարգին, որտեղ հիմնական նպատակը ուսանողների լսողական ընկալման հմտությունների աստիճանական և համակարգված զարգացումն է՝ հաշվի առնելով մասնագիտական ուղղվածության առանձնահատկությունները։ Ուսուցման գործընթացում կիրառվում են բազմաստիճան մոտեցումներ՝ սկսած պարզ խոսքային նյութերի ընկալումից մինչև մասնագիտական բարդ տեքստերի լսում և վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս ուսանողներին հարմարվել իրական հաղորդակցական իրավիճակներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աուդիո և վիդեո նյութերի ընտրությանը, որոնք պետք է համապատասխանեն ուսանողների լեզվական մակարդակին և մասնագիտական հետաքրքրություններին, ինչպես նաև խթանեն ակտիվ լսողական ռազմավարությունների զարգացումը՝ կանխատեսում, հիմնական գաղափարի առանձնացում և ենթատեքստի ընկալում։ Կարևորվում է նաև ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդների կիրառումը՝ զույգերով և խմբային աշխատանքներ, լսածի քննարկում և վերարտադրություն, որոնք նպաստում են ոչ միայն լսողական, այլև խոսքային հմտությունների համակողմանի զարգացմանը։ Այս համակարգը նպատակ ունի ապահովել անգլերենի գործնական կիրառելիությունը մասնագիտական միջավայրում՝ դարձնելով ուսուցումը առավել արդյունավետ և նպատակային։

Журналистика

Նյութը հասարակական-քաղաքական և վերլուծական բնույթի հրապարակում է, որը կենտրոնանում է բռնությունների, իրավախախտումների կամ հասարակական անարդարության պայմաններում պատասխանատու կառույցների և միջազգային հանրության արձագանքի խնդրի վրա։ Հեղինակը ուշադրություն է հրավիրում այն իրավիճակների վրա, երբ տեղի ունեցող գործողությունները բավարար հակազդեցության չեն արժանանում, և քննարկում է նման անգործության հնարավոր հասարակական ու քաղաքական հետևանքները։ Անդրադարձ է կատարվում մարդու իրավունքների պաշտպանության, բնակչության անվտանգության, պատասխանատվության և իրավական մեխանիզմների արդյունավետ կիրառման անհրաժեշտությանը։ Նյութում կարող են ներկայացվել տուժած անձանց կամ համայնքների փորձառությունները, պաշտոնական կառույցների գործողությունների վերաբերյալ դիտարկումներ և տարբեր կողմերի հրապարակային դիրքորոշումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչ դեր կարող են ունենալ պետական մարմինները, միջազգային կազմակերպությունները, իրավապաշտպան կառույցները և հանրային կարծիքը ճգնաժամային իրավիճակներում։ Քննարկվում են նաև անպատժելիության, հասարակական վստահության և պատասխանատվության ապահովման հետ կապված խնդիրները։ Հրապարակումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ներկայացվող իրադարձությունները ոչ միայն առանձին դեպքերի, այլև մարդու իրավունքների պաշտպանության և միջազգային արձագանքի ավելի լայն համատեքստում։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մարդու իրավունքների, միջազգային հարաբերությունների, հասարակական գործընթացների և ժամանակակից քաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, լրագրողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։