Molecular insights into the refugium hypothesis for the Lesser Caucasus during the last glaciation

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային պորտֆելների ձևավորման սկզբունքների, ակտիվների կառուցվածքի և ռիսկերի կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաթոշակային խնայողությունների երկարաժամկետ կառավարման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ֆոնդերի ակտիվները բաշխվում են տարբեր ֆինանսական գործիքների միջև՝ հաշվի առնելով եկամտաբերության, իրացվելիության, անվտանգության և ռիսկի փոխհարաբերությունը։ ՀՀ օրենսդրությունը սահմանում է կենսաթոշակային ֆոնդերի համար թույլատրելի ներդրումային գործիքներ և քանակական սահմանափակումներ, իսկ կարգավորման և վերահսկողության կարևոր դերակատար է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկը։ Պորտֆելի կառուցման գործընթացում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվների դիվերսիֆիկացումը, որի միջոցով ներդրումային միջոցները բաշխվում են տարբեր դասերի, թողարկողների, արժույթների և շուկաների միջև՝ կենտրոնացման ռիսկը սահմանափակելու նպատակով։ Պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդերի միջոցները կարող են ներդրվել, մասնավորապես, բանկային հաշիվներում և ավանդներում, պետական ու Կենտրոնական բանկի կողմից թողարկված կամ երաշխավորված արժեթղթերում, կարգավորվող շուկաներում շրջանառվող արժեթղթերում և համապատասխան ներդրումային ֆոնդերի գործիքներում, իսկ ածանցյալ ֆինանսական գործիքների օգտագործումը նախատեսված է հեջավորման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պահպանողական և ավելի բարձր ռիսկային ներդրումային ռազմավարությունների տարբերությունները, ակտիվների դասերի հարաբերակցությունը, ներդրումային ժամանակային հորիզոնը և մասնակիցների կենսաթոշակային խնայողությունների երկարաժամկետ բնույթը։ Օրենսդրական համակարգը նախատեսում է նաև տարբեր ներդրումային ուղղությունների սահմանաչափեր և պահանջում է, որ յուրաքանչյուր կառավարիչ առաջարկի առնվազն պահպանողական պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, վարկային և իրացվելիության ռիսկերի գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը պորտֆելի արժեքի և երկարաժամկետ եկամտաբերության վրա։ Կարևոր խնդիր է տեղական կապիտալի շուկայի հնարավորությունների և միջազգային ֆինանսական շուկաներում ներդրումների համադրումը, քանի որ աշխարհագրական ու արժութային դիվերսիֆիկացումը կարող է ընդլայնել ներդրումային հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ առաջացնել լրացուցիչ ռիսկեր։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պորտֆելի կառավարման, կենսաթոշակային ֆինանսների, ներդրումային վերլուծության և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանի կենսաթոշակային համակարգում երկարաժամկետ ներդրումային պորտֆելների կառուցման հիմնական առանձնահատկությունները։

История

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի մշակույթի հնագիտական ուսումնասիրությանը՝ հիմնական սկզբնաղբյուր դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի դամբարանային համալիրները։ Հետազոտության հիմքում դամբարանների կառուցվածքի, թաղման ծեսերի և դրանցում հայտնաբերված նյութական մշակույթի առարկաների համադրական քննությունն է, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության սոցիալ-տնտեսական և մշակութային զարգացման որոշ առանձնահատկություններ։ Թեման ընդգրկում է երկաթի դարաշրջանի կարևոր փուլերից մեկը, երբ Սևանի ավազանի մշակութային միջավայրում տեղի էին ունենում նշանակալի փոփոխություններ և նկատվում էին ինչպես տեղական ավանդույթների շարունակականություն, այնպես էլ հարակից տարածաշրջանների հետ փոխառնչությունների դրսևորումներ։ Դամբարանային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դասակարգել թաղման կառույցների հիմնական տիպերը, ուսումնասիրել դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և համադրել տարբեր հնավայրերից ստացված տվյալները։ Կարևոր նշանակություն ունի դամբարաններում հայտնաբերված խեցեղենի, զարդերի, աշխատանքային գործիքների և այլ հնագիտական նյութերի տիպաբանական ու ժամանակագրական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է ճշգրտել առանձին համալիրների ժամանակագրությունը և բացահայտել նյութական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները։ Լճաշենի և Սևանի ավազանի այլ հնավայրերի ուսումնասիրությունները փաստում են, որ տարածաշրջանի դամբարանային նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է երկաթեդարյան մշակութային գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել թաղման սովորույթների փոփոխություններին, դամբարանային գույքի կազմին և դրանց տարածական բաշխմանը՝ հասարակության կառուցվածքի ու մշակութային ավանդույթների վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու նպատակով։ Հնագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև Սևանի ավազանի բնակչության կապերը Հայաստանի այլ շրջանների և հարակից մշակութային կենտրոնների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տեղական մշակութային ավանդույթների և ուրարտական ժամանակաշրջանի ազդեցությունների փոխհարաբերության քննությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հնագիտական, ժամանակագրական, տիպաբանական և համեմատական մեթոդները՝ Սևանի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի պատմամշակութային պատկերը դամբարանային համալիրների միջոցով վերականգնելու և տարածաշրջանի տեղը Հայաստանի հին մշակույթների զարգացման ընդհանուր գործընթացում գնահատելու նպատակով։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լյուդվիգ Վիտգենշտայնի «լեզվական խաղերի» գաղափարին՝ այն դիտարկելով որպես լեզվագործաբանական կաղապարների տեսական հիմք, որը բացահայտում է լեզվի գործածության բազմազանությունը սոցիալական և հաղորդակցական համատեքստերում։ Նյութում վերլուծվում է այն հիմնարար միտքը, որ լեզվի իմաստը չի սահմանվում միայն բառերի կամ նախադասությունների ներքին կառուցվածքով, այլ ձևավորվում է դրանց գործածության կոնկրետ իրավիճակներում՝ «կյանքի ձևերի» շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական խաղերի բազմազանությանը՝ հրամաններ, հարցեր, նկարագրություններ, խոստումներ և այլ խոսքային գործողություններ, որոնք գործում են որպես տարբեր գործառական կաղապարներ՝ պայմանավորված սոցիալական կանոններով և համատեքստով։ Քննարկվում է նաև լեզվագործաբանական մոտեցումների հետ կապը՝ հատկապես խոսքային ակտերի տեսության և պրագմատիկայի զարգացումների համատեքստում, որտեղ լեզուն դիտարկվում է որպես գործողություն կատարելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Վիտգենշտայնի լեզվական խաղերի գաղափարը թույլ է տալիս վերաիմաստավորել լեզվի կառուցվածքն ու գործառույթը՝ այն դիտարկելով ոչ թե որպես փակ համակարգ, այլ որպես դինամիկ, սոցիալապես պայմանավորված և կիրառական բազմաշերտ երևույթ։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայերեն Աստվածաշնչի պատկերային համակարգը՝ բացահայտելով դրա լեզվական, գեղարվեստական և խորհրդանշական կառուցվածքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը միջնադարյան հայ գրական մտածողության վրա։ Վերլուծվում են սուրբ գրքի փոխաբերական լեզուն, կերպարային համակարգը, խորհրդանիշների բազմաշերտությունը և դրանց մեկնաբանության ավանդույթները հայ մշակութային միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ներսես Շնորհալիի ստեղծագործական աշխարհին՝ դիտարկելով նրա հոգևոր պոեզիան և աստվածաբանական մտածողությունը որպես Աստվածաշնչյան պատկերային համակարգի յուրօրինակ վերաիմաստավորում և գեղարվեստական զարգացում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են սուրբ գրքի պատկերները ներթափանցում հայ միջնադարյան գրականություն՝ ձևավորելով գաղափարական և գեղագիտական մտածողության հիմքեր, ինչպես նաև նպաստելով ազգային հոգևոր մշակույթի ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Գիրքը կարևոր է հայ գրականության, աստվածաբանության և մշակութաբանության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ ընդգծելով սուրբ գրքի և հեղինակային ստեղծագործության փոխազդեցության խորքային շերտերը։

Психология

Термины психологии: структурно-семантический анализ աշխատությունը հոգեբանության և լեզվաբանության միջդիսցիպլինար գիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է հոգեբանական տերմինաբանության կառուցվածքային և իմաստաբանական վերլուծության վրա, այն բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվում և համակարգվում հոգեբանության հիմնական հասկացությունները, ինչպես նաև ինչպես է գիտական լեզուն արտահայտում հոգեկան գործընթացները, գիրքը ուսումնասիրում է տերմինների կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ բառային կազմ, ածանցում, բառակազմություն, և դրանց իմաստային կապերը՝ հոմանիշություն, բազմիմաստություն և տերմինային համակարգերի ներսում հարաբերակցություններ, միաժամանակ անդրադառնում է հոգեբանության տարբեր դպրոցների ազդեցությանը տերմինաբանության ձևավորման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանների, լեզվաբանների և գիտական տերմինաբանության ուսումնասիրողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում ուսումնական նյութի կրկնության կազմակերպման արդյունավետ մեթոդների և մանկավարժական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է կրկնության գործընթացի դերը սովորողների գիտելիքների ամրապնդման, համակարգման, խորացման և կիրառական կարողությունների զարգացման գործում՝ դիտարկելով այն որպես ուսուցման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են կրկնության կազմակերպման տարբեր ձևերը, մեթոդները և ռազմավարությունները, այդ թվում՝ անհատական, խմբային և համագործակցային աշխատանքի եղանակները, ինչպես նաև ժամանակակից ուսուցման տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ինքնուրույն աշխատանքի խթանմանը, գնահատման և հետադարձ կապի արդյունավետ մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են ուսումնական գործընթացի կատարելագործմանը։ Ներկայացված մոտեցումները հիմնված են մանկավարժական տեսությունների և դպրոցական պրակտիկայի վերլուծության վրա՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ ուսուցիչների համար։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, ապագա ուսուցիչների և կրթական հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների համար՝ նպաստելով ավագ դպրոցում ուսուցման որակի բարձրացմանը և ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառմանը։