Математические модели очередей с МАР потоками и наличием “отрицательных” вызовов

Психология

Գիրքը նվիրված է ռիսկի խմբում ընդգրկված անչափահասների դևիանտ վարքի ախտորոշման և հոգեշտկման գործընթացների հոգեբանամանկավարժական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել դեռահասների վարքային շեղումների ձևավորմանը, ինչպես նաև ներկայացվում են դրանց բացահայտման, կանխարգելման և շտկման արդյունավետ մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է անհատական, ընտանեկան, սոցիալական և կրթական միջավայրի ազդեցությանը՝ բացահայտելով դրանց դերը անչափահասների վարքի ձևավորման գործընթացում։ Ներկայացվում են հոգեբանական ախտորոշման մեթոդներ, մանկավարժական աջակցության ձևեր և ուղղիչ աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքներ, որոնք ուղղված են դեռահասների սոցիալական հարմարվողականության բարձրացմանը և դրական վարքային փոփոխությունների խթանմանը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի կրթական և սոցիալական ոլորտների մասնագետների համար՝ առաջարկելով տեսական գիտելիքներ և գործնական մոտեցումներ դժվար իրավիճակներում գտնվող երեխաների ու դեռահասների հետ աշխատանքի կազմակերպման վերաբերյալ։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անչափահասների վարքային խնդիրների ուսումնասիրմամբ և կանխարգելմամբ։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման խնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով վարիացիայի գործակցի կիրառմանը որպես քանակական գնահատման գործիքի։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է բանկի տրամադրած վարկերի պորտֆելի ռիսկայնությունը գնահատել վիճակագրական մեթոդների միջոցով և ստացված ցուցանիշների հիման վրա ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել վարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և պորտֆելի կառուցվածքի վերաբերյալ։ Վարկային պորտֆելը բանկի ակտիվների կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ դրա որակը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն ազդում են բանկի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և իրացվելիության վրա։ Վարկավորման գործընթացում բանկը մշտապես բախվում է այն հավանականությանը, որ վարկառուն ամբողջությամբ կամ ժամանակին չի կատարի իր պարտավորությունները։ Այդ պատճառով վարկային ռիսկի գնահատումը բանկային կառավարման առանցքային խնդիրներից է։ Վարկային պորտֆելի ռիսկը չի սահմանափակվում մեկ առանձին վարկառուի անվճարունակության հավանականությամբ։ Պորտֆելը ներառում է տարբեր չափերի, ժամկետների, տոկոսադրույքների, ոլորտների և վարկառուների խմբերի պատկանող բազմաթիվ վարկեր, և դրանց համակցված վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել առանձին վարկերի ռիսկայնությունից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պորտֆելի ամբողջական կառուցվածքը և դրա արդյունքների փոփոխականությունը։ Վարիացիայի գործակիցը վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշ է, որը սովորաբար հաշվարկվում է ստանդարտ շեղման և միջին մեծության հարաբերությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս գնահատել փոփոխականության աստիճանը՝ հաշվի առնելով տվյալների միջին մակարդակը։ Վարկային պորտֆելի ուսումնասիրության դեպքում այս ցուցանիշը կարող է օգտագործվել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց առանձին հատվածների ռիսկայնությունը համեմատելու համար, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ բացարձակ չափերը տարբեր են։ Այս մոտեցման կարևոր առավելությունն այն է, որ վարիացիայի գործակիցը հարաբերական ցուցանիշ է և այդպիսով թույլ է տալիս համեմատել տարբեր մասշտաբներ ունեցող տվյալների շարքերի փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ վարկային պորտֆելի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Բանկի համար բարձր եկամտաբերությամբ վարկային գործառնությունները կարող են գրավիչ լինել, սակայն դրանց հետ հաճախ կապված է նաև ավելի բարձր ռիսկ։ Հետևաբար արդյունավետ վարկային քաղաքականությունը պետք է ձգտի ոչ միայն առավելագույնի հասցնել եկամուտը, այլև պահպանել ռիսկի ընդունելի մակարդակ։ Վարիացիայի գործակցի միջոցով հնարավոր է լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալ եկամտաբերության կամ այլ ֆինանսական ցուցանիշների տատանողականության վերաբերյալ և համադրել այն միջին արդյունքների հետ։ Վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման ժամանակ կարող են դիտարկվել վարկերի վերադարձելիության, ժամկետանց պարտավորությունների, հնարավոր կորուստների, տոկոսային եկամուտների և այլ ցուցանիշների ժամանակային շարքերը։ Դրանց վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոփոխությունների միտումները և գնահատել պորտֆելի կայունությունը։ Եթե տվյալների փոփոխականությունը բարձր է, ապա դա կարող է վկայել պորտֆելի ավելի անկայուն բնույթի մասին և պահանջել ռիսկերի կառավարման լրացուցիչ միջոցառումներ։ Միաժամանակ վարիացիայի գործակիցը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և վիճակագրական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն մեկ գործակիցը չի կարող ամբողջությամբ արտացոլել վարկային ռիսկի բազմակողմ բնույթը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել վարկային պորտֆելի կառուցվածքային վերլուծությունը։ Պորտֆելը կարելի է բաժանել ըստ տնտեսության ոլորտների, վարկառուների տեսակների, վարկերի ժամկետների, արժույթների, ապահովվածության կամ այլ չափանիշների։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հատվածները, որոնցում կենտրոնացած է ռիսկի առավել մեծ մասը։ Օրինակ՝ եթե վարկերի զգալի մասը կենտրոնացած է տնտեսության մեկ ոլորտում, տվյալ ոլորտի բացասական փոփոխությունները կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ վարկառուների վճարունակության վրա։ Այսպիսի կենտրոնացման ռիսկը կարևոր է հաշվի առնել պորտֆելի ընդհանուր գնահատման ժամանակ։ Վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառումը կարող է նպաստել նաև տարբեր ժամանակահատվածների կամ պորտֆելների համեմատությանը։ Եթե հաշվարկված ցուցանիշը ժամանակի ընթացքում աճում է, դա կարող է նշանակել տվյալ ցուցանիշի հարաբերական անկայունության մեծացում, իսկ նվազումը՝ ավելի կայուն դինամիկա։ Սակայն արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև միջին արժեքի փոփոխությունը, տվյալների բաշխումը և արտաքին տնտեսական պայմանները։ Նույն վարիացիայի գործակիցը տարբեր տնտեսական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստ, ուստի ցուցանիշը պետք է դիտարկել ընդհանուր ֆինանսական համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ռիսկի գնահատման արդյունքների գործնական կիրառմանը։ Ստացված ցուցանիշները կարող են օգտագործվել վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկային ոլորտների սահմանափակման, վարկավորման չափանիշների վերանայման և հնարավոր կորուստների նկատմամբ ավելի զգույշ մոտեցման ձևավորման համար։ Բանկի ղեկավարությունը կարող է համադրել վարիացիայի գործակցի տվյալները այլ ցուցանիշների հետ և որոշել, թե որ ուղղություններն են պահանջում առավել մանրամասն վերահսկողություն։ Դիվերսիֆիկացումը այս համատեքստում կարևոր գործիք է, քանի որ տարբեր ոլորտների և վարկառուների միջև ռիսկի բաշխումը կարող է նվազեցնել մեկ հատվածի բացասական փոփոխությունների ազդեցությունը ամբողջ պորտֆելի վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ վիճակագրական գործիքները կապվում են բանկային ռիսկերի կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Վարիացիայի գործակիցը համեմատաբար պարզ հաշվարկվող ցուցանիշ է, սակայն ճիշտ կիրառման դեպքում այն կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել տվյալների հարաբերական փոփոխականության վերաբերյալ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական կամ լրացուցիչ վերլուծական գործիք՝ ավելի բարդ ռիսկային մոդելների կողքին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա սահմանափակումները․ այն ինքնուրույն չի չափում դեֆոլտի հավանականությունը, չի նկարագրում կորուստների ամբողջ բաշխումը և չի փոխարինում բանկային ռիսկերի համապարփակ գնահատման մեթոդներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատումը պահանջում է ինչպես պորտֆելի կառուցվածքի, այնպես էլ դրա ֆինանսական արդյունքների փոփոխականության ուսումնասիրություն։ Վարիացիայի գործակիցը կարող է օգտակար լինել այդ գործընթացում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ցուցանիշների հարաբերական տատանողականությունը և համեմատել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց հատվածների ռիսկային բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային գործի, ֆինանսների, տնտեսագիտության և ռիսկերի կառավարման ոլորտների ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, ֆինանսական ռիսկերի քանակական գնահատումը և վիճակագրական մեթոդների կիրառումը բանկային կառավարման գործընթացներում։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ազգային դպրոցի տարրական դասարաններում ռուսաց լեզվի ուսուցման ընթացքում կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական գործունեության ակտիվացման մանկավարժական և մեթոդական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն ուսուցողական պայմանների, մեթոդների և առաջադրանքների վրա, որոնք նպաստում են սովորողների հետաքրքրության, ուշադրության, հիշողության, մտածողության, խոսքային ակտիվության և ինքնուրույն ուսումնական գործունեության զարգացմանը։ Ռուսաց լեզվի դասավանդումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր միջոց։ Հատուկ նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ ազգային դպրոցում ռուսերենը սովորողի համար կարող է չլինել մայրենի լեզու, ինչի պատճառով ուսուցման կազմակերպումը պահանջում է հաշվի առնել մայրենի և ուսումնասիրվող լեզուների փոխազդեցությունը, սովորողների լեզվական փորձը և տարիքային հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում կրտսեր դպրոցական տարիքի ճանաչողական զարգացման հիմնական բնութագրերը։ Այս փուլում կարևոր դեր ունեն ուսումնական հետաքրքրության ձևավորումը, ուշադրության կայունացումը, հիշողության նպատակային օգտագործումը, համեմատելու, դասակարգելու, ընդհանրացնելու և պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու կարողությունների զարգացումը։ Լեզվի դասը կարող է ստեղծել համապատասխան պայմաններ այդ գործընթացների ակտիվացման համար, եթե սովորողը ոչ միայն վերարտադրում է պատրաստի կանոններ, այլև ինքնուրույն դիտարկում է լեզվական նյութը, համեմատում օրինակները, նկատում օրինաչափությունները և փորձում ձևակերպել եզրակացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման մոտիվացիային։ Կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական ակտիվությունը մեծապես կախված է դասի բովանդակության մատչելիությունից, հետաքրքրությունից և սովորողի անմիջական մասնակցության հնարավորությունից։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են խաղային առաջադրանքների, խնդրահարույց իրավիճակների, հարցուպատասխանի, ստեղծագործական վարժությունների և համագործակցային աշխատանքի կիրառման հնարավորությունները։ Դիդակտիկ խաղը դիտարկվում է որպես տարրական դասարաններում արդյունավետ միջոց, որը կարող է միավորել ուսումնական և խաղային գործունեությունը՝ պահպանելով երեխայի հետաքրքրությունը և միաժամանակ զարգացնելով լեզվական կարողությունները։ Կարևորվում է սովորողի ակտիվ մասնակցությունը բառապաշարի, քերականության, ընթերցանության և բանավոր խոսքի յուրացման գործընթացում։ Բառային աշխատանքը կարող է կազմակերպվել համեմատությունների, թեմատիկ խմբավորումների, նկարների, իրավիճակային առաջադրանքների և բառերի իմաստային կապերի բացահայտման միջոցով։ Նման աշխատանքը նպաստում է ոչ միայն բառապաշարի հարստացմանը, այլև տրամաբանական մտածողության, հիշողության և լեզվական երևույթների նկատմամբ ուշադրության զարգացմանը։ Քերականական նյութի ուսուցման ընթացքում կարևորվում է այնպիսի մոտեցումը, երբ սովորողը օրինակների ուսումնասիրության միջոցով աստիճանաբար բացահայտում է լեզվական օրինաչափությունը և սովորում կիրառել այն նոր իրավիճակներում։ Առանձին տեղ է հատկացվում ընթերցանությանը՝ որպես ճանաչողական գործունեության ակտիվացման միջոցի։ Տեքստի հետ աշխատանքը կարող է ներառել բովանդակության կանխատեսում, հիմնական մտքի առանձնացում, հարցերի ձևակերպում, գործողությունների հաջորդականության որոշում, հերոսների վարքագծի քննարկում և տեղեկատվության համեմատություն։ Այսպիսի առաջադրանքները նպաստում են գիտակցված ընթերցանության զարգացմանը և սովորեցնում երեխային տեքստը դիտարկել որպես տեղեկատվության և մտավոր աշխատանքի աղբյուր։ Կարևորվում է նաև բանավոր խոսքի զարգացումը։ Երկխոսությունների, պատմությունների, նկարների նկարագրության, դերային իրավիճակների և կարճ հաղորդումների միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում գործնականորեն կիրառել ձեռք բերած լեզվական գիտելիքները։ Խոսքային գործունեության ակտիվացումը հատկապես կարևոր է ոչ մայրենի լեզվի ուսուցման պայմաններում, քանի որ լեզվի յուրացումը պահանջում է սովորողի պարբերական ներգրավվածություն իրական կամ ուսումնական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Քննության է առնվում մայրենի լեզվի ազդեցությունը ռուսերենի յուրացման վրա։ Երկու լեզուների կառուցվածքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները կարող են ինչպես հեշտացնել, այնպես էլ որոշ դեպքերում դժվարացնել նոր լեզվական նյութի ընկալումը։ Այդ պատճառով համեմատական մոտեցումը կարող է օգտագործվել սովորողների արդեն ունեցած լեզվական գիտելիքների վրա հենվելու և բնորոշ սխալների կանխարգելման նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է, որ համեմատությունը ծառայի ուսումնասիրվող լեզվի ավելի լավ ըմբռնմանը և չծանրաբեռնի տարրական դասարանի սովորողին բարդ տեսական բացատրություններով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերին։ Ուսուցիչը դիտարկվում է որպես ճանաչողական գործունեության կազմակերպող, որը ստեղծում է խնդիրներ և ուսումնական իրավիճակներ, ուղղորդում է սովորողների որոնողական աշխատանքը, խրախուսում հարցերի առաջադրումը և ապահովում հետադարձ կապ։ Այս մոտեցման դեպքում ուսուցչի խնդիրը պատրաստի տեղեկատվության փոխանցմամբ չի սահմանափակվում․ նա օգնում է սովորողներին աստիճանաբար ձեռք բերել ինքնուրույն մտածելու, տեղեկությունը մշակելու և լեզվական խնդիրներ լուծելու կարողություններ։ Քննության են առնվում անհատական և տարբերակված ուսուցման հնարավորությունները։ Նույն դասարանում սովորողները կարող են ունենալ ռուսերենի իմացության, բառապաշարի, ընթերցանության արագության և ճանաչողական զարգացման տարբեր մակարդակներ։ Հետևաբար առաջադրանքների բարդության և աջակցության աստիճանի տարբերակումը հնարավորություն է տալիս պահպանել յուրաքանչյուր երեխայի ակտիվ մասնակցությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում զույգերով և խմբերով աշխատանքին, որի ընթացքում երեխաները սովորում են համագործակցել, լսել միմյանց, ձևակերպել սեփական միտքը և համատեղ լուծել ուսումնական խնդիրները։ Կարևոր տեղ է տրվում տեսողական և դիդակտիկ նյութերի օգտագործմանը։ Նկարները, քարտերը, աղյուսակները, սխեմաները և այլ ուսումնական միջոցները կարող են հեշտացնել նոր բառերի և լեզվական կառուցվածքների ընկալումը՝ հատկապես ոչ մայրենի լեզվի ուսումնասիրման սկզբնական փուլերում։ Դրանց նպատակային կիրառումը նպաստում է տեսողական հիշողության ակտիվացմանը և վերացական լեզվական նյութը երեխայի համար ավելի հասկանալի դարձնելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճանաչողական ակտիվության մակարդակի գնահատումը։ Այն կարող է արտահայտվել սովորողի հետաքրքրվածությամբ, հարցեր տալու պատրաստակամությամբ, առաջադրանքների կատարման ինքնուրույնությամբ, նոր լուծումներ որոնելու ցանկությամբ և ձեռք բերած գիտելիքները տարբեր իրավիճակներում կիրառելու կարողությամբ։ Նման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում կատարելագործել դասավանդման կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում է նաև փորձարարական մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման հնարավորությունը՝ համեմատելով ավանդական և ճանաչողական ակտիվությունը խթանող մեթոդներով ուսուցման արդյունքները։ Սովորողների լեզվական գիտելիքների, ուսումնական հետաքրքրության, ինքնուրույնության և առաջադրանքների կատարման որակի համադրումը կարող է ցույց տալ կիրառված մեթոդական համակարգի արդյունավետությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ մայրենի ռուսաց լեզվի ուսուցման և կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական զարգացման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ տարրական դասարաններում դասերի արդյունավետությունը բարձրացնող մեթոդների, վարժությունների և ուսումնական իրավիճակների համակարգման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, տարրական կրթության, մանկավարժական հոգեբանության և երկլեզու կրթության ոլորտների հետազոտողների, ուսուցիչների, մեթոդիստների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների և ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ջրային ռեսուրսների դերը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բնակչության ջրամատակարարման, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և շրջակա միջավայրի պահպանության գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, դրանց տարածքային բաշխման առանձնահատկություններին, ջրային հաշվեկշռի գնահատմանը և ջրօգտագործման կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների պետական կառավարման համակարգը, իրավական և տնտեսական կարգավորման մեխանիզմները, ջրօգտագործման թույլտվությունների տրամադրման սկզբունքները և ջրային ոլորտում գործող կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են ոռոգման, խմելու ջրի մատակարարման, ջրահեռացման և ջրամբարային համակարգերի շահագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Կարևորվում են ջրային ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակի բարելավումը, ջրակորուստների նվազեցումը, համակարգերի արդիականացումը և ջրային ռեսուրսների օգտագործման տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական, համակարգային և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ ջրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությունը գնահատելու և զարգացման հեռանկարային ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ոլորտի ֆինանսավորման, ներդրումային ծրագրերի իրականացման, սակագնային քաղաքականության, ծախսերի փոխհատուցման և կառավարման տնտեսական խթանների ձևավորման խնդիրներին։ Առանձնացվում են ջրային ռեսուրսների աղտոտման կանխարգելման, ջրի որակի պահպանման, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցության և ջրային էկոհամակարգերի կայունության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում են նաև ջրավազանային կառավարման սկզբունքների կիրառումը, ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման համակարգերի զարգացումը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը և կառավարման գործընթացներում պետական մարմինների, մասնավոր կազմակերպությունների ու ջրօգտագործողների համագործակցության ընդլայնումը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի ջրային տնտեսության զարգացման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության և ջրային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, հիդրոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Այս թեման ներկայացնում է աշխարհի ամենահին և հարուստ մշակութային ավանդույթներից մեկը՝ չինական արվեստը, որը ձևավորվել է հազարավոր տարիների ընթացքում և մեծ ազդեցություն է ունեցել Արևելյան Ասիայի մշակույթի զարգացման վրա։ Չինական արվեստը ներառում է գեղանկարչություն, ճարտարապետություն, քանդակագործություն, կերամիկա, գեղագրություն, մետաքսագործություն և դեկորատիվ արվեստի տարբեր ձևեր։ Այն սերտորեն կապված է չինական փիլիսոփայության, կրոնի և հասարակական արժեքների հետ, հատկապես կոնֆուցիականության, դաոսիզմի և բուդդիզմի գաղափարների ազդեցությամբ։ Չինական արվեստի հիմնական առանձնահատկություններից են բնության նկատմամբ խոր հարգանքը, ներդաշնակության գաղափարը, խորհրդանշական պատկերների օգտագործումը և ներքին հոգևոր աշխարհի արտահայտումը։ Գեղանկարչության մեջ մեծ տարածում են ունեցել բնապատկերները, լեռների և գետերի պատկերները, որոնք ոչ միայն բնության նկարագրություն էին, այլ նաև մարդու և տիեզերքի միջև ներդաշնակության արտահայտություն։ Չինական գեղագրությունը համարվում է արվեստի բարձրագույն ձևերից մեկը, քանի որ այն միավորում է լեզուն, գեղագիտությունը և հոգևոր ինքնարտահայտումը։ Ճարտարապետության ոլորտում չինական արվեստը հայտնի է տաճարներով, պալատներով, այգիներով և բազմահարկ տանիքներով կառուցվածքներով, որոնցում կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաչափությունն ու բնության հետ ներդաշնակությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև ճենապակու և կերամիկայի արվեստը, որը դարեր շարունակ համարվել է չինական մշակույթի կարևոր խորհրդանիշներից մեկը և լայն տարածում ստացել ամբողջ աշխարհում։ Չինական արվեստում հաճախ օգտագործվում են վիշապների, փյունիկների, լոտոսի ծաղկի և այլ խորհրդանշական պատկերներ, որոնք արտահայտում են ուժ, երջանկություն, իմաստություն և հավերժություն։ Դարերի ընթացքում չինական արվեստը զարգացել է տարբեր դինաստիաների ազդեցությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր առանձնահատուկ ոճն ու մշակութային մոտեցումները։ Չինական արվեստը մեծ ազդեցություն է թողել համաշխարհային մշակույթի վրա և մինչ այսօր շարունակում է համարվել ստեղծագործական մտածողության, գեղագիտական ներդաշնակության և հոգևոր խորության կարևոր օրինակ։

Экономика

Գիրքը ուսումնասիրում է Իտալիայի տնտեսության զարգացման պատմական և ժամանակակից առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով երկրի տնտեսական համակարգի կառուցվածքային փոփոխությունները, աճի փուլերը և զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Իտալիայի արդյունաբերականացման գործընթացը, հյուսիս-հարավ տնտեսական տարբերությունների ձևավորումը, փոքր և միջին ձեռնարկությունների դերը, ինչպես նաև ընտանիքային բիզնեսի առանձնահատկությունները երկրի տնտեսական կառուցվածքում։ Հեղինակը քննարկում է գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և ծառայությունների ոլորտների փոխհարաբերությունները, բարձր տեխնոլոգիական ճյուղերի զարգացումը և արտահանման կառուցվածքի փոփոխությունները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքային տեղաշարժերին՝ արդյունաբերությունից դեպի ծառայությունների ոլորտ անցմանը, տարածաշրջանային անհավասարությունների խորացման և տնտեսական քաղաքականության միջոցներով դրանց մեղմման փորձերին։ Վերլուծվում են նաև եվրոգոտու անդամակցության ազդեցությունը, գլոբալ մրցակցային միջավայրին ինտեգրումը և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում Իտալիայի տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունների և կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ուսանողների և միջազգային տնտեսությամբ հետաքրքրվողների համար։