Modern Turkey and the Armenian genocide

История

Պատմագիտական և կրոնագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է հին հայերի պետական կառավարման համակարգի, հասարակական կազմակերպման և կրոնական պատկերացումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի հնագույն և նախաքրիստոնեական պատմության համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական պետականության վաղ շրջանի քաղաքական կառույցները, թագավորական իշխանության առանձնահատկությունները, հասարակական հարաբերությունները և կառավարման ավանդույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հին Հայաստանի իշխանության կազմակերպման սկզբունքներին, միապետական կառավարման ձևերին, արքունիքի և ավագանու դերակատարությանը, ինչպես նաև քաղաքական իշխանության և կրոնական հաստատությունների փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են նախաքրիստոնեական հայկական հավատալիքները, դիցաբանական պատկերացումները, աստվածությունների պաշտամունքը, ծիսական արարողությունները և կրոնական սովորույթների նշանակությունը հասարակական կյանքում։ Վերլուծվում են կրոնական աշխարհայացքի ազդեցությունը պետական իշխանության գաղափարական հիմնավորման, հասարակական արժեքների ձևավորման և մշակութային ավանդույթների պահպանման գործընթացների վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև հին հայկական կրոնական համակարգի և հարևան ժողովուրդների հավատալիքների առնչություններին, պատմական աղբյուրների մեկնաբանությանը և հնագույն հայկական մշակույթի ինքնատիպության հարցերին։ Կարևորվում է քաղաքական և կրոնական պատմության համատեղ ուսումնասիրությունը՝ հին Հայաստանի հասարակական կառուցվածքն ու աշխարհայացքային առանձնահատկություններն առավել ամբողջական պատկերացնելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց հին պատմության, պատմական կրոնագիտության, հայկական դիցաբանության, պետականության պատմության և նախաքրիստոնեական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Մխիթար Գոշի կյանքին, գործունեությանը և նրա իրավական ու գրական ժառանգության կարևորագույն ստեղծագործության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է հեղինակի ապրած ժամանակաշրջանի պատմական, հասարակական և մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են նրա աշխարհայացքը, գիտական հետաքրքրությունները և իրավական մտածողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջնադարյան հայկական իրավական մտքի զարգացմանը և այն նախադրյալներին, որոնք նպաստել են հայկական իրավական ավանդույթի համակարգված ձևավորմանը։ Աշխատության կենտրոնական թեման է «Գիրք Դատաստանի» երկը, որը դիտարկվում է որպես հայ միջնադարյան իրավագիտության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։ Ուսումնասիրվում են դրա կառուցվածքը, բովանդակությունը, իրավական սկզբունքները և հասարակական հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված դրույթները։ Հեղինակը անդրադառնում է ընտանեկան, գույքային, ժառանգական, քրեական և այլ իրավահարաբերություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր սոցիալական խմբերի և համայնքային հարաբերությունների կարգավորման խնդիրներն արտացոլվել իրավական նորմերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երկում ներկայացված արդարության, պատասխանատվության, պատժի, իրավունքի և հասարակական կարգի գաղափարներին, ինչպես նաև դրանց կապին ժամանակաշրջանի բարոյական և կրոնական պատկերացումների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում է նաև ստեղծագործության ազդեցությունը հետագա հայկական իրավական մշակույթի և հասարակական կյանքի վրա, ինչպես նաև դրա տարածումն ու կիրառությունը հայկական և տարածաշրջանային միջավայրերում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են միջնադարյան Հայաստանում իրավական, բարոյական և կրոնական գաղափարները փոխկապակցվել և վերածվել հասարակական հարաբերությունների կարգավորման համակարգված մոտեցումների։ Գիրքը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին պատմաիրավական հուշարձանի ուսումնասիրություն, այլև որպես հայ ժողովրդի իրավական մտածողության, մշակույթի և հասարակական կազմակերպման պատմության վերաբերյալ արժեքավոր աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրավաբանների, հայագետների, մշակութաբանների, միջնադարագետների, գրականագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայկական միջնադարյան իրավական և մշակութային ժառանգությամբ։

Социология

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայկական հասարակությունում սոցիալ-տնտեսական հակամարտությունների ձևավորման պատճառների, դրսևորման ձևերի և կարգավորման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հասարակության տարբեր խմբերի միջև սոցիալական և տնտեսական շահերի, հնարավորությունների ու ռեսուրսների անհավասար բաշխման հետևանքով առաջացող հակասությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական անհավասարությանը, եկամուտների տարբերությանը, զբաղվածության և գործազրկության խնդիրներին, սոցիալական շարժունակությանը, կենսամակարդակի տարբերություններին և տնտեսական անորոշությանը՝ որպես հասարակական լարվածության ձևավորմանը նպաստող գործոնների։ Ուսումնասիրվում են նաև նման հակամարտությունների դրսևորման տարբեր ձևերը՝ անհատական և խմբային մակարդակի սոցիալական լարվածությունից մինչև հասարակական պահանջներ, շահերի բախումներ և ինստիտուցիոնալ հակասություններ։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է հատկացվում պետության, հասարակական կառույցների, տեղական համայնքների և այլ սոցիալական դերակատարների դերին՝ հակամարտությունների կանխարգելման, կառավարման և խաղաղ կարգավորման գործընթացներում։ Քննարկվում են սոցիալական երկխոսության, փոխզիջման, սոցիալական պաշտպանության, տնտեսական հնարավորությունների ընդլայնման և հանրային մասնակցության մեխանիզմները՝ որպես հասարակական կայունության ամրապնդման հնարավոր գործիքներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սոցիալ-տնտեսական հակամարտությունների խորքային պատճառներն ու փոխկապակցված գործոնները, գնահատելու դրանց ազդեցությունը հասարակական հարաբերությունների և զարգացման գործընթացների վրա և ներկայացնելու դրանց կարգավորման ու կանխարգելման հնարավոր մոտեցումներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, տնտեսագետների, քաղաքագետների, հանրային կառավարման մասնագետների, սոցիալական քաղաքականության ոլորտի ներկայացուցիչների, ուսանողների և ժամանակակից հայկական հասարակության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է կաթնային անասնաբուծության տնտեսական արդյունավետության գնահատմանը, արտադրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնների բացահայտմանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Շիրակի մարզի գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում կաթի արտադրության ծավալների, արտադրողականության, ինքնարժեքի, եկամտաբերության, նյութական և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է տնտեսությունների արտադրական կառուցվածքը, կաթնատու նախիրների կազմը, կենդանիների մթերատվությունը, կերային բազայի վիճակը, աշխատանքի կազմակերպումը և արտադրական ծախսերի ձևավորման հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել արտադրության արդյունավետությունը՝ անասնակերի ապահովվածությունից և կենդանիների արտադրողականությունից մինչև տեխնիկական հագեցվածություն, տնտեսությունների չափեր, իրացման հնարավորություններ և արտադրողների տնտեսական համագործակցություն։ Վերլուծվում է կաթի ինքնարժեքի կառուցվածքը և տարբեր ծախսային բաղադրիչների ազդեցությունը վերջնական տնտեսական արդյունքի վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արտադրության և իրացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ տնտեսության եկամտաբերությունը պայմանավորված է ոչ միայն ստացված կաթի քանակով, այլև որակով, շուկայական պայմաններով, վերամշակող կազմակերպությունների հետ հարաբերություններով և իրացման համակարգի կազմակերպմամբ։ Դիտարկվում են կաթի հավաքման, պահպանման, փոխադրման և վերամշակման ենթակառուցվածքների զարգացման տնտեսական նշանակությունը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կոոպերացիայի հնարավոր դերը փոքր արտադրողների մրցունակության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մարզի տնտեսությունների տնտեսական ցուցանիշները՝ առավել արդյունավետ կազմակերպական և արտադրական մոտեցումները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներդրումների, տեխնոլոգիական արդիականացման, տոհմասելեկցիոն աշխատանքի, կերարտադրության զարգացման և կառավարման կատարելագործման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, անասնաբուծության կազմակերպման և գյուղատնտեսական արտադրության կառավարման մոտեցումները՝ կաթի արտադրության արդյունավետության բարձրացման տնտեսական ներուժը գնահատելու և ոլորտի կայուն զարգացման հնարավոր ուղղությունները հիմնավորելու նպատակով։

Сельское хозяйство

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ծխախոտի կանաչատերև և դեղնատերև սորտերի համեմատական գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետության նախալեռնային գոտու պայմաններում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր սորտերի աճի, զարգացման, բերքատվության և արտադրական ցուցանիշների առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բույսերի աճի և զարգացման փուլերը, բուսական զանգվածի ձևավորումը, տերևների քանակն ու չափերը, բերքատվությունը և բերքի որակական հատկանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտերի կենսաբանական առանձնահատկություններին և դրանց հարմարվողականությանը նախալեռնային գոտու ջերմային, խոնավության և հողային պայմաններին։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կանաչատերև և դեղնատերև սորտերի առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև պարզելու, թե որ սորտերն են տվյալ պայմաններում առավել կայուն և արտադրողական։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ագրոտեխնիկական միջոցառումների ազդեցությանը՝ ցանքի ժամկետներին, սնուցմանը, ոռոգմանը, բույսերի խնամքին, տերևների հասունացմանը և բերքահավաքին։ Քննարկվում են տերևների ֆիզիկական և տեխնոլոգիական հատկությունները, դրանց չորացման ու մշակման առանձնահատկությունները և սորտային հատկանիշների հնարավոր ազդեցությունը վերջնական հումքի որակի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել ՀՀ նախալեռնային գոտում ծխախոտի մշակության համար առավել համապատասխան սորտերի ընտրության և արտադրության արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել սորտային կազմի կատարելագործման, մշակության տեխնոլոգիայի օպտիմալացման և գյուղատնտեսական արտադրողների համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական լուծումների ընտրության գործընթացում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, սելեկցիոներներին, գյուղատնտեսական հետազոտողներին, սորտագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի խորհրդայնացման հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ պատմագրության մեջ՝ կենտրոնանալով 1920 թվականի քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված պատմագիտական մոտեցումների և մեկնաբանությունների վրա։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են խորհրդային, հետխորհրդային և այլ պատմագիտական շրջանակներում ներկայացվել Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանը, բոլշևիկյան շարժման ակտիվացումը, տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական զարգացումները և Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմագիտական աշխատություններում կիրառված սկզբնաղբյուրներին, հետազոտական մեթոդներին և գաղափարական ու քաղաքական միջավայրի ազդեցությանը պատմական իրադարձությունների գնահատման վրա։ Համեմատվում են խորհրդայնացման պատճառների, ընթացքի և հետևանքների վերաբերյալ տարբեր հեղինակների տեսակետները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև Ռուսաստանի խորհրդային իշխանության, Հայաստանի քաղաքական ուժերի և տարածաշրջանի այլ դերակատարների գործունեության վերաբերյալ պատմագրական մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում խորհրդային ժամանակաշրջանում ձևավորված պաշտոնական պատմագիտական մոտեցումներին և Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո պատմական իրադարձությունների վերաիմաստավորմանն ու նոր աղբյուրների շրջանառության մեջ մտնելուն։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում փոփոխվել Հայաստանի խորհրդայնացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները և ինչ ազդեցություն են ունեցել պատմագրական ավանդույթները, աղբյուրագիտական բազան ու հետազոտական նոր մոտեցումները խնդրի լուսաբանման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, պատմագրության և հայագիտության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի XX դարի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։