Ինֆորմացիոն համակարգեր և տեխնոլոգիաներ

Lեզվաբանություն

Անգլերենի հայերեն ինքնուսույց /Փորձնական տարբերակ/- Արսեն Մարտիրոսյան աշխատությունը նախատեսված է անգլերեն լեզուն ինքնուրույն սովորելու համար հայախոս ընթերցողների համար և կառուցված է այնպես, որ սկսնակ կամ տարրական մակարդակի սովորողը աստիճանաբար կարողանա յուրացնել լեզվի հիմնական քերականական կառուցվածքները, բառապաշարը և հաղորդակցական հմտությունները՝ առանց ուսուցչի անմիջական օգնության, որտեղ նյութը ներկայացվում է պարզ բացատրություններով, օրինակներով և վարժություններով, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները գործնական կիրառության միջոցով, իսկ փորձնական տարբերակ լինելու հանգամանքը ենթադրում է, որ գիրքը կարող է ներառել ուսումնական մեթոդների փորձարկում և քայլ առ քայլ մոտեցում լեզվի ուսուցմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերեն բացատրությունների միջոցով անգլերենի ընկալումը հեշտացնելուն և սովորողի համար ուսուցման գործընթացը մատչելի դարձնելուն։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաթաղանթային (էլեկտրամեմբրանային) եղանակների կիրառությանը կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի անջատման, մաքրման և խտացման գործընթացներում։ Գրքում ներկայացվում են մեմբրանային տարանջատման հիմնական սկզբունքները՝ ներառյալ էլեկտրադիալիզը, էլեկտրօսմոզը և իոնափոխանակային մեմբրանների աշխատանքային մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց համադրությունը էլեկտրական դաշտի ազդեցության հետ։ Հեղինակը վերլուծում է կենսաբանական ծագում ունեցող միացությունների՝ սպիտակուցների, ամինաթթուների, ֆերմենտների և այլ բիոակտիվ նյութերի առանձնացման արդյունավետ տեխնոլոգիական ուղիները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են գործընթացների կինետիկ և թերմոդինամիկական առանձնահատկությունները, մեմբրանների ընտրողականությունը, խցանման (fouling) երևույթները և դրանց կանխման մեթոդները։ Ներկայացվում են նաև փորձարարական տվյալներ և տեխնոլոգիական սխեմաներ, որոնք ցույց են տալիս էլեկտրաթաղանթային համակարգերի կիրառման առավելությունները ավանդական տարանջատման մեթոդների համեմատ։ Գիրքը ընդգծում է նման տեխնոլոգիաների նշանակությունը կենսատեխնոլոգիայի, դեղագործական արտադրության և սննդի արդյունաբերության մեջ՝ որպես էներգաարդյունավետ և բարձր ընտրողական գործընթացներ։ Աշխատությունը նախատեսված է քիմիական ինժեներների, կենսատեխնոլոգների, հետազոտողների և մեմբրանային տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

Русский разговорный стандарт: курс лекций աշխատությունը ռուսաց լեզվի խոսակցական տարբերակի և նորմատիվ խոսքի փոխհարաբերության վերաբերյալ դասախոսությունների հավաքածու է, որը նախատեսված է լեզվաբանության ուսանողների և ռուսերենը խորացված ուսումնասիրողների համար, այն վերլուծում է խոսակցական ռուսերենի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ քերականական պարզեցումներ, բառապաշարի ոչ պաշտոնական շերտեր, դարձվածային արտահայտություններ և ինտոնացիոն առանձնահատկություններ, գիրքը բացատրում է նաև խոսակցական նորմայի ձևավորման մեխանիզմները և դրա հարաբերակցությունը գրական լեզվի հետ, միաժամանակ ընդգծելով տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվի կիրառման սոցիալ-լեզվաբանական գործոնները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության, սոցիլինգվիստիկայի և ռուսերեն լեզվի ուսուցման համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է սուպերսիմետրիկ մեխանիկայի տեսական կառուցմանը և ուսումնասիրմանը այնպիսի ֆազային տարածության պայմաններում, որն օժտված է Կելերի կառուցվածքով։ Հետազոտության հիմքում սուպերսիմետրիայի և դիֆերենցիալ երկրաչափության փոխկապակցումն է, որի միջոցով դասական և քվանտային մեխանիկայի համակարգերը նկարագրվում են ավելի ընդհանրացված երկրաչափական լեզվով։ Կելերի ֆազային տարածությունը միաժամանակ համադրում է կոմպլեքս, հերմիտյան և սիմպլեկտիկ կառուցվածքների հատկություններ, ինչի շնորհիվ այն բնական միջավայր է սուպերսիմետրիկ մեխանիկական մոդելների ձևակերպման համար։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հասկանալ, թե ինչպես է Կելերի երկրաչափական կառուցվածքը ազդում համակարգի դինամիկայի, աստիճանների ազատության, Համիլտոնյան ձևակերպման և սուպերսիմետրիայի գեներատորների կառուցման վրա։ Սուպերսիմետրիկ մեխանիկան ուսումնասիրում է բոզոնային և ֆերմիոնային ազատության աստիճանների միջև հատուկ համաչափություն, որի շրջանակում համակարգի դինամիկական փոփոխականները լրացվում են ֆերմիոնային փոփոխականներով, իսկ սուպերսիմետրիայի փոխակերպումները կապում են տարբեր վիճակներ և դաշտեր։ Կելերի ֆազային տարածության կիրառումը հնարավորություն է տալիս այդ կառուցվածքները ներկայացնել երկրաչափորեն համահունչ ձևով և ուսումնասիրել սուպերսիմետրիկ համակարգերի ավելի ընդհանուր դասեր։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Կելերի բազմաձևությունների երկրաչափական հատկություններին, սիմպլեկտիկ ձևին, Պուասոնի կառուցվածքին և դրանց կապին մեխանիկական համակարգերի Համիլտոնյան նկարագրության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ֆերմիոնային փոփոխականների և դրանց համապատասխան երկրաչափական կառուցվածքների ներառումը, ինչը թույլ է տալիս ձևակերպել սուպերսիմետրիկ գործողություն և ուսումնասիրել դրա ինվարիանտությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել սուպերսիմետրիայի գեներատորները, նրանց Պուասոնյան կամ քվանտային կոմուտացիոն հարաբերությունները, Համիլտոնյանը և համակարգի շարժման հավասարումները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում դասական մոդելից քվանտային նկարագրության անցումը, որի ընթացքում երկրաչափական կառուցվածքը կարող է էական դեր ունենալ քվանտային վիճակների, օպերատորների և սպեկտրի ձևավորման հարցում։ Կելերի ֆազային տարածությամբ մոդելները կարող են կապվել նաև երկրաչափական քվանտացման, կոհոմոլոգիական մեթոդների և քվանտային դաշտի տեսության որոշ կառուցվածքների հետ՝ ստեղծելով ընդհանուր տեսական շրջանակ տարբեր ֆիզիկական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի մի քանի կարևոր ուղղություններ՝ սուպերսիմետրիա, սիմպլեկտիկ և Կելերի երկրաչափություն, դասական մեխանիկա և քվանտային մեխանիկա։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել կոնկրետ մեխանիկական մոդելներ, այլև բացահայտել այն ընդհանուր մաթեմատիկական սկզբունքները, որոնք ընկած են սուպերսիմետրիկ համակարգերի կառուցման հիմքում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է սուպերսիմետրիկ մեխանիկայի երկրաչափական ձևակերպման խորացված ուսումնասիրություն՝ կենտրոնանալով Կելերի ֆազային տարածության կառուցվածքի, սուպերսիմետրիկ դինամիկայի և համապատասխան մաթեմատիկական մեթոդների վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել տեսական և մաթեմատիկական ֆիզիկայով, սուպերսիմետրիայի տեսությամբ, երկրաչափական մեխանիկայով և քվանտային տեսությունների մաթեմատիկական հիմքերով զբաղվող հետազոտողներին և մասնագիտացված ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաներին էրգոթերապևտիկ օգնության ցուցաբերման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նրանց շարժողական, զգայական, ճանաչողական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել վերականգնողական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել երեխայի ինքնուրույնության, առօրյա գործունեությանը մասնակցության, շարժողական հմտությունների և կյանքի որակի բարելավմանը։ Էրգոթերապևտիկ միջամտությունը կենտրոնանում է ոչ միայն շարժողական սահմանափակումների նվազեցման, այլև երեխայի իրական կյանքում անհրաժեշտ գործողությունների յուրացման և սոցիալական միջավայրում նրա լիարժեք մասնակցության վրա։ Այդ պատճառով թերապևտիկ նպատակները պետք է ձևավորվեն երեխայի անհատական կարիքների, կարողությունների, տարիքի և ընտանիքի առաջնահերթությունների հիման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների գնահատման մեթոդները։ Գնահատման ընթացքում ուշադրություն է դարձվում ինքնասպասարկման, սնվելու, հագնվելու, անձնական հիգիենայի, խաղի, ուսումնական գործունեության, ձեռքի ֆունկցիայի և այլ առօրյա գործողությունների կատարմանը։ Կարևոր է գնահատել ոչ միայն երեխայի շարժումների որակը, այլև այն, թե տվյալ խանգարումն ինչպես է ազդում նրա անկախության և սոցիալական մասնակցության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նպատակաուղղված և առաջադրանքահեն վարժությունների կիրառումը։ Այս մեթոդների դեպքում երեխան կատարում է իր առօրյա կյանքում անհրաժեշտ կոնկրետ գործողություններ՝ աստիճանաբար զարգացնելով դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ շարժողական և ճանաչողական հմտությունները։ Կարող են կիրառվել հագնվելու, կոճակները փակելու, սնվելու պարագաներից օգտվելու, գրելու, խաղալիքներ օգտագործելու, առարկաները բռնելու և տեղափոխելու առաջադրանքներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս թերապևտիկ աշխատանքը անմիջականորեն կապել երեխայի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերին վերջույթների և ձեռքերի ֆունկցիայի զարգացումը։ Կախված երեխայի շարժողական առանձնահատկություններից՝ կարող են կիրառվել երկձեռքային վարժություններ, նպատակային ձեռքի գործողություններ և սահմանափակման պայմաններով շարժողական թերապիայի տարրեր։ Այս մեթոդների նպատակն է բարձրացնել ձեռքի ակտիվությունը, բարելավել շարժումների կոորդինացիան, բռնելու և բաց թողնելու կարողությունը, ինչպես նաև զարգացնել երկու ձեռքերի համատեղ օգտագործումը։ Ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորումը էրգոթերապիայի առանցքային ուղղություններից է։ Երեխային աստիճանաբար սովորեցվում է հնարավորինս ինքնուրույն կատարել առօրյա գործողությունները՝ անհրաժեշտության դեպքում կիրառելով հարմարեցված պարագաներ կամ օժանդակ սարքեր։ Դրանք կարող են հեշտացնել սնվելը, հագնվելը, գրելը, լոգանք ընդունելը և այլ գործողություններ։ Այսպիսի միջամտությունը նպաստում է ոչ միայն ֆունկցիոնալ կարողությունների զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնավստահության և ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև զգայական ինտեգրման և զգայական խթանման կիրառումը։ Որոշ երեխաների մոտ շարժողական դժվարություններին կարող են զուգակցվել զգայական տեղեկատվության մշակման առանձնահատկություններ, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է համապատասխանեցնել միջավայրը և առաջադրանքները երեխայի զգայական կարիքներին։ Կառավարվող զգայական գործունեությունը կարող է նպաստել ուշադրության, մարմնի դիրքի ընկալման, շարժումների կազմակերպման և առաջադրանքին մասնակցության բարելավմանը։ Կարևոր մեթոդ է ճանաչողական ռազմավարությունների կիրառումը։ Երեխային կարելի է սովորեցնել ինքնուրույն վերլուծել առաջադրանքը, որոշել գործողությունների հաջորդականությունը, գտնել դժվարության պատճառը և ընտրել դրա հաղթահարման համապատասխան եղանակը։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է զարգացնել ոչ միայն շարժողական հմտությունները, այլև պլանավորման, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու կարողությունները։ Էրգոթերապևտիկ աշխատանքի արդյունավետ միջոց է խաղը։ Խաղային գործունեությունը երեխայի համար բնական և մոտիվացնող միջավայր է, ուստի տարբեր թերապևտիկ առաջադրանքներ կարող են ներկայացվել խաղի ձևով։ Խաղի միջոցով հնարավոր է զարգացնել մանր և խոշոր շարժողական հմտությունները, տեսաշարժողական կոորդինացիան, ուշադրությունը, առարկաների հետ նպատակային գործողությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է շրջակա միջավայրի հարմարեցումը։ Եթե երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները սահմանափակ են, համապատասխան փոփոխությունները տանը, դպրոցում կամ այլ միջավայրում կարող են զգալիորեն բարձրացնել նրա անկախության մակարդակը։ Կարող են հարմարեցվել կահույքը, ուսումնական տարածքը, օգտագործվող առարկաները և ամենօրյա գործողությունների կազմակերպման եղանակները։ Այսպիսի միջավայրային փոփոխությունները թույլ են տալիս երեխային առավել արդյունավետ կիրառել իր ունեցած կարողությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ տեխնոլոգիաների և սարքերի կիրառումը։ Հատուկ հարմարեցված պարագաները կարող են աջակցել երեխայի ձեռքի ֆունկցիային, հաղորդակցությանը, տեղաշարժին, գրելու կամ սնվելու գործընթացին։ Դրանց ընտրությունը պետք է իրականացվի անհատական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով երեխայի ֆունկցիոնալ կարողությունները և այն գործողությունները, որոնց կատարման ընթացքում նա առավել մեծ դժվարություններ ունի։ Էրգոթերապիայի կարևոր սկզբունքներից է ընտանիքի ներգրավվածությունը։ Ծնողներին անհրաժեշտ է տեղեկացնել երեխայի հնարավորությունների և դժվարությունների մասին և սովորեցնել այնպիսի եղանակներ, որոնց միջոցով նրանք կարող են աջակցել երեխայի ինքնուրույնությանը առօրյա կյանքում։ Ընտանիքի մասնակցությունը հնարավորություն է տալիս թերապիայի ընթացքում ձեռք բերված հմտությունները կիրառել բնական միջավայրում և ապահովել դրանց շարունակական զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բազմամասնագիտական համագործակցությանը։ Էրգոթերապևտը կարող է համագործակցել նյարդաբանի, ֆիզիոթերապևտի, լոգոպեդի, հոգեբանի, հատուկ մանկավարժի, ուսուցչի և ընտանիքի հետ։ Տարբեր մասնագետների համատեղ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ձևավորել երեխայի կարիքներին համապատասխան ամբողջական վերականգնողական ծրագիր և խուսափել տարբեր միջամտությունների միջև անհամապատասխանությունից։ Միջամտության արդյունավետությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն շարժողական ցուցանիշների փոփոխությունը, այլև երեխայի առօրյա գործունեության և սոցիալական մասնակցության իրական բարելավումը։ Կարևոր է հետևել՝ արդյոք երեխան ավելի ինքնուրույն է կատարում առօրյա գործողությունները, ավելի ակտիվ է մասնակցում խաղին և ուսումնական գործընթացին, ինչպես նաև որքանով է նվազել մեծահասակների օգնության անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էրգոթերապևտիկ օգնությունը ներկայացնում է որպես մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաների ֆունկցիոնալ անկախության և սոցիալական մասնակցության զարգացման համալիր գործընթաց։ Այն ներառում է նպատակային և առաջադրանքահեն վարժություններ, ձեռքի և վերին վերջույթների ֆունկցիայի զարգացում, ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորում, զգայական և ճանաչողական մոտեցումներ, խաղային գործունեություն, շրջակա միջավայրի հարմարեցում, օժանդակ միջոցների կիրառում և ընտանիքի ակտիվ ներգրավում։ Այս մեթոդների անհատականացված և համակարգված կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի առօրյա կարողությունների, ինքնուրույնության, մասնակցության և կյանքի որակի բարձրացմանը։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է միջնադարյան հայ ճարտարապետության նշանավոր վարպետ Տրդատի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա տեղին հայկական միջնադարյան ճարտարապետության պատմության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են ճարտարապետի գործունեության հիմնական ուղղությունները, նրա ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները և այն ճարտարապետական լուծումները, որոնք բնորոշ են նրա աշխատանքներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառույցների հատակագծային և ծավալատարածական կազմակերպմանը, շինարարական տեխնիկային, կառուցվածքային լուծումներին, համաչափություններին և գեղարվեստական ձևավորմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Տրդատի ստեղծագործությունը ոչ միայն առանձին հուշարձանների շրջանակում, այլև ավելի լայն պատմամշակութային համատեքստում՝ կապված ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ավանդույթների, շինարարական գիտելիքների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման հետ։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա գործունեության հնարավոր ազդեցությունները հետագա ճարտարապետական զարգացման վրա և այն նորարարական մոտեցումները, որոնք նպաստել են հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ինքնատիպության պահպանմանն ու զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ճարտարապետական հուշարձանների պատմական և մշակութային արժեքի գնահատմանը, դրանց կառուցման պայմանների ու ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Տրդատի ժառանգության ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հայկական ճարտարապետական դպրոցի միջազգային կապերի և միջնադարյան մշակութային փոխազդեցությունների տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը կապված է եղել տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, միջնադարյան արվեստով, հուշարձանագիտությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Տրդատի ստեղծագործական ժառանգությունը որպես հայկական միջնադարյան ճարտարապետության կարևոր դրսևորում՝ ընդգծելով նրա մասնագիտական վարպետությունը, կառուցվածքային և գեղարվեստական լուծումների ինքնատիպությունը և պատմամշակութային նշանակությունը։