Լիբանանի դրուզական համայնքի դերը երկրի ներքաղաքական զարգացումներում (1920-ականներից մինչև 1990թ.)

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XI դարի հայ միջնադարյան պատմագրական արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական շարադրանքը դիտարկելով ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների մասին տեղեկություններ պահպանող աղբյուր, այլև որպես ինքնուրույն գրական կառուցվածք ունեցող ստեղծագործություն։ Հետազոտության առանցքում պատմական նյութի գեղարվեստական կազմակերպման սկզբունքներն են, հեղինակի պատմողական եղանակը, կերպարաստեղծման միջոցները, լեզվաոճական համակարգը և իրադարձությունների հեղինակային մեկնաբանության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմագրության և գեղարվեստական գրականության փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են իրական պատմական դեպքերի նկարագրությանը միանում հուզական գնահատականները, պատկերավոր խոսքը, խորհրդանշական շերտերը և բարոյափիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Քննվում է պատմողի կերպարը, նրա վերաբերմունքը ներկայացվող իրադարձություններին և այն եղանակները, որոնց միջոցով պատմական ժամանակաշրջանի ողբերգական իրողությունները վերածվում են գրականորեն ամբողջական պատումի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ողբերգականության և դրամատիզմի դրսևորումներին, որոնք պայմանավորում են պատմողական նյութի հուզական լարվածությունը և նպաստում պատմական իրադարձությունների մարդկային հետևանքների ընդգծմանը։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնութագրման սկզբունքները, անհատական ու հավաքական կերպարների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են պատկերավոր արտահայտությունները, համեմատությունները, փոխաբերությունները, հակադրությունները, կրկնությունները և հռետորական կառուցվածքները՝ որպես պատմողական ազդեցությունն ուժեղացնող միջոցներ։ Առանձին ուշադրության է արժանանում աստվածաշնչյան ու քրիստոնեական պատկերային համակարգի ազդեցությունը, որի միջոցով պատմական իրադարձությունները կարող են ստանալ բարոյական և խորհրդանշական մեկնաբանություն։ Հետազոտվում են նաև ժամանակի, տարածության և պատմական հիշողության գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես է պատմիչը կառուցում իր դարաշրջանի ամբողջական պատկերը։ Կարևորվում է ստեղծագործության ժանրային բնույթի հարցը, քանի որ պատմագրական փաստագրությունը, վկայությունը, ողբերգական պատումը և գրական պատկերավորությունը հանդես են գալիս փոխկապակցված ձևով։ Գրականագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի անհատական ոճը և նրա տեղը հայ միջնադարյան արձակի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության գեղարվեստական արժեքի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով պատմական հիշողության, հեղինակային աշխարհընկալման և գրական արտահայտչամիջոցների սերտ փոխազդեցությունը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIII–XIV դարերի Վերին Հայաստանի մանրանկարչության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տարածաշրջանում ձևավորված գեղարվեստական ավանդույթների առանձնահատկությունները, զարգացման ընթացքը և կապերը հայկական միջնադարյան ձեռագրարվեստի այլ կենտրոնների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռագրերի պատկերազարդումն է՝ որպես ոչ միայն կրոնական բովանդակության արտահայտման միջոց, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողության, մշակութային միջավայրի և հասարակական կյանքի կարևոր վկայություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել Վերին Հայաստանի ձեռագրերի մանրանկարների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, գունային համակարգը, զարդանախշերը և գեղարվեստական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են տեղական գեղարվեստական ավանդույթները փոխազդել հայկական մանրանկարչության այլ դպրոցների և հարակից տարածաշրջանների արվեստի հետ։ XIII–XIV դարերի պատմական ու քաղաքական բարդ պայմանների համատեքստում ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մշակութային ժառանգության պահպանման և գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականության խնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև առանձին ձեռագրերի և մանրանկարների համեմատական քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել վարպետների անհատական ձեռագիրը, պատկերագրական ընդհանրությունները, կրկնվող մոտիվները և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած ոճական փոփոխությունները։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ձեռագրերի ձևավորման մյուս բաղադրիչները՝ գլխազարդերը, լուսանցազարդերը, զարդագրերը և դեկորատիվ այլ տարրերը, որոնք ամբողջացնում են ձեռագրի գեղարվեստական կերպարը։ Աշխատությունը կարևոր է հայկական միջնադարյան արվեստի պատմության համար, քանի որ ներկայացնում է Վերին Հայաստանը որպես ինքնատիպ գեղարվեստական միջավայր և հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIII–XIV դարերի հայկական մանրանկարչության աշխարհագրական ու ոճական բազմազանության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, ձեռագրագետներին, միջնադարագետներին, մշակութաբաններին և հայկական միջնադարյան արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

История

Հայկական տեղեկատվական համայնքային ռեսուրսները հետխորհրդային երկրներում աշխատությունը վերլուծական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է հետխորհրդային տարածքում ձևավորված հայկական տեղեկատվական և համայնքային ռեսուրսների վրա՝ դիտարկելով դրանց զարգացումը նոր քաղաքական և սոցիալական իրականության պայմաններում, որտեղ խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո հայկական համայնքները տարբեր երկրներում բախվել են ինքնակազմակերպման, տեղեկատվության փոխանցման և մշակութային կապերի պահպանման նոր մարտահրավերների, իսկ աշխատանքը անդրադառնում է լրատվամիջոցների, համայնքային կառույցների, կրթական և մշակութային հարթակների դերին՝ որպես հայկական ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման գործիքների, միաժամանակ վերլուծելով դրանց արդյունավետությունը, սահմանափակումները և փոխազդեցությունը տեղական հասարակությունների ու պետական համակարգերի հետ՝ ստեղծելով համապարփակ պատկեր տեղեկատվական միջավայրի և հայկական սփյուռքի գործունեության վերաբերյալ։

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության հարուստ և բազմաշերտ ավանդույթը՝ սկսած միջնադարից մինչև ուշ շրջաններ՝ ընդգծելով դրա գեղարվեստական, հոգևոր և մշակութային նշանակությունը։ Այն ուսումնասիրում է ձեռագիր մատյանների զարդարանքները, պատկերագրական համակարգը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են հայկական մանրանկարչական դպրոցներին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենտրոններին՝ ինչպես Անիի, Կիլիկիայի, Վասպուրականի և այլ գեղարվեստական դպրոցներին, որոնք յուրահատուկ կերպով զարգացրել են մանրանկարչության ոճը։ Հեղինակը վերլուծում է նաև եկեղեցական և աստվածաբանական թեմաների պատկերումը, ձեռագրերի պատրաստման տեխնիկան, ինչպես նաև արվեստի և գրավոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Նյութը հարստացված է օրինակներով և արվեստագիտական մեկնաբանություններով, որոնք օգնում են խորությամբ հասկանալ հայկական միջնադարյան արվեստի ինքնատիպությունը և համաշխարհային մշակույթի մեջ նրա տեղը։ Գիրքը արժեքավոր է արվեստաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Математика

Նյութը նվիրված է կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքներում սպինի և էլեկտրոնի ուղեծրային շարժման միջև փոխազդեցության ֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Սպին-ուղեծրային փոխազդեցությունը քվանտային մեխանիկական երևույթ է, որի դեպքում լիցքավորված մասնիկի շարժման և նրա ներքին սպինային աստիճանի ազատության միջև առաջանում է փոխկապակցվածություն, և այն հատկապես նշանակալի է դառնում ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերում։ Նանոկառուցվածքների փոքր չափերը, սահմանափակված երկրաչափությունը, նյութի բյուրեղային կառուցվածքը և էլեկտրական դաշտերի ազդեցությունը կարող են էապես փոխել այս փոխազդեցության ուժգնությունն ու բնույթը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ, թե ինչպես է սպին-ուղեծրային փոխազդեցությունը ձևավորում էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը, փոխում էլեկտրոնների շարժման հատկությունները և ազդում սպինային վիճակների տարածական ու ժամանակային դինամիկայի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն երևույթներին, որոնք առաջանում են կիսահաղորդչային հետերոկառուցվածքներում, քվանտային փոսերում, քվանտային լարերում և այլ ցածրաչափ համակարգերում, որտեղ մասնիկների շարժումը սահմանափակված է մեկ կամ մի քանի ուղղություններով։ Նման համակարգերում կառուցվածքի երկրաչափական և նյութական պարամետրերի փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս վերահսկել սպին-ուղեծրային փոխազդեցության ուժգնությունը և դրա ազդեցությունը էլեկտրոնային հատկությունների վրա։ Կարևոր դեր ունեն նաև բյուրեղային համաչափությունը, միջերեսային էլեկտրական դաշտերը և կառուցվածքի ասիմետրիան, որոնք կարող են հանգեցնել տարբեր սպինային ճեղքավորումների և էներգետիկ սպեկտրի փոփոխությունների։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տեսական մոդելավորում, քվանտամեխանիկական հաշվարկներ և նանոկառուցվածքների էլեկտրոնային ու սպինային բնութագրերի վերլուծություն։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է դիտարկել նաև սպինային թուլացման և սպինային տրանսպորտի գործընթացները, քանի որ սպին-ուղեծրային փոխազդեցությունը կարող է ազդել սպինի պահպանման ժամանակի, սպինային կոհերենտության և լիցքակիրների տեղափոխման մեխանիզմների վրա։ Այս երևույթների կառավարումը կարևոր է սպինտրոնիկայի զարգացման համար, որտեղ տեղեկատվության մշակման և պահպանման նպատակով օգտագործվում է ոչ միայն էլեկտրոնի լիցքը, այլև նրա սպինային վիճակը։ Սպին-ուղեծրային փոխազդեցության ուսումնասիրությունը կարող է նաև նպաստել նոր քվանտային և նանոէլեկտրոնային սարքերի ստեղծմանը, որոնցում հնարավոր կլինի էլեկտրական միջոցներով վերահսկել սպինային հատկությունները։ Գործնական տեսանկյունից նման համակարգերը հեռանկարային են սպինային տրանզիստորների, քվանտային սարքերի, սպինային ֆիլտրերի և այլ առաջադեմ նանոէլեկտրոնային կառուցվածքների համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ուսումնասիրում է այն հիմնարար մեխանիզմները, որոնց միջոցով կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքի երկրաչափական, էլեկտրական և նյութական հատկությունները փոխկապակցվում են էլեկտրոնների սպինային դինամիկայի հետ՝ հնարավորություն ստեղծելով կառավարելու քվանտային համակարգերի սպինային վիճակները և կիրառելու այդ երևույթները ժամանակակից նանոֆիզիկայում ու սպինտրոնիկայում։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։